Romanos 4

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Chí quila̱huaníu, ¿tucu quinca̱ma̱si̱niyá̱n ixlatáma̱t quili̱talakapasnicán Abraham?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Calacpuhuántit, para Dios ixtili̱máca̱lh Abraham tla̱n chixcú tí ni̱cxni tláhualh tala̱kalhí̱n tla̱n ixquintica̱lactlancanín pero chí ni̱ lá lactláncalh ixlacati̱n Dios.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Porque nac Escrituras huan: “Abraham li̱pá̱hualh tú ma̱lacnú̱nilh Dios y huá xlacata Dios li̱mákxtakli nama̱lacatzuhuí la̱ tla̱n chixcú tí yaj cakálhi̱lh tala̱kalhí̱n.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Chí cca̱huaniyá̱n, amá tí tlahuá lactlá̱n tascújut nac ixlatáma̱t, Dios ama ma̱xquí ixtaxokó̱n porque mini̱ní napa̱xcatcatzi̱ní pero ni̱ xlacata ma̱ccha̱ní nali̱taxtuní tú tlahuani̱t;
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 y amá tí ni̱ tlahuá lhu̱hua lactlá̱n tascújut pero li̱pa̱huán Cristo xoko̱nánilh Dios ixlacata, Dios na̱ktzonksuaní ixtatzaca̱tni y nali̱makxtaka nama̱lacatzuhuí porque li̱macá̱n la̱ ni̱ cakálhi̱lh tala̱kalhí̱n.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Ca̱ksántit la̱ rey David li̱chihui̱nán ixtapa̱xahuá̱n cha̱tum chixcú tí ni̱ tlahuani̱t lhu̱hua tla̱n tascújut pero Dios li̱macá̱n tla̱n cristiano la̱ ni̱ cakálhi̱lh tala̱kalhí̱n.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Rey David tzokli:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 ¡Xli̱ca̱na! Capa̱xáhualh ni̱tú cali̱púhualh namá cristiano tí Dios ni̱ ma̱xoko̱ní ixtala̱kalhí̱n.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Chí cca̱kalasquiniyá̱n, ¿jaé tapa̱xahuá̱n ni̱ma̱ maklhcátzi̱lh rey David huata tla̱n tali̱pa̱xahuá judíos tí tacircuncidarlani̱t, o na̱ tla̱n tali̱pa̱xahuá amá judíos tí ni̱ tacircuncidarlani̱t? Calacpuhuántit tú cama ca̱huaniyá̱n: Dios li̱má̱nu̱lh Abraham tla̱n chixcú la̱ ni̱ cakálhi̱lh tala̱kalhí̱n porque ca̱nájlalh tú ma̱lacnú̱nilh.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Pero quila̱huaníu, ¿xnicu li̱máca̱lh Dios tla̱n chixcú la̱ ni̱ catláhualh tala̱kalhí̱n, acxni ca̱nájlalh tú ma̱lacnú̱nilh, o acxni circuncidarlalh? Calacpuhuántit, Dios li̱máca̱lh Abraham ni̱ li̱xcájnit chixcú acxni li̱pá̱hualh tú ma̱lacnú̱nilh, ¡ni̱ acxni circuncidárlalh!
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 A̱stá̱n acxni ixli̱ma̱nu̱ni̱ttá tla̱n chixcú Dios li̱ma̱páksi̱lh cacircuncidárlalh xlacata nali̱lakapascán Dios ixlakalhamani̱t porque ni̱ aklhu̱huá̱tnalh li̱pá̱hualh tú ma̱lacnú̱nilh Dios. Huá jaé xlacata Abraham na̱ min li̱tamakxtaka ixti̱cucán tí tali̱pa̱huán tú ma̱lacnú Dios ma̱squi ni̱ tacircuncidarlani̱t y xlá ca̱li̱ma̱nú lactlá̱n cristianos la̱ ni̱ catakálhi̱lh tala̱kalhí̱n.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Jaé qui̱taxtú judíos tí tacircuncidarlani̱t tla̱n tali̱ma̱nú Abraham ixti̱cucán tí ca̱ma̱lacatzuqui̱ni̱t. Pero Abraham na̱ min li̱tamakxtaka ixti̱cucán namá cristianos tí taca̱najlá tú ma̱lacnú Dios ma̱squi ni̱ tacircuncidarlani̱t porque tamakslihueké la̱ xlá li̱pá̱hualh Dios ma̱squi ya̱ itcircuncidarlá.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Dios pá̱xqui̱lh Abraham y ma̱lacnú̱nilh xlacata ixli̱talakapasni tí natali̱pa̱huán Dios la̱ xlá li̱pá̱hualh ixama tamaklhti̱nán tú Dios ixca̱laclhca̱nini̱t natali̱pa̱xahuá ixcamán ca̱quilhtamacú. Pero calacpuhuántit, Dios pá̱xqui̱lh Abraham y li̱mákxtakli nama̱lacatzuhuí ni̱ ixlacata tla̱n ma̱kantáxti̱lh ixli̱ma̱paksí̱n sino que porque ca̱nájlalh la̱ ma̱lacnú̱nilh Dios tla̱n nalakma̱xtú.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Para Dios huata ama ca̱ma̱xquí tú laclhca̱ni̱t natali̱pa̱xahuá ixcamán amá tí tali̱tanú lactlá̱n cristianos porque tama̱kantaxtí ixley Moisés, entonces ni̱tú li̱macuán la̱ huan lacasquín catali̱pá̱hualh cristianos ixli̱hua̱k ixnacujcán, y ¿ticu tla̱n nama̱ccha̱ní namaklhti̱nán tú ma̱lacnu̱ni̱t Dios?
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Jaé huamputún tí tzaksá ma̱kantaxtí ixley Moisés xlacata nataxtuní ma̱s ma̱kstoka ixcastigo porque siempre tzaca̱tnán. ¡Para ni̱ ixtahui ixley Moisés ni̱tí ixca̱tzi̱lh acxni aktzanká tlahuá tala̱kalhí̱n!
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Dios ma̱lacnú̱nilh Abraham ixama ca̱ma̱xquí ixtapa̱xahua̱ncán ixli̱talakapasni tí natali̱pa̱huán y natama̱tla̱ní caca̱lakalhámalh Dios, y Dios tla̱n ca̱lakma̱xtú tí tama̱kantaxti̱pútun ixley Moisés na̱ chuná la̱ tí ni̱ tama̱kantaxtí para tali̱pa̱huán la̱ ca̱nájlalh Abraham tú ma̱lacnú̱nilh Dios. Chuná jaé Abraham min li̱tamakxtaka xapuxcu quinta̱tajcán hua̱k tí li̱pa̱huaná̱u Dios.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Porque nac Escrituras huan la̱ Dios huánilh: “Aquit cli̱maca̱ná̱n ixta̱tajcán lhu̱hua cristianos.” Abraham ta̱chihuí̱nalh namá Dios tí tla̱n ca̱ma̱lacastacuaní ni̱n y ca̱ma̱lakahuaní o ma̱lacnú tú lacasquín ma̱kantaxtí ixli̱ti̱lanca ca̱quilhtamacú.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Ma̱squi Abraham ni̱ tancs ixcatzí Dios xli̱ca̱na ixama ma̱kantaxtí tú ma̱lacnú̱nilh xlá aktum huíli̱lh ixtapuhuá̱n ca̱nájlalh ixtachihuí̱n xlacata ixama li̱tanú ixta̱tajcán lhu̱hua cristianos. Dios ixuanini̱t: “Mili̱talakapasni li̱cuánit ama li̱tahuacá ca̱quilhtamacú.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Abraham siempre ca̱nájlalh xlacata Dios ixama ma̱kantaxtí ca̱ma̱lakacha̱ní cha̱tum skata ma̱squi xlá ixkalhi̱yá aktum ciento ca̱ta, ixta̱cha̱t Sara na̱ chuná snu̱n cha̱ttá ixuani̱t y yaj lá ixtakalhí camán.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Abraham ni̱cxni aklhu̱huá̱tnalh, ma̱s cha̱ aktum huíli̱lh ixtapuhuá̱n ca̱nájlalh xlacata Dios ixama ma̱kantaxtí tú ma̱lacnú̱nilh. Pa̱xcatcatzí̱nilh Dios tú ma̱lacnú̱nilh
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 porque ixca̱najlani̱t xlacata Dios kalhí li̱tlihueke ma̱kantaxtí tú ma̱lacnú.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Dios lakáti̱lh la̱ Abraham ca̱nájlalh tú ma̱lacnú̱nilh y huá xlacata Dios li̱mákxtakli nama̱lacatzuhuí y ni̱ cakalhí̱nilh tajicua.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Para Dios makapaxáhualh Abraham la̱ li̱mákxtakli ma̱lacatzuhuí la̱ tla̱n chixcú caj xlacata ca̱nájlalh,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 na̱ quinca̱laclhca̱nini̱tán aquín tla̱n nama̱lacatzuhui̱yá̱u la̱ yaj cakalhí̱u tala̱kalhí̱n para li̱pa̱huaná̱u amá tí ma̱lacastacuáni̱lh ca̱li̱ní̱n Quimpu̱chinacán Jesús.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Xlá tamacamá̱sta̱lh namakni̱cán xlacata naxoko̱naní Dios quintala̱kalhi̱ncán ni̱ma̱ ixmini̱ní naxoko̱naná̱u, y lacastacuánalh xlacata tla̱n nacha̱ná̱u ixlacati̱n Dios la̱ ni̱ cakalhí̱u tala̱kalhí̱n.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.