Jonas 4
El libro de Jonas en Me'phaa Xma'iin (Teocuitlapa) (TPX) vs ACF
1 A̱ꞌkhui̱nꞌ Jonáa majpú táni̱gu̱u̱ꞌ, numuu ndíi támbe̱énꞌ xa̱bu̱, ikhú ra̱ꞌkháaꞌ muu tháán nikhiꞌnáa.
1 Mas isso desagradou extremamente a Jonas, e ele ficou irado.
2 A̱ꞌkhui̱nꞌ niꞌthánminaꞌ ga̱jma̱a̱ Anulúꞌ Mekhuíí, xígi̱ niꞌthúun:
2 E orou ao Senhor, e disse: Ah! Senhor! Não foi esta minha palavra, estando ainda na minha terra? Por isso é que me preveni, fugindo para Társis, pois sabia que és Deus compassivo e misericordioso, longânimo e grande em benignidade, e que te arrependes do mal.
3 Ikhaa jŋgóoꞌ xúgi̱ rá, Anuꞌ Mekhuíí, na̱tha̱nkháñaaꞌ ndíi ma̱tríya̱a̱ꞌlaꞌ xi̱ꞌ ndíi ndaꞌya náa aúun a̱jkiu̱nꞌ ikhúún. I̱tháán máꞌ méjánꞌ ndíi xáxtáá jún, a̱kha̱ñúꞌ kha ―niꞌthén Jonáa.
3 Peço-te, pois, ó Senhor, tira-me a vida, porque melhor me é morrer do que viver.
4 A̱ꞌkhui̱nꞌ Anulúꞌ Mekhuíí niꞌthúun:
4 E disse o Senhor: Fazes bem que assim te ires?
5 Ikhú xuꞌkhuíin nigájnuu Jonáa ni̱jka̱gáxtáa náa jmbuu na̱ꞌkha̱ a̱jka̱ꞌ náa rauunꞌ xojin. Kamí ikhí ni̱ꞌni mbá xtúgua náa ni̱gi̱da̱mixooꞌ, mundíi mba̱ꞌyoo ndíí jniiꞌ árígá náa aúun xojin ruꞌkhuíin.
5 Então Jonas saiu da cidade, e sentou-se ao oriente dela; e ali fez uma cabana, e sentou-se debaixo dela, à sombra, até ver o que aconteceria à cidade.
6 A̱ꞌkhui̱nꞌ Anulúꞌ Mekhuíí ni̱ꞌni ndíi ma̱khudánꞌ mbá iná ndíi náa ma̱ꞌni xkamixoo Jonáa, mundíi ma̱ꞌni̱i̱laꞌ wáa a̱jkiu̱u̱n. Ikhú ra̱ꞌkháaꞌ muu tháán nidxuuꞌ Jonáa ga̱jma̱a̱ numuu iná ruꞌkhuíin.
6 E fez o Senhor Deus nascer uma aboboreira, e ela subiu por cima de Jonas, para que fizesse sombra sobre a sua cabeça, a fim de o livrar do seu enfado; e Jonas se alegrou em extremo por causa da aboboreira.
7 Múú ndíndu̱ nijtsi i̱mbo̱o̱ꞌ mbiꞌi, Anulúꞌ Mekhuíí ni̱ꞌni ndíi mbáa ñu̱u̱ mi̱khu̱ a̱jmu̱u̱ iná kamí ikhú nijndooꞌ.
7 Mas Deus enviou um verme, no dia seguinte ao subir da alva, o qual feriu a aboboreira, e esta se secou.
8 A̱ꞌkhui̱nꞌ ndíndu̱ ni̱ꞌkha̱ a̱jka̱ꞌ, Anulúꞌ Mekhuíí ni̱ꞌni ndíi maxnúu mbáa i̱ŋáxooꞌ ndíi majpú mijka kamí nitsikhá a̱jka̱ꞌ edxuu Jonáa. A̱ꞌkhui̱nꞌ nakhámindúu kamí na̱ꞌni a̱jkiu̱u̱n ndíi ma̱kha̱ñúu, ikhú eꞌthén: «I̱tháán máꞌ méjánꞌ ndíi xáxtáá nu, a̱kha̱ñúꞌ kha».
8 E aconteceu que, aparecendo o sol, Deus mandou um vento calmoso oriental, e o sol feriu a cabeça de Jonas; e ele desmaiou, e desejou com toda a sua alma morrer, dizendo: Melhor me é morrer do que viver.
9 Ikhú Anulúꞌ Mekhuíí niꞌthúun Jonáa:
9 Então disse Deus a Jonas: Fazes bem que assim te ires por causa da aboboreira? E ele disse: Faço bem que me revolte até à morte.
10 A̱ꞌkhui̱nꞌ niꞌthén Anulúꞌ Mekhuíí:
10 E disse o Senhor: Tiveste tu compaixão da aboboreira, na qual não trabalhaste, nem a fizeste crescer, que numa noite nasceu, e numa noite pereceu;
11 Lá xágawíinꞌ a̱jkiu̱nꞌ ikhúún ga̱jma̱a̱ numúún xa̱bu̱ nínibe̱ róꞌ. Mbá xojin ndíi ra̱ꞌkháaꞌ muu tháán mba̱a̱, kamí ikhí khúwe̱e̱n mbá siéntú i̱mba̱muskíñúꞌ míi xa̱bu̱ (120,000), wi̱ na̱ŋguá eyáá náá ndíi méjánꞌ kamí náá ndíi ra̱méjánꞌ. Ra̱ꞌkháaꞌ muu tháán xu̱jkúꞌ khúwe̱e̱n maŋgeen ―niꞌthén Anulúꞌ Mekhuíí.
11 E não hei de eu ter compaixão da grande cidade de Nínive, em que estão mais de cento e vinte mil homens que não sabem discernir entre a sua mão direita e a sua mão esquerda, e também muitos animais?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.