Atos 14
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT
1 Manih vöön Aëkoniam e Pöl pen Banabas to ho pa iuun hinhin soneꞌ po Jiuꞌ vamanih pa ö nee to nonok tamoaan va ne. Ee to ho, pare vatvus vavih rakah ee pa soe pon, ko Jiuꞌ peo me o meoh upöm teꞌ peo to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ to pah vaman suntan rakah ee.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Ivëhkëk, o upöm Jiuꞌ varih to hikta vaman ne to kunkuin ee po kokoman po meoh upöm teꞌ to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ, kee rës e ne pa napan varih to vaman voh ee.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 E Pöl pen Banabas to teꞌ varë ee manih vöön Aëkoniam, pare teꞌ eh rakah e ne pa vavaasis a Soe Vih va pe Ieesuꞌ. E Sunön to vataare o kikis peꞌ manih pa koreere pon pa nok a ma tah vatoksean vamanih, peꞌ to vataare non o heꞌ vih peꞌ to teꞌ man rakah e non.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 A napan varih koman a vöön pamëh to taki ee po pöök vakum. A ma upöm teꞌ to nö vaꞌpeh me o aposol, ka ma meh nö manih po Jiuꞌ to hikta vaman ne.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 A napan varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ to teꞌ vaꞌpeh me ne o Jiuꞌ, me a nap susunön to vapöh kokoman ee pa tösvös e Pöl pen e Banabas.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 E Pöl pen e Banabas to nat in a tah pamëh, ko rusin ee manuh vöön va Listraꞌ, me Derbeꞌ koman a muhin Laëkoniaꞌ, me a ma meh vöön to teꞌ vatët ne pa poa vöön poë varih.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Ee to vavaasis e ne pa Soe Vih koman a ma vöön poë varih.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 A teꞌ tënkun mon to teꞌ non manih vöön Listraꞌ, taneo voh no maꞌ po poen neꞌ to koaꞌ maꞌ, eꞌ to hikta nönö vah non.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Eꞌ to ihoꞌ non, pareꞌ pënton non e Pöl to vavaato non. E Pöl to ep in a teꞌ pamëh no vaman peꞌ to antoen e non pa vavih poan. Ivëh, keꞌ kuteꞌ totoopin rakah e na manuh pa teꞌ pamëh,
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 pareꞌ soe vaꞌpuh rakah en pan, “Sun ah, ko putot a poa momah.” Ka teꞌ pamëh sun ko putot a poa mon eah, ko taneo en pa nö.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Ka ma napan to ep a tah vëh ne Pöl to nok, pare kokoeꞌ po to va Laëkoniaꞌ pan, “A ma sosoenën varih to matan va ne manih pa ma teꞌ, to kunah maꞌ manih pea.”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Ee to vëhnan e Banabas e Sus, ke Pöl nee to vëhnan poë e Hëmis, suk eꞌeꞌ to vavaato vu non.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 A teꞌ ësës heꞌ pe sosoenën Sus no a iuun hinhin peꞌ to teꞌ tavus këh e non pa vöön, to teꞌ maꞌ a ma purmakaöꞌ oeteꞌ vaꞌpeh me a ma opop manuh po hopaꞌ in a iuun hinhin. Eꞌ me a ma napan to iu ip ne a vönaꞌ, pare ës ko kë a ëhnan e Pöl pen Banabas.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 E Banabas pen Pöl to tënan ee pa tah no a napan to iu nok ne manih pee pon, pare kukurus a ma ohop pee, suk ee to rës e ne pa ö no a napan se kë a ëhnëëre, pare vaveo topnin a napan ko to vaꞌpuh pa matëëre ko soe pan,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “Kën kea, suk ataeah, köm nok vamanih? Emöm akuk kuru o teꞌ to teꞌ va e nem peöm. Emöm to teꞌ nem manih pa vatvus a Soe Vih, pan eöm se heꞌ tonun in na a ma sosoenën vapikpiuk ko nö maꞌ manih pe Sosoenën vamaman teꞌteꞌ tamoaan vëh to nok voh a akis, me o oeh, me a tahiꞌ, me a ma tah varih to teꞌ hop ne nën.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Moaan voh e Sosoenën to varakah voh a ma napan, kee vatet ee pa ma iu koman pee.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Ivëhkëk, tamoaan neꞌ to nonok non a taateꞌ vih pa ma tah vih neꞌ to heꞌheꞌ a rora to vataare non o iu peꞌ manih pea. Eꞌ to vavanö ka no maꞌ ra a uhön pa vapu vavih a ma taëën pea po poen neꞌ to iu non. Pareꞌ heꞌheꞌ tamoaan a rora o vaeö apuh peꞌ.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 A ma soepip pe Pöl pen Banabas pa kë a ëhnëëre to örakuk en. A napan to iu avoeꞌ e ne pa ip o vönaꞌ, ko ës ke raoe pon. E Pöl pen Banabas to vasosöë me ra napan, kee hikta ës o vönaꞌ.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Ivëhkëk, a ma pah to Jiuꞌ va vöön Antiök va pa muhin Pisidiaꞌ me vöön Aëkoniam to taneꞌ maꞌ nën, ko nö maꞌ manih vöön Listraꞌ, pare vamanman a napan pa ö nee se tösvös ee pe Pöl. A napan to ip e Pöl, ko rëh tavus këh ee peꞌ pa vöön, to koman ne pan, eꞌ to mët en.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Ivëhkëk, o teꞌ va po vaman to tönun suk e ne peꞌ. Ka sionineah tahah maꞌ, keꞌ sun kee vos ee manuh vöön. Po meoh poen e Pöl pen Banabas to nö ee manuh vöön Derbeꞌ.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 E Pöl pen e Banabas to vatvus ee pa Soe Vih manih vöön Derbeꞌ ka nap peo rakah to tavus a ma teꞌ va po vaman. Ivëh, kee nö hah ee Listraꞌ, Aëkoniam, me a vöön Antiök va Pisidiaꞌ.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Ee pon to nö pa vaeh hah o vaman pa napan pan, ee se koe a anoe a soe pe Ieesuꞌ moaan voh nee to pënton, ko vaman. Ee to soe ke raoe pan, “Eöm se taum a ma punis peo pa ö nöm se iu ho nem pa Matop Vih pe Sosoenën.”
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Ee to vavateꞌ nö a ma teꞌ to vovoh ke ne a ma napan va po vaman manih koman a ma vöön. A ma meh poen nee to hinhin ne, pare vapenpen ne pa taëën marën a kë a ëhnan e Sosoenën. Ee to hinhin ke ne a ma teꞌ poë varih, pare vahoꞌ a koreere manih pee, pan e Sunön se vaeh raoe pa matop a kiu peꞌ manih topnin a napan.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 E Pöl pen Banabas to koe manih pa muhin va Pisidiaꞌ, ko tavus ee pa muhin va Pamfiliaꞌ.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Ee pon to vatvus a soe manih vöön Pergaꞌ, ko vahik nën, pare kunah ee manuh vöön Ataliaꞌ.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Manih Ataliaꞌ ee pon to tok po paröꞌ, ko hah ee manuh pa vöön Antiök pa muhin va Sisariaꞌ. A vöön pamëh moaan voh no a napan to hinhin ke ne raoe, pan e Sosoenën se ururuan me vaeh raoe pon pa vatvus a soe peꞌ.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Ee pon to vos hah manuh vöön Antiök pa muhin va Sisariaꞌ, ko ununun o kum teꞌ varih to vaman ne e Ieesuꞌ, ko hutët ke raoe a ö ne Sosoenën to vataare koe a koreneah manih pee pon, me a ö neꞌ to vamaaka va in o kokoman po teꞌ to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ to hikta vaman voh ne kee tavus ee o teꞌ va po vaman manih pa Soe Vih pe Ieesuꞌ Kristo.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Ee to teꞌ varë me ee pa ma teꞌ va po vaman manih vöön Antiök pa muhin va Siriaꞌ.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.