Atos 27

Ixchivinti Dios: ni sastʼi chivinti yu Dios jatʼatamakaul ixlapanakni laka lhimasipijni (TPTNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Taval tapastaklhi para kintamalaqachan xalakatꞌun Italia. Ex Pablo kun yu alati tachꞌinin va jalaqmaqxtaqkal la ixtamakaꞌ qayntaun kapitan yu ixjunkan Julio yu ixtanun laka batallón taꞌan ixnavin ni ay jalhachimoꞌonuꞌ César Augusto.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Ex ktaxtuucha ni laka putaulan Cesarea, kpuꞌaucha laqataun barco yu minchal laka putaulan Adrumentina yu ixpuꞌuxaꞌan la ixkilpanaxnan xaputaulanaxna xaꞌestado Asia. Vachuꞌ ixkintatꞌaꞌantan qayntaun yu ixjunkan Aristarco yu machaqaꞌ laka putaulan Tesalónica taꞌan xaꞌestado Macedonia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Ex yu ataun julchan val, kchaꞌaucha la ixkilpaꞌ ni mar taꞌan laka putaulan Sidón. Ex ni Julio ayaj mapaynil ni Pablo porke xtaqnil lakatin kalaqlaqꞌal ixꞌamigos para kataxtaqnil ixmaqskꞌiniti.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Astan ktaxtuchoqoocha ni Sidón kun ni barco yu ixkpuꞌantau. Pero yu xalakatꞌun Chipre yu tanꞌajvil lakxkan, yucha kmakauntijlau la kilhijamaqxkꞌan porke yu un jantu ixkintaxtaqniyan lakatin para vas kajkꞌau.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Ex kpuꞌau ni anchanu lakamar taꞌan ixlhiꞌukstsꞌuniy xaꞌestado Cilicia ali xaꞌestado Panfilia, taval kchaꞌau laka ay putaulan Mira taꞌan xaꞌestado Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Ancha ni kapitan temal ataun barco yu minchal laka putaulan Alejandría yu ixꞌuxaꞌan Italia. Ex ancha kintamukꞌancha.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Ex paqlhuu va si laksniy xakpuꞌantau ni barco por pꞌays ixkintalakatastukꞌan ni un ex va skꞌatsanaj kmaqxapuꞌiniu ixlhiꞌukstsꞌuniy laka putaulan Gnido. Ex xlhiyucha kpuꞌau ixlhisur xalakatꞌun Kreta yu tanꞌajvil lakxkan, ixlhiꞌukstsꞌuniy laka putaulan Salmón.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Ancha ayaj lhitaꞌay kiltutapasau la ixpiktuꞌ ni Kreta. Taval kchaꞌaucha ni putaulan yu junkan Taꞌan Lay Ox Tataulay Barcos, va ixlhiꞌukstsꞌuniy xaputaulan Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Chuncha paqlhuucha kmaqatsꞌanqau kijulchankꞌan, y jantucha apalay lay kajkꞌau kun barco porke va tsꞌuniycha istsꞌanqay para kalakachilcha xajulchan tejkan ayaj taxkaaniy y unilay. Vachuꞌ ixpaꞌantacha ni malkuyuꞌ tejkan ixtataskꞌajay ni israelitas. Xlhiyucha ni Pablo va laqxtaqnil jatapastakꞌati yu tatapatsay laka barco,
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 va lakjunil:
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Pero yu xakapitan tropas apalay lhakapuꞌanil ixchivinti yu manavin ni barco kun ixchivinti ni ixꞌukxtinkꞌan yu ixtatapatsay laka barco. Jantu kalhakapuꞌanil ixchivinti ni Pablo.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Ni anchanu putaulan taꞌan ixvil ni barco jantu ox ixjunita para ancha kamukꞌulatꞌi ni barco tejkan pꞌaysni ixtamay xkan kun un. Xlhiyucha ixtapastakꞌa apalay ox katataxtulcha y kataꞌalcha laka putaulan Fenice para ancha kataꞌulal ni barco. Ni Fenice va taun putaulan xalakatꞌun Kreta pero va ixvil taꞌan ixputakꞌutꞌa ni julchan.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Ixtapakxanꞌiy kaꞌunilal laksniy para lay katapuꞌal barco. Ex tejkan laksniycha aqtayl unilay, va talhilal ni laycha kaktaxtuu. Taval kpuꞌaucha ixlhiꞌukstsꞌuniy ixkiltuꞌ ni tꞌun.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Pero va panchꞌixkaꞌ val nimancha tinik talakanunil ni kibarcokꞌan ni un yu minachal laka noroeste.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Ni anchanu un sunlhaꞌal ni barco tus jantu lay vas kajkꞌau. Xlhiyucha kmakajuu para kintalhaꞌan taꞌan ixpuꞌan ni un.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Ex ktapasau ixlhiꞌukstsꞌuniy lakataun lakatꞌun yu tanꞌajvil lakxkan yu junkan Klauda. Ancha jantucha chapuj pꞌays ixꞌunilata, ex va skꞌatsanaj kmukꞌau yu lakatꞌuniy kibarcokꞌan yu xakchꞌikilnutau taꞌan ay laka barco yu xakpuꞌantau.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Tejkan kmukꞌau ni lakatꞌuniy barco taꞌan ay barco ex tatampachꞌil kun laso ni ay barco para kalhitsukul tapꞌasta xaltaꞌalakꞌiu para jantu katacheꞌel. Va ixtatalhauniy kapulhaankal laka kukuj taꞌan jantu pulman lakxkan yu junkan Sirte. Ex tamatajul yu pumaqayaulhaankan ni barco y jaxtaqkal kasunlhaꞌankal kun un.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Ex yu ataun julchan val, va la pꞌaysni taylhaꞌal uniyaxkan, va tamakutul ixmachꞌapati ni barco, va tamajꞌalcha lakxkan.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Ex yu paqtꞌutu julchan val, talaqtanqalhuꞌolcha ixputapatskꞌan xamaltananan ni barco.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Paqlhuu jantu katasul ni julchan ali jastꞌakun, va la pꞌays taylhaꞌal ni uniyaxkan. Jantucha xakpastakꞌau incha kakxajchaꞌau.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Ex chuncha paqlhuucha jantucha xakvaynau, ex ni Pablo tayal taꞌan ixtavilanal ni lapanakni, va naul:
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Kitꞌin klajunau jantu tuꞌuchun katapastakꞌun y jantu katꞌalhanantꞌik. Mas katsꞌanqayaꞌ ni barco pero uxiknankꞌan jantu xataꞌayuꞌ katsꞌanꞌayapitik.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Chuncha kꞌatsay porke kutancha tsꞌis kintasunil ixmayul ni Dios, y yucha va Dios yu ixnavin kunita kitꞌin y yucha ktapatsaniy.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Yu anchanu ixmayul kijunil: “Jantu katꞌalhan, Pablo. Uxintꞌi maqskꞌiniy kalaqpiti ni ay jalhachimoꞌonuꞌ Romano. Por uxintꞌi ni Dios kalaqꞌaqtayjuyaꞌ tachun yu tatꞌaꞌantan laka barco.”
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Xlhiyucha, xapaynin, jantu tuꞌuchun katapastakꞌun. Kitꞌin klhakapuꞌan ni Dios y kꞌatsay ni yucha chuncha kamakayaꞌ tacha kijunil ni ixmayul.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Pero maqskꞌiniy katalakanuchaꞌau taun lakatꞌun yu tanꞌajvil lakxkan.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Ex tejkan tapasal tꞌuy semana vananaj ixkintasunlhaꞌantan ni un lakamar yu junkan Adria. Ex pakltaun tsꞌis val yu xaꞌoqxtamatin laka barco va tamakal kuenta ni xaktꞌaunaucha taꞌukstsꞌuninin ixpiktuꞌ laka tꞌun.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Ex talkal ixpulmanixtu ni xkan va treinta y seis metros ixjunita. Chuncha kaltanau alakatsꞌuniy, ex aqtaun talkachoqol va veinte y siete metros ixlhitꞌajun ixpulmanixtu.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Pero ayaj ixtatalhauniy katalakanunil chiyux ni barco ex la ixtimusna tamatajul maꞌatꞌati yu pumaqayaulhaankan ni barco. Va ayaj ixtanajun katunkulcha.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Yu xaꞌoqxtamatin laka barco va ixtaqosputun. Ex chuncha ixtamaꞌeltajuputun lakxkan ni lakatꞌuniy barco la ixkankatiꞌ yu ay barco. Pero ixjamakakan tacha katatsukul munun alati yu pumaqayaulhaankan ni barco.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Pero ni Pablo jalaqtsꞌil, ex chuncha al juniniꞌ ni kapitan kun ixtropas, va naul:
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Ex chuncha ni tropas niman tachꞌukꞌunil xalaso ni lakatꞌuniy barco, ex tajulcha lakxkan chuncha puqapaj.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Tejkan ixtunkumintacha ni Pablo laqlhixaqalal katavayl tachun ni lapanakni, va naul:
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Chavay klatapayniniyau kavayntꞌik, chuncha maqskꞌiniy para lay kꞌalaqxajchipitik. Jantu matichun katsꞌanqayaꞌ, mas va maqataun miꞌajikꞌan la miꞌaqtsulkꞌan jantu katsꞌanqayaꞌ.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Tejkan chuncha naul, va tayal la ixlakaꞌukxpukꞌan ni lapanakni, chꞌapal aqxtaun pan y xtaqnil lhimalaqpuchuncha ni Dios. Va laqcheꞌel y aqtaylcha vajin.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Chuncha jantucha apalay katamaqaninil ni lapanakni. Aqtaylcha tavajin vachuꞌ.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Xajkuntau doscientos setenta y seis lapanakni por tachun.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Tejkan tavaynꞌolcha ex tamajꞌalcha lakxkan ni trigo yu xajchal para jantucha katatsꞌinkꞌil ni barco.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Tejkan tunkulcha, talaqtsꞌilcha ni lakatꞌun pero jantu katamispal. Vachuꞌ talaqtsꞌil taꞌan ayaj ay maqlqatanun xkan ni lakatꞌun y va si kukuj ixjunita taꞌan ixkilpaꞌ. Ex ancha ixtamalakanuputun ni barco.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Va tachukꞌunil xalaso yu pumaqayaulhaankan ni barco y tamakaul lakxkan. Vachuꞌ taxꞌoqnil ixpumaltanakan ni barco. Ex va tachꞌimukꞌanil yu ay laqchꞌiti para kasunlhaꞌal ni un para kachaꞌal ni barco la ixkilpaꞌ ni xkan.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Pero astan talakanunil taꞌan mutꞌun ixvil ni kukuj lakxkan. Yu ixkankatiꞌ ayaj ox talakanuchal ex jantucha lay kataxtuchoqol. Ex yu ixtimusna ni barco tus talaqcheꞌeꞌol por pꞌays talakanunil ni xkan.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Ex chuncha ni tropas ixtamaqniputun ni tachꞌinin para jantu kataqoslhi tejkan katatoqslatakukchal.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Pero yu kapitan yucha jantu ixnajun kanil ni Pablo. Ex chuncha jantu kaꞌuyujnaul para kalaqmaqnikal ni tachꞌinin. Va laklhijunil katatoqslatakuklhi yu talaniy jaxkivinti para katatakukchal la ixkilpaꞌ.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Vachuꞌ laklhijunil yu jantu talaniy jaxkivinti kataputakuklhi ltaꞌalakꞌiu u mas va taꞌayucha kꞌiu xatacheꞌeniꞌ ni barco. Chuncha tachun si ox ktakukchaꞌau lakatꞌun.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.