2 Samuel 19

Buk Baibel long Tok Pisin (TPI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Orait bihain sampela man i go tokim Joap olsem, “Devit i sori tru long Apsalom na i wok long krai i stap.”
1 E foram dizer a Joab: Eis que o rei chora e se lamenta por causa de Absalão.
2 Na long dispela de olgeta soldia bilong Devit i harim tok olsem King Devit i krai sori long pikinini bilong en, Apsalom, olsem na ol i no moa amamas long ol i winim pait. Nogat. Ol i bel hevi i stap.
2 E a vitória se transformou em luto naquele dia para todo o exército, porque o povo ouvira dizer que o rei estava acabrunhado de dor por causa de seu filho.
3 Na ol soldia i wokabaut isi isi i kam bek long taun olsem ol soldia i bin ranawe long pait na i gat bikpela sem.
3 Por isso, o exército entrou na cidade em silêncio, como faria um exército coberto de vergonha por ter fugido ao combate.
4 Long dispela taim king i karamapim pes bilong en na i wok long sori na singaut strong olsem, “O tarangu pikinini bilong mi, Apsalom. O Apsalom, pikinini bilong mi, pikinini bilong mi.”
4 Entretanto o rei, cobrindo a cabeça, dizia em alta voz: Meu filho Absalão! Absalão, meu filho, meu filho!
5 Orait Joap i go long haus bilong king na i tokim em olsem, “Harim. Nau yu bin mekim olgeta soldia bilong yu i sem nogut tru. Long dispela de tasol ol dispela man i bin helpim yu. Na yu wantaim ol meri pikinini bilong yu na ol namba 2 lain meri bilong yu, yupela olgeta i no bagarap.
5 Veio então Joab à casa do rei, e disse-lhe: Tu cobres hoje de confusão a face de todos os teus servos que salvaram a tua vida, a vida de teus filhos e filhas, de tuas mulheres e concubinas.
6 Tasol yu no save laikim ol man i save laikim yu, na yu save laikim ol man i no save laikim yu. Pasin bilong yu i soim mipela stret olsem, yu ting ol ofisa na soldia bilong yu i samting nating tasol. Na mi save, sapos Apsalom i stap yet na mipela olgeta i bin dai, orait dispela bai i mekim yu i amamas.
6 Tu amas os que te odeiam e odeias os que te amam, e mostras que os teus chefes e teus servos nada valem para ti. Estou vendo que te darias por satisfeito, se Absalão vivesse e nós fôssemos todos mortos!
7 “Orait harim. Yu mas kirap i go toktok long ol soldia na mekim gut bel bilong ol. Long nem bilong Bikpela, mi tok tru tumas, sapos yu no mekim olsem, orait long dispela nait bai olgeta i lusim yu na bai yu kisim bikpela hevi tru. Na dispela hevi bai i winim olgeta hevi i bin kamap long yu long taim yu yangpela yet na i kam inap long nau.”
7 Vamos: sai e dirige aos teus servos palavras de reconforto, pois juro-te por Deus que, se não o fizeres, não ficará contigo esta noite homem algum. E isso seria para ti uma desgraça maior do que todas que vieram sobre ti desde a tua juventude!
8 Joap i tok pinis, orait King Devit i kirap i go sindaun klostu long dua bilong taun. Na ol soldia bilong en i harim tok olsem, king i sindaun i stap klostu long dua bilong taun. Olsem na ol soldia i go i stap wantaim em.
8 Então levantou-se o rei e foi sentar-se à porta. Foi avisado a todo o exército: Eis que o rei está sentado à porta. E todo o exército veio apresentar-se a ele. Os israelitas tinham fugido cada qual para a sua casa.
9 Na olgeta manmeri bilong ol lain bilong Israel i tok pait namel long ol yet. Na sampela i tok olsem, “King Devit i bin helpim yumi, na ol Filistia na ol arapela birua i no bin bagarapim yumi. Tasol em i bin ranawe long Apsalom na lusim kantri bilong yumi.
9 Em todas as tribos se discutia, dizendo: O rei que nos salvara das mãos de nossos inimigos e da mão dos filisteus, agora teve de fugir da terra diante de Absalão.
10 Yumi bin makim Apsalom i kamap king bilong yumi, tasol ol i pait na ol i bin kilim em i dai pinis. Orait bilong wanem yumi sindaun nating na yumi no bringim King Devit i kam bek?”
10 Ora, Absalão, a quem tínhamos sagrado rei sobre nós, morreu no combate. Por que tardais em fazer voltar o rei?
11 Sampela man i tokim Devit long dispela tok bilong ol Israel, olsem na King Devit i salim tok i go long pris Sadok na pris Abiatar olsem. “Mi laik bai yupela i autim tok bilong mi long ol hetman bilong Juda olsem. Mi stap hia na mi harim tok ol Israel i mekim. Orait bilong wanem yupela Juda i larim ol Israel i kamap namba wan lain long askim mi long kam bek long haus bilong mi?
11 O rei Davi mandou aos sacerdotes Sadoc e Abiatar a seguinte mensagem: Eis o que direis aos anciãos de Judá: Por que seríeis vós os últimos a reconduzir o rei para a sua casa? E chegou aos ouvidos do rei o que se dizia em todo o Israel.
12 Yumi olgeta i wanblut stret. Olsem na bilong wanem yupela i larim ol arapela man i go paslain long yupela na bringim mi i kam bek?”
12 Vós sois meus irmãos, meus ossos e minha carne. Por que seríeis vós os últimos a reconduzir o rei?
13 Na tu Devit i tokim tupela pris long tokim Amasa olsem, “Mitupela i wanblut stret. Mi bai makim yu bilong senisim Joap na kamap namba wan ofisa bilong ami bilong mi. Sapos mi no mekim olsem, orait God i ken kilim mi i dai.”
13 Direis em seguida a Amasa: Tu és meu osso e minha carne. Que Deus me trate com todo o rigor, se eu não te tornar para sempre o meu general em lugar de Joab.
14 Orait tok bilong Devit i pulim tingting bilong olgeta man bilong Juda, na ol i salim tok long em olsem, “Mipela i laik bai yu wantaim ol lain bilong yu, yupela olgeta i mas i kam bek long Jerusalem.”
14 Todos os homens de Judá sentiram unanimemente o seu coração voltar-se para o rei, e mandaram-lhe dizer: Volta com todos os teus!
15 Orait Devit wantaim ol lain bilong en i kirap i go na ol i kamap long wara Jordan. Ol man bilong Juda i laik bungim Devit long taim em i brukim wara Jordan. Olsem na ol i go wetim em long taun Gilgal klostu long Jordan.
15 O rei voltou. Chegando ao Jordão, eis que todo o Judá tinha acorrido a Gálgala para ir-lhe ao encontro e fazê-lo passar o Jordão.
16 Na Simei, pikinini bilong Gera, em i bilong lain Benjamin na em i man bilong ples Bahurim, em i hariap i kam wantaim ol Juda long bungim King Devit.
16 Semei, filho de Gera, o benjaminita de Baurim, com seus quinze filhos e os vinte servos, apressou-se a vir ao encontro do rei Davi.
17 Na 1,000 man bilong lain Benjamin i kam wantaim em. Na tu, Siba, wokboi bilong ol lain famili bilong Sol, i kam wantaim ol 15 pikinini man na ol 20 wokboi bilong em yet, na ol i hariap i go kamap long wara Jordan paslain long king.
17 Levava consigo mil homens de Benjamim, assim como Siba, servo da família de Saul, com seus quinze filhos e vinte servos. E correram rumo ao Jordão antes do rei,
18 Na ol i wok long brukim wara i go i kam bilong bringim ol lain famili bilong king i kam long hapsait. Na ol i mekim olgeta samting king i laikim ol i mekim.
18 e dispuseram tudo para fazer passar a família do rei e prestar-lhe todos os serviços que desejassem. Semei, filho de Gera, atirou-se aos pés do rei no momento em que ele ia passar o Jordão
19 Na Simei i tokim king olsem, “Plis bikman, mi laik bai yu lusim asua bilong mi. Na yu no ken tingting moa long dispela rong mi bin mekim long taim yu lusim Jerusalem. Mi laik bai yu lusim tingting olgeta long dispela pasin nogut bilong mi.
19 e disse-lhe: Que o meu senhor não me impute culpa, nem guarde em seu coração a lembrança do crime que cometeu o teu servo no dia em que o rei, meu senhor, deixou Jerusalém.
20 King, mi save mi bin mekim sin, olsem na mi kam paslain long ol arapela man bilong ol lain bilong hap not, na mi bungim yu, bikman bilong mi.”
20 Teu servo reconhece o seu pecado, e por isso vim hoje, o primeiro de toda a casa de José, ao encontro do rei, meu senhor!
21 Tasol Abisai, pikinini man bilong Seruia, i tok olsem, “Ating i gutpela long Simei i mas i dai. Long wanem, em i bin tok nogut long dispela king, Bikpela i bin makim.”
21 Abisai, filho de Sarvia, tomou a palavra: Não se deverá antes matar Semei, por ter amaldiçoado o ungido do Senhor?
22 Tasol Devit i tokim Abisai wantaim brata bilong en Joap olsem, “Dispela i no samting bilong yutupela. Yutupela pikinini bilong Seruia, bilong wanem nau yutupela i laik birua long mi? Nau mi save olsem mi stap king bilong olgeta Israel, na long kain taim olsem, yumi no inap kilim i dai wanpela man bilong Israel. Nogat tru.”
22 Que eu tenho convosco, ó filhos de Sarvia, respondeu Davi; para que vos comporteis no dia de hoje como meus inimigos? Porventura um só israelita há de ser morto num dia como o de hoje? Ignoro acaso que sou agora rei de Israel?
23 Na king i mekim strongpela tok long Simei olsem, “Tru antap, ol i no inap kilim yu i dai.”
23 E disse a Semei: Não morrerás! E prometeu-lho com juramento.
24 Na Mefiboset, tumbuna pikinini bilong Sol, em tu i kam bungim king. Stat long taim Devit i bin lusim Jerusalem na i kam inap long dispela de king i kam bek gen, Mefiboset i no bin wasim lek bilong em yet na em i no bin katim mausgras bilong en na wasim klos bilong en.
24 Mifiboset, filho de Saul, desceu também ao encontro do rei. Não tinha lavado os pés nem as mãos, nem feito a barba, nem lavado as suas vestes, desde o dia em que o rei partira até o dia em que ele voltou em paz.
25 Mefiboset i lusim Jerusalem na i kam kamap long king. Orait na king i askim em olsem, “Mefiboset, bilong wanem yu no bin ranawe i go wantaim mi?”
25 Quando, pois, chegou de Jerusalém vindo ao encontro do rei, Davi disse-lhe: Por que não partiste comigo, Mifiboset?
26 Na Mefiboset i bekim tok olsem, “Bikman bilong mi, yu save mi gat lek nogut. Na long dispela taim yu lusim Jerusalem mi bin tokim ol long redim donki bilong mi, bai mi ken sindaun long en na i go wantaim yu. Tasol wokboi bilong mi i giamanim mi.
26 Meu senhor e rei, respondeu ele, o meu criado enganou-me. Pois eu, teu servo, dissera-lhe que me selasse a jumenta para que eu a montasse e partisse com o rei, porque o teu servo é paralítico.
27 Na em i bin i go long yu na mekim ol tok giaman bilong daunim nem bilong mi. Tasol bikman, yu olsem ensel bilong Bikpela. Olsem na wanem samting yu ting i gutpela long yu mekim long mi, yu ken mekim tasol.
27 Ele, porém, caluniou-me junto do rei, meu senhor. Mas o rei, meu senhor, é como um anjo de Deus; faze o que te parecer bom.
28 Yu inap long kilim olgeta manmeri long lain bilong papa bilong mi. Tasol yu bin marimari long mi na yu larim mi i kaikai long haus bilong yu oltaim. Olsem na mi no inap askim yu long givim narapela samting moa long mi.”
28 Toda a família de meu pai merecia a morte, diante do meu senhor e rei e, no entanto, admitiste o teu servo entre os que comem à tua mesa. Com que direito posso eu ainda suplicar ao rei?
29 Na king i tok olsem, “Em inap, maski toktok moa. Mi tingting pinis long yu tupela Siba i mas tilim graun bilong Sol na yu kisim hap na em i kisim hap.”
29 Para que tantas palavras?, respondeu o rei. Eu declaro que tu e Siba repartireis os bens.
30 Tasol Mefiboset i tokim king olsem, “Larim Siba i kisim olgeta. Mi no wari long dispela. Mi wari tasol long yu stap gut na yu kam bek pinis.”
30 Ele pode até mesmo ficar com tudo, replicou Mifiboset, uma vez que o rei, meu senhor, voltou em paz para a sua casa.
31 Na Barsilai bilong Gileat i lusim Rogelim na i kam daun long Jordan bilong i stap wantaim king long taim king i brukim wara.
31 Berzelai, o galaadita, desceu de Rogelim e acompanhou o rei, escoltando-o até o Jordão.
32 Barsilai i gat 80 krismas na em i lapun tru. Em i gat planti mani samting na em i bin lukautim King Devit na givim kaikai long Devit wantaim ol lain bilong en long taim ol i bin i stap long Mahanaim.
32 Era já muito velho, com oitenta anos. Sendo muito rico, abastecera o rei durante todo o tempo que esteve em Maanaim.
33 Na king i tokim em olsem, “Yu kam wantaim mi long Jerusalem na bai mi lukautim yu.”
33 O rei disse-lhe: Vem comigo, e te sustentarei junto de mim em Jerusalém!
34 Tasol Barsilai i bekim tok olsem, “Bikman, ating i no planti yia na bai mi dai. Olsem na maski long mi go wantaim yu long Jerusalem.
34 Mas Berzelai disse ao rei: Quantos anos viverei ainda, para que suba com o rei a Jerusalém?
35 Harim. Mi gat 80 krismas nau, na mi no moa save long wanpela samting i gutpela o nogat. Na sapos mi kaikai na dring, mi no inap pilim dispela samting i swit o nogat. Na yau bilong mi i no gutpela na mi no inap harim nek bilong ol man na meri i mekim song. Olsem na bilong wanem bai mi go wantaim yu na givim hevi long yu?
35 Tenho agora oitenta anos, e já não distingo entre o bom e o que não o é. Já não posso saborear o que como e o que bebo, e não ouço mais a voz dos cantores e cantoras. Por que iria o teu servo servir de peso ao rei, meu senhor?
36 Na king, bilong wanem yu laik mekim dispela gutpela pasin tru long mi? Nogat. Mi ting long brukim wara Jordan wantaim yu na wokabaut i go liklik tasol na bai mi lusim yu gen.
36 Teu servo só andou um pedaço de caminho com o rei, e por que lhe haveria o rei de dar semelhante recompensa?
37 Plis, yu ken larim mi i go bek long ples bilong mi na bai mi ken i dai long dispela ples matmat bilong papamama bilong mi i stap long en. Tasol pikinini man bilong mi, Kimham, em i stap. Na em i ken i go wantaim yu. Na wanem samting yu laik mekim bilong helpim em, orait yu mekim tasol.”
37 Deixa que teu servo volte, para morrer em minha cidade, junto ao túmulo de meu pai e de minha mãe. Eis, porém, o teu servo Camaão; ele irá com o rei, meu senhor: faze dele o que te parecer melhor.
38 Na king i bekim tok olsem, “Gutpela. Kimham i ken i go wantaim mi. Na sapos yu laik mi mekim wanem samting long em, orait bai mi mekim tasol. Maski wanem samting yu askim mi long mekim, em bai mi mekim.”
38 Que ele venha comigo, respondeu o rei; far-lhe-ei tudo o que te agradar; e a ti também, conceder-te-ei tudo o que desejares de mim.
39 Orait na king na ol lain manmeri bilong en i brukim wara Jordan na i go long hap. Na king i givim kis long Barsilai, na em i askim God long mekim gut long Barsilai. Na Barsilai i go bek long ples bilong en.
39 Todos passaram o Jordão diante do rei que permaneceu de pé. Davi beijou Berzelai, abençoou-o, e Berzelai voltou para a sua casa.
40 Orait king i go long taun Gilgal, na Kimham i go wantaim em. Na olgeta man bilong Juda wantaim hap lain bilong ol Israel i wokabaut i go wantaim king.
40 O rei chegou a Gálgala, e Camaão passou com ele. Todo o povo de Judá e a metade do povo de Israel acompanharam o rei.
41 Devit i stap long Gilgal, na olgeta man bilong Israel i kam long king na tokim em olsem, “Bikman, bilong wanem ol brata bilong mipela, ol Juda, i haitim tok long mipela ol Israel na ol yet i bringim yu wantaim ol famili bilong yu na ol lain soldia bilong yu i kam brukim wara Jordan?”
41 E eis que todos os homens de Israel vieram ter com o rei, dizendo-lhe: Por que te tomaram os nossos irmãos, os filhos de Judá, fazendo-te passar o Jordão com toda a tua família, quando são todos os homens de Davi que formam o teu povo?
42 Olgeta man bilong Juda i harim dispela tok na ol i bekim tok olsem, “King em i wanlain bilong mipela, olsem na mipela i bin mekim dispela pasin. Orait bilong wanem yupela i belhat long mipela? King i no bin baim kaikai bilong mipela, na em i no bin givim wanpela samting long mipela.”
42 Então responderam os filhos de Judá aos israelitas: É que o rei nos é mais próximo. Por que vos irritais com isso? Acaso temos comido algo do rei, ou tirado para. nós algum proveito?
43 Na ol man bilong Israel i bekim tok olsem, “Sapos wanpela man i kamap king, orait em i stap king bilong kantri bilong yumi. Na insait long dispela kantri, mipela Israel i 10-pela lain na yupela Juda i wanpela lain tasol. Tru, Devit i kam long lain bilong yupela Juda, tasol em i stap king bilong yumi olgeta, na mipela 10-pela lain i winim yupela. Olsem na bilong wanem yupela i rabisim mipela? Yupela i mas tingting gut, mipela yet i as bilong dispela tingting long bringim king i kam bek.” Tasol ol Juda i tok pait strong moa na i daunim tok bilong ol Israel.
43 Mas os homens de Israel responderam aos de Judá: Temos dez partes no rei, além disso somos vossos irmãos mais velhos. Por que nos desprezastes? Não fomos nós os primeiros a tomar a palavra e a mandar chamar o nosso rei? Os homens de Judá falaram mais duramente ainda que os de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.