Gênesis 42
Buk Baibel long Tok Pisin (TPI) vs BKJ
1 Taim Jekop i harim tok olsem i gat wit i stap long Isip, em i tokim ol pikinini bilong en olsem, “Bilong wanem yupela i sindaun nating na luk sori i stap?
1 Ora, quando Jacó viu que havia trigo no Egito, Jacó disse a seus filhos: Por que ficais olhando uns para os outros?
2 Mi harim tok olsem ol i gat wit i stap long Isip. Yupela go baim sampela bilong yumi, nogut yumi dai long hangre.”
2 E ele disse: Eis que eu ouvi que há trigo no Egito; descei para lá e comprai para nós dali, para que vivamos, e não morramos.
3 Orait 10-pela brata bilong Josep i lusim graun Kenan na i go long Isip bilong baim wit.
3 E os dez irmãos de José desceram para comprar trigo no Egito.
4 Tasol Jekop i no larim Benjamin, em brata tru bilong Josep, i go wantaim ol. Jekop i pret nogut Benjamin i painim bagarap long rot.
4 Mas a Benjamim, irmão de José, Jacó não enviou com seus irmãos, pois ele disse: Para que porventura não lhe aconteça alguma desgraça.
5 Olsem na taim ol man i go long Isip bilong baim wit, ol pikinini man bilong Jekop tu i go wantaim ol, long wanem, taim bilong bikpela hangre i kamap pinis long graun Kenan.
5 E os filhos de Israel vieram comprar trigo entre os que vieram, porque a fome estava na terra de Canaã.
6 Josep em i stap namba wan gavman bilong Isip, na ol man bilong olgeta hap i save go long em na baim wit. Na taim ol brata bilong Josep i kamap long em, orait ol i brukim skru klostu long lek bilong en na putim pes bilong ol i go daun long graun.
6 E José era o governador da terra, e era ele que vendia a todas as pessoas da terra; e os irmãos de José vieram, e se curvaram diante dele com sua face em terra.
7 Na Josep i lukim ol brata bilong em na em i luksave long ol. Tasol em i toktok long ol olsem em i no save long ol. Em i tok strong long ol olsem, “Yupela i kam we?” Na ol i bekim tok olsem, “Mipela i kam long graun Kenan. Mipela i laik baim kaikai.”
7 E José viu seus irmãos, e ele os reconheceu, mas se fez de estranho para eles, e falou asperamente com eles. E ele lhes disse: De onde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã para comprar alimento.
8 Josep i luksave long ol brata, tasol ol i no luksave long em.
8 E José reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Em i tingim gen ol dispela driman bipo em i bin lukim ol brata i brukim skru long em, na em i tok olsem, “Yupela ol man bilong lukstil long mipela. Yupela i laik painimaut wanem ol hap bilong kantri bilong mipela i no stap strong.”
9 E José lembrou-se dos sonhos que havia sonhado sobre eles, e lhes disse: Sois espiões. Viestes para ver a nudez da terra.
10 Na ol i bekim tok bilong en olsem, “Nogat, bikman. Mipela ol wokman bilong yu, mipela i kam long baim kaikai.
10 E eles lhe disseram: Não, meu senhor, mas para comprar alimento vieram teus servos.
11 Mipela olgeta i pikinini bilong wanpela man. Mipela i no man bilong lukstil. Nogat. Mipela i man bilong tok tru.”
11 Somos todos filhos de um homem; somos homens verdadeiros; teus servos não são espiões.
12 Tasol Josep i tokim ol olsem, “Nogat. Yupela i kam bilong painimaut wanem ol hap bilong kantri bilong mipela i no stap strong.”
12 E ele lhes disse: Não, mas para ver a nudez da terra é que viestes.
13 Na ol i tok olsem, “Bikman, mipela i 12-pela brata. Mipela i pikinini bilong wanpela man tasol long graun Kenan. Yangpela brata tru bilong mipela, nau em i stap wantaim papa bilong mipela. Na narapela brata bilong mipela em i lus pinis.”
13 E eles disseram: Teus servos são doze irmãos, os filhos de um homem na terra de Canaã. E eis que o mais jovem está hoje com nosso pai, e um não está.
14 Orait Josep i tokim ol gen olsem, “Mi tokim yupela pinis, yupela ol man bilong lukstil tasol.
14 E José lhes disse: Foi isso que eu vos falei, dizendo: Sois espiões.
15 Tasol mi save long pasin bilong traim yupela. Mi tok tru tumas long nem bilong king bilong Isip olsem, sapos yangpela brata bilong yupela i no kam na sanap long ai bilong mi, orait yupela bai i no inap i go bek long ples.
15 Por isto sereis provados: Pela vida de Faraó não saireis daqui, a não ser que vosso irmão mais jovem venha para cá.
16 Salim wanpela bilong yupela i go kisim liklik brata bilong yupela i kam. Na yupela ol arapela i mas i stap kalabus inap mipela i painimaut, tok bilong yupela i tru, o nogat. Sapos mipela i painimaut olsem ol tok bilong yupela i no tru, orait mi tok tru tumas long nem bilong king bilong Isip, yupela ol man bilong lukstil tasol.”
16 Enviai um de vós, e que ele traga vosso irmão, e vós sereis mantidos na prisão, para que vossas palavras sejam provadas, se há alguma verdade em vós. Ou senão pela vida de Faraó, verdadeiramente sois espiões.
17 Josep i tok pinis, orait em i putim ol long kalabus inap tripela de.
17 E ele os colocou todos juntos na prisão por três dias.
18 Orait long de namba 3 Josep i tokim ol olsem, “Sapos yupela i bihainim tok bilong mi, orait yupela bai i stap gut, long wanem, mi man bilong aninit long God.
18 E José lhes disse no terceiro dia: Fazei isto, e vivei, pois eu temo a Deus:
19 Sapos yupela i man bilong tok tru, orait wanpela tasol bilong yupela i mas i stap long haus kalabus yupela i bin i stap long en. Na yupela ol arapela i ken kisim wit yupela i baim pinis na karim i go givim long ol famili bilong yupela i stap hangre.
19 Se sois homens verdadeiros, deixai que um de vossos irmãos fique preso na casa de vossa prisão. Ide vós, levai trigo para a fome de suas casas,
20 Tasol yupela i mas bringim yangpela brata bilong yupela i kam long mi, bai mi ken save yupela i bin tok tru. Yupela i mekim olsem na bai yupela i no ken i dai.” Na ol i orait long toktok bilong Josep.
20 mas trazei-me vosso irmão mais jovem. Assim, vossas palavras serão verificadas, e vós não morrereis. E assim eles fizeram.
21 Taim ol i stap yet wantaim Josep, ol brata bilong en i toktok namel long ol yet olsem, “Tru tumas, yumi bin mekim nogut long brata bilong yumi na yumi gat asua. Yumi bin lukim em i krai na singaut long yumi bilong helpim em, tasol yumi no bin harim tok bilong em. Olsem tasol na nau dispela hevi i kamap long yumi bilong bekim dispela rong yumi bin mekim.”
21 E eles disseram uns aos outros: Somos realmente culpados a respeito do nosso irmão, quando vimos a angústia da sua alma, quando nos implorou, e não o escutamos; por isso veio essa desgraça sobre nós.
22 Na Ruben i tok olsem, “Mi bin tokim yupela long yupela i no ken mekim nogut long dispela mangi, tasol yupela i no bin harim tok bilong mi. Dispela hevi nau yumi painim, em i kamap bilong bekim dai bilong en.”
22 E Rúben lhes respondeu, dizendo: Não vos falei, dizendo: Não pequeis contra o menino, e vós não ouvistes? Por isso, eis que o seu sangue também é requerido.
23 Ol brata i tok Hibru na mekim ol dispela toktok na ol i no save olsem Josep i harim tok bilong ol. Long wanem, olgeta taim em i toktok wantaim ol, em i save tok Isip, na wanpela man bilong tanim tok i save tanim tok bilong en long ol brata.
23 E eles não sabiam que José os entendia, pois ele falava com eles por meio de um intérprete.
24 Josep i harim toktok bilong ol na em i lusim ol na i go krai. Em i krai pinis, orait em i kam bek gen na i toktok long ol. Na em i tokim ol wokboi long holim Simeon, na ol i holim em. Na ol i kisim baklain na pasim em long ai bilong ol brata.
24 E ele se afastou deles, e chorou, e voltou a eles novamente, e falou com eles, e tomou deles Simeão, e o amarrou diante dos seus olhos.
25 Bihain Josep i tokim ol wokboi long pulimapim wit long ol bek bilong ol brata bilong en, na long putim mani bilong ol insait long ol wan wan bek bilong ol. Na tu, ol wokboi i mas givim kaikai long ol bilong helpim ol long rot. Orait ol wokboi i mekim olsem Josep i tok.
25 Então José ordenou que enchessem de trigo seus sacos, e que devolvessem a cada homem seu dinheiro, a cada um em seu saco, e que lhes dessem provisão para o caminho. E assim lhes fizeram.
26 Na ol brata i putim ol bek wit antap long ol donki bilong ol na ol i go.
26 E eles carregaram os seus jumentos com trigo, e partiram dali.
27 Bihain ol i wokim kem bilong slip long nait, na wanpela brata i opim bek bilong en bilong givim kaikai long donki. Na em i lukim mani bilong en i stap insait long maus bilong bek.
27 E quando um deles abriu o seu saco para dar forragem ao seu jumento na hospedaria, ele viu o seu dinheiro, pois eis que estava na boca do seu saco.
28 Na em i singaut long ol brata olsem, “Lukim. Ol i givim bek mani bilong mi. Ol i pulimapim long bek bilong mi.” Ol i harim dispela tok na ol i kirap nogut tru. Na ol i pret tru, na ol i wok long askim ol yet olsem, “God i mekim wanem samting long yumi nau?”
28 E ele disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi devolvido, e eis que está no meu saco. E o coração deles desfaleceu, e eles ficaram temerosos, dizendo uns aos outros: O que é isto que Deus nos fez?
29 Taim ol brata i kamap pinis long graun Kenan, ol i tokim Jekop, papa bilong ol, long olgeta samting i bin kamap long ol.
29 E eles vieram a Jacó, seu pai, à terra de Canaã, e lhe contaram tudo que lhes acontecera, dizendo:
30 Ol i tok olsem, “Namba wan gavman bilong Isip i toktok strong long mipela na em i sutim tok long mipela olsem mipela i man bilong lukstil.
30 O homem, que é o senhor da terra, falou asperamente conosco, e nos tomou por espiões da terra.
31 Na mipela i bekim tok bilong en olsem, ‘Mipela i man bilong tok tru. Mipela i no man bilong lukstil.
31 E lhe dissemos: Somos homens verdadeiros, não somos espiões;
32 Mipela i 12-pela brata. Mipela i pikinini bilong wanpela man tasol. Tasol wanpela brata i lus pinis na yangpela brata tru i stap long Kenan wantaim papa.’
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não está, e o mais jovem está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Orait namba wan gavman i tokim mipela gen olsem, ‘Wanpela bilong yupela i mas i stap wantaim mi na bai mi ken save yupela i man bilong tok tru. Na yupela ol arapela i ken karim wit i go bek long ples, bilong helpim ol famili bilong yupela i stap hangre.
33 E o homem, senhor da terra, nos disse: Por isto eu saberei que sois homens verdadeiros: Deixai um de vossos irmãos aqui comigo, e levai alimento para a fome de vossas famílias, e parti.
34 Tasol yupela i mas bringim yangpela brata bilong yupela i kam long mi. Olsem bai mi ken save yupela i no man bilong lukstil, yupela i man bilong tok tru tasol. Na bai mi givim bek brata bilong yupela, na bai yupela i ken raun long dispela kantri long laik bilong yupela.’”
34 Trazei-me vosso irmão mais jovem. Então eu saberei que não sois espiões, mas que sois homens verdadeiros. Assim eu vos entregarei vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Orait bihain ol brata i kapsaitim ol bek wit bilong ol na ol i lukim paus mani bilong ol i stap insait long bek bilong ol wan wan. Na papa tu i lukim, na ol i kirap nogut tru na ol i pret na wari moa yet.
35 E aconteceu que, quando eles esvaziaram seus sacos, eis que cada homem tinha o seu pacote de dinheiro no seu saco; e quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, ficaram temerosos.
36 Na Jekop i tokim ol olsem, “Yupela tasol i mekim na tupela pikinini bilong mi i lus pinis. Pastaim Josep i lus na nau Simeon tu i lus pinis. Na nau yupela i laik kisim Benjamin tu i go longwe long mi, a? Wanem taim ol dispela hevi bilong mi bai i pinis?”
36 E Jacó, seu pai, disse-lhes: Vós me privastes de meus filhos: José não está, e Simeão não está, e ainda quereis tomar Benjamim. Todas estas coisas estão contra mim.
37 Na Ruben i tokim papa olsem, “Sapos mi no bringim Benjamin i kam bek long yu, orait yu ken kilim i dai tupela pikinini man bilong mi. Larim mi lukautim em, na bai mi bringim em i kam bek long yu.”
37 E Rúben falou com seu pai, dizendo: Mata meus dois filhos, se eu não o trouxer a ti. Entrega-o em minha mão, e eu o trarei para ti novamente.
38 Tasol Jekop i tok olsem, “Dispela pikinini bilong mi i no ken i go wantaim yupela. Brata bilong en i dai pinis, na nau em wanpela tasol i stap. Nogut em i kisim bagarap long rot. Mi lapun pinis na sapos em i kisim bagarap long rot, orait bai yupela i givim mi bikpela sori tru, na bai mi go long ples bilong ol man i dai pinis.”
38 E ele disse: Meu filho não descerá convosco, pois seu irmão está morto, e ele foi deixado só. Se alguma desgraça cair sobre ele no caminho em que fordes, então, com tristeza, levareis meus cabelos grisalhos à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.