Atos 23

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 E Pöl to ves rakah non pa nap susunön va po Vakum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ, pareꞌ soe pan, “Kën kea, o kupu peöꞌ to haraꞌ vavih, ko teꞌ maaka rakah e non manih pa matan e Sosoenën, keꞌ öök maꞌ po poen vëh kuru.”
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 A Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ, e Ananaës to taꞌ maꞌ a ma teꞌ varih to sun vatët ne pe Pöl pa tapan a rivoneah.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Ke Pöl soe keah pan, “E Sosoenën se tapan oah! Eën to teꞌ va nom manih pa pip no a tonuneah to paraꞌ voon vörep, ivëhkëk, manih koman a pip pamëh eꞌ to paraꞌ pö. Eën to ihoꞌ nom pa kiiki a neoꞌ po Vavaasis pe Mosës marën a vateꞌ a neoꞌ po vahutët. Ivëhkëk, eën he kökök koman e nom po Vavaasis pe Mosës pa ö nën to taꞌ raoe pa tapan a neoꞌ.”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Ka ma teꞌ to sun vatët ne pe Pöl soe pan, “Eën to sosoe vahat e nom pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ pe Sosoenën, ha?”
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Ke Pöl soe pan, “Kën kea, eöꞌ hikta nat noꞌ eah eꞌ a Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ. O Puk Vapenpen to soe va non manih,
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 E Pöl to nat e non pa ma teꞌ varih po Vakum, o Parësiꞌ, ko meoh upöm o Sëdiusi. Ivëh, ke Pöl soe pan, “Kën kea, eöꞌ a to Parësiꞌ, eöꞌ e koaꞌ pa to Parësiꞌ. Eöꞌ to vaman noꞌ a teꞌ se mët ko sun hah en. Eꞌ a tah vëh nee to vateꞌ suk a neoꞌ po vahutët.”
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 E Pöl to soe vamanih ko Parësiꞌ me o Sëdiusi heve koman hah ee, ko nok ee po pöök vakum.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 O Sëdiusi to sosoe ne sih a ö no a teꞌ se mët, pareꞌ hikta sun hah taneꞌ po vapeepe, me ahik to ankeroꞌ, me to oraꞌ. Ivëhkëk, o Parësiꞌ to vaman e ne pa kukön tah varih.
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Ivëh, kee taoa vaꞌpuh oah ee. Ka ma paeh teꞌ va po vakum po Parësiꞌ varih to nat ne sih o Vavaasis pe Mosës soe ee pan, “Emöm to ep nem a teꞌ vëh hikta teꞌ non ta pah hat! A ankeroꞌ, keꞌ a oraꞌ pöꞌ ivëh, to vaato non manih peꞌ. Ivëh ka se pënton pöꞌ ee peꞌ.”
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 O vaheve apuh to tasun en topnin o Parësiꞌ me o Sëdiusi, ke susun apuh pa nap vëvënsun nanaöp non a ö no a napan poë varih to meꞌ varëhrëh e ne e Pöl, keꞌ mët. Ivëh, keꞌ taꞌ a ma teꞌ vëvënsun se nö, pare me këh raoe e Pöl, ko me manuh pa iuun pa nap vëvënsun.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Po meoh poen pa popoen ne Sunön to sun non pa havin e Pöl, pareꞌ soe vakis ke poan pan, “Eën se sun vakis nom, parën vatvus a soe peöꞌ manuh Room pa ö nën to vatvus vamanih Jerusalëm.”
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 Pa pöstakah a ma pah to Jiuꞌ to vatönun, pare vaonöt a soe kikis pee pa ö nee se hikta ëën, me a kaak, keꞌ antoen a ö nee se ip vamët e Pöl.
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 A ma napan to nok o kokoman pa ip e Pöl to oah ne a 40 teꞌ.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Ee to nö manih pa ma teꞌ susunön ësës heꞌ me o teꞌ susunön po Jiuꞌ, pare soe pan, “Möm to vaonöt a soe kikis nemöm to hikta se ëën nem ta tah, keꞌ onöt a ö möm se ip vamët e Pöl.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Ivëh, ke eöm se vanö a soe manuh pe susun apuh po teꞌ vëvënsun keꞌ me maꞌ e Pöl manih peöm. Soe keah, eöm to iu maaka vavih nem pa soe pe Pöl. Ivëhkëk, emöm se vamatop momoaan em pa se ip eah, eꞌ he meꞌ e non pa öök maꞌ manih.”
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Ivëhkëk, e vanonaiꞌ e Pöl, e koaꞌ oeteꞌ pe vameneah to tënan a ö nee se ip e Pöl, pareꞌ nö en manuh pe Pöl pa iuun po teꞌ vëvënsun ko vatët en peꞌ.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Ke Pöl vaoe a pah teꞌ susun pa nap vëvënsun, ko soe keah pan, “Me a teꞌ sekaꞌ vëh manuh pa teꞌ susun apuh po teꞌ vëvënsun, eꞌ to teꞌ non a soe neꞌ se soe ke poan.”
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Ke susun me en peꞌ manuh pa teꞌ susun apuh pa nap vëvënsun, pareꞌ soe pan, “A teꞌ nohnoh vëh e Pöl to vaoe a neoꞌ, pareꞌ taꞌ maꞌ neoꞌ a me maꞌ a teꞌ sekaꞌ vëh manih pën. Eꞌ to teꞌ non a soe neꞌ se soe ka oah.”
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Ke susun apuh pa nap vëvënsun öt pa koreneah, pareꞌ me ke en peꞌ, ko hi eah pan, “Ataeah nën se soe ka neoꞌ?”
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Ka teꞌ sekaꞌ soe pan, “O Jiuꞌ to vaonöt a soe pa ö nee se hi a oah pa me maꞌ e Pöl manuh po Vakum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ sinup, ee se vatomore ka oah, pa ö nee to kehkeh hi vavih ne Pöl a tah neꞌ to nok vahat.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Ivëhkëk, eën se koe a tënan raoe, suk ee ro teꞌ o peo to oah e ne pa 40 teꞌ to se vakoaan, pare anoeh ne e Pöl. Ee to soe vaonöt pa hikta ëën me a kaak ta tah, keꞌ onöt a ö nee se ip vamët e Pöl. Kuru ee to anoeh ne a ö nën se vaonöt a hi pee.”
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Ke susun apuh pa nap vëvënsun soe pan, “Koe a vatët ta meh teꞌ a ö nën to soe ka neoꞌ a tah vaꞌih.” Pareꞌ vanö hah en pa teꞌ sekaꞌ pamëh.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Ke susun apuh pa nap vëvënsun vaoe en pa poa teꞌ susun po teꞌ vëvënsun, pareꞌ soe pan, “Eöm pom se kon a 200 teꞌ vëvënsun me a 70 teꞌ to nönö ne po hös me o 200 teꞌ to öt ne a ma peö, ko vamatop pa nö nös pa 9 kirök pa popoen.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Eöm se vamatop a ma teꞌ hös pe Pöl neꞌ se nö, paröm me vavih eah manuh pa teꞌ sunön pa muhin va Jiutiaꞌ a ëhnaneah e Feliks.”
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 E susun apuh pa nap vëvënsun to kiun o pëpaꞌ to teꞌ va non manih,
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 “Eöꞌ e Klödius Lisias to kiun nös o kiun manih pën Feliks a teꞌ sunön, susun pa kaman.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 O Jiuꞌ to öt a teꞌ vëh ko se ip vamët ee peꞌ. Ivëhkëk, eöꞌ to taum pan, eꞌ a teꞌ va Room. Ivëh, ke eöꞌ, me a ma teꞌ vëvënsun, emöm to nö voh manuh pee, pamöm öt këh raoe a teꞌ vëh.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Eöꞌ to iu nat noꞌ pa pusun in a soe vëh, nee to vateen poë, paröꞌ me eah manuh po Vakum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Eöꞌ to hi raoe kee soe ka neoꞌ a ma soe va pa taateꞌ pee, ivëh, kee vateꞌ poë pa hat. Ivëhkëk, eöꞌ to hikta taum ta pah hat to antoen non a ö sa ip vamët eah, me vateꞌ eah pa nohnoh.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Eꞌ to teꞌ man e non eöꞌ to tënan a ö no Jiuꞌ to vamatop hah ne pa ip vamët poë, ivëh, köꞌ vanö nös eah manih pën. Eöꞌ to taꞌ eoꞌ pa ma napan varih to vateꞌ poë po vahutët, a ö nee se nö nös manuh pën, ko soe ka oah a hat taeah neꞌ to nok.”
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 A nap vëvënsun to vatet ee pa soe pa teꞌ susun apuh, pare me ee pe Pöl manuh pa vöön va Antipatris pa popoen.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Pa pöstakah po meoh poen o teꞌ vëvënsun varih to suk maꞌ a hanan to hah vos ee vöön, ko teꞌ varih po hös to me e Pöl pa vöön va Sisariaꞌ.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 O teꞌ vëvënsun varih po hös to vos e Sisariaꞌ, pare heꞌ o kiun manuh pa teꞌ susun pa kaman, pare vateꞌ e Pöl pa matop peꞌ.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 A teꞌ susun pa kaman to ëh vahik en po kiun, pareꞌ hi e Pöl pan, “A muhin taeah nën to taneꞌ maꞌ.” Ke Pöl soe pan, “Eöꞌ va Silisiaꞌ.”
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Ka teꞌ sunön soe ke poan pan, “Eöꞌ se tënan o vahutët pën pa ö no a napan varih to vateꞌ oah po vahutët se tavus maꞌ.” Pareꞌ taꞌ o teꞌ vëvënsun peꞌ, pan ee se ut ne Pöl pa iuun apuh ep vavih nee to eok ke voh e Hëërot.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.