Marcos 4

Hua̱ xasa̱sti talacca̱xlan quinTla̱tican Jesucristo (TOSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A̱maktum Jesús alh c-xquilhtu̱n ta̱kaya̱huaná̱ laqui̱mpi̱ antá̱ nama̱siyuniko̱y tachixcuhuí̱tat xtachihui̱n Dios, chu̱ luhua lhu̱hua̱ laktastokca̱ anta̱ni̱ xlá̱ xuí̱. Pus huá̱ li̱táju̱lh c-aktum pu̱tacutnu̱ hua̱ntu̱ xuí̱ c-xquilhtu̱n chúchut; antá̱ culucs tahui̱, chu̱ a̱makapitzí̱n li̱lhu̱hua̱ antá̱ tahuilako̱lh c-xquilhtu̱n chúchut laqui̱mpi̱ nakaxmatniko̱y xtachihuí̱n.
1 Mais uma vez, Jesus começou a ensinar à beira-mar. Em pouco tempo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco e sentou-se, enquanto o povo ficou na praia.
2 Jesús lhu̱hua̱ hua̱ntu̱ li̱xakatli̱ko̱lh caj lactzu̱ takalhchihuí̱n, chu̱ maktum chuná̱ ta̱chihui̱nanko̱lh:
2 Ele os ensinou contando várias histórias na forma de parábolas, como esta:
3 “Luhua caakatá̱kstit hua̱ntu̱ nacca̱li̱xakatli̱yá̱n: Maktum xuí̱ cha̱tum chana̱ná.
3 “Ouçam! Um lavrador saiu para semear.
4 Chu̱ acxni̱ cxpuyuti̱lhay xtalhtzi xli̱chánat, makapitzi̱ tama̱chá̱ c-tiji, minko̱chá̱ lactzu̱ spu̱n, chu̱ pacs sacuaqui̱ko̱lh.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Hua̱ntu̱ tama̱chá̱ xli̱chánat ca̱chihuixni, anta̱ni̱ ni̱ lhu̱hua̱ xkalhi̱y tíyat, tuncán pulhli.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 Hua̱mpi̱ acxni̱ táxtulh chichiní chíchilh na̱ lacapala̱ sca̱cli sa̱mpi̱ ni̱ pu̱lhmá̱n xma̱tzanka̱ko̱ni̱t xtankaxe̱kcán.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Lhu̱hua̱ xli̱chánat tama̱ko̱chá̱ ca̱lhtucuní̱n, chu̱ ni̱ maka̱s quilhtamacú̱ yama̱ tachaná̱n punko̱lh, hua̱mpi̱ a̱tzinú̱ lhtucú̱n lacapala̱ stacli, ma̱aklankanu̱ko̱lh, chu̱ ni̱ má̱xqui̱lh quilhtamacú̱ nastacko̱y.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos, sem nada produzirem.
8 Hua̱mpi̱ makapitzi̱n xli̱chánat tama̱ko̱chá̱ c-xatla̱n tíyat, chu̱ luhua tla̱n stacko̱lh lactzu̱ li̱chánat, chu̱ lhu̱hua̱ ma̱sta̱ko̱lh xatahuácat. Huí̱ tu̱ má̱sta̱lh puxamaca̱hu xtalhtzi caj akatum, chu̱ huí̱ tu̱ má̱sta̱lh tutumpuxam, chu̱ makapitzí̱n hasta aktum ciento.”
8 Ainda outras caíram em solo fértil e germinaram, cresceram e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
9 Acxni̱ huanko̱lh yuma̱ takalhchihuí̱n, Jesús chuná̱ huaniko̱lh hua̱nti̱ xkaxmatnima̱kó̱ xtachihuí̱n: “¡Lapi̱ huixín kalhi̱yá̱tit mintake̱ncán pus li̱huana̱ cakaxpáttit laqui̱mpi̱ naakata̱ksá̱tit hua̱ntu̱ cca̱ma̱akata̱ksni̱putuná̱n!”
9 Então ele disse: “Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
10 Acxni̱ caja xacstucán tamakaxtakko̱lh Jesús, xa̱hua̱ xli̱ma̱kalhtahuáka̱t, chu̱ makapitzí̱n hua̱nti̱ ankalhí̱n xta̱latla̱huanko̱y, xlacán laktalacatzuhui̱ko̱lh, chu̱ kalhasquinko̱lh xatú̱ xuamputún yama̱ takalhchihuí̱n xpa̱lacata chana̱ná.
10 Mais tarde, quando Jesus estava sozinho com os Doze e os outros que estavam reunidos ao seu redor, perguntaram-lhe qual era o significado das parábolas.
11 Jesús chuná̱ huaniko̱lh: “Xli̱ca̱na̱, huixín Dios ca̱ma̱akata̱ksni̱putuná̱n la̱ntla̱ xlá̱ lacasquín calatama̱ko̱lh hua̱nti̱ natapaksi̱niko̱y, hua̱mpi̱ hua̱ la̱ntla̱ makapitzi̱n tachixcuhuí̱tat, ma̱squi cli̱ma̱xtunima̱kó̱ hua̱ntu̱ xlacán lakapasko̱y, ni̱ pala chuná̱ catili̱lacputzako̱lh la̱ntla̱ naakatakskoy.
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender o segredo do reino de Deus, mas uso parábolas para falar aos de fora,
12 Chu̱ chuná ma̱squi lhu̱hua̱ hua̱ntu̱ caucxilhko̱lh tu̱ quit ctlahuako̱y, caj chunata natamakaxtakko̱y xta̱chuná̱ pala ni̱tú̱ ucxilhko̱lh; ma̱squi caquinkaxmatniko̱lh hua̱ntu̱ cli̱chihui̱nama̱, ni̱tú̱ catiakata̱ksko̱lh. Chu̱ lapi̱ ni̱ naca̱najlay la̱ntla̱ tu̱ Dios li̱xakatli̱ko̱y xtalakalhamá̱n, xlá̱ ni̱ lay catima̱tzanka̱naniko̱lh xtala̱kalhi̱ncán.”
12 de modo que: ‘Mesmo que vejam o que faço, não perceberão, e ainda que ouçam o que digo, não compreenderão. Do contrário, poderiam voltar-se para mim, e ser perdoados’”.
13 Chu̱ Jesús huanipalako̱lh hua̱nti̱ kalhasquinko̱lh: “Lapi̱ huixín ni̱ akata̱ksá̱tit yuma̱ xatakalhchihui̱n chana̱ná̱ hua̱ntu̱ ni̱ pala tuhua̱, ¿lá̱ntla̱ chú̱ naakata̱ksá̱tit a̱makapitzí̱n tu̱ caj takalhchihuí̱n hua̱ntu̱ nactica̱huaniyá̱n a̱li̱sta̱lh?
13 Então Jesus disse: “Se vocês não entendem o significado desta parábola, como entenderão as demais?
14 Yama̱ chixcú̱ hua̱nti̱ alh chan xli̱chánat, huá̱ xta̱chuná̱ qui̱taxtuy hua̱nti̱ li̱akchihui̱nán xtachihui̱n Dios.
14 O lavrador lança sementes ao anunciar a mensagem.
15 Yuma̱ tachaná̱n hua̱ntu̱ tama̱ko̱chá̱ c-tiji̱ li̱taxtuko̱y caxati̱cahuá̱ ti̱ kaxmatko̱y xtachihuí̱n la̱ntla̱ xlá̱ lacasquín nalatama̱ko̱y c-xasa̱sti xtapáksi̱t, hua̱mpi̱ mina̱chá̱ akskahuiní, chu̱ ma̱pa̱nu̱y yama̱ tachihuí̱n hua̱ntu̱ xchancani̱t c-xnacu̱cán.
15 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas Satanás logo vem e a toma deles.
16 Yama̱ li̱chánat hua̱ntu̱ tama̱ko̱chá̱ c-ca̱chihuixni, na̱ chuná̱ li̱taxtuko̱y hua̱nti̱ acxni̱ kaxmatko̱y xtachihui̱n Dios, luhua aktum tapa̱xuhuá̱n ca̱najlako̱y, lakati̱ko̱y, chu̱ tla̱n tlahuako̱y.
16 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
17 Hua̱mpi̱ cumu ni̱ pu̱lhmá̱n xkalhi̱y xtankaxe̱kcán, ni̱ luhua maka̱s makapalako̱y, acxni̱ chú̱ min tu̱ nali̱talactuhuajko̱y, usu huí̱ ti̱ li̱aksanko̱y caj xpa̱lacata li̱pa̱huanko̱y xtachihui̱n Dios, tzucuko̱y li̱puhuanko̱y, huata tu̱ tlahuako̱y, xatlá̱n tuncán li̱makaxtakta̱yako̱y.
17 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
18 Yama̱ li̱chánat hua̱ntu̱ tama̱ko̱chá̱ ca̱lhtucuní̱n, na̱ chuná̱ qui̱li̱taxtuy hua̱nti̱ kaxmatko̱y xtachihui̱n Dios,
18 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem,
19 hua̱mpi̱ cumu antá̱ c-xlatama̱tcán a̱tzinú̱ li̱ta̱katzanka̱ko̱y catu̱huá̱ hua̱ntu̱ huí̱ xala ca̱tuxá̱huat la̱ntla̱ nakalhi̱ko̱y lhu̱hua tumi̱n, chu̱ la̱ntla̱ li̱pa̱xuhu nalatama̱ko̱y, pus chuná̱ li̱ta̱kskahuitama̱ko̱y xli̱pacs hua̱ntu̱ xlacán lakati̱ko̱y, chu̱ na̱ chuná̱ chú̱ li̱ma̱aklankanu̱ko̱y tu̱ catzi̱ko̱y xtapaksi̱t Dios, chu̱ ni̱ ma̱xqui̱ko̱y quilhtamacú̱ nama̱sta̱ko̱y xtahuacatcán.
19 mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida, pela sedução da riqueza e pelo desejo por outras coisas, não produzindo fruto.
20 Chu̱ yama̱ li̱chánat tu̱ tama̱ko̱chá̱ c-xatla̱n tíyat, chu̱ ma̱sta̱ko̱y xatahuácat li̱taxtuko̱y hua̱nti̱ kaxmatko̱y xtachihui̱n Dios, ca̱najlako̱y, li̱pa̱huanko̱y, chu̱ li̱tzaksako̱y li̱scujko̱y c-xlatama̱tcán, chuná̱ ma̱sta̱ko̱y xtahuacatcán: huí̱ tu̱ ma̱sta̱ko̱y puxamaca̱hu, chu̱ huí̱ tu̱ ma̱sta̱ko̱y tutumpuxam, usu aktum ciento caj la̱ntla̱ cha̱tunu.”
20 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e aceitam a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta ou até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
21 Jesús na̱ huanipalako̱lh yuma̱ takalhchihuí̱n: “Acxni̱ cha̱tum ma̱pasi̱y aktum mákskot, ¿pi̱ caj la̱ntla̱ nama̱pasi̱y natamacanu̱y c-xtampi̱n xpu̱tama? ¿Usuchí̱ nali̱talahuili̱y aktum cajón? Pus hua̱nti̱ kalhi̱y aktum mákskot huata huili̱y ta̱lhmá̱n c-xpu̱táhui̱lh laqui̱mpi̱ mákat namakaxkaka̱nán.
21 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Alguém acenderia uma lâmpada e a colocaria sob um cesto ou uma cama? Claro que não! A lâmpada é colocada num pedestal, de onde sua luz brilhará.
22 Na̱ chuná̱ ni̱ lay tú̱ tze̱k tlahuacán pala ni̱ fuerza̱ natasiyuy lacatzucu̱, chu̱ hua̱ntu̱ caj tze̱k li̱catzi̱cán pala ni̱ ca̱lakuá̱n natamakaxtaka. Pala aktum quintachihuí̱n ni̱ lay akata̱ksá̱tit, namín quilhtamacú̱ acxni̱ pacs naakata̱ksá̱tit.
22 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz.
23 Huá̱ xpa̱lacata̱ cca̱li̱huaniyá̱n, pala huixín kalhi̱yá̱tit mintake̱ncán fuerza̱ catlahuanítit caakatá̱kstit quintachihuí̱n.”
23 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
24 Jesús huanipalako̱lh: “Li̱huana̱ caakatá̱kstit hua̱ntu̱ quinkaxpatnipá̱tit, sa̱mpi̱ chuná̱ la̱ntla nali̱tzaksati̱lhayá̱tit akata̱ksá̱tit xatla̱n xtalacapa̱stacni Dios tu̱ cca̱ma̱siyuniti̱lhayá̱n, Dios na̱ xaa̱li̱huacá̱ naca̱ma̱xqui̱ti̱lhayá̱n talacapa̱stacni̱ laqui̱mpi̱ natiakata̱ksá̱tit tlakcu lhu̱hua xatla̱n xtalacapa̱stacni.
24 Então acrescentou: “Prestem muita atenção ao que vão ouvir. Com o mesmo padrão de medida que adotarem, vocês serão medidos, e mais ainda lhes será acrescentado.
25 Pus hua̱nti̱ laktzaksay akata̱ksa̱ hua̱ntu̱ kalhi̱y, a̱tzinú̱ natima̱xqui̱cancú ta̱kata̱ksni; hua̱mpi̱ hua̱nti̱ ni̱ li̱tzaksaputún maclacasquín ta̱kata̱ksni̱ hua̱ntu̱ kalhi̱y, xlá̱ namaklhti̱ko̱cán hasta ma̱squi xma̱n huá̱ hua̱ntu̱ kalhi̱y.”
25 Pois ao que tem, mais lhe será dado; mas do que não tem, até o que tem lhe será tirado”.
26 Jesús chuná̱ huanipalako̱lh: “Xtapaksi̱t Dios na̱ xta̱chuná̱ qui̱taxtuy la̱ntla̱ cha̱tum chixcú̱ ti̱ an chan xtalhtzi xli̱chánat c-xpú̱cuxtu.
26 Jesus também disse: “O reino de Deus é como um lavrador que lança sementes sobre a terra.
27 A̱li̱sta̱lh xlá̱ an c-xchic laqui̱mpi̱ najaxa, chu̱ nalhtatay. Maka̱s quilhtamacú̱ nalacatza̱lay, chu̱ yama̱ li̱chánat punta̱cxtuy, na̱ staca, hua̱mpi̱ xlá̱ ni̱ catzi̱y xatú̱ li̱stacma̱, sa̱mpi̱ hua̱ tíyat ma̱stacama̱.
27 Noite e dia, esteja ele dormindo ou acordado, as sementes germinam e crescem, mas ele não sabe como isso acontece.
28 Yama̱ li̱chánat lakpún, pulha, taxtuniy xtankáxe̱k, staca, xana̱y, chu̱ a̱li̱sta̱lh ma̱sta̱y xatahuácat, hua̱mpi̱ yuma̱ tachaná̱n pacs c-tíyat tíyalh hua̱ntu̱ lí̱stacli, chu̱ tíyat tu̱ ma̱láni̱lh xalí̱huat.
28 A terra produz as colheitas por si própria. Primeiro aparece uma folha, depois se formam as espigas de trigo e, por fim, o cereal amadurece.
29 Cha̱nchu̱ acxni̱ lakchá̱n xquilhtamacú̱ la̱ntla̱ catlán huata an qui̱y xtahuacat xtachaná̱n.”
29 E, assim que o cereal está maduro, o lavrador vem e o corta com a foice, pois chegou o tempo da colheita”.
30 Jesús huampá̱: “¿La̱ntla̱ puhuaná̱tit natzucuy xtapaksi̱t Dios yunú̱ ca̱tuxá̱huat? Usuchí̱ ¿túcuya̱ takalhchihuí̱n tla̱n xta̱ma̱lacaxtumi̱hu?
30 Jesus disse ainda: “Como posso descrever o reino de Deus? Que comparação devo usar para ilustrá-lo?
31 Puschí̱ xta̱chuná̱ natzucuy, chu̱ nastaca̱ la̱ntla̱ xtalhtzi mostaza acxni̱ chancán c-tíyat. Yuma̱ li̱chánat hua̱ntu̱ a̱tzinú̱ tlak lactzu̱ xatalhtzi quihui̱ ni̱ma̱ lacapala̱ staca, chu̱ tlanca quihui huan.
31 É como uma semente de mostarda plantada na terra. É a menor das sementes,
32 Hua̱mpi̱ acxni̱ chancán xlá̱ tzucuy staca, chu̱ luhua ta̱lhmá̱n huan; chu̱ ni̱tú̱ makalakchá̱n, chu̱ hasta luhua laclhma̱n xpakaní̱n taxtuniy, hasta lactzu̱ spu̱n tla̱n tlahuako̱y antá̱ xma̱sakacán c-xpakaní̱n.”
32 mas se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves fazem ninhos à sua sombra”.
33 Jesús xliankalhí̱n xli̱xakatli̱ko̱y tachixcuhuí̱tat caj la̱ cuento c-xtakalhchihuí̱n laqui̱mpi̱ pacs naakata̱ksko̱y hua̱ntu̱ xuaniputunko̱y.
33 Jesus usou muitas histórias e ilustrações semelhantes para ensinar o povo, conforme tinham condições de entender.
34 Xlá̱ ni̱tú̱ xli̱ta̱chihui̱nanko̱y pala ni̱ fuerza̱ nali̱ma̱xtuniko̱y hua̱ntu̱ xlacán xlakapasko̱y; chu̱ lapi̱ xli̱ma̱kalhtahuáka̱t ni̱ pacs xakata̱ksko̱y, a̱li̱sta̱lh xlá̱ xli̱ma̱akata̱ksni̱ko̱y hua̱ntu̱ xuaniputún.
34 Na verdade, só usava parábolas para ensinar em público. Depois, quando estava sozinho com seus discípulos, explicava tudo para eles.
35 Yama̱ quilhtamacú̱ acxni̱ aya tzí̱sualh, chuná̱ huaniko̱lh xli̱ma̱kalhtahuáka̱t:
35 Ao anoitecer, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos atravessar para o outro lado do mar”.
36 Puschí̱ makaxtakko̱lh li̱lhu̱hua̱ c-xquilhtu̱n chúchut, xli̱ma̱kalhtahuáka̱t taju̱ko̱lh c-pu̱tacutnu̱ anta̱ni̱ xtaju̱ma̱ Jesús hua̱ntu̱ aya xli̱kalhkalhi̱ma̱ca̱. A̱makapitzí̱n lactzu̱ pu̱tacutnu̱ na̱ sta̱laniko̱lh anta̱ni̱ xama̱ Jesús.
36 Com ele a bordo, partiram e deixaram a multidão para trás, embora outros barcos os seguissem.
37 — ausente —
37 Logo uma forte tempestade se levantou. As ondas arrebentavam sobre o barco, que começou a encher-se de água.
38 — ausente —
38 Jesus dormia na parte de trás do barco, com a cabeça numa almofada. Os discípulos o acordaram, clamando: “Mestre, vamos morrer! O senhor não se importa?”.
39 Jesús tá̱qui̱lh, li̱ma̱páksi̱lh catácacsli̱ u̱n, chu̱ chuná̱ huánilh ta̱kaya̱huaná:
39 Jesus despertou, repreendeu o vento e disse ao mar: “Silêncio! Aquiete-se!”. De repente, o vento parou, e houve grande calmaria.
40 Jesús chuná̱ huaniko̱lh xli̱ma̱kalhtahuáka̱t:
40 Então Jesus lhes perguntou: “Por que estão com medo? Ainda não têm fé?”.
41 Hua̱mpi̱ xlacán caj cacs xlacahuanko̱ni̱t, sa̱mpi̱ luhua tla̱n xmaka̱klhako̱ni̱t hua̱ntu̱ xtlahuani̱t Jesús, chu̱ xma̱n huá̱ tla̱n chuná̱ xla̱huaniko̱y xacstucán:
41 Apavorados, os discípulos diziam uns aos outros: “Quem é este homem? Até o vento e o mar lhe obedecem!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.