1 Samuel 20

Buk Baibel long Tok Pisin (TPI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sol i kamap pinis long ples Naiot, orait Devit i lusim dispela ples na i ranawe i go bek long Jonatan. Na em i tokim Jonatan olsem, “E, Jonatan. Watpo papa bilong yu i laik kilim mi i dai? Mi no bin mekim wanpela rong o wanpela pasin nogut long em. Tru tumas, mi no gat asua long wanpela samting.”
1 Então fugiu Davi de Naiote, em Ramá, veio ter com Jônatas e lhe disse: Que fiz eu? qual é a minha iniqüidade? e qual é o meu pecado diante de teu pai, para que procure tirar-me a vida?
2 Orait Jonatan i bekim tok long Devit olsem, “Nogat. Yu no inap i dai. Papa bilong mi i save tokim mi long olgeta samting em i laik mekim, maski em i liklik samting o bikpela samting. Na em i no inap haitim tok long kain samting olsem. Olsem na mi save, em i no inap kilim yu i dai.”
2 E ele lhe disse: Longe disso! não hás de morrer. Meu pai não faz coisa alguma, nem grande nem pequena, sem que primeiro ma participe; por que, pois, meu pai me encobriria este negócio? Não é verdade.
3 Tasol Devit i tok moa olsem, “Papa bilong yu i save gut long yu laikim mi tumas. Olsem na em i ting em i no ken tokim yu long em i laik kilim mi. Em i no laik yu bel hevi tumas long dispela samting. Tasol long nem bilong Bikpela i stap oltaim mi tok tru tumas, papa bilong yu i laik kilim mi i dai. Mi save pinis long dispela, olsem mi save yu stap nau wantaim mi. Na liklik taim tasol bai papa bilong yu i mekim olsem.”
3 Respondeu-lhe Davi, com juramento: Teu pai bem sabe que achei graça aos teus olhos; pelo que disse: Não saiba isto Jônatas, para que não se magoe. Mas, na verdade, como vive o Senhor, e como vive a tua alma, há apenas um passo entre mim e a morte.
4 Na Jonatan i tokim Devit, “Yu laik mi mekim wanem samting bilong helpim yu? Maski wanem samting, mi inap mekim.”
4 Disse Jônatas a Davi: O que desejas tu que eu te faça?
5 Orait Devit i tokim em olsem, “Tumora em i bikpela de bilong nupela mun na mi mas i go kaikai wantaim king. Tasol sapos yu ting i gutpela, orait bai mi go hait long gaden inap long haptumora long apinun.
5 Respondeu Davi a Jônatas: Eis que amanhã é a lua nova, e eu deveria sentar-me com o rei para comer; porém deixa-me ir, e esconder-me-ei no campo até a tarde do terceiro dia.
6 Na sapos papa bilong yu i lukim mi i no sindaun long tebol na em i askim yu long mi stap we, orait yu mas tokim em olsem, ‘Devit i laik hariap i go long ples bilong en, Betlehem, long wanem, long dispela taim long olgeta yia ol lain famili bilong en i save bung na mekim ofa. Em i askim mi long larim em i go na mi orait long en.’
6 Se teu pai notar a minha ausência, dirás: Davi me pediu muito que o deixasse ir correndo a Belém, sua cidade, porquanto se faz lá o sacrifício anual para toda a parentela.
7 Yu tokim king pinis, na sapos em i tok, ‘Gutpela,’ orait yu ken save mi ken i stap gut. Tasol sapos em i belhat, orait yu ken save em i laik mekim nogut long mi.
7 Se ele disser: Está bem; então teu servo tem paz; porém se ele muito se indignar, fica sabendo que ele já está resolvido a praticar o mal.
8 Mi save mi olsem samting nating, tasol yu ken mekim gut long mi, long wanem, long ai bilong Bikpela yu bin mekim wanpela promis bilong i stap pren tru bilong mi oltaim. Tasol sapos mi bin mekim rong na mi gat asua, orait yu yet yu ken kilim mi i dai. Nogut yu kisim mi i go long papa bilong yu na em bai i kilim mi i dai.”
8 Usa, pois, de misericórdia para com o teu servo, porque o fizeste entrar contigo em aliança do Senhor; se, porém, há culpa em mim, mata-me tu mesmo; por que me levarias a teu pai?
9 Na Jonatan i tokim em olsem, “Maski, yu no ken tingting olsem. Sapos mi save pinis long papa bilong mi i laik mekim nogut long yu, bai mi inap tokim yu. Mi no ken haitim.”
9 Ao que respondeu Jônatas: Longe de ti tal coisa! Se eu soubesse que meu pai estava resolvido a trazer o mal sobre ti, não to descobriria eu?
10 Orait na Devit i tokim em, “Yu tokim papa pinis long mi, na sapos em i bekim tok kros tasol, orait husat bai i kam tokim mi?”
10 Perguntou, pois, Davi a Jônatas: Quem me fará saber, se por acaso teu pai te responder asperamente?
11 Na Jonatan i tokim Devit olsem, “Yumi go long gaden na toktok.” Orait tupela i kirap i go.
11 Então disse Jônatas a Davi: Vem, e saiamos ao campo. E saíram ambos ao campo.
12 Tupela i kamap pinis, orait Jonatan i tokim Devit olsem, “Long nem bilong God, Bikpela bilong yumi Israel, sapos mi giaman, orait em i ken mekim save long mi. Tumora o long haptumora long wankain taim olsem, mi bai askim papa long yu. Na sapos em i orait long yu, bai mi salim tok long yu.
12 E disse Jônatas a Davi: O Senhor, Deus de Israel, seja testemunha! Sondando eu a meu pai amanhã a estas horas, ou depois de amanhã, se houver coisa favorável para Davi, eu não enviarei a ti e não to farei saber?
13 Tasol sapos papa bilong mi i laik bagarapim yu, orait mi bai tokim yu. Sapos mi no tokim yu, na mi no helpim yu long ranawe, orait Bikpela i ken mekim save moa yet long mi. Bikpela i bin i stap wantaim papa bilong mi, na mi laik bai em i stap wantaim yu tu.
13 O Senhor faça assim a Jônatas, e outro tanto, se, querendo meu pai fazer-te mal, eu não te fizer saber, e não te deixar partir, para ires em paz; e o Senhor seja contigo, assim como foi com meu pai.
14 Na bihain, sapos mi stap yet, orait mi laik bai yu no larim mi i dai. Nogat. Yu ken marimari long mi na mekim gut long mi, olsem yu bin promis long ai bilong Bikpela long mekim.
14 E não somente usarás para comigo, enquanto viver, da benevolência do Senhor, para que não morra,
15 Na oltaim yu ken mekim gut long ol lain pikinini bilong mi tu. Yu no ken mekim nogut long ol. Na taim Bikpela i pinisim tru olgeta birua bilong yu,
15 como também não cortarás nunca da minha casa a tua benevolência, nem ainda quando o Senhor tiver desarraigado da terra a cada um dos inimigos de Davi.
16 orait yu wantaim ol lain bilong yu i no ken lusim tingting long dispela promis bilong yumi. Na mi laik bai Bikpela i ken mekim save tru long ol birua bilong yu.”
16 Assim fez Jônatas aliança com a casa de Davi, dizendo: O Senhor se vingue dos inimigos de Davi.
17 Na Jonatan i tokim Devit gen long Devit i mas mekim strongpela promis long laikim em oltaim. Long wanem, Jonatan i laikim tru Devit, olsem em i save laikim em yet. Na Devit i promis olsem Jonatan i tok.
17 Então Jônatas fez Davi jurar de novo, porquanto o amava; porque o amava com todo o amor da sua alma.
18 Na Jonatan i tokim Devit olsem, “Tumora em i bikpela de bilong nupela mun. Na sapos yu no sindaun long kaikai, orait bai papa i lukim sia bilong yu i stap nating, na em bai i tingting planti.
18 Disse-lhe ainda Jônatas: Amanhã é a lua nova, e notar-se-á a tua ausência, pois o teu lugar estará vazio.
19 Na long haptumora yu mas i go daun olgeta, na hait baksait long dispela bikpela ston bipo yu bin hait long en.
19 Ao terceiro dia descerás apressadamente, e irás àquele lugar onde te escondeste no dia do negócio, e te sentarás junto à pedra de Ezel.
20 Na mi bai kam na mekim olsem mi sutim supsup long wanpela mak na bai mi sutim tripela supsup long dispela ston.
20 E eu atirarei três flechas para aquela banda, como se atirasse ao alvo.
21 Na bai mi tokim wokboi bilong mi long go painim ol supsup. Na sapos mi tokim em long kam bek liklik, long wanem, ol supsup i stap long hap i kam, orait Devit, yu ken i kam long mi. Long nem bilong Bikpela mi tok tru, sapos yu harim mi tok olsem, orait yu ken save bai yu ken i stap gut na i no gat wanpela samting inap bagarapim yu.
21 Então mandarei o moço, dizendo: Anda, busca as flechas. Se eu expressamente disser ao moço: Olha que as flechas estão para cá de ti, apanha-as; então vem, porque, como vive o Senhor, há paz para ti, e não há nada a temer.
22 Tasol sapos mi tokim dispela wokboi, ol supsup i stap long hap i go, orait yu mas kirap i go long narapela hap, long wanem, Bikpela yet i salim yu i go.
22 Mas se eu disser ao moço assim: Olha que as flechas estão para lá de ti; vai-te embora, porque o Senhor te manda ir.
23 Na taim yu stap gut, yu no ken lusim tingting long Bikpela i bin lukim yumi i mekim dispela promis, olsem na yu mas bihainim promis oltaim.”
23 E quanto ao negócio de que eu e tu falamos, o Senhor é testemunha entre mim e ti para sempre.
24 Olsem na Devit i go hait i stap long gaden. Na long tumora King Sol i go long dispela kaikai long bikpela de bilong nupela mun.
24 Escondeu-se, pois, Davi no campo; e, sendo a lua nova, sentou-se o rei para comer.
25 Na em i sindaun long sia bilong en klostu long banis olsem em i save mekim oltaim. Na Jonatan i kirap na sanap na Apner i sindaun klostu long king. Tasol sia bilong Devit i stap nating.
25 E, sentando-se o rei, como de costume, no seu assento junto à parede, Jônatas sentou-se defronte dele, e Abner sentou-se ao lado de Saul; e o lugar de Davi ficou vazio.
26 Orait Sol i lukim Devit i no i stap, tasol long dispela de em i no toktok long dispela samting. Em i tingting tasol, “Olsem wanem long Devit? Ating wanpela samting i bin kamap long em na em i no klin long ai bilong God, olsem na em i no kam?”
26 Entretanto Saul não disse nada naquele dia, pois dizia consigo: Aconteceu-lhe alguma coisa pela qual não está limpo; certamente não está limpo.
27 Orait long de namba 2 bilong nupela mun ol i bung gen long kaikai, na long dispela de tu sia bilong Devit i stap nating. Orait na Sol i tokim Jonatan olsem, “Olaman, asde na nau tu dispela man i no kam long kaikai. Bilong wanem em i no kam?”
27 Sucedeu também no dia seguinte, o segundo da lua nova, que o lugar de Davi ficou vazio. Perguntou, pois, Saul a Jônatas, seu filho: Por que o filho de Jessé não veio comer nem ontem nem hoje?
28 Na Jonatan i tok, “Em i bin askim mi strong long larim em i go long Betlehem.
28 Respondeu Jônatas a Saul: Davi pediu-me encarecidamente licença para ir a Belém,
29 Em i tokim mi olsem, ‘Mi laik yu larim mi i go, long wanem, ol famili bilong mi i laik mekim ofa long ples na brata bilong mi i bin salim tok long mi mas i go bung wantaim ol. Na sapos yu pren tru bilong mi, orait yu ken larim mi i go na lukim ol lain bilong mi.’ Em i tok olsem, orait mi larim em i go. Na long dispela as tasol em i no sindaun kaikai wantaim yu.”
29 dizendo: Peço-te que me deixes ir, porquanto a nossa parentela tem um sacrifício na cidade, e meu irmão ordenou que eu fosse; se, pois, agora tenho achado graça aos teus olhos, peço-te que me deixes ir, para ver a meus irmãos. Por isso não veio à mesa do rei.
30 Sol i harim dispela tok na em i belhat nogut tru long Jonatan, na i tokim em olsem, “Yu pikinini bilong meri nogut i bikhet tru. Mi save long yu, yu laik helpim dispela pikinini man bilong Jesi. Na dispela pasin bilong yu bai i mekim yu i kamap man nating, olsem na bikpela sem bai i kamap long yu wantaim mama bilong yu.
30 Então se acendeu a ira de Saul contra Jônatas, e ele lhe disse: Filho da perversa e rebelde! Não sei eu que tens escolhido a filho de Jessé para vergonha tua, e para vergonha de tua mãe?
31 Long wanem, taim dispela man i stap yet, yu no inap kamap king bilong dispela kantri. Olsem na yu mas salim ol man i go hariap na kisim em i kam, bai mi ken kilim em i dai.”
31 Pois por todo o tempo em que o filho de Jessé viver sobre a terra, nem tu estarás seguro, nem o teu reino; pelo que envia agora, e traze-mo, porque ele há de morrer.
32 Na Jonatan i bekim tok long Sol olsem, “Bilong wanem em i mas i dai? Em i bin mekim wanem rong?”
32 Ao que respondeu Jônatas a Saul, seu pai, e lhe disse: Por que há de morrer. que fez ele?
33 Sol i harim dispela tok, na wantu em i tromoi spia bilong en long Jonatan bilong sutim em, tasol Jonatan i abrusim spia. Na nau em i save pinis, papa bilong en i tingting strong long kilim Devit i dai.
33 Então Saul levantou a lança, para o ferir; assim entendeu Jônatas que seu pai tinha determinado matar a Davi.
34 Orait Jonatan i belhat moa yet long papa, na i lusim tebol na i go pinis. Na em i no kaikai long dispela namba 2 de bilong nupela mun. Em i tingting long papa i bin toknogutim em, olsem na em i sori long Devit na i bel hevi tru.
34 Pelo que Jônatas, todo encolerizado, se levantou da mesa, e no segundo dia do mês não comeu; pois se magoava por causa de Davi, porque seu pai o tinha ultrajado.
35 Long moningtaim long de bihain, Jonatan i go long gaden bilong bungim Devit, olsem tupela i bin tok. Na em i kisim wanpela mangi i go wantaim em.
35 Jônatas, pois, saiu ao campo, pela manhã, ao tempo que tinha ajustado com Davi, levando consigo um rapazinho.
36 Na Jonatan i tokim dispela mangi olsem, “Mi laik sutim sampela supsup i go long hap. Taim mi sutim ol pinis, orait yu mas i go painim ol. Goan, yu go nau.” Orait mangi i ran i go, na Jonatan i sutim wanpela supsup i abrusim em na i go pundaun long hap.
36 Então disse ao moço: Corre a buscar as flechas que eu atirar. Correu, pois, o moço; e Jônatas atirou uma flecha, que fez passar além dele.
37 Taim mangi i go kamap long ples supsup i pundaun long en, orait Jonatan i singaut olsem, “Yu go moa liklik. Ating supsup i stap long hap i go.”
37 Quando o moço chegou ao lugar onde estava a flecha que Jônatas atirara, gritou-lhe este, dizendo: Não está porventura a flecha para lá de ti?
38 Na Jonatan i singaut gen long dispela mangi olsem, “Hariap i go. Yu no ken sanap nating.” Na mangi i kisim supsup na i kam bek long em.
38 E tornou a gritar ao moço: Apressa-te, anda, não te demores! E o servo de Jônatas apanhou as flechas, e as trouxe a seu senhor.
39 Tasol dispela mangi i no save as bilong dispela tok Jonatan i mekim. Nogat. Jonatan wantaim Devit tasol i save.
39 O moço, porém, nada percebeu; só Jônatas e Davi sabiam do negócio.
40 Na Jonatan i givim banara wantaim ol supsup long mangi na tokim em long karim i go bek long taun.
40 Então Jônatas deu as suas armas ao moço, e lhe disse: Vai, leva-as à cidade.
41 Mangi i go pinis, orait Devit i kirap na lusim ples hait baksait long ston na i kam brukim skru klostu long Jonatan na em i daunim het bilong en tripela taim long graun. Na em i sanap na tupela i kis na krai. Na bel sori bilong Devit i winim bel sori bilong Jonatan.
41 Logo que o moço se foi, levantou-se Davi da banda do sul, e lançou-se sobre o seu rosto em terra, e inclinou-se três vezes; e beijaram-se um ao outro, e choraram ambos, mas Davi chorou muito mais.
42 Orait Jonatan i tokim Devit olsem, “Yu ken i go wantaim bel isi. Yumi promis pinis long nem bilong Bikpela bai yumi mekim gut long yumi yet oltaim, na ol lain bilong yu na lain bilong mi i kamap bihain, ol tu i mas mekim wankain pasin. Na Bikpela i bin harim dispela promis bilong yumi na yumi mas bihainim.” Em i tok pinis na Devit i go long narapela hap na Jonatan i go bek long taun.
42 E disse Jônatas a Davi: Vai-te em paz, porquanto nós temos jurado ambos em nome do Senhor, dizendo: O Senhor seja entre mim e ti, e entre a minha descendência e a tua descendência perpetuamente.
43 — ausente —
43 Então Davi se levantou e partiu; e Jônatas entrou na cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.