Atos 26

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 E Agripaꞌ to soe ke Pöl, “Eën to teꞌ e nom o soe vaonöt pa vaato vaꞌaus hah eo.”
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: É permitido que uses da palavra em tua defesa. Então, Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 “Teꞌ Sunön Agripaꞌ, eꞌ to vih rakah pa ö nöꞌ se vatvus a soe peöꞌ manih pën pa ma tah varih no Jiuꞌ to vateꞌ suk a neoꞌ po vahutët.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na tua presença, poder produzir a minha defesa de todas as acusações feitas contra mim pelos judeus;
3 Eën to nat vavih e nom pa taateꞌ po Jiuꞌ, me a ma tah nemöm o Jiuꞌ to vaato vaheve suk nem. Ivëh, köꞌ hi a oah sën teꞌ vatö nom ko tënan a neoꞌ, parën koe a rës.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso, eu te peço que me ouças com paciência.
4 O Jiuꞌ kurus rakah to nat e ne pa pop peöꞌ, pa ö nöꞌ to teꞌ sekaꞌ voh noꞌ, ee to nat taneꞌ ne maꞌ po vamomoaan pa ö nöꞌ to teꞌ voh noꞌ manih pa vöön peöꞌ, me manuh Jerusalëm.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Ee to nat tamoaan voh e ne peöꞌ, ivëh, kee se keh iu ne, ee se soe tavus koman a tah pamëh. Eöꞌ to vavatet voh noꞌ o kum po Parësiꞌ, eöꞌ he a koaꞌ ka ma taateꞌ poë varih to hivaꞌ, ko upöm Jiuꞌ pemöm hikta teꞌ me ne a taateꞌ kikis pamëh.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque vivi fariseu conforme a seita mais severa da nossa religião.
6 Ka kuru vëh, eöꞌ to sun noꞌ manih nee to vateꞌ ee peöꞌ po vahutët, suk eöꞌ to vaman ko anoeh noꞌ e Sosoenën se nok a tah pa ö neꞌ to soe vaman ke voh a kën sipuura.
6 E, agora, estou sendo julgado por causa da esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais,
7 A soe vaman vëh no havun me o pöök vuteꞌ pemöm to vaman voh ne, pare anoeh ne ko hinhin voh ne e Sosoenën pa ma popoen, me pa potan. Eꞌ a anoeh peöꞌ ivëh, Teꞌ Sunön, no Jiuꞌ to vateen suk voh a neoꞌ pa hat.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente de noite e de dia, almejam alcançar; é no tocante a esta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Suk ataeah poꞌ, ke eöm o Jiuꞌ to hikta vaman nem a ö ne Sosoenën se kuin hah a nap mët?
8 Por que se julga incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 Moaan voh eöꞌ me to kokoman noꞌ pan, eöꞌ to se nonok voh noꞌ a ma tah marën a vöknah a ëhnan e Ieesuꞌ va Nasarët.
9 Na verdade, a mim me parecia que muitas coisas devia eu praticar contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Eöꞌ to nonok vavoh noꞌ nën manih Jerusalëm. Eöꞌ to kon voh a soe vaonöt manih po teꞌ susunön ësës heꞌ, paröꞌ vanö voh a nap peo to vaman voh e Ieesuꞌ pa nohnoh. Eöꞌ to teꞌ hop voh noꞌ pa napan varih nöꞌ to vapöh kokoman me noꞌ a ö se ip vamët o teꞌ varih to vaman ne Ieesuꞌ.
10 e assim procedi em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e contra estes dava o meu voto, quando os matavam.
11 Tamoaan voh eöꞌ se ho koman a ma iuun hinhin soneꞌ pa ötöt a ma teꞌ va po vaman, ko vateꞌ raoe pa hat, me taꞌ a ö nee se vonih o vaman pee. Eöꞌ to heheve rakah voh noꞌ raoe, paröꞌ vovos suk voh e noꞌ po teꞌ poë varih pa ma vöön pee koman a ma meh muhin.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, mesmo por cidades estranhas os perseguia.
12 E Pöl to vaato e non ko soe pan, “Eöꞌ to kokon voh noꞌ o soe vaonöt manih po teꞌ susunön ësës heꞌ pa nö manuh vöön Damaskas marën a ötöt a napan to vaman ne Ieesuꞌ.
12 Com estes intuitos, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Manih voh hanan Teꞌ Sunön, pa topnin potan rakah, eöꞌ to ep in o tëkrea o maaka to teꞌ oah e non pa potan to taneꞌ maꞌ manuh akis to kopös a neoꞌ, me a napan varih möm to nönö vaꞌpeh vah nem.
13 Ao meio-dia, ó rei, indo eu caminho fora, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Emöm kurus to vuꞌ em po oeh, köꞌ tënan a teꞌ to vaato maꞌ po to Hibru ko soe pan, ‘Söl, Söl, suk ataeah kën mimiröꞌ a no neoꞌ? Eën to pënton varo a soe peöꞌ, a taateꞌ pamëh to teꞌ va non manih pën to tuktuk hah a nom, ko vakmis eo.’
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa é recalcitrares contra os aguilhões.
15 Eöꞌ to hi na pan, ‘Eën eteh, Apuh?’ Ke Apuh soe maꞌ pan, ‘Eöꞌ e Ieesuꞌ, nën to mimiröꞌ nom.
15 Então, eu perguntei: Quem és tu, Senhor? Ao que o Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Ivëhkëk, eën se sun, eöꞌ to tavus a oah, ko vateꞌ oah a te kikiu peöꞌ. Eën se vatvus manih pa ma napan a tah nën to ep manih peöꞌ kuru, me a ma tah nöꞌ se vataare amot a oah.
16 Mas levanta-te e firma-te sobre teus pés, porque por isto te apareci, para te constituir ministro e testemunha, tanto das coisas em que me viste como daquelas pelas quais te aparecerei ainda,
17 — ausente —
17 livrando-te do povo e dos gentios, para os quais eu te envio,
18 — ausente —
18 para lhes abrires os olhos e os converteres das trevas para a luz e da potestade de Satanás para Deus, a fim de que recebam eles remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 E Pöl to vaato e non ko soe pan, “Teꞌ Sunön Agripaꞌ, eöꞌ to hikta tënan varo voh a soe pa teꞌ vëh nöꞌ to ep koman a tata to taneꞌ maꞌ pa vöön va kin.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Vamomoaan, eöꞌ to vatvus a soe manih Damaskas, paröꞌ nö manuh Jerusalëm, me pa ma vöön kurus po Jiuꞌ, me pa napan to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ. Eöꞌ to vatvus a soe va pa ö nee se panih ko këh a ma taateꞌ hat ko heꞌ rea pe Sosoenën, pare nok a tah to vataare non a ö nee to panih.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Eöꞌ to vatvus noꞌ a soe pamëh. Ivëh, ka manih koman a Iuun Hinhin Apuh o Jiuꞌ to öt ee peöꞌ, pan ee se ip vamët ee peöꞌ.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, estando eu no templo, e tentaram matar-me.
22 E Sosoenën to vaꞌaus voh a neoꞌ, keꞌ tavus en maꞌ kuru, ivëh, köꞌ sun noꞌ manih kuru vëh pa vatvus ke ra napan a soe, ma moeh teꞌ akuk, me a nap susunön. Eöꞌ hikta vavatvus noꞌ tah soe voon, ahik, a soe vëh moaan voh no teꞌ vanënën soe, me e Mosës to soe voh a ö seꞌ tavus.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, permaneço até ao dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, senão o que os profetas e Moisés disseram haver de acontecer,
23 Ee to soe vavoh manih, pan e Kristo se teꞌ o kamis, pareꞌ mët, ko momoaan ke ra ma napan pa sun taneꞌ hah po vapeepe, ko teꞌ toꞌtoꞌ tamoaan e non. Eꞌ se vatvus a taateꞌ maaka manih pa napan va Israël, me a napan varih to hikta teꞌ ne ro Jiuꞌ, pan eꞌ se kon taneꞌ hah raoe pa hat.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao povo e aos gentios.
24 E Pöl to soe vamanih, ke Festus kokoeꞌ töön en pe Pöl ko soe pan, “Pöl, eën to papön! O nat apuh pën to vapapön voh en pën!”
24 Dizendo ele estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Ivëhkëk, e Pöl to piun, pareꞌ soe pan, “Teꞌ susun Festus, eöꞌ hikta teꞌ papön noꞌ! Eöꞌ to teꞌ me noꞌ po kokoman vih, ko vaato noꞌ, ka ma tah varih, ee to paraꞌ man.
25 Paulo, porém, respondeu: Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Teꞌ Sunön Agripaꞌ! Eöꞌ hikta nanaöp noꞌ pa vaato me a oah, suk a ma tah manih. Eöꞌ to nat e noꞌ, eën to nat e nom pee, suk a ma tah varih to hikta tatanok vakoaan voh non.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta; porquanto nada se passou em algum lugar escondido.
27 Teꞌ Sunön Agripaꞌ, eën to vaman e nom pa ma Vavaasis po Teꞌ Vanënën Soe, ha? Eöꞌ to nat e noꞌ, eën to vaman e nom!”
27 Acreditas, ó rei Agripa, nos profetas? Bem sei que acreditas.
28 Ke Agripaꞌ soe ke Pöl, “Eën to koman kës nom pan, o vaato kökööt pën manih peöꞌ to onöt e non pa ö söꞌ tavus eöꞌ a teꞌ va po vaman ko vatet e Ieesuꞌ, ha?”
28 Então, Agripa se dirigiu a Paulo e disse: Por pouco me persuades a me fazer cristão.
29 Ke Pöl piun, pareꞌ soe pan, “O vaato pea se keh teꞌ kökööt e non, keꞌ to rë, eꞌ to vih avoeꞌ e non. Eöꞌ to hinhin suk e noꞌ pën, me a napan kurus varih manuh pe Sosoenën pan, eöm se tënan a neoꞌ, ko tavus o teꞌ to vatet nem e Ieesuꞌ. Ivëhkëk, eöꞌ hikta iu noꞌ a ö see nohtöön a neöm po uris eh, ko vateꞌ pa nohnoh!”
29 Paulo respondeu: Assim Deus permitisse que, por pouco ou por muito, não apenas tu, ó rei, porém todos os que hoje me ouvem se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 A Teꞌ Sunön, me a teꞌ susun pa kaman, me e Bernaësiꞌ, me a napan varih nee to pët teꞌ ne to sun ko tavus ee.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles;
31 Pare vavasoe koman tavus nö e ne pan, “A teꞌ vëh to hikta nok ta hat to onöt non a ö seꞌ mët, me pa nö pa nohnoh.”
31 e, havendo-se retirado, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada tem feito passível de morte ou de prisão.
32 Ke Agripaꞌ soe ke Festus pan, “A teꞌ vëh na se varakah ee peꞌ, pa ö seꞌ hikta hin voh a ö neꞌ to iu rakah non pan, e Sisaꞌ se tënan o vöhioꞌ peꞌ.
32 Então, Agripa se dirigiu a Festo e disse: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.