Jonas 4
El libro de Jonas en Me'phaa Xma'iin (Teocuitlapa) (TPX) vs NVI
1 A̱ꞌkhui̱nꞌ Jonáa majpú táni̱gu̱u̱ꞌ, numuu ndíi támbe̱énꞌ xa̱bu̱, ikhú ra̱ꞌkháaꞌ muu tháán nikhiꞌnáa.
1 Mas Jonas ficou profundamente descontente com isso e enfureceu-se.
2 A̱ꞌkhui̱nꞌ niꞌthánminaꞌ ga̱jma̱a̱ Anulúꞌ Mekhuíí, xígi̱ niꞌthúun:
2 Ele orou ao Senhor: "Senhor, não foi isso que eu disse quando ainda estava em casa? Foi por isso que me apressei em fugir para Társis. Eu sabia que tu és Deus misericordioso e compassivo, muito paciente, cheio de amor e que promete castigar mas depois se arrepende.
3 Ikhaa jŋgóoꞌ xúgi̱ rá, Anuꞌ Mekhuíí, na̱tha̱nkháñaaꞌ ndíi ma̱tríya̱a̱ꞌlaꞌ xi̱ꞌ ndíi ndaꞌya náa aúun a̱jkiu̱nꞌ ikhúún. I̱tháán máꞌ méjánꞌ ndíi xáxtáá jún, a̱kha̱ñúꞌ kha ―niꞌthén Jonáa.
3 Agora, Senhor, tira a minha vida, eu imploro, porque para mim é melhor morrer do que viver".
4 A̱ꞌkhui̱nꞌ Anulúꞌ Mekhuíí niꞌthúun:
4 O Senhor lhe respondeu: "Você tem alguma razão para essa fúria? "
5 Ikhú xuꞌkhuíin nigájnuu Jonáa ni̱jka̱gáxtáa náa jmbuu na̱ꞌkha̱ a̱jka̱ꞌ náa rauunꞌ xojin. Kamí ikhí ni̱ꞌni mbá xtúgua náa ni̱gi̱da̱mixooꞌ, mundíi mba̱ꞌyoo ndíí jniiꞌ árígá náa aúun xojin ruꞌkhuíin.
5 Jonas saiu e sentou-se num lugar a leste da cidade. Ali, construiu para si um abrigo, sentou-se à sua sombra e esperou para ver o que aconteceria com a cidade.
6 A̱ꞌkhui̱nꞌ Anulúꞌ Mekhuíí ni̱ꞌni ndíi ma̱khudánꞌ mbá iná ndíi náa ma̱ꞌni xkamixoo Jonáa, mundíi ma̱ꞌni̱i̱laꞌ wáa a̱jkiu̱u̱n. Ikhú ra̱ꞌkháaꞌ muu tháán nidxuuꞌ Jonáa ga̱jma̱a̱ numuu iná ruꞌkhuíin.
6 Então o Senhor Deus fez crescer uma planta sobre Jonas, para dar sombra à sua cabeça e livrá-lo do calor, e Jonas ficou muito alegre.
7 Múú ndíndu̱ nijtsi i̱mbo̱o̱ꞌ mbiꞌi, Anulúꞌ Mekhuíí ni̱ꞌni ndíi mbáa ñu̱u̱ mi̱khu̱ a̱jmu̱u̱ iná kamí ikhú nijndooꞌ.
7 Mas na madrugada do dia seguinte, Deus mandou uma lagarta atacar a planta de modo que ela secou.
8 A̱ꞌkhui̱nꞌ ndíndu̱ ni̱ꞌkha̱ a̱jka̱ꞌ, Anulúꞌ Mekhuíí ni̱ꞌni ndíi maxnúu mbáa i̱ŋáxooꞌ ndíi majpú mijka kamí nitsikhá a̱jka̱ꞌ edxuu Jonáa. A̱ꞌkhui̱nꞌ nakhámindúu kamí na̱ꞌni a̱jkiu̱u̱n ndíi ma̱kha̱ñúu, ikhú eꞌthén: «I̱tháán máꞌ méjánꞌ ndíi xáxtáá nu, a̱kha̱ñúꞌ kha».
8 Ao nascer do sol, Deus trouxe um vento oriental muito quente, e o sol bateu na cabeça de Jonas, a ponto de ele quase desmaiar. Com isso ele desejou morrer, e disse: "Para mim seria melhor morrer do que viver".
9 Ikhú Anulúꞌ Mekhuíí niꞌthúun Jonáa:
9 Mas Deus disse a Jonas: "Você tem alguma razão para estar tão furioso por causa da planta? " Respondeu ele: "Sim, tenho! E estou furioso a ponto de querer morrer".
10 A̱ꞌkhui̱nꞌ niꞌthén Anulúꞌ Mekhuíí:
10 Mas o Senhor lhe disse: "Você tem pena dessa planta, embora não a tenha podado nem a tenha feito crescer. Ela nasceu numa noite e numa noite morreu.
11 Lá xágawíinꞌ a̱jkiu̱nꞌ ikhúún ga̱jma̱a̱ numúún xa̱bu̱ nínibe̱ róꞌ. Mbá xojin ndíi ra̱ꞌkháaꞌ muu tháán mba̱a̱, kamí ikhí khúwe̱e̱n mbá siéntú i̱mba̱muskíñúꞌ míi xa̱bu̱ (120,000), wi̱ na̱ŋguá eyáá náá ndíi méjánꞌ kamí náá ndíi ra̱méjánꞌ. Ra̱ꞌkháaꞌ muu tháán xu̱jkúꞌ khúwe̱e̱n maŋgeen ―niꞌthén Anulúꞌ Mekhuíí.
11 Contudo, Nínive tem mais de cento e vinte mil pessoas que não sabem nem distinguir a mão direita da esquerda, além de muitos rebanhos. Não deveria eu ter pena dessa grande cidade? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.