Atos 26

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 E Agripaꞌ to soe ke Pöl, “Eën to teꞌ e nom o soe vaonöt pa vaato vaꞌaus hah eo.”
1 Depois Agripa disse a Paulo: É permitido que te defendas. Então Paulo, estendendo a mão em sua defesa, respondeu:
2 “Teꞌ Sunön Agripaꞌ, eꞌ to vih rakah pa ö nöꞌ se vatvus a soe peöꞌ manih pën pa ma tah varih no Jiuꞌ to vateꞌ suk a neoꞌ po vahutët.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, de que perante ti me haja hoje de defender de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Eën to nat vavih e nom pa taateꞌ po Jiuꞌ, me a ma tah nemöm o Jiuꞌ to vaato vaheve suk nem. Ivëh, köꞌ hi a oah sën teꞌ vatö nom ko tënan a neoꞌ, parën koe a rës.
3 Mormente sabendo eu que tens conhecimento de todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso te rogo que me ouças com paciência.
4 O Jiuꞌ kurus rakah to nat e ne pa pop peöꞌ, pa ö nöꞌ to teꞌ sekaꞌ voh noꞌ, ee to nat taneꞌ ne maꞌ po vamomoaan pa ö nöꞌ to teꞌ voh noꞌ manih pa vöön peöꞌ, me manuh Jerusalëm.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre os da minha nação, em Jerusalém, todos os judeus a conhecem,
5 Ee to nat tamoaan voh e ne peöꞌ, ivëh, kee se keh iu ne, ee se soe tavus koman a tah pamëh. Eöꞌ to vavatet voh noꞌ o kum po Parësiꞌ, eöꞌ he a koaꞌ ka ma taateꞌ poë varih to hivaꞌ, ko upöm Jiuꞌ pemöm hikta teꞌ me ne a taateꞌ kikis pamëh.
5 Sabendo de mim desde o princípio (se o quiserem testificar), que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Ka kuru vëh, eöꞌ to sun noꞌ manih nee to vateꞌ ee peöꞌ po vahutët, suk eöꞌ to vaman ko anoeh noꞌ e Sosoenën se nok a tah pa ö neꞌ to soe vaman ke voh a kën sipuura.
6 E agora pela esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais estou aqui e sou julgado.
7 A soe vaman vëh no havun me o pöök vuteꞌ pemöm to vaman voh ne, pare anoeh ne ko hinhin voh ne e Sosoenën pa ma popoen, me pa potan. Eꞌ a anoeh peöꞌ ivëh, Teꞌ Sunön, no Jiuꞌ to vateen suk voh a neoꞌ pa hat.
7 À qual as nossas doze tribos esperam chegar, servindo a Deus continuamente, noite e dia. Por esta esperança, ó rei Agripa, eu sou acusado pelos judeus.
8 Suk ataeah poꞌ, ke eöm o Jiuꞌ to hikta vaman nem a ö ne Sosoenën se kuin hah a nap mët?
8 Pois quê? julga-se coisa incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 Moaan voh eöꞌ me to kokoman noꞌ pan, eöꞌ to se nonok voh noꞌ a ma tah marën a vöknah a ëhnan e Ieesuꞌ va Nasarët.
9 Bem tinha eu imaginado que contra o nome de Jesus Nazareno devia eu praticar muitos atos;
10 Eöꞌ to nonok vavoh noꞌ nën manih Jerusalëm. Eöꞌ to kon voh a soe vaonöt manih po teꞌ susunön ësës heꞌ, paröꞌ vanö voh a nap peo to vaman voh e Ieesuꞌ pa nohnoh. Eöꞌ to teꞌ hop voh noꞌ pa napan varih nöꞌ to vapöh kokoman me noꞌ a ö se ip vamët o teꞌ varih to vaman ne Ieesuꞌ.
10 O que também fiz em Jerusalém. E, havendo recebido autorização dos principais dos sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e quando os matavam eu dava o meu voto contra eles.
11 Tamoaan voh eöꞌ se ho koman a ma iuun hinhin soneꞌ pa ötöt a ma teꞌ va po vaman, ko vateꞌ raoe pa hat, me taꞌ a ö nee se vonih o vaman pee. Eöꞌ to heheve rakah voh noꞌ raoe, paröꞌ vovos suk voh e noꞌ po teꞌ poë varih pa ma vöön pee koman a ma meh muhin.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, os obriguei a blasfemar. E, enfurecido demasiadamente contra eles, até nas cidades estranhas os persegui.
12 E Pöl to vaato e non ko soe pan, “Eöꞌ to kokon voh noꞌ o soe vaonöt manih po teꞌ susunön ësës heꞌ pa nö manuh vöön Damaskas marën a ötöt a napan to vaman ne Ieesuꞌ.
12 Sobre o que, indo então a Damasco, com poder e comissão dos principais dos sacerdotes,
13 Manih voh hanan Teꞌ Sunön, pa topnin potan rakah, eöꞌ to ep in o tëkrea o maaka to teꞌ oah e non pa potan to taneꞌ maꞌ manuh akis to kopös a neoꞌ, me a napan varih möm to nönö vaꞌpeh vah nem.
13 Ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, cuja claridade me envolveu a mim e aos que iam comigo.
14 Emöm kurus to vuꞌ em po oeh, köꞌ tënan a teꞌ to vaato maꞌ po to Hibru ko soe pan, ‘Söl, Söl, suk ataeah kën mimiröꞌ a no neoꞌ? Eën to pënton varo a soe peöꞌ, a taateꞌ pamëh to teꞌ va non manih pën to tuktuk hah a nom, ko vakmis eo.’
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me falava, e em língua hebraica dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 Eöꞌ to hi na pan, ‘Eën eteh, Apuh?’ Ke Apuh soe maꞌ pan, ‘Eöꞌ e Ieesuꞌ, nën to mimiröꞌ nom.
15 E disse eu: Quem és, Senhor? E ele respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Ivëhkëk, eën se sun, eöꞌ to tavus a oah, ko vateꞌ oah a te kikiu peöꞌ. Eën se vatvus manih pa ma napan a tah nën to ep manih peöꞌ kuru, me a ma tah nöꞌ se vataare amot a oah.
16 Mas levanta-te e põe-te sobre teus pés, porque te apareci por isto, para te pôr por ministro e testemunha tanto das coisas que tens visto como daquelas pelas quais te aparecerei ainda;
17 — ausente —
17 Livrando-te deste povo, e dos gentios, a quem agora te envio,
18 — ausente —
18 Para lhes abrires os olhos, e das trevas os converteres à luz, e do poder de Satanás a Deus; a fim de que recebam a remissão de pecados, e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 E Pöl to vaato e non ko soe pan, “Teꞌ Sunön Agripaꞌ, eöꞌ to hikta tënan varo voh a soe pa teꞌ vëh nöꞌ to ep koman a tata to taneꞌ maꞌ pa vöön va kin.
19 Por isso, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 Vamomoaan, eöꞌ to vatvus a soe manih Damaskas, paröꞌ nö manuh Jerusalëm, me pa ma vöön kurus po Jiuꞌ, me pa napan to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ. Eöꞌ to vatvus a soe va pa ö nee se panih ko këh a ma taateꞌ hat ko heꞌ rea pe Sosoenën, pare nok a tah to vataare non a ö nee to panih.
20 Antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco e em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia, e aos gentios, que se emendassem e se convertessem a Deus, fazendo obras dignas de arrependimento.
21 Eöꞌ to vatvus noꞌ a soe pamëh. Ivëh, ka manih koman a Iuun Hinhin Apuh o Jiuꞌ to öt ee peöꞌ, pan ee se ip vamët ee peöꞌ.
21 Por causa disto os judeus lançaram mão de mim no templo, e procuraram matar-me.
22 E Sosoenën to vaꞌaus voh a neoꞌ, keꞌ tavus en maꞌ kuru, ivëh, köꞌ sun noꞌ manih kuru vëh pa vatvus ke ra napan a soe, ma moeh teꞌ akuk, me a nap susunön. Eöꞌ hikta vavatvus noꞌ tah soe voon, ahik, a soe vëh moaan voh no teꞌ vanënën soe, me e Mosës to soe voh a ö seꞌ tavus.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, ainda até ao dia de hoje permaneço dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada mais do que o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer,
23 Ee to soe vavoh manih, pan e Kristo se teꞌ o kamis, pareꞌ mët, ko momoaan ke ra ma napan pa sun taneꞌ hah po vapeepe, ko teꞌ toꞌtoꞌ tamoaan e non. Eꞌ se vatvus a taateꞌ maaka manih pa napan va Israël, me a napan varih to hikta teꞌ ne ro Jiuꞌ, pan eꞌ se kon taneꞌ hah raoe pa hat.”
23 Isto é, que o Cristo devia padecer, e sendo o primeiro da ressurreição dentre os mortos, devia anunciar a luz a este povo e aos gentios.
24 E Pöl to soe vamanih, ke Festus kokoeꞌ töön en pe Pöl ko soe pan, “Pöl, eën to papön! O nat apuh pën to vapapön voh en pën!”
24 E, dizendo ele isto em sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Ivëhkëk, e Pöl to piun, pareꞌ soe pan, “Teꞌ susun Festus, eöꞌ hikta teꞌ papön noꞌ! Eöꞌ to teꞌ me noꞌ po kokoman vih, ko vaato noꞌ, ka ma tah varih, ee to paraꞌ man.
25 Mas ele disse: Não deliro, ó potentíssimo Festo; antes digo palavras de verdade e de um são juízo.
26 Teꞌ Sunön Agripaꞌ! Eöꞌ hikta nanaöp noꞌ pa vaato me a oah, suk a ma tah manih. Eöꞌ to nat e noꞌ, eën to nat e nom pee, suk a ma tah varih to hikta tatanok vakoaan voh non.
26 Porque o rei, diante de quem também falo com ousadia, sabe estas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Teꞌ Sunön Agripaꞌ, eën to vaman e nom pa ma Vavaasis po Teꞌ Vanënën Soe, ha? Eöꞌ to nat e noꞌ, eën to vaman e nom!”
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Bem sei que crês.
28 Ke Agripaꞌ soe ke Pöl, “Eën to koman kës nom pan, o vaato kökööt pën manih peöꞌ to onöt e non pa ö söꞌ tavus eöꞌ a teꞌ va po vaman ko vatet e Ieesuꞌ, ha?”
28 E disse Agripa a Paulo: Por pouco me queres persuadir a que me faça cristão!
29 Ke Pöl piun, pareꞌ soe pan, “O vaato pea se keh teꞌ kökööt e non, keꞌ to rë, eꞌ to vih avoeꞌ e non. Eöꞌ to hinhin suk e noꞌ pën, me a napan kurus varih manuh pe Sosoenën pan, eöm se tënan a neoꞌ, ko tavus o teꞌ to vatet nem e Ieesuꞌ. Ivëhkëk, eöꞌ hikta iu noꞌ a ö see nohtöön a neöm po uris eh, ko vateꞌ pa nohnoh!”
29 E disse Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me estão ouvindo, se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 A Teꞌ Sunön, me a teꞌ susun pa kaman, me e Bernaësiꞌ, me a napan varih nee to pët teꞌ ne to sun ko tavus ee.
30 E, dizendo ele isto, levantou-se o rei, o presidente, e Berenice, e os que com eles estavam assentados.
31 Pare vavasoe koman tavus nö e ne pan, “A teꞌ vëh to hikta nok ta hat to onöt non a ö seꞌ mët, me pa nö pa nohnoh.”
31 E, apartando-se dali falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada fez digno de morte ou de prisões.
32 Ke Agripaꞌ soe ke Festus pan, “A teꞌ vëh na se varakah ee peꞌ, pa ö seꞌ hikta hin voh a ö neꞌ to iu rakah non pan, e Sisaꞌ se tënan o vöhioꞌ peꞌ.
32 E Agripa disse a Festo: Bem podia soltar-se este homem, se não houvera apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.