Jonas 4
El libro de Jonas en Me'phaa Xma'iin (Teocuitlapa) (TPX) vs NVT
1 A̱ꞌkhui̱nꞌ Jonáa majpú táni̱gu̱u̱ꞌ, numuu ndíi támbe̱énꞌ xa̱bu̱, ikhú ra̱ꞌkháaꞌ muu tháán nikhiꞌnáa.
1 Isso tudo deixou Jonas aborrecido e muito irado.
2 A̱ꞌkhui̱nꞌ niꞌthánminaꞌ ga̱jma̱a̱ Anulúꞌ Mekhuíí, xígi̱ niꞌthúun:
2 Então, orou ao S enhor : “Antes de eu sair de casa, não foi isso que eu disse que tu farias, ó S enhor ? Por esse motivo fugi para Társis! Sabia que és Deus misericordioso e compassivo, lento para se irar e cheio de amor. Estás pronto a voltar atrás e não trazer calamidade.
3 Ikhaa jŋgóoꞌ xúgi̱ rá, Anuꞌ Mekhuíí, na̱tha̱nkháñaaꞌ ndíi ma̱tríya̱a̱ꞌlaꞌ xi̱ꞌ ndíi ndaꞌya náa aúun a̱jkiu̱nꞌ ikhúún. I̱tháán máꞌ méjánꞌ ndíi xáxtáá jún, a̱kha̱ñúꞌ kha ―niꞌthén Jonáa.
3 Agora tira minha vida, S enhor ! Para mim é melhor morrer que viver desse modo”.
4 A̱ꞌkhui̱nꞌ Anulúꞌ Mekhuíí niꞌthúun:
4 O S enhor respondeu: “Você acha certo ficar tão irado assim?”.
5 Ikhú xuꞌkhuíin nigájnuu Jonáa ni̱jka̱gáxtáa náa jmbuu na̱ꞌkha̱ a̱jka̱ꞌ náa rauunꞌ xojin. Kamí ikhí ni̱ꞌni mbá xtúgua náa ni̱gi̱da̱mixooꞌ, mundíi mba̱ꞌyoo ndíí jniiꞌ árígá náa aúun xojin ruꞌkhuíin.
5 Então Jonas foi até um lugar a leste de Nínive e construiu um abrigo para sentar-se à sua sombra enquanto esperava para ver o que aconteceria à cidade.
6 A̱ꞌkhui̱nꞌ Anulúꞌ Mekhuíí ni̱ꞌni ndíi ma̱khudánꞌ mbá iná ndíi náa ma̱ꞌni xkamixoo Jonáa, mundíi ma̱ꞌni̱i̱laꞌ wáa a̱jkiu̱u̱n. Ikhú ra̱ꞌkháaꞌ muu tháán nidxuuꞌ Jonáa ga̱jma̱a̱ numuu iná ruꞌkhuíin.
6 O S enhor Deus fez crescer ali uma planta, que logo espalhou suas folhas grandes sobre a cabeça de Jonas e o protegeu do sol. Isso aliviou o desconforto de Jonas, e ele ficou muito grato pela planta.
7 Múú ndíndu̱ nijtsi i̱mbo̱o̱ꞌ mbiꞌi, Anulúꞌ Mekhuíí ni̱ꞌni ndíi mbáa ñu̱u̱ mi̱khu̱ a̱jmu̱u̱ iná kamí ikhú nijndooꞌ.
7 No dia seguinte, porém, ao amanhecer, Deus também mandou uma lagarta. Ela comeu o talo da planta, que secou.
8 A̱ꞌkhui̱nꞌ ndíndu̱ ni̱ꞌkha̱ a̱jka̱ꞌ, Anulúꞌ Mekhuíí ni̱ꞌni ndíi maxnúu mbáa i̱ŋáxooꞌ ndíi majpú mijka kamí nitsikhá a̱jka̱ꞌ edxuu Jonáa. A̱ꞌkhui̱nꞌ nakhámindúu kamí na̱ꞌni a̱jkiu̱u̱n ndíi ma̱kha̱ñúu, ikhú eꞌthén: «I̱tháán máꞌ méjánꞌ ndíi xáxtáá nu, a̱kha̱ñúꞌ kha».
8 Quando o calor do sol se intensificou, Deus mandou um vento leste quente soprar sobre Jonas. O sol bateu em sua cabeça até ele sentir-se tão fraco que desejou morrer. “Para mim é melhor morrer que viver desse modo”, disse ele.
9 Ikhú Anulúꞌ Mekhuíí niꞌthúun Jonáa:
9 Deus perguntou a Jonas: “Você acha certo ficar tão irado por causa da planta?”. Jonas respondeu: “Sim, acho certo ficar tão irado a ponto de querer morrer!”.
10 A̱ꞌkhui̱nꞌ niꞌthén Anulúꞌ Mekhuíí:
10 Então o S enhor disse: “Você tem compaixão de uma planta, embora não tenha feito coisa alguma para que ela crescesse. Ela depressa apareceu e depressa murchou.
11 Lá xágawíinꞌ a̱jkiu̱nꞌ ikhúún ga̱jma̱a̱ numúún xa̱bu̱ nínibe̱ róꞌ. Mbá xojin ndíi ra̱ꞌkháaꞌ muu tháán mba̱a̱, kamí ikhí khúwe̱e̱n mbá siéntú i̱mba̱muskíñúꞌ míi xa̱bu̱ (120,000), wi̱ na̱ŋguá eyáá náá ndíi méjánꞌ kamí náá ndíi ra̱méjánꞌ. Ra̱ꞌkháaꞌ muu tháán xu̱jkúꞌ khúwe̱e̱n maŋgeen ―niꞌthén Anulúꞌ Mekhuíí.
11 Nínive, porém, tem mais de 120 mil pessoas que não sabem decidir entre o certo e o errado, sem falar de muitos animais. Acaso não devo ter compaixão dessa grande cidade?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.