1 Samuel 14
Buk Baibel long Tok Pisin (TPI) vs ARIB
1 Wanpela de bihain, Jonatan i tokim yangpela soldia i save karim ol spia samting bilong en olsem, “Mitupela go long hap, long kem bilong ol Filistia.” Tasol Jonatan i no tokim Sol long em bai i go.
1 Sucedeu, pois, um dia, que Jônatas, filho de Saul, disse ao seu escudeiro: Vem, passemos à guarnição dos filisteus, que está do outro lado. Mas não o fez saber a seu pai.
2 Long dispela taim Sol i bin sanapim haus sel bilong en long as bilong wanpela diwai pomigranet long taun Mikron klostu long Gibea na samting olsem 600 soldia i stap long Mikron wantaim em.
2 Ora Saul estava na extremidade de Gibeá, debaixo da romeira que havia em Migrom; e o povo que estava com ele era cerca de seiscentos homens;
3 Pris Ahiya i pasim laplap bilong pris na i stap wantaim ol. Ahiya em i pikinini man bilong Ahitup. Na Ahitup em i brata bilong Ikabot na tupela i pikinini bilong Finias. Na Finias em i pikinini man bilong Eli, dispela pris bilong Bikpela bipo em i bin i stap long Silo.
3 e Aíja, filho de Aitube, irmão de Icabô, filho de Finéias, filho de Eli, sacerdote do Senhor em Siló, trazia o éfode. E o povo não sabia que Jônatas tinha ido.
4 Jonatan wantaim poroman bilong en i bihainim rot bilong i go long kem bilong ol Filistia, na tupela i kamap long dispela hap rot i go namel long tupela kil bilong maunten. Long dispela hap i gat traipela ples ston i sanap i stap, wanpela long hap na wanpela long hap. Wanpela ples ston ol i kolim Boses na narapela ol i kolim Sene.
4 Ora, entre os desfiladeiros pelos quais Jônatas procurava chegar à guarnição dos filisteus, havia um penhasco de um e de outro lado; o nome de um era Bozez, e o nome do outro Sené.
5 Wanpela ples ston i stap long hap not bilong rot long hapsait bilong taun Mikmas na narapela i stap long hap saut long hapsait bilong taun Geba.
5 Um deles estava para o norte defronte de Micmás, e o outro para o sul defronte de Gibeá.
6 Orait Jonatan i kamap long dispela ples ston na i tokim poroman bilong en olsem, “Goan, yumi go long hapsait na yumi go kamap long kem bilong ol dispela haiden Filistia. Ating Bikpela bai i helpim yumi na bai yumi winim ol. Bikpela i no save wari long kisim planti man bilong pait na winim ol birua. Nogat. Liklik lain tasol inap.”
6 Disse, pois, Jônatas ao seu escudeiro: Vem, passemos à guarnição destes incircuncisos; porventura operará o Senhor por nós, porque para o Senhor nenhum impedimento há de livrar com muitos ou com poucos.
7 Na poroman bilong en i tok, “I orait. Yu laik mekim wanem, yu mekim tasol. Bai mi wanbel wantaim yu. Yu go pas.”
7 Ao que o seu escudeiro lhe respondeu: Faze tudo o que te aprouver; segue, eis-me aqui, a tua disposição será a minha.
8 Na Jonatan i tokim em olsem, “Gutpela tru. Nau bai mitupela i go long hap na larim ol Filistia i lukim yumi.
8 Disse Jônatas: Eis que passaremos àqueles homens, e nos descobriremos a eles.
9 Na sapos ol i tokim yumi long wetim ol i kam long yumi, orait bai yumi sanap tasol long dispela hap. Bai yumi no ken i go long ol.
9 Se nos disserem: Parai até que cheguemos a vós; então ficaremos no nosso lugar, e não subiremos a eles.
10 Tasol sapos ol i tok, ‘Yutupela kam,’ orait bai yumi go long ol, long wanem, bai dispela em i mak bilong yumi ken save, Bikpela i laik helpim yumi na bai yumi winim ol.”
10 Se, porém, disserem: Subi a nós; então subiremos, pois o Senhor os entregou em nossas mãos; isso nos será por sinal.
11 Orait tupela i go na sanap long ples klia na ol Filistia i lukim tupela. Na ol Filistia i tok, “Lukim. Sampela Hibru i kam ausait long ol hul ol i bin hait long en.”
11 Então ambos se descobriram à guarnição dos filisteus, e os filisteus disseram: Eis que já os hebreus estão saindo das cavernas em que se tinham escondido.
12 Olsem na ol soldia bilong Filistia i singaut long Jonatan wantaim poroman bilong en olsem, “E, yutupela kam antap. Mipela i laik soim wanpela samting long yutupela.” Jonatan i harim dispela tok na em i tokim poroman bilong en olsem, “Yu bihainim mi na yumi go. Nau yumi save, Bikpela bai i larim yumi Israel i winim ol.”
12 E os homens da guarnição disseram a Jônatas e ao seu escudeiro: Subi a nós, e vos ensinaremos uma coisa. Disse, pois, Jônatas ao seu escudeiro: Sobe atrás de mim, porque o Senhor os entregou na mão de Israel.
13 Orait Jonatan i wokabaut long hanlek na i go antap long wanpela ples nogut na poroman bilong en i bihainim em. Na tupela i kamap long ol Filistia. Na Jonatan i paitim ol na ol i pundaun long graun na poroman bilong en i kilim ol long bainat.
13 Então trepou Jônatas de gatinhas, e o seu escudeiro atrás dele; e os filisteus caíam diante de Jônatas, e o seu escudeiro os matava atrás dele.
14 Jonatan wantaim poroman bilong en i kirapim dispela pait long ol Filistia na tupela i kilim samting olsem 20 man olgeta. Dispela pait i kamap insait long wanpela liklik hap graun.
14 Esta primeira derrota, em que Jônatas e o seu escudeiro mataram uns vinte homens, deu-se dentro de meia jeira de terra.
15 Na ol soldia bilong Filistia i stap long kem, na ol soldia i save raun long ol ples na pait, na olgeta arapela Filistia tu i harim nius bilong dispela pait na ol i pret nogut tru. Na graun i guria. Na God i mekim tingting bilong ol Filistia i bagarap na ol i ranawe nabaut.
15 Pelo que houve tremor no arraial, no campo e em todo o povo; também a própria guarnição e os saqueadores tremeram; e até a terra estremeceu; de modo que houve grande pânico.
16 Orait ol soldia Sol i bin makim bilong was long taun Gibea, ol i lukluk i go long kem bilong ol Filistia na i lukim ol i ran i go i kam olsem ol longlong man.
16 Olharam, pois, as sentinelas de Saul e Gibeá de Benjamim, e eis que a multidão se derretia, fugindo para cá e para lá.
17 Orait ol i go tokim Sol na Sol i ting sampela soldia bilong en i bin i go pait long ol Filistia. Olsem na Sol i tokim ol soldia bilong en olsem, “Kaunim ol soldia na bai yumi save husat ol man i no i stap.” Orait ol i mekim olsem na i painimaut Jonatan wantaim yangpela man i save karim ol spia samting bilong en, tupela i no i stap.
17 Disse então Saul ao povo que estava com ele: Ora, contai e vede quem é que saiu dentre nós: E contaram, e eis que nem Jônatas nem o seu escudeiro estava ali.
18 Long dispela taim Bokis Kontrak bilong God i stap long Gibea wantaim ol Israel. Olsem na Sol i tokim pris Ahiya long kisim Bokis Kontrak i kam, bai ol i ken askim Bikpela long laik bilong en.
18 Então Saul disse a Aíja: Traze aqui a arca de Deus. Pois naquele dia estava a arca de Deus com os filhos de Israel.
19 Sol i toktok yet long dispela pris na ol Filistia i wok long singaut moa yet na ran i go nabaut insait long kem bilong ol, olsem ol man i longlong nogut tru. Na Sol i harim ol na em i tokim pris, “Maski. Lusim Bokis nau. Mipela i go pait.”
19 E sucedeu que, estando Saul ainda falando com o sacerdote, o alvoroço que havia no arraial dos filisteus ia crescendo muito; pelo que disse Saul ao sacerdote: Retira a tua mão.
20 Olsem na Sol wantaim ol soldia bilong en i singaut na ran i go pait long ol Filistia. Na ol i lukim ol Filistia i bin kamap longlong tru na i pait nabaut long ol wantok bilong ol yet.
20 Então Saul e todo o povo que estava com ele se reuniram e foram à peleja; e eis que dentre os filisteus a espada de um era contra o outro, e houve mui grande derrota.
21 Na sampela Hibru bilong olgeta hap, ol i bin i stap insait long ami bilong ol Filistia na ol i stap long dispela kem. Na nau ol i lusim ol Filistia na i go bung wantaim Sol na Jonatan na helpim ol wantok bilong ol, ol Israel, long pait.
21 Os hebreus que estavam dantes com os filisteus, e tinham subido com eles ao arraial, também se ajuntaram aos israelitas que estavam com Saul e Jônatas.
22 Na ol sampela Israel i bin hait i stap long ples maunten long Efraim, ol i harim tok olsem, ol Filistia i ranawe i go. Olsem na ol i kam helpim Sol na Jonatan long ranim ol Filistia.
22 E todos os homens de Israel que se haviam escondido na região montanhosa de Efraim, ouvindo que os filisteus fugiam, também os perseguiram de perto na peleja.
23 Na ol i ranim ol Filistia na pait i go abrusim taun Betaven na i go moa. Olsem na long dispela de Bikpela i helpim ol Israel na ol i win.
23 Assim o Senhor livrou a Israel naquele dia, e a batalha passou além de Bete-Aven.
24 Long dispela de Sol i bin mekim strongpela tok long ol Israel. Em i tok olsem, “Nau tasol mi mas bekim rong bilong ol birua bilong mi na mekim save long ol. Olsem na yupela olgeta man i no ken kaikai wanpela samting inap san i go daun. Sapos man i kaikai, orait bai God i ken bagarapim em.” Olsem na i no gat wanpela man i kaikai na olgeta Israel i hangre nogut na i no gat strong moa.
24 Ora, os homens de Israel estavam já exaustos naquele dia, porquanto Saul conjurara o povo, dizendo: Maldito o homem que comer pão antes da tarde, antes que eu me vingue de meus inimigos. Pelo que todo o povo se absteve de comer.
25 Na ol i go kamap long wanpela bus na lukim planti hani i stap nabaut long graun.
25 Mas todo o povo chegou a um bosque, onde havia mel à flor da terra.
26 Ol i lukim dispela hani, tasol i no gat man i kaikai, long wanem, ol i pret long strongpela tok Sol i bin mekim.
26 Chegando, pois, o povo ao bosque, viu correr o mel; todavia ninguém chegou a mão à boca, porque o povo temia a conjuração.
27 Tasol Jonatan i no bin harim papa bilong en i mekim dispela tok long ol soldia. Olsem na em i kisim sampela hani long arere bilong stik em i holim na em i kaikai. Em i kaikai pinis, na kwiktaim em i kisim strong gen.
27 Jônatas, porém, não tinha ouvido quando seu pai conjurara o povo; pelo que estendeu a ponta da vara que tinha na mão, e a molhou no favo de mel; e, ao chegar a mão à boca, aclararam-se-lhe os olhos.
28 Na wanpela man i tokim Jonatan olsem, “Mipela olgeta i hangre na i no gat strong, long wanem, papa bilong yu i bin tambuim mipela long kaikai long dispela de. Na em i bin tok strong long mipela olsem, sapos wanpela man i kisim sampela kaikai, orait bai God i ken bagarapim em.”
28 Então disse um do povo: Teu pai solenemente conjurou o povo, dizendo: Maldito o homem que comer pão hoje. E o povo ainda desfalecia.
29 Orait Jonatan i tokim dispela man olsem, “Dispela tok bilong papa bilong mi i mekim nogut long yumi olgeta. Yupela lukim mi. Mi kaikai liklik hani tasol na mi kisim strong gen.
29 Pelo que disse Jônatas: Meu pai tem turbado a terra; ora vede como se me aclararam os olhos por ter provado um pouco deste mel.
30 Sapos yumi bin kaikai dispela kaikai yumi bin kisim long ol birua, orait yumi inap kisim strong. Yumi bin kilim planti Filistia, tasol sapos yumi bin kaikai na kisim strong, yumi inap kilim planti Filistia moa.”
30 Quanto maior não teria sido a derrota dos filisteus se o povo hoje tivesse comido livremente do despojo, que achou de seus inimigos?
31 Long dispela de ol Israel i pait long ol Filistia, stat long taun Mikmas na i go inap long taun Aijalon. Olsem na ol Israel i hangre nogut tru na i no gat strong.
31 Feriram, contudo, naquele dia aos filisteus, desde Micmás até Aijalom. E o povo desfaleceu em extremo;
32 San i go daun pinis, orait ol i ran i go kisim ol sipsip na bulmakau ol i bin kisim long ol birua. Na ol i kukim na kaikai mit i gat blut i stap yet long en.
32 então o povo se lançou ao despojo, e tomou ovelhas, bois e bezerros e, degolando-os no chão, comeu-os com o sangue.
33 Orait sampela man i go tokim Sol olsem, “Harim. Ol soldia i wok long kaikai mit i gat blut long en. Ol i mekim sin long Bikpela.” Sol i harim dispela tok, orait em i singaut olsem, “Olaboi, ol i man nogut tru. Ol i givim baksait long God.” Na em i tokim ol man i bin bringim tok long en olsem, “Nau yupela go kisim wanpela bikpela ston na tantanim i kam long mi.
33 E o anunciaram a Saul, dizendo: Eis que o povo está pecando contra o Senhor, comendo carne com o sangue. Respondeu Saul: Procedestes deslealmente. Trazei-me aqui já uma grande pedra.
34 Na bihain yupela go nabaut namel long ol soldia na tokim ol long bringim ol bulmakau na sipsip i kam. Na ol i mas kilim long dispela ston na kukim na kaikai long hia. Nogut ol i kaikai mit i gat blut na mekim sin long Bikpela.” Olsem na long dispela nait yet ol soldia i bringim ol bulmakau i kam na kilim long dispela ples.
34 Disse mais Saul: Dispersai-vos entre e povo, e dizei-lhes: Trazei-me aqui cada um o seu boi, e cada um a sua ovelha e degolai-os aqui, e comei; e não pequeis contra e Senhor, comendo com sangue. Então todo o povo trouxe de noite, cada um o seu boi, e os degolaram ali.
35 Na Sol i makim dispela ston olsem alta bilong Bikpela. Dispela i namba wan taim Sol i wokim alta.
35 Então edificou Saul um altar ao Senhor; este foi o primeiro altar que ele edificou ao Senhor.
36 Bihain, Sol i tokim ol man bilong en olsem, “Goan, yumi go daun na ranim ol Filistia long nait na pait long ol inap long san i kamap. Na yumi kilim olgeta man na kisim ol samting bilong ol.” Na ol i tok, “I orait, yumi ken mekim olsem.” Tasol pris i tok, “Mobeta yumi askim God pastaim.”
36 Depois disse Saul: Desçamos de noite atrás dos filisteus, e despojemo-los, até e amanhecer, e não deixemos deles um só homem. E o povo disse: Faze tudo o que parecer bem aos teus olhos. Disse, porém, o sacerdote: Cheguemo-nos aqui a Deus.
37 Orait na Sol i askim God olsem, “Ating mipela i ken i go pait long ol Filistia, o nogat? Na sapos i orait, bai yu helpim mipela long winim ol?” Tasol nau long dispela taim God i no bekim tok long em.
37 Então consultou Saul a Deus, dizendo: Descerei atrás dos filisteus? entregá-los-ás na mão de Israel? Deus, porém, não lhe respondeu naquele dia.
38 Olsem na Sol i tokim ol hetman bilong Israel, “Yupela kam. Yumi mas painimaut husat i bin mekim sin nau, na Bikpela i no bekim tok long yumi.
38 Disse, pois, Saul: Chegai-vos para cá, todos os chefes do povo; informai-vos, e vede em que se cometeu hoje este pecado;
39 Bikpela i save stap oltaim na i save helpim yumi Israel, na long nem bilong en mi mekim promis olsem, man i mekim sin bai em i mas i dai, maski em i husat man. Na sapos Jonatan i mekim sin, maski em i pikinini bilong mi, em i mas i dai.” Tasol i no gat wanpela man i bekim tok bilong en. Nogat tru.
39 porque, como vive o Senhor que salva a Israel, ainda que seja em meu filha Jônatas, ele será morto. Mas de todo o povo ninguém lhe respondeu.
40 Orait Sol i tokim olgeta Israel olsem, “Yupela olgeta sanap long hap i go na mitupela Jonatan bai i sanap long dispela hap.” Na ol i tok, “I orait, yumi mekim olsem.”
40 Disse mais a todo o Israel: Vós estareis dum lado, e eu e meu filho Jônatas estaremos do outro. Então disse o povo a Saul: Faze o que parecer bem aos teus olhos.
41 Orait Sol i askim God, Bikpela bilong Israel olsem, “Bikpela, bilong wanem yu no bekim tok bilong mi? God, Bikpela bilong mipela Israel, sapos mi o pikinini bilong mi Jonatan i bin mekim sin, orait yu ken mekim pris i kisim namba wan ston bilong makim dispela. Tasol sapos ol arapela manmeri bilong Israel i bin mekim sin, orait yu ken mekim pris i kisim namba 2 ston.” Orait God i harim na i mekim pris i kisim dispela ston i makim Jonatan wantaim Sol tasol, na ol manmeri nogat.
41 Falou, pois, Saul ao Senhor Deus de Israel: Mostra o que é justo. E Jônatas e Saul foram tomados por sorte, e o povo saiu livre.
42 Na nau Sol i tok, “Mekim wankain pasin bilong painimaut husat i bin mekim sin, mi o Jonatan.” Orait ol i mekim olsem, na ston i makim Jonatan.
42 Então disse Saul: Lançai a sorte entre mim e Jônatas, meu filho. E foi tomado Jônatas.
43 Olsem na Sol i askim Jonatan, “Yu bin mekim wanem?” Na Jonatan i tok, “Mi bin kisim liklik hani tasol long arere bilong stik na mi kaikai. Tasol maski, mi ken i dai.”
43 Disse então Saul a Jônatas: Declara-me o que fizeste. E Jônatas lho declarou, dizendo: Provei, na verdade, um pouco de mel com a ponta da vara que tinha na mão; eis-me pronto a morrer.
44 Orait Sol i tokim em, “Yes, yu mas i dai. Sapos mipela i no kilim yu, orait bai mi gat sin long ai bilong Bikpela, na bai God i ken kilim mi i dai.”
44 Ao que disse Saul: Assim me faça Deus, e outro tanto, se tu, certamente, não morreres, Jônatas.
45 Tasol ol manmeri i tokim Sol olsem, “Harim. Jonatan i bin helpim yumi Israel na em i winim dispela bikpela pait. Ating em i mas i dai, a? Nogat tru. Mipela i tok tru long nem bilong Bikpela i stap oltaim, yu no ken mekim wanpela samting nogut long em. Long wanem, nau God i bin helpim em na em i mekim dispela samting.” Olsem na ol manmeri i kisim bek Jonatan, na Sol i no kilim em i dai.
45 Mas o povo disse a Saul: Morrerá, porventura, Jônatas, que operou esta grande salvação em Israel? Tal não suceda! como vive o Senhor, não lhe há de cair no chão um só cabelo da sua cabeça! pois com Deus fez isso hoje. Assim o povo livrou Jônatas, para que não morresse.
46 Orait bihain long dispela, Sol i no ranim ol Filistia moa. Na ol Filistia i go bek long kantri bilong ol.
46 Então Saul deixou de perseguir os filisteus, e estes foram para o seu lugar.
47 Bihain long Sol i kamap king bilong Israel, em wantaim ol soldia bilong en i pait long ol birua bilong Israel i stap long olgeta hap. Ol i pait long ol Moap na ol Amon na ol Idom na ol Filistia na ol king bilong kantri Soba. Na ol i winim olgeta pait na mekim save long ol birua.
47 Tendo Saul tomado o reino sobre Israel, pelejou contra todos os seus inimigos em redor: contra Moabe, contra os filhos de Amom, contra Edom, contra os reis de Zobá e contra os filisteus; e, para onde quer que se voltava, saía vitorioso.
48 Na Sol i kirapim bel bilong ol soldia long pait na ol i pait strong moa na winim ol Amalek tu. Olsem na ol birua i no kam bek moa long pait long ol Israel.
48 Houve-se valorosamente, derrotando os amalequitas, e libertando Israel da mão dos que o saqueavam.
49 Ol pikinini man bilong Sol i olsem, Jonatan na Isvi na Malkisua. Na nem bilong tupela pikinini meri bilong en i olsem. Namba wan em Merap na namba 2 em Mikal.
49 Ora, os filhos de Saul eram Jônatas, Isvi e Malquisua; os nomes de suas duas filhas eram estes: o da mais velha Merabe, e o da mais nova Mical.
50 Nem bilong meri bilong Sol em Ahinoam, pikinini bilong Ahimas. Na hetman bilong ami bilong Sol em Apner, pikinini man bilong Ner. Ner em i smolpapa bilong Sol.
50 O nome da mulher de Saul era Ainoã, filha de Aimaaz; e o nome do chefe do seu exército, Abner, filho de Ner, tio de Saul.
51 Papa bilong Sol em i Kis na Kis wantaim Ner, tupela i pikinini man bilong Abiel.
51 Quis, pai de Saul, e Ner, pai de Abner, eram filhos de Abiel.
52 Taim Sol i stap king, ami bilong en i save pait strong long ol Filistia. Olsem na olgeta taim em i lukim ol strongpela man i stap nating na i no save pret long pait, em i save kisim ol na mekim ol i kamap soldia bilong en.
52 E houve forte guerra contra os filisteus, por todos os dias de Saul; e sempre que Saul via algum homem poderoso e valente, o agregava a si.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.