Atos 22
Ixchivinti Dios: ni sastʼi chivinti yu Dios jatʼatamakaul ixlapanakni laka lhimasipijni (TPTNT) vs NTLH
1 —Ketꞌalaqaunin ali xapaynin, kitꞌin knajun kilaqasmakniu kinchivinti para kꞌamalaꞌasitꞌik ni kitꞌin jantu kakmakal tuꞌuchun laqtaqal.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Ex tejkan taqasmaknil ixchivinti ni Pablo la ixlhichivinkꞌan laka lhihebreo, va apalay saq taval. Yu Pablo va lakjunil:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 —Kitꞌin laqsaval va israelita kunita. Va laka putaulan Tarso ktsukul taꞌan xaꞌestado Cilicia, pero va aniy kꞌaynl laka putaulan Jerusalén. Yu kimalanil va Gamaliel, y yucha kimalanil ixlhachimoꞌonkꞌan yu maqancha kepayankꞌan. Kitꞌin ktapatsaniy ni Dios kun tachun kintapꞌasta vachu chun tacha makꞌayatꞌik uxiknankꞌan chavaycha.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Kitꞌin laqsaval maqancha xaklakxkaulhitꞌajun ni lapanakni yu ixtalhakapuꞌan yu junkan Saystꞌi Lakatin para kalaqmaqnikal. Va xakmalaqachanan ixchꞌapakkꞌan joꞌakna ali xanatin para kaklakmanul laka pachꞌin.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Yu xaꞌukxtin ni kuras kun yu alati kilhachimoꞌonunkꞌan yuꞌuncha ox takꞌatsay yu xakmakay porke yuꞌuncha kintaxtaqnil kartas yu lay kamaqxtaqnil kilhachimoꞌonunkꞌan laka putaulan Damasco, para kaklakchꞌapal yu ixtalhakapuꞌan ni Jesús y kaklaklhimil tachꞌinin aniy Jerusalén.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 ’Pero tejkan va laycha atunkuj, y va ixlhiꞌukstsꞌuniycha xakchaꞌal ni Damasco, ex olaql kimaklkunil laktꞌiyan taun pꞌays maklku.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Ex kitꞌin niman ktaqtal laka tꞌun, ijqasmaklhi taun chivinti yu kijunil: “Saulo, Saulo, ¿valiꞌiycha kꞌixkꞌaylhitꞌaꞌuncha?”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ex klhisakmil: “¿Jalhachimoꞌonuꞌ, tas ayucha kꞌatꞌicha ni uxintꞌi?” Ex kijunil: “Ni kitꞌin va Jesús kunita yu machaqaꞌ Nazaret, y va kitꞌin yu kꞌixkꞌaylhitꞌaꞌun.”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Yu kintꞌaltanan vachuꞌ talaqtsꞌil ni maklku y ayaj tatalhanal pero jantu katamalaqasil ni chivinti yu taqasmaklhi.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Ex kitꞌin va knaul: “Jalhachimoꞌonuꞌ, ¿suncha tsꞌanqay kakmakal?” Ex kijunil: “Kꞌaꞌostꞌaycha, kapiticha Damasco. Ancha katajunan yu maqskꞌiniy kꞌamakꞌatꞌi.”
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Chuncha ni kitꞌin jantucha lay xaklakavanan porke pꞌays mapulkul ni maklku, ex yu kintꞌaltanan kintamaqchꞌapalhaꞌal tus Damasco.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 ’Ancha ixvil qayntaun lapanaki yu ixjunkan Ananías yu ox ixtoꞌoyay ixlhachimoꞌon Moisés y tachun ni israelitas yu ancha ixtavilanal Damasco si ox ixtalhichiviniy ni yucha.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Exyucha kilaqmil, tejkan chinchal taꞌan xakvil, kijunil: “Kilaqaj Saulo, kalakꞌavananchꞌoꞌocha.” Ex nimancha klakavananchoqol y klaqtsꞌil ni Ananías.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Ex kijunil: “Yu ixDios kepayankꞌan va laksakni para kamalaꞌasitꞌi yu najun y para kalaqtsꞌi ni Jesús yu vas makay tachun y para laqsaval kaꞌasmaknin ixchivinti la ixkil.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Chuncha makal porke va maqskꞌiniy kꞌalaqputꞌeꞌenin tachun ni lapanakni yu laqtsꞌi kun yu asmaktꞌi.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Ex jantucha apalay kapꞌakxanin. Kꞌaꞌostꞌaꞌulcha y kaꞌaqchajꞌaucha, kꞌalhikꞌilpꞌicha ixtaqaꞌuti para kꞌamalaqmixinikꞌacha mintalaqalhin”, chuncha kijunil ni Ananías.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 ’Ex tejkan kchinchoqol Jerusalén, ni kitꞌin xaktꞌajun skꞌiniꞌ Dios laka ay lakatajtan. Ex klaqtsꞌil la kintalakavan ni Jalhachimoꞌonuꞌ Jesús,
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 va kijunil: “Katꞌaxtꞌu, y tsꞌalaj kꞌapiti porke aniy ni Jerusalén jantu katalhakapuꞌaniyan yu kilhichꞌivinaneꞌe.”
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Ex kitꞌin knaul: “Jalhachimoꞌonuꞌ, yuꞌuncha takꞌatsay ni kitꞌin xajkꞌan lakalhuu taꞌan tataqxtoꞌa ni israelitas. Va xakmalaqachanan ixlhaꞌanka laka pachꞌin y xaklaklakasamay tachun yu ixtalhakapuꞌanan uxintꞌi.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Vachuꞌ ni Esteban yu ixlhichivinanan ni uxintꞌi, tejkan lhavanal ixjakꞌalna y nil, ancha xakyal vachuꞌ chꞌantaun xajkunita kun yu jamaqninin y va xaklhistakmata ixlaqchꞌitikꞌan”, kunil ni Jalhachimoꞌonuꞌ.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Ex yucha kijunil: “Kapiticha taꞌan maqati. Kitꞌin kakmalaqachayan taꞌan tavilananchal yu jantu israelitas kataval.”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Ex chuncha ni israelitas jantucha apalay kataqasmakniputul ixchivinti ni Pablo. Va pꞌays tapukiltꞌasanil kun ixchivintikꞌan y tanaul:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Tataylhaꞌal tꞌasanan, talakmajꞌal ixlaqchꞌitikꞌan ex taputanqalhul pꞌoqxni.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Ex yu komandante jamalaqachanal ixmanuka la ixchaqakꞌan ni tropas ni Pablo y lhinaul ixlaqanaqmaka para kalhitaulal valiꞌiycha talhilukujlaniycha ni lapanakni.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Tejkan chꞌikal para kalaqanaqmakal ex ni Pablo junil ni kapitan yu ancha ixyal:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Tejkan chuncha qasmaklhi ni kapitan va niman laqꞌal ni komandante, va lhisakmil:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Ex ni komandante niman laqmil ni Pablo y lhisakmil:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Ex junchoqol ni komandante:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Ex chuncha nimancha tamakaul ni Pablo yu ixtalaqanaqmaputun. Vachuꞌ ni komandante tejkan kꞌatsal va xalapanaki Roma ixjunita, ayaj talhanal por ixchꞌita.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Ex ataun julchan val ni komandante ixkꞌatsaputun yu laqsaval valiꞌiycha ni israelitas ixtamukꞌaniputun laqtaqal ni Pablo. Chuncha maqxꞌoqchoqolcha ni Pablo taꞌan ixmaqchꞌita kun kadena va lhinaul katataqxtoqlhi ni xaꞌukxtinin kuras kun yu alati xalajꞌaynin jalhachimoꞌonun ni israelitas. Va ancha ulal ni Pablo la ixlakaꞌukxpukꞌan.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.