Atos 23

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 E Pöl to ves rakah non pa nap susunön va po Vakum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ, pareꞌ soe pan, “Kën kea, o kupu peöꞌ to haraꞌ vavih, ko teꞌ maaka rakah e non manih pa matan e Sosoenën, keꞌ öök maꞌ po poen vëh kuru.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 A Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ, e Ananaës to taꞌ maꞌ a ma teꞌ varih to sun vatët ne pe Pöl pa tapan a rivoneah.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Ke Pöl soe keah pan, “E Sosoenën se tapan oah! Eën to teꞌ va nom manih pa pip no a tonuneah to paraꞌ voon vörep, ivëhkëk, manih koman a pip pamëh eꞌ to paraꞌ pö. Eën to ihoꞌ nom pa kiiki a neoꞌ po Vavaasis pe Mosës marën a vateꞌ a neoꞌ po vahutët. Ivëhkëk, eën he kökök koman e nom po Vavaasis pe Mosës pa ö nën to taꞌ raoe pa tapan a neoꞌ.”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Ka ma teꞌ to sun vatët ne pe Pöl soe pan, “Eën to sosoe vahat e nom pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ pe Sosoenën, ha?”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Ke Pöl soe pan, “Kën kea, eöꞌ hikta nat noꞌ eah eꞌ a Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ. O Puk Vapenpen to soe va non manih,
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 E Pöl to nat e non pa ma teꞌ varih po Vakum, o Parësiꞌ, ko meoh upöm o Sëdiusi. Ivëh, ke Pöl soe pan, “Kën kea, eöꞌ a to Parësiꞌ, eöꞌ e koaꞌ pa to Parësiꞌ. Eöꞌ to vaman noꞌ a teꞌ se mët ko sun hah en. Eꞌ a tah vëh nee to vateꞌ suk a neoꞌ po vahutët.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 E Pöl to soe vamanih ko Parësiꞌ me o Sëdiusi heve koman hah ee, ko nok ee po pöök vakum.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 O Sëdiusi to sosoe ne sih a ö no a teꞌ se mët, pareꞌ hikta sun hah taneꞌ po vapeepe, me ahik to ankeroꞌ, me to oraꞌ. Ivëhkëk, o Parësiꞌ to vaman e ne pa kukön tah varih.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Ivëh, kee taoa vaꞌpuh oah ee. Ka ma paeh teꞌ va po vakum po Parësiꞌ varih to nat ne sih o Vavaasis pe Mosës soe ee pan, “Emöm to ep nem a teꞌ vëh hikta teꞌ non ta pah hat! A ankeroꞌ, keꞌ a oraꞌ pöꞌ ivëh, to vaato non manih peꞌ. Ivëh ka se pënton pöꞌ ee peꞌ.”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 O vaheve apuh to tasun en topnin o Parësiꞌ me o Sëdiusi, ke susun apuh pa nap vëvënsun nanaöp non a ö no a napan poë varih to meꞌ varëhrëh e ne e Pöl, keꞌ mët. Ivëh, keꞌ taꞌ a ma teꞌ vëvënsun se nö, pare me këh raoe e Pöl, ko me manuh pa iuun pa nap vëvënsun.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Po meoh poen pa popoen ne Sunön to sun non pa havin e Pöl, pareꞌ soe vakis ke poan pan, “Eën se sun vakis nom, parën vatvus a soe peöꞌ manuh Room pa ö nën to vatvus vamanih Jerusalëm.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Pa pöstakah a ma pah to Jiuꞌ to vatönun, pare vaonöt a soe kikis pee pa ö nee se hikta ëën, me a kaak, keꞌ antoen a ö nee se ip vamët e Pöl.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 A ma napan to nok o kokoman pa ip e Pöl to oah ne a 40 teꞌ.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Ee to nö manih pa ma teꞌ susunön ësës heꞌ me o teꞌ susunön po Jiuꞌ, pare soe pan, “Möm to vaonöt a soe kikis nemöm to hikta se ëën nem ta tah, keꞌ onöt a ö möm se ip vamët e Pöl.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Ivëh, ke eöm se vanö a soe manuh pe susun apuh po teꞌ vëvënsun keꞌ me maꞌ e Pöl manih peöm. Soe keah, eöm to iu maaka vavih nem pa soe pe Pöl. Ivëhkëk, emöm se vamatop momoaan em pa se ip eah, eꞌ he meꞌ e non pa öök maꞌ manih.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Ivëhkëk, e vanonaiꞌ e Pöl, e koaꞌ oeteꞌ pe vameneah to tënan a ö nee se ip e Pöl, pareꞌ nö en manuh pe Pöl pa iuun po teꞌ vëvënsun ko vatët en peꞌ.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Ke Pöl vaoe a pah teꞌ susun pa nap vëvënsun, ko soe keah pan, “Me a teꞌ sekaꞌ vëh manuh pa teꞌ susun apuh po teꞌ vëvënsun, eꞌ to teꞌ non a soe neꞌ se soe ke poan.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Ke susun me en peꞌ manuh pa teꞌ susun apuh pa nap vëvënsun, pareꞌ soe pan, “A teꞌ nohnoh vëh e Pöl to vaoe a neoꞌ, pareꞌ taꞌ maꞌ neoꞌ a me maꞌ a teꞌ sekaꞌ vëh manih pën. Eꞌ to teꞌ non a soe neꞌ se soe ka oah.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Ke susun apuh pa nap vëvënsun öt pa koreneah, pareꞌ me ke en peꞌ, ko hi eah pan, “Ataeah nën se soe ka neoꞌ?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Ka teꞌ sekaꞌ soe pan, “O Jiuꞌ to vaonöt a soe pa ö nee se hi a oah pa me maꞌ e Pöl manuh po Vakum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ sinup, ee se vatomore ka oah, pa ö nee to kehkeh hi vavih ne Pöl a tah neꞌ to nok vahat.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Ivëhkëk, eën se koe a tënan raoe, suk ee ro teꞌ o peo to oah e ne pa 40 teꞌ to se vakoaan, pare anoeh ne e Pöl. Ee to soe vaonöt pa hikta ëën me a kaak ta tah, keꞌ onöt a ö nee se ip vamët e Pöl. Kuru ee to anoeh ne a ö nën se vaonöt a hi pee.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Ke susun apuh pa nap vëvënsun soe pan, “Koe a vatët ta meh teꞌ a ö nën to soe ka neoꞌ a tah vaꞌih.” Pareꞌ vanö hah en pa teꞌ sekaꞌ pamëh.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Ke susun apuh pa nap vëvënsun vaoe en pa poa teꞌ susun po teꞌ vëvënsun, pareꞌ soe pan, “Eöm pom se kon a 200 teꞌ vëvënsun me a 70 teꞌ to nönö ne po hös me o 200 teꞌ to öt ne a ma peö, ko vamatop pa nö nös pa 9 kirök pa popoen.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Eöm se vamatop a ma teꞌ hös pe Pöl neꞌ se nö, paröm me vavih eah manuh pa teꞌ sunön pa muhin va Jiutiaꞌ a ëhnaneah e Feliks.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 E susun apuh pa nap vëvënsun to kiun o pëpaꞌ to teꞌ va non manih,
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Eöꞌ e Klödius Lisias to kiun nös o kiun manih pën Feliks a teꞌ sunön, susun pa kaman.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 O Jiuꞌ to öt a teꞌ vëh ko se ip vamët ee peꞌ. Ivëhkëk, eöꞌ to taum pan, eꞌ a teꞌ va Room. Ivëh, ke eöꞌ, me a ma teꞌ vëvënsun, emöm to nö voh manuh pee, pamöm öt këh raoe a teꞌ vëh.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Eöꞌ to iu nat noꞌ pa pusun in a soe vëh, nee to vateen poë, paröꞌ me eah manuh po Vakum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Eöꞌ to hi raoe kee soe ka neoꞌ a ma soe va pa taateꞌ pee, ivëh, kee vateꞌ poë pa hat. Ivëhkëk, eöꞌ to hikta taum ta pah hat to antoen non a ö sa ip vamët eah, me vateꞌ eah pa nohnoh.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Eꞌ to teꞌ man e non eöꞌ to tënan a ö no Jiuꞌ to vamatop hah ne pa ip vamët poë, ivëh, köꞌ vanö nös eah manih pën. Eöꞌ to taꞌ eoꞌ pa ma napan varih to vateꞌ poë po vahutët, a ö nee se nö nös manuh pën, ko soe ka oah a hat taeah neꞌ to nok.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 A nap vëvënsun to vatet ee pa soe pa teꞌ susun apuh, pare me ee pe Pöl manuh pa vöön va Antipatris pa popoen.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Pa pöstakah po meoh poen o teꞌ vëvënsun varih to suk maꞌ a hanan to hah vos ee vöön, ko teꞌ varih po hös to me e Pöl pa vöön va Sisariaꞌ.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 O teꞌ vëvënsun varih po hös to vos e Sisariaꞌ, pare heꞌ o kiun manuh pa teꞌ susun pa kaman, pare vateꞌ e Pöl pa matop peꞌ.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 A teꞌ susun pa kaman to ëh vahik en po kiun, pareꞌ hi e Pöl pan, “A muhin taeah nën to taneꞌ maꞌ.” Ke Pöl soe pan, “Eöꞌ va Silisiaꞌ.”
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Ka teꞌ sunön soe ke poan pan, “Eöꞌ se tënan o vahutët pën pa ö no a napan varih to vateꞌ oah po vahutët se tavus maꞌ.” Pareꞌ taꞌ o teꞌ vëvënsun peꞌ, pan ee se ut ne Pöl pa iuun apuh ep vavih nee to eok ke voh e Hëërot.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.