Atos 26

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 E Agripaꞌ to soe ke Pöl, “Eën to teꞌ e nom o soe vaonöt pa vaato vaꞌaus hah eo.”
1 Depois Agripa disse a Paulo: É-te permitido fazer a tua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, começou a sua defesa:
2 “Teꞌ Sunön Agripaꞌ, eꞌ to vih rakah pa ö nöꞌ se vatvus a soe peöꞌ manih pën pa ma tah varih no Jiuꞌ to vateꞌ suk a neoꞌ po vahutët.
2 Sinto-me feliz, ó rei Agripa, em poder defender-me hoje perante ti de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Eën to nat vavih e nom pa taateꞌ po Jiuꞌ, me a ma tah nemöm o Jiuꞌ to vaato vaheve suk nem. Ivëh, köꞌ hi a oah sën teꞌ vatö nom ko tënan a neoꞌ, parën koe a rës.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 O Jiuꞌ kurus rakah to nat e ne pa pop peöꞌ, pa ö nöꞌ to teꞌ sekaꞌ voh noꞌ, ee to nat taneꞌ ne maꞌ po vamomoaan pa ö nöꞌ to teꞌ voh noꞌ manih pa vöön peöꞌ, me manuh Jerusalëm.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, o que tem sido sempre entre o meu povo e em Jerusalém, sabem-na todos os judeus,
5 Ee to nat tamoaan voh e ne peöꞌ, ivëh, kee se keh iu ne, ee se soe tavus koman a tah pamëh. Eöꞌ to vavatet voh noꞌ o kum po Parësiꞌ, eöꞌ he a koaꞌ ka ma taateꞌ poë varih to hivaꞌ, ko upöm Jiuꞌ pemöm hikta teꞌ me ne a taateꞌ kikis pamëh.
5 pois me conhecem desde o princípio e, se quiserem, podem dar testemunho de que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Ka kuru vëh, eöꞌ to sun noꞌ manih nee to vateꞌ ee peöꞌ po vahutët, suk eöꞌ to vaman ko anoeh noꞌ e Sosoenën se nok a tah pa ö neꞌ to soe vaman ke voh a kën sipuura.
6 E agora estou aqui para ser julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus a nossos pais,
7 A soe vaman vëh no havun me o pöök vuteꞌ pemöm to vaman voh ne, pare anoeh ne ko hinhin voh ne e Sosoenën pa ma popoen, me pa potan. Eꞌ a anoeh peöꞌ ivëh, Teꞌ Sunön, no Jiuꞌ to vateen suk voh a neoꞌ pa hat.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente noite e dia, esperam alcançar; é por causa desta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Suk ataeah poꞌ, ke eöm o Jiuꞌ to hikta vaman nem a ö ne Sosoenën se kuin hah a nap mët?
8 Por que é que se julga entre vós incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 Moaan voh eöꞌ me to kokoman noꞌ pan, eöꞌ to se nonok voh noꞌ a ma tah marën a vöknah a ëhnan e Ieesuꞌ va Nasarët.
9 Eu, na verdade, cuidara que devia praticar muitas coisas contra o nome de Jesus, o nazareno;
10 Eöꞌ to nonok vavoh noꞌ nën manih Jerusalëm. Eöꞌ to kon voh a soe vaonöt manih po teꞌ susunön ësës heꞌ, paröꞌ vanö voh a nap peo to vaman voh e Ieesuꞌ pa nohnoh. Eöꞌ to teꞌ hop voh noꞌ pa napan varih nöꞌ to vapöh kokoman me noꞌ a ö se ip vamët o teꞌ varih to vaman ne Ieesuꞌ.
10 o que, com efeito, fiz em Jerusalém. Pois havendo recebido autoridade dos principais dos sacerdotes, não somente encerrei muitos dos santos em prisões, como também dei o meu voto contra eles quando os matavam.
11 Tamoaan voh eöꞌ se ho koman a ma iuun hinhin soneꞌ pa ötöt a ma teꞌ va po vaman, ko vateꞌ raoe pa hat, me taꞌ a ö nee se vonih o vaman pee. Eöꞌ to heheve rakah voh noꞌ raoe, paröꞌ vovos suk voh e noꞌ po teꞌ poë varih pa ma vöön pee koman a ma meh muhin.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, obrigava-os a blasfemar; e enfurecido cada vez mais contra eles, perseguia-os até nas cidades estrangeiras.
12 E Pöl to vaato e non ko soe pan, “Eöꞌ to kokon voh noꞌ o soe vaonöt manih po teꞌ susunön ësës heꞌ pa nö manuh vöön Damaskas marën a ötöt a napan to vaman ne Ieesuꞌ.
12 Indo com este encargo a Damasco, munido de poder e comissão dos principais sacerdotes,
13 Manih voh hanan Teꞌ Sunön, pa topnin potan rakah, eöꞌ to ep in o tëkrea o maaka to teꞌ oah e non pa potan to taneꞌ maꞌ manuh akis to kopös a neoꞌ, me a napan varih möm to nönö vaꞌpeh vah nem.
13 ao meio-dia, ó rei vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, resplandecendo em torno de mim e dos que iam comigo.
14 Emöm kurus to vuꞌ em po oeh, köꞌ tënan a teꞌ to vaato maꞌ po to Hibru ko soe pan, ‘Söl, Söl, suk ataeah kën mimiröꞌ a no neoꞌ? Eën to pënton varo a soe peöꞌ, a taateꞌ pamëh to teꞌ va non manih pën to tuktuk hah a nom, ko vakmis eo.’
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me dizia em língua hebráica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 Eöꞌ to hi na pan, ‘Eën eteh, Apuh?’ Ke Apuh soe maꞌ pan, ‘Eöꞌ e Ieesuꞌ, nën to mimiröꞌ nom.
15 Disse eu: Quem és, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Ivëhkëk, eën se sun, eöꞌ to tavus a oah, ko vateꞌ oah a te kikiu peöꞌ. Eën se vatvus manih pa ma napan a tah nën to ep manih peöꞌ kuru, me a ma tah nöꞌ se vataare amot a oah.
16 mas levanta-te e põe-te em pé; pois para isto te apareci, para te fazer ministro e testemunha tanto das coisas em que me tens visto como daquelas em que te hei de aparecer;
17 — ausente —
17 livrando-te deste povo e dos gentios, aos quais te envio,
18 — ausente —
18 para lhes abrir os olhos a fim de que se convertam das trevas à luz, e do poder de Satanás a Deus, para que recebam remissão de pecados e herança entre aqueles que são santificados pela fé em mim.
19 E Pöl to vaato e non ko soe pan, “Teꞌ Sunön Agripaꞌ, eöꞌ to hikta tënan varo voh a soe pa teꞌ vëh nöꞌ to ep koman a tata to taneꞌ maꞌ pa vöön va kin.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Vamomoaan, eöꞌ to vatvus a soe manih Damaskas, paröꞌ nö manuh Jerusalëm, me pa ma vöön kurus po Jiuꞌ, me pa napan to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ. Eöꞌ to vatvus a soe va pa ö nee se panih ko këh a ma taateꞌ hat ko heꞌ rea pe Sosoenën, pare nok a tah to vataare non a ö nee to panih.
20 antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco, e depois em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Eöꞌ to vatvus noꞌ a soe pamëh. Ivëh, ka manih koman a Iuun Hinhin Apuh o Jiuꞌ to öt ee peöꞌ, pan ee se ip vamët ee peöꞌ.
21 Por causa disto os judeus me prenderam no templo e procuravam matar-me.
22 E Sosoenën to vaꞌaus voh a neoꞌ, keꞌ tavus en maꞌ kuru, ivëh, köꞌ sun noꞌ manih kuru vëh pa vatvus ke ra napan a soe, ma moeh teꞌ akuk, me a nap susunön. Eöꞌ hikta vavatvus noꞌ tah soe voon, ahik, a soe vëh moaan voh no teꞌ vanënën soe, me e Mosës to soe voh a ö seꞌ tavus.
22 Tendo, pois, alcançado socorro da parte de Deus, ainda até o dia de hoje permaneço, dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada senão o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer;
23 Ee to soe vavoh manih, pan e Kristo se teꞌ o kamis, pareꞌ mët, ko momoaan ke ra ma napan pa sun taneꞌ hah po vapeepe, ko teꞌ toꞌtoꞌ tamoaan e non. Eꞌ se vatvus a taateꞌ maaka manih pa napan va Israël, me a napan varih to hikta teꞌ ne ro Jiuꞌ, pan eꞌ se kon taneꞌ hah raoe pa hat.”
23 isto é, como o Cristo devia padecer, e como seria ele o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e também aos gentios.
24 E Pöl to soe vamanih, ke Festus kokoeꞌ töön en pe Pöl ko soe pan, “Pöl, eën to papön! O nat apuh pën to vapapön voh en pën!”
24 Fazendo ele deste modo a sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Ivëhkëk, e Pöl to piun, pareꞌ soe pan, “Teꞌ susun Festus, eöꞌ hikta teꞌ papön noꞌ! Eöꞌ to teꞌ me noꞌ po kokoman vih, ko vaato noꞌ, ka ma tah varih, ee to paraꞌ man.
25 Mas Paulo disse: Não deliro, ó excelentíssimo Festo, antes digo palavras de verdade e de perfeito juízo.
26 Teꞌ Sunön Agripaꞌ! Eöꞌ hikta nanaöp noꞌ pa vaato me a oah, suk a ma tah manih. Eöꞌ to nat e noꞌ, eën to nat e nom pee, suk a ma tah varih to hikta tatanok vakoaan voh non.
26 Porque o rei, diante de quem falo com liberdade, sabe destas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Teꞌ Sunön Agripaꞌ, eën to vaman e nom pa ma Vavaasis po Teꞌ Vanënën Soe, ha? Eöꞌ to nat e noꞌ, eën to vaman e nom!”
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Sei que crês.
28 Ke Agripaꞌ soe ke Pöl, “Eën to koman kës nom pan, o vaato kökööt pën manih peöꞌ to onöt e non pa ö söꞌ tavus eöꞌ a teꞌ va po vaman ko vatet e Ieesuꞌ, ha?”
28 Disse Agripa a Paulo: Por pouco me persuades a fazer-me cristão.
29 Ke Pöl piun, pareꞌ soe pan, “O vaato pea se keh teꞌ kökööt e non, keꞌ to rë, eꞌ to vih avoeꞌ e non. Eöꞌ to hinhin suk e noꞌ pën, me a napan kurus varih manuh pe Sosoenën pan, eöm se tënan a neoꞌ, ko tavus o teꞌ to vatet nem e Ieesuꞌ. Ivëhkëk, eöꞌ hikta iu noꞌ a ö see nohtöön a neöm po uris eh, ko vateꞌ pa nohnoh!”
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me ouvem, se tornassem tais qual eu sou, menos estas cadeias.
30 A Teꞌ Sunön, me a teꞌ susun pa kaman, me e Bernaësiꞌ, me a napan varih nee to pët teꞌ ne to sun ko tavus ee.
30 E levantou-se o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam sentados,
31 Pare vavasoe koman tavus nö e ne pan, “A teꞌ vëh to hikta nok ta hat to onöt non a ö seꞌ mët, me pa nö pa nohnoh.”
31 e retirando-se falavam uns com os outros, dizendo: Este homem não fez nada digno de morte ou prisão.
32 Ke Agripaꞌ soe ke Festus pan, “A teꞌ vëh na se varakah ee peꞌ, pa ö seꞌ hikta hin voh a ö neꞌ to iu rakah non pan, e Sisaꞌ se tënan o vöhioꞌ peꞌ.
32 Então Agripa disse a Festo: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.