Gênesis 42
Buk Baibel long Tok Pisin (TPI) vs NAA
1 Taim Jekop i harim tok olsem i gat wit i stap long Isip, em i tokim ol pikinini bilong en olsem, “Bilong wanem yupela i sindaun nating na luk sori i stap?
1 Quando Jacó soube que havia mantimento no Egito, disse a seus filhos: — Por que vocês estão aí olhando uns para os outros?
2 Mi harim tok olsem ol i gat wit i stap long Isip. Yupela go baim sampela bilong yumi, nogut yumi dai long hangre.”
2 E acrescentou: — Ouvi dizer que há cereais no Egito. Vão até lá e comprem cereais, para que vivamos e não morramos.
3 Orait 10-pela brata bilong Josep i lusim graun Kenan na i go long Isip bilong baim wit.
3 Então dez dos irmãos de José foram, para comprar cereal do Egito.
4 Tasol Jekop i no larim Benjamin, em brata tru bilong Josep, i go wantaim ol. Jekop i pret nogut Benjamin i painim bagarap long rot.
4 Mas Jacó não enviou Benjamim, o irmão de José, na companhia dos irmãos, porque dizia: “E se lhe acontecer algum desastre?”
5 Olsem na taim ol man i go long Isip bilong baim wit, ol pikinini man bilong Jekop tu i go wantaim ol, long wanem, taim bilong bikpela hangre i kamap pinis long graun Kenan.
5 Entre os que iam, pois, para lá, foram também os filhos de Israel, pois havia fome na terra de Canaã.
6 Josep em i stap namba wan gavman bilong Isip, na ol man bilong olgeta hap i save go long em na baim wit. Na taim ol brata bilong Josep i kamap long em, orait ol i brukim skru klostu long lek bilong en na putim pes bilong ol i go daun long graun.
6 José era governador daquela terra; era ele quem vendia a todos os povos da terra. Os irmãos de José vieram e se prostraram com o rosto em terra, diante dele.
7 Na Josep i lukim ol brata bilong em na em i luksave long ol. Tasol em i toktok long ol olsem em i no save long ol. Em i tok strong long ol olsem, “Yupela i kam we?” Na ol i bekim tok olsem, “Mipela i kam long graun Kenan. Mipela i laik baim kaikai.”
7 Quando José viu os seus irmãos, reconheceu-os, porém não se deu a conhecer. Foi ríspido com eles e lhes perguntou: — De onde vocês vêm? Responderam: — Da terra de Canaã, para comprar mantimento.
8 Josep i luksave long ol brata, tasol ol i no luksave long em.
8 José reconheceu os irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Em i tingim gen ol dispela driman bipo em i bin lukim ol brata i brukim skru long em, na em i tok olsem, “Yupela ol man bilong lukstil long mipela. Yupela i laik painimaut wanem ol hap bilong kantri bilong mipela i no stap strong.”
9 Então José se lembrou dos sonhos que teve a respeito deles e lhes disse: — Vocês são espiões e vieram para ver os pontos fracos da terra.
10 Na ol i bekim tok bilong en olsem, “Nogat, bikman. Mipela ol wokman bilong yu, mipela i kam long baim kaikai.
10 Eles responderam: — Não, meu senhor. Estes seus servos vieram só para comprar mantimento.
11 Mipela olgeta i pikinini bilong wanpela man. Mipela i no man bilong lukstil. Nogat. Mipela i man bilong tok tru.”
11 Somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens honestos; estes seus servos não são espiões.
12 Tasol Josep i tokim ol olsem, “Nogat. Yupela i kam bilong painimaut wanem ol hap bilong kantri bilong mipela i no stap strong.”
12 Ele, porém, lhes respondeu: — Nada disso! Pelo contrário, vocês vieram para ver os pontos fracos da terra.
13 Na ol i tok olsem, “Bikman, mipela i 12-pela brata. Mipela i pikinini bilong wanpela man tasol long graun Kenan. Yangpela brata tru bilong mipela, nau em i stap wantaim papa bilong mipela. Na narapela brata bilong mipela em i lus pinis.”
13 Eles disseram: — Nós, seus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem na terra de Canaã. O mais novo está hoje com o nosso pai, outro já não existe.
14 Orait Josep i tokim ol gen olsem, “Mi tokim yupela pinis, yupela ol man bilong lukstil tasol.
14 Então José lhes disse: — É como já falei: vocês são espiões.
15 Tasol mi save long pasin bilong traim yupela. Mi tok tru tumas long nem bilong king bilong Isip olsem, sapos yangpela brata bilong yupela i no kam na sanap long ai bilong mi, orait yupela bai i no inap i go bek long ples.
15 Nisto vocês serão provados: juro pela vida de Faraó que vocês não sairão daqui, sem que primeiro venha o irmão mais novo de vocês.
16 Salim wanpela bilong yupela i go kisim liklik brata bilong yupela i kam. Na yupela ol arapela i mas i stap kalabus inap mipela i painimaut, tok bilong yupela i tru, o nogat. Sapos mipela i painimaut olsem ol tok bilong yupela i no tru, orait mi tok tru tumas long nem bilong king bilong Isip, yupela ol man bilong lukstil tasol.”
16 Enviem um de vocês, que busque o seu irmão. Vocês ficarão detidos para que sejam provadas as palavras de vocês, se há verdade no que dizem; ou se não, juro pela vida de Faraó que vocês são espiões.
17 Josep i tok pinis, orait em i putim ol long kalabus inap tripela de.
17 E deixou todos presos por três dias.
18 Orait long de namba 3 Josep i tokim ol olsem, “Sapos yupela i bihainim tok bilong mi, orait yupela bai i stap gut, long wanem, mi man bilong aninit long God.
18 No terceiro dia, José lhes disse: — Façam o seguinte e viverão, pois temo a Deus.
19 Sapos yupela i man bilong tok tru, orait wanpela tasol bilong yupela i mas i stap long haus kalabus yupela i bin i stap long en. Na yupela ol arapela i ken kisim wit yupela i baim pinis na karim i go givim long ol famili bilong yupela i stap hangre.
19 Se são homens honestos, que um de vocês fique detido aqui onde estão presos; os outros podem ir, levando cereal para matar a fome das suas famílias.
20 Tasol yupela i mas bringim yangpela brata bilong yupela i kam long mi, bai mi ken save yupela i bin tok tru. Yupela i mekim olsem na bai yupela i no ken i dai.” Na ol i orait long toktok bilong Josep.
20 E tragam-me o seu irmão mais novo, com o que serão verificadas as palavras de vocês, e vocês não morrerão. E eles se dispuseram a fazê-lo.
21 Taim ol i stap yet wantaim Josep, ol brata bilong en i toktok namel long ol yet olsem, “Tru tumas, yumi bin mekim nogut long brata bilong yumi na yumi gat asua. Yumi bin lukim em i krai na singaut long yumi bilong helpim em, tasol yumi no bin harim tok bilong em. Olsem tasol na nau dispela hevi i kamap long yumi bilong bekim dispela rong yumi bin mekim.”
21 Então disseram entre si: — Na verdade, estamos sendo castigados por causa de nosso irmão, pois vimos a angústia de sua alma, quando nos pedia, e não lhe demos ouvidos; por isso, nos sobrevém agora esta ansiedade.
22 Na Ruben i tok olsem, “Mi bin tokim yupela long yupela i no ken mekim nogut long dispela mangi, tasol yupela i no bin harim tok bilong mi. Dispela hevi nau yumi painim, em i kamap bilong bekim dai bilong en.”
22 Rúben respondeu-lhes: — Não é verdade que eu disse: “Não pequem contra o jovem”? Mas vocês não quiseram me ouvir. Pois agora estão vendo que o sangue dele está sendo requerido de nós.
23 Ol brata i tok Hibru na mekim ol dispela toktok na ol i no save olsem Josep i harim tok bilong ol. Long wanem, olgeta taim em i toktok wantaim ol, em i save tok Isip, na wanpela man bilong tanim tok i save tanim tok bilong en long ol brata.
23 Eles, porém, não sabiam que José os entendia, porque lhes falava por meio de um intérprete.
24 Josep i harim toktok bilong ol na em i lusim ol na i go krai. Em i krai pinis, orait em i kam bek gen na i toktok long ol. Na em i tokim ol wokboi long holim Simeon, na ol i holim em. Na ol i kisim baklain na pasim em long ai bilong ol brata.
24 E, retirando-se deles, José chorou. Depois, voltando para junto deles, lhes falou outra vez. Escolheu Simeão e o algemou na presença deles.
25 Bihain Josep i tokim ol wokboi long pulimapim wit long ol bek bilong ol brata bilong en, na long putim mani bilong ol insait long ol wan wan bek bilong ol. Na tu, ol wokboi i mas givim kaikai long ol bilong helpim ol long rot. Orait ol wokboi i mekim olsem Josep i tok.
25 José ordenou que lhes enchessem de cereal os sacos, e lhes restituíssem o dinheiro, a cada um no saco de cereal, e os suprissem de comida para o caminho. E assim foi feito.
26 Na ol brata i putim ol bek wit antap long ol donki bilong ol na ol i go.
26 E carregaram o cereal sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Bihain ol i wokim kem bilong slip long nait, na wanpela brata i opim bek bilong en bilong givim kaikai long donki. Na em i lukim mani bilong en i stap insait long maus bilong bek.
27 Quando um deles abriu o saco de cereal, para dar de comer ao seu jumento na estalagem, encontrou o dinheiro na boca do saco de cereal.
28 Na em i singaut long ol brata olsem, “Lukim. Ol i givim bek mani bilong mi. Ol i pulimapim long bek bilong mi.” Ol i harim dispela tok na ol i kirap nogut tru. Na ol i pret tru, na ol i wok long askim ol yet olsem, “God i mekim wanem samting long yumi nau?”
28 Então disse aos irmãos: — Devolveram o meu dinheiro. Está aqui na boca do saco de cereal. O coração dos irmãos se encheu de medo, e, tremendo, entreolhavam-se, dizendo: — O que é isto que Deus nos fez?
29 Taim ol brata i kamap pinis long graun Kenan, ol i tokim Jekop, papa bilong ol, long olgeta samting i bin kamap long ol.
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e lhe contaram tudo o que lhes havia acontecido, dizendo:
30 Ol i tok olsem, “Namba wan gavman bilong Isip i toktok strong long mipela na em i sutim tok long mipela olsem mipela i man bilong lukstil.
30 — O homem, o senhor da terra, falou conosco de maneira ríspida e nos tratou como espiões da terra.
31 Na mipela i bekim tok bilong en olsem, ‘Mipela i man bilong tok tru. Mipela i no man bilong lukstil.
31 Dissemos a ele: “Somos homens honestos e não espiões.
32 Mipela i 12-pela brata. Mipela i pikinini bilong wanpela man tasol. Tasol wanpela brata i lus pinis na yangpela brata tru i stap long Kenan wantaim papa.’
32 Somos doze irmãos, filhos de um mesmo pai; um já não existe, e o mais novo está hoje com o nosso pai na terra de Canaã.”
33 Orait namba wan gavman i tokim mipela gen olsem, ‘Wanpela bilong yupela i mas i stap wantaim mi na bai mi ken save yupela i man bilong tok tru. Na yupela ol arapela i ken karim wit i go bek long ples, bilong helpim ol famili bilong yupela i stap hangre.
33 Então o homem, o senhor da terra, respondeu: “Nisto saberei que vocês são homens honestos: deixem comigo um de seus irmãos, peguem o cereal para remediar a fome de suas casas e vão embora.
34 Tasol yupela i mas bringim yangpela brata bilong yupela i kam long mi. Olsem bai mi ken save yupela i no man bilong lukstil, yupela i man bilong tok tru tasol. Na bai mi givim bek brata bilong yupela, na bai yupela i ken raun long dispela kantri long laik bilong yupela.’”
34 Mas tragam-me o seu irmão mais novo. Assim saberei que vocês não são espiões, mas homens honestos. Então entregarei o irmão de vocês, e vocês poderão negociar na terra.”
35 Orait bihain ol brata i kapsaitim ol bek wit bilong ol na ol i lukim paus mani bilong ol i stap insait long bek bilong ol wan wan. Na papa tu i lukim, na ol i kirap nogut tru na ol i pret na wari moa yet.
35 Aconteceu que, quando foram despejar o cereal que havia nos sacos, cada um tinha a sua trouxinha de dinheiro no saco de cereal. Ao ver as trouxinhas com o dinheiro, eles e o seu pai ficaram com medo.
36 Na Jekop i tokim ol olsem, “Yupela tasol i mekim na tupela pikinini bilong mi i lus pinis. Pastaim Josep i lus na nau Simeon tu i lus pinis. Na nau yupela i laik kisim Benjamin tu i go longwe long mi, a? Wanem taim ol dispela hevi bilong mi bai i pinis?”
36 Então Jacó, o pai deles, disse: — Vocês vão me deixar sem filhos. José se foi. Simeão se foi. Agora querem levar Benjamim! Todas essas coisas acontecem contra mim.
37 Na Ruben i tokim papa olsem, “Sapos mi no bringim Benjamin i kam bek long yu, orait yu ken kilim i dai tupela pikinini man bilong mi. Larim mi lukautim em, na bai mi bringim em i kam bek long yu.”
37 Mas Rúben disse a seu pai: — O senhor pode matar os meus dois filhos, se eu não trouxer Benjamim de volta. Deixe que eu tome conta dele, e o trarei de volta para o senhor.
38 Tasol Jekop i tok olsem, “Dispela pikinini bilong mi i no ken i go wantaim yupela. Brata bilong en i dai pinis, na nau em wanpela tasol i stap. Nogut em i kisim bagarap long rot. Mi lapun pinis na sapos em i kisim bagarap long rot, orait bai yupela i givim mi bikpela sori tru, na bai mi go long ples bilong ol man i dai pinis.”
38 Mas Jacó respondeu: — O meu filho não irá com vocês. O irmão dele está morto, e ele é o único que ficou. Se lhe acontece algum desastre no caminho, vocês farão descer os meus cabelos brancos com tristeza à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.