Atos 23

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 E Pöl to ves rakah non pa nap susunön va po Vakum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ, pareꞌ soe pan, “Kën kea, o kupu peöꞌ to haraꞌ vavih, ko teꞌ maaka rakah e non manih pa matan e Sosoenën, keꞌ öök maꞌ po poen vëh kuru.”
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Homens irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 A Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ, e Ananaës to taꞌ maꞌ a ma teꞌ varih to sun vatët ne pe Pöl pa tapan a rivoneah.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Ke Pöl soe keah pan, “E Sosoenën se tapan oah! Eën to teꞌ va nom manih pa pip no a tonuneah to paraꞌ voon vörep, ivëhkëk, manih koman a pip pamëh eꞌ to paraꞌ pö. Eën to ihoꞌ nom pa kiiki a neoꞌ po Vavaasis pe Mosës marën a vateꞌ a neoꞌ po vahutët. Ivëhkëk, eën he kökök koman e nom po Vavaasis pe Mosës pa ö nën to taꞌ raoe pa tapan a neoꞌ.”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada; tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei, e contra a lei me mandas ferir?
4 Ka ma teꞌ to sun vatët ne pe Pöl soe pan, “Eën to sosoe vahat e nom pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ pe Sosoenën, ha?”
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Ke Pöl soe pan, “Kën kea, eöꞌ hikta nat noꞌ eah eꞌ a Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ. O Puk Vapenpen to soe va non manih,
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 E Pöl to nat e non pa ma teꞌ varih po Vakum, o Parësiꞌ, ko meoh upöm o Sëdiusi. Ivëh, ke Pöl soe pan, “Kën kea, eöꞌ a to Parësiꞌ, eöꞌ e koaꞌ pa to Parësiꞌ. Eöꞌ to vaman noꞌ a teꞌ se mët ko sun hah en. Eꞌ a tah vëh nee to vateꞌ suk a neoꞌ po vahutët.”
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no conselho: Homens irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu; no tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado.
7 E Pöl to soe vamanih ko Parësiꞌ me o Sëdiusi heve koman hah ee, ko nok ee po pöök vakum.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 O Sëdiusi to sosoe ne sih a ö no a teꞌ se mët, pareꞌ hikta sun hah taneꞌ po vapeepe, me ahik to ankeroꞌ, me to oraꞌ. Ivëhkëk, o Parësiꞌ to vaman e ne pa kukön tah varih.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Ivëh, kee taoa vaꞌpuh oah ee. Ka ma paeh teꞌ va po vakum po Parësiꞌ varih to nat ne sih o Vavaasis pe Mosës soe ee pan, “Emöm to ep nem a teꞌ vëh hikta teꞌ non ta pah hat! A ankeroꞌ, keꞌ a oraꞌ pöꞌ ivëh, to vaato non manih peꞌ. Ivëh ka se pënton pöꞌ ee peꞌ.”
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e, se algum espírito ou anjo lhe falou, não lutemos contra Deus.
10 O vaheve apuh to tasun en topnin o Parësiꞌ me o Sëdiusi, ke susun apuh pa nap vëvënsun nanaöp non a ö no a napan poë varih to meꞌ varëhrëh e ne e Pöl, keꞌ mët. Ivëh, keꞌ taꞌ a ma teꞌ vëvënsun se nö, pare me këh raoe e Pöl, ko me manuh pa iuun pa nap vëvënsun.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles, e o levassem para a fortaleza.
11 Po meoh poen pa popoen ne Sunön to sun non pa havin e Pöl, pareꞌ soe vakis ke poan pan, “Eën se sun vakis nom, parën vatvus a soe peöꞌ manuh Room pa ö nën to vatvus vamanih Jerusalëm.”
11 E na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo; porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Pa pöstakah a ma pah to Jiuꞌ to vatönun, pare vaonöt a soe kikis pee pa ö nee se hikta ëën, me a kaak, keꞌ antoen a ö nee se ip vamët e Pöl.
12 E, quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração, e juraram, dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 A ma napan to nok o kokoman pa ip e Pöl to oah ne a 40 teꞌ.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Ee to nö manih pa ma teꞌ susunön ësës heꞌ me o teꞌ susunön po Jiuꞌ, pare soe pan, “Möm to vaonöt a soe kikis nemöm to hikta se ëën nem ta tah, keꞌ onöt a ö möm se ip vamët e Pöl.
14 E estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Ivëh, ke eöm se vanö a soe manuh pe susun apuh po teꞌ vëvënsun keꞌ me maꞌ e Pöl manih peöm. Soe keah, eöm to iu maaka vavih nem pa soe pe Pöl. Ivëhkëk, emöm se vamatop momoaan em pa se ip eah, eꞌ he meꞌ e non pa öök maꞌ manih.”
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como que querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Ivëhkëk, e vanonaiꞌ e Pöl, e koaꞌ oeteꞌ pe vameneah to tënan a ö nee se ip e Pöl, pareꞌ nö en manuh pe Pöl pa iuun po teꞌ vëvënsun ko vatët en peꞌ.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Ke Pöl vaoe a pah teꞌ susun pa nap vëvënsun, ko soe keah pan, “Me a teꞌ sekaꞌ vëh manuh pa teꞌ susun apuh po teꞌ vëvënsun, eꞌ to teꞌ non a soe neꞌ se soe ke poan.”
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Ke susun me en peꞌ manuh pa teꞌ susun apuh pa nap vëvënsun, pareꞌ soe pan, “A teꞌ nohnoh vëh e Pöl to vaoe a neoꞌ, pareꞌ taꞌ maꞌ neoꞌ a me maꞌ a teꞌ sekaꞌ vëh manih pën. Eꞌ to teꞌ non a soe neꞌ se soe ka oah.”
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno, e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, rogou-me que trouxesse este jovem, que tem alguma coisa para dizer-te.
19 Ke susun apuh pa nap vëvënsun öt pa koreneah, pareꞌ me ke en peꞌ, ko hi eah pan, “Ataeah nën se soe ka neoꞌ?”
19 E o tribuno, tomando-o pela mão, e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Ka teꞌ sekaꞌ soe pan, “O Jiuꞌ to vaonöt a soe pa ö nee se hi a oah pa me maꞌ e Pöl manuh po Vakum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ sinup, ee se vatomore ka oah, pa ö nee to kehkeh hi vavih ne Pöl a tah neꞌ to nok vahat.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho, como que tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Ivëhkëk, eën se koe a tënan raoe, suk ee ro teꞌ o peo to oah e ne pa 40 teꞌ to se vakoaan, pare anoeh ne e Pöl. Ee to soe vaonöt pa hikta ëën me a kaak ta tah, keꞌ onöt a ö nee se ip vamët e Pöl. Kuru ee to anoeh ne a ö nën se vaonöt a hi pee.”
21 Mas tu não os creias; porque mais de quarenta homens de entre eles lhe andam armando ciladas; os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comer nem beber até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Ke susun apuh pa nap vëvënsun soe pan, “Koe a vatët ta meh teꞌ a ö nën to soe ka neoꞌ a tah vaꞌih.” Pareꞌ vanö hah en pa teꞌ sekaꞌ pamëh.
22 Então o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Ke susun apuh pa nap vëvënsun vaoe en pa poa teꞌ susun po teꞌ vëvënsun, pareꞌ soe pan, “Eöm pom se kon a 200 teꞌ vëvënsun me a 70 teꞌ to nönö ne po hös me o 200 teꞌ to öt ne a ma peö, ko vamatop pa nö nös pa 9 kirök pa popoen.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalaria, e duzentos archeiros para irem até Cesaréia;
24 Eöm se vamatop a ma teꞌ hös pe Pöl neꞌ se nö, paröm me vavih eah manuh pa teꞌ sunön pa muhin va Jiutiaꞌ a ëhnaneah e Feliks.”
24 E aparelhai animais, para que, pondo neles a Paulo, o levem salvo ao presidente Félix.
25 E susun apuh pa nap vëvënsun to kiun o pëpaꞌ to teꞌ va non manih,
25 E escreveu uma carta, que continha isto:
26 “Eöꞌ e Klödius Lisias to kiun nös o kiun manih pën Feliks a teꞌ sunön, susun pa kaman.
26 Cláudio Lísias, a Félix, potentíssimo presidente, saúde.
27 O Jiuꞌ to öt a teꞌ vëh ko se ip vamët ee peꞌ. Ivëhkëk, eöꞌ to taum pan, eꞌ a teꞌ va Room. Ivëh, ke eöꞌ, me a ma teꞌ vëvënsun, emöm to nö voh manuh pee, pamöm öt këh raoe a teꞌ vëh.
27 Esse homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca, e o livrei, informado de que era romano.
28 Eöꞌ to iu nat noꞌ pa pusun in a soe vëh, nee to vateen poë, paröꞌ me eah manuh po Vakum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ.
28 E, querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Eöꞌ to hi raoe kee soe ka neoꞌ a ma soe va pa taateꞌ pee, ivëh, kee vateꞌ poë pa hat. Ivëhkëk, eöꞌ to hikta taum ta pah hat to antoen non a ö sa ip vamët eah, me vateꞌ eah pa nohnoh.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei; mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Eꞌ to teꞌ man e non eöꞌ to tënan a ö no Jiuꞌ to vamatop hah ne pa ip vamët poë, ivëh, köꞌ vanö nös eah manih pën. Eöꞌ to taꞌ eoꞌ pa ma napan varih to vateꞌ poë po vahutët, a ö nee se nö nös manuh pën, ko soe ka oah a hat taeah neꞌ to nok.”
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 A nap vëvënsun to vatet ee pa soe pa teꞌ susun apuh, pare me ee pe Pöl manuh pa vöön va Antipatris pa popoen.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhe fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Pa pöstakah po meoh poen o teꞌ vëvënsun varih to suk maꞌ a hanan to hah vos ee vöön, ko teꞌ varih po hös to me e Pöl pa vöön va Sisariaꞌ.
32 E no dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza.
33 O teꞌ vëvënsun varih po hös to vos e Sisariaꞌ, pare heꞌ o kiun manuh pa teꞌ susun pa kaman, pare vateꞌ e Pöl pa matop peꞌ.
33 Os quais, logo que chegaram a Cesaréia, e entregaram a carta ao presidente, lhe apresentaram Paulo.
34 A teꞌ susun pa kaman to ëh vahik en po kiun, pareꞌ hi e Pöl pan, “A muhin taeah nën to taneꞌ maꞌ.” Ke Pöl soe pan, “Eöꞌ va Silisiaꞌ.”
34 E o presidente, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 Ka teꞌ sunön soe ke poan pan, “Eöꞌ se tënan o vahutët pën pa ö no a napan varih to vateꞌ oah po vahutët se tavus maꞌ.” Pareꞌ taꞌ o teꞌ vëvënsun peꞌ, pan ee se ut ne Pöl pa iuun apuh ep vavih nee to eok ke voh e Hëërot.
35 Disse: Ouvir-te-ei, quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.