1 Samuel 20

Buk Baibel long Tok Pisin (TPI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Sol i kamap pinis long ples Naiot, orait Devit i lusim dispela ples na i ranawe i go bek long Jonatan. Na em i tokim Jonatan olsem, “E, Jonatan. Watpo papa bilong yu i laik kilim mi i dai? Mi no bin mekim wanpela rong o wanpela pasin nogut long em. Tru tumas, mi no gat asua long wanpela samting.”
1 E Davi fugiu de Naiote, em Ramá, e veio, e disse diante de Jônatas: O que eu fiz? Qual é a minha iniquidade? E qual é o meu pecado diante do teu pai para que ele busque a minha vida?
2 Orait Jonatan i bekim tok long Devit olsem, “Nogat. Yu no inap i dai. Papa bilong mi i save tokim mi long olgeta samting em i laik mekim, maski em i liklik samting o bikpela samting. Na em i no inap haitim tok long kain samting olsem. Olsem na mi save, em i no inap kilim yu i dai.”
2 E ele lhe disse: Deus o livre, tu não morrerás; eis que o meu pai não fará qualquer coisa grande ou pequena, mas isto ele me mostrará; e por que o meu pai esconderia esta coisa de mim? Não é assim.
3 Tasol Devit i tok moa olsem, “Papa bilong yu i save gut long yu laikim mi tumas. Olsem na em i ting em i no ken tokim yu long em i laik kilim mi. Em i no laik yu bel hevi tumas long dispela samting. Tasol long nem bilong Bikpela i stap oltaim mi tok tru tumas, papa bilong yu i laik kilim mi i dai. Mi save pinis long dispela, olsem mi save yu stap nau wantaim mi. Na liklik taim tasol bai papa bilong yu i mekim olsem.”
3 E Davi também jurou e disse: O teu pai certamente sabe que encontrei graça em teus olhos; e ele disse: Que Jônatas não saiba disso, para que não esteja aflito; mas, verdadeiramente, como vive o SENHOR, e como vive a tua alma, não há nada além de um passo entre mim e a morte.
4 Na Jonatan i tokim Devit, “Yu laik mi mekim wanem samting bilong helpim yu? Maski wanem samting, mi inap mekim.”
4 Então disse Jônatas a Davi: O que quer que deseje a tua alma, eu mesmo farei por ti.
5 Orait Devit i tokim em olsem, “Tumora em i bikpela de bilong nupela mun na mi mas i go kaikai wantaim king. Tasol sapos yu ting i gutpela, orait bai mi go hait long gaden inap long haptumora long apinun.
5 E Davi disse a Jônatas: Eis que amanhã é lua nova, e eu não devo falhar em me assentar com o rei na refeição; mas deixa-me ir, para que eu possa me esconder no campo até o anoitecer do terceiro dia.
6 Na sapos papa bilong yu i lukim mi i no sindaun long tebol na em i askim yu long mi stap we, orait yu mas tokim em olsem, ‘Devit i laik hariap i go long ples bilong en, Betlehem, long wanem, long dispela taim long olgeta yia ol lain famili bilong en i save bung na mekim ofa. Em i askim mi long larim em i go na mi orait long en.’
6 Se o teu pai sentir mesmo a minha falta, então diz: Davi muito seriamente me pediu para sair para que pudesse correr até Belém, sua cidade; pois há lá um sacrifício anual para toda a família.
7 Yu tokim king pinis, na sapos em i tok, ‘Gutpela,’ orait yu ken save mi ken i stap gut. Tasol sapos em i belhat, orait yu ken save em i laik mekim nogut long mi.
7 Se ele disser assim: Está bem; o teu servo terá paz; mas se ele ficar muito nervoso, então esteja certo de que o mal está determinado por ele.
8 Mi save mi olsem samting nating, tasol yu ken mekim gut long mi, long wanem, long ai bilong Bikpela yu bin mekim wanpela promis bilong i stap pren tru bilong mi oltaim. Tasol sapos mi bin mekim rong na mi gat asua, orait yu yet yu ken kilim mi i dai. Nogut yu kisim mi i go long papa bilong yu na em bai i kilim mi i dai.”
8 Portanto, tratarás com bondade o teu servo; pois trouxeste o teu servo a um pacto do SENHOR contigo; não obstante, se em mim houver iniquidade, mata-me tu mesmo; afinal por que deverias tu me levar ao teu pai?
9 Na Jonatan i tokim em olsem, “Maski, yu no ken tingting olsem. Sapos mi save pinis long papa bilong mi i laik mekim nogut long yu, bai mi inap tokim yu. Mi no ken haitim.”
9 E Jônatas disse: Longe esteja isto de ti; pois se eu soubesse com certeza que o mal estava determinado pelo meu pai sobre ti, não to diria eu?
10 Orait na Devit i tokim em, “Yu tokim papa pinis long mi, na sapos em i bekim tok kros tasol, orait husat bai i kam tokim mi?”
10 Então disse Davi a Jônatas: Quem me contará? Ou, e se o teu pai te responder rudemente?
11 Na Jonatan i tokim Devit olsem, “Yumi go long gaden na toktok.” Orait tupela i kirap i go.
11 E Jônatas disse a Davi: Vem e saiamos ao campo. E saíram ambos ao campo.
12 Tupela i kamap pinis, orait Jonatan i tokim Devit olsem, “Long nem bilong God, Bikpela bilong yumi Israel, sapos mi giaman, orait em i ken mekim save long mi. Tumora o long haptumora long wankain taim olsem, mi bai askim papa long yu. Na sapos em i orait long yu, bai mi salim tok long yu.
12 E Jônatas disse a Davi: Ó SENHOR Deus de Israel, quando eu tiver sondado o meu pai a este respeito, amanhã, a qualquer hora, ou no terceiro dia, e eis que se houver bem para com Davi, e eu não to enviar, e to mostrar;
13 Tasol sapos papa bilong mi i laik bagarapim yu, orait mi bai tokim yu. Sapos mi no tokim yu, na mi no helpim yu long ranawe, orait Bikpela i ken mekim save moa yet long mi. Bikpela i bin i stap wantaim papa bilong mi, na mi laik bai em i stap wantaim yu tu.
13 que o SENHOR assim o faça e muito mais a Jônatas; mas se aprouver ao meu pai fazer-te o mal, então eu to mostrarei, e te mandarei embora, para que possas ir em paz; e o SENHOR esteja contigo, como tem estado com o meu pai.
14 Na bihain, sapos mi stap yet, orait mi laik bai yu no larim mi i dai. Nogat. Yu ken marimari long mi na mekim gut long mi, olsem yu bin promis long ai bilong Bikpela long mekim.
14 E tu não somente demonstrarás a bondade do SENHOR enquanto eu ainda viver, para que eu não morra;
15 Na oltaim yu ken mekim gut long ol lain pikinini bilong mi tu. Yu no ken mekim nogut long ol. Na taim Bikpela i pinisim tru olgeta birua bilong yu,
15 como também não cortarás a tua bondade da minha casa para todo o sempre; não, nem quando o SENHOR tiver cortado os inimigos de Davi, cada um deles, da face da terra.
16 orait yu wantaim ol lain bilong yu i no ken lusim tingting long dispela promis bilong yumi. Na mi laik bai Bikpela i ken mekim save tru long ol birua bilong yu.”
16 Assim, Jônatas fez um pacto com a casa de Davi, dizendo: Que o SENHOR até mesmo isto requeira da mão dos inimigos de Davi.
17 Na Jonatan i tokim Devit gen long Devit i mas mekim strongpela promis long laikim em oltaim. Long wanem, Jonatan i laikim tru Devit, olsem em i save laikim em yet. Na Devit i promis olsem Jonatan i tok.
17 E Jônatas fez com que Davi jurasse novamente, porque o amava; pois ele o amava como amava a sua própria alma.
18 Na Jonatan i tokim Devit olsem, “Tumora em i bikpela de bilong nupela mun. Na sapos yu no sindaun long kaikai, orait bai papa i lukim sia bilong yu i stap nating, na em bai i tingting planti.
18 Então, Jônatas disse a Davi: Amanhã é a lua nova; e a tua falta será sentida, porque o teu assento estará vazio.
19 Na long haptumora yu mas i go daun olgeta, na hait baksait long dispela bikpela ston bipo yu bin hait long en.
19 E quando tiveres permanecido por três dias, então descerás rapidamente, e virás ao lugar onde te escondias quando o negócio estava à mão, e permanecerás junto à pedra de Ezel.
20 Na mi bai kam na mekim olsem mi sutim supsup long wanpela mak na bai mi sutim tripela supsup long dispela ston.
20 E eu atirarei três flechas para o teu lado, como se atirasse a um alvo.
21 Na bai mi tokim wokboi bilong mi long go painim ol supsup. Na sapos mi tokim em long kam bek liklik, long wanem, ol supsup i stap long hap i kam, orait Devit, yu ken i kam long mi. Long nem bilong Bikpela mi tok tru, sapos yu harim mi tok olsem, orait yu ken save bai yu ken i stap gut na i no gat wanpela samting inap bagarapim yu.
21 E eis que te enviarei um jovem, dizendo: Vai e encontra as flechas. Se eu disser expressamente ao jovem: Eis que as flechas estão neste teu lado, apanha-as; depois vem; pois há paz para ti, e nenhuma ferida; como vive o SENHOR.
22 Tasol sapos mi tokim dispela wokboi, ol supsup i stap long hap i go, orait yu mas kirap i go long narapela hap, long wanem, Bikpela yet i salim yu i go.
22 Mas se eu disser isto ao jovem: Eis que as flechas estão além de ti; segue o teu caminho; pois o SENHOR te mandou embora.
23 Na taim yu stap gut, yu no ken lusim tingting long Bikpela i bin lukim yumi i mekim dispela promis, olsem na yu mas bihainim promis oltaim.”
23 E no tocante à questão que tu e eu falamos, que o SENHOR esteja entre mim e ti para sempre.
24 Olsem na Devit i go hait i stap long gaden. Na long tumora King Sol i go long dispela kaikai long bikpela de bilong nupela mun.
24 Assim, Davi se escondeu no campo; e, quando a lua nova chegou, o rei se assentou para comer carne.
25 Na em i sindaun long sia bilong en klostu long banis olsem em i save mekim oltaim. Na Jonatan i kirap na sanap na Apner i sindaun klostu long king. Tasol sia bilong Devit i stap nating.
25 E o rei se assentou sobre o seu assento, como nas outras vezes, sobre um assento junto à parede; e Jônatas se levantou, e Abner se assentou ao lado de Saul, e o lugar de Davi estava vago.
26 Orait Sol i lukim Devit i no i stap, tasol long dispela de em i no toktok long dispela samting. Em i tingting tasol, “Olsem wanem long Devit? Ating wanpela samting i bin kamap long em na em i no klin long ai bilong God, olsem na em i no kam?”
26 Todavia Saul nada falou naquele dia, pois pensou: Algo lhe sobreveio, ele não está limpo; seguramente ele não está limpo.
27 Orait long de namba 2 bilong nupela mun ol i bung gen long kaikai, na long dispela de tu sia bilong Devit i stap nating. Orait na Sol i tokim Jonatan olsem, “Olaman, asde na nau tu dispela man i no kam long kaikai. Bilong wanem em i no kam?”
27 E sucedeu, pela manhã, o segundo dia do mês, que o lugar de Davi estava vago; e Saul disse a Jônatas, seu filho: Por que não veio o filho de Jessé comer, nem ontem, nem hoje?
28 Na Jonatan i tok, “Em i bin askim mi strong long larim em i go long Betlehem.
28 E Jônatas respondeu a Saul: Davi me pediu seriamente para ir a Belém;
29 Em i tokim mi olsem, ‘Mi laik yu larim mi i go, long wanem, ol famili bilong mi i laik mekim ofa long ples na brata bilong mi i bin salim tok long mi mas i go bung wantaim ol. Na sapos yu pren tru bilong mi, orait yu ken larim mi i go na lukim ol lain bilong mi.’ Em i tok olsem, orait mi larim em i go. Na long dispela as tasol em i no sindaun kaikai wantaim yu.”
29 e ele disse: Deixa-me ir, rogo-te; pois a nossa família tem um sacrifício na cidade; e o meu irmão, ele me ordenou a ir para lá; e, agora, se tenho achado favor aos teus olhos, deixa-me partir, rogo-te, para ver os meus irmãos. Por isso não vem ele à mesa do rei.
30 Sol i harim dispela tok na em i belhat nogut tru long Jonatan, na i tokim em olsem, “Yu pikinini bilong meri nogut i bikhet tru. Mi save long yu, yu laik helpim dispela pikinini man bilong Jesi. Na dispela pasin bilong yu bai i mekim yu i kamap man nating, olsem na bikpela sem bai i kamap long yu wantaim mama bilong yu.
30 Então, a ira de Saul acendeu-se contra Jônatas, e ele lhe disse: Tu, filho da mulher rebelde pervertida, não sei eu que escolheste o filho de Jessé para a tua própria confusão, e para a confusão da nudez da tua mãe?
31 Long wanem, taim dispela man i stap yet, yu no inap kamap king bilong dispela kantri. Olsem na yu mas salim ol man i go hariap na kisim em i kam, bai mi ken kilim em i dai.”
31 Pois, enquanto viver o filho de Jessé sobre o chão, tu não serás estabelecido, nem o teu reino. Por isso, agora, manda apanhá-lo para mim, pois ele certamente morrerá.
32 Na Jonatan i bekim tok long Sol olsem, “Bilong wanem em i mas i dai? Em i bin mekim wanem rong?”
32 E Jônatas respondeu a Saul, seu pai, e lhe disse: Por que ele deve ser morto? O que fez ele?
33 Sol i harim dispela tok, na wantu em i tromoi spia bilong en long Jonatan bilong sutim em, tasol Jonatan i abrusim spia. Na nau em i save pinis, papa bilong en i tingting strong long kilim Devit i dai.
33 E Saul atirou um dardo contra ele para atingi-lo; pelo que Jônatas soube que seu pai estava determinado a matar Davi.
34 Orait Jonatan i belhat moa yet long papa, na i lusim tebol na i go pinis. Na em i no kaikai long dispela namba 2 de bilong nupela mun. Em i tingting long papa i bin toknogutim em, olsem na em i sori long Devit na i bel hevi tru.
34 Assim, Jônatas se levantou da mesa mui irado, e não comeu carne no segundo dia do mês; pois estava aflito por Davi, porque o seu pai lhe havia feito vergonha.
35 Long moningtaim long de bihain, Jonatan i go long gaden bilong bungim Devit, olsem tupela i bin tok. Na em i kisim wanpela mangi i go wantaim em.
35 E sucedeu que, pela manhã, Jônatas saiu para o campo na hora marcada com Davi, e com ele um jovem pequeno.
36 Na Jonatan i tokim dispela mangi olsem, “Mi laik sutim sampela supsup i go long hap. Taim mi sutim ol pinis, orait yu mas i go painim ol. Goan, yu go nau.” Orait mangi i ran i go, na Jonatan i sutim wanpela supsup i abrusim em na i go pundaun long hap.
36 E ele disse ao seu jovem: Corre, encontra agora as flechas que atirei. E enquanto o jovem corria, ele atirou uma flecha para além dele.
37 Taim mangi i go kamap long ples supsup i pundaun long en, orait Jonatan i singaut olsem, “Yu go moa liklik. Ating supsup i stap long hap i go.”
37 E quando o jovem havia chegado ao lugar da flecha que Jônatas havia atirado, Jônatas gritou ao jovem, e disse: Não está a flecha além de ti?
38 Na Jonatan i singaut gen long dispela mangi olsem, “Hariap i go. Yu no ken sanap nating.” Na mangi i kisim supsup na i kam bek long em.
38 E Jônatas gritou para o jovem: Apressa-te, rápido, não te detenhas. E o jovem de Jônatas apanhou as flechas, e veio ao seu senhor.
39 Tasol dispela mangi i no save as bilong dispela tok Jonatan i mekim. Nogat. Jonatan wantaim Devit tasol i save.
39 Porém o jovem não sabia de coisa alguma; somente Jônatas e Davi conheciam o assunto.
40 Na Jonatan i givim banara wantaim ol supsup long mangi na tokim em long karim i go bek long taun.
40 E Jônatas deu a sua artilharia ao seu jovem, e lhe disse: Vai, leva-os até a cidade.
41 Mangi i go pinis, orait Devit i kirap na lusim ples hait baksait long ston na i kam brukim skru klostu long Jonatan na em i daunim het bilong en tripela taim long graun. Na em i sanap na tupela i kis na krai. Na bel sori bilong Devit i winim bel sori bilong Jonatan.
41 E assim que o jovem se foi, Davi se levantou de um lugar em direção ao sul, e caiu sobre a sua face em terra, e se curvou três vezes; e eles se beijaram, e choraram juntos, até Davi se exceder.
42 Orait Jonatan i tokim Devit olsem, “Yu ken i go wantaim bel isi. Yumi promis pinis long nem bilong Bikpela bai yumi mekim gut long yumi yet oltaim, na ol lain bilong yu na lain bilong mi i kamap bihain, ol tu i mas mekim wankain pasin. Na Bikpela i bin harim dispela promis bilong yumi na yumi mas bihainim.” Em i tok pinis na Devit i go long narapela hap na Jonatan i go bek long taun.
42 E Jônatas disse a Davi: Vai em paz, porquanto nós dois juramos em nome do SENHOR, dizendo: O SENHOR esteja entre mim e ti, e entre a minha semente e a tua semente para sempre. E ele se levantou e partiu; e Jônatas entrou na cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.