Romanos 4
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs ARC
1 Chí quila̱huaníu, ¿tucu quinca̱ma̱si̱niyá̱n ixlatáma̱t quili̱talakapasnicán Abraham?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Calacpuhuántit, para Dios ixtili̱máca̱lh Abraham tla̱n chixcú tí ni̱cxni tláhualh tala̱kalhí̱n tla̱n ixquintica̱lactlancanín pero chí ni̱ lá lactláncalh ixlacati̱n Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Porque nac Escrituras huan: “Abraham li̱pá̱hualh tú ma̱lacnú̱nilh Dios y huá xlacata Dios li̱mákxtakli nama̱lacatzuhuí la̱ tla̱n chixcú tí yaj cakálhi̱lh tala̱kalhí̱n.”
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão em Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Chí cca̱huaniyá̱n, amá tí tlahuá lactlá̱n tascújut nac ixlatáma̱t, Dios ama ma̱xquí ixtaxokó̱n porque mini̱ní napa̱xcatcatzi̱ní pero ni̱ xlacata ma̱ccha̱ní nali̱taxtuní tú tlahuani̱t;
4 Ora, àquele que faz qualquer obra, não lhe é imputado o galardão segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 y amá tí ni̱ tlahuá lhu̱hua lactlá̱n tascújut pero li̱pa̱huán Cristo xoko̱nánilh Dios ixlacata, Dios na̱ktzonksuaní ixtatzaca̱tni y nali̱makxtaka nama̱lacatzuhuí porque li̱macá̱n la̱ ni̱ cakálhi̱lh tala̱kalhí̱n.
5 Mas, àquele que não pratica, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada como justiça.
6 Ca̱ksántit la̱ rey David li̱chihui̱nán ixtapa̱xahuá̱n cha̱tum chixcú tí ni̱ tlahuani̱t lhu̱hua tla̱n tascújut pero Dios li̱macá̱n tla̱n cristiano la̱ ni̱ cakálhi̱lh tala̱kalhí̱n.
6 Assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus imputa a justiça sem as obras, dizendo:
7 Rey David tzokli:
7 Bem-aventurados aqueles cujas maldades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 ¡Xli̱ca̱na! Capa̱xáhualh ni̱tú cali̱púhualh namá cristiano tí Dios ni̱ ma̱xoko̱ní ixtala̱kalhí̱n.
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Chí cca̱kalasquiniyá̱n, ¿jaé tapa̱xahuá̱n ni̱ma̱ maklhcátzi̱lh rey David huata tla̱n tali̱pa̱xahuá judíos tí tacircuncidarlani̱t, o na̱ tla̱n tali̱pa̱xahuá amá judíos tí ni̱ tacircuncidarlani̱t? Calacpuhuántit tú cama ca̱huaniyá̱n: Dios li̱má̱nu̱lh Abraham tla̱n chixcú la̱ ni̱ cakálhi̱lh tala̱kalhí̱n porque ca̱nájlalh tú ma̱lacnú̱nilh.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos que a fé foi imputada como justiça a Abraão.
10 Pero quila̱huaníu, ¿xnicu li̱máca̱lh Dios tla̱n chixcú la̱ ni̱ catláhualh tala̱kalhí̱n, acxni ca̱nájlalh tú ma̱lacnú̱nilh, o acxni circuncidarlalh? Calacpuhuántit, Dios li̱máca̱lh Abraham ni̱ li̱xcájnit chixcú acxni li̱pá̱hualh tú ma̱lacnú̱nilh, ¡ni̱ acxni circuncidárlalh!
10 Como lhe foi, pois, imputada? Estando na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 A̱stá̱n acxni ixli̱ma̱nu̱ni̱ttá tla̱n chixcú Dios li̱ma̱páksi̱lh cacircuncidárlalh xlacata nali̱lakapascán Dios ixlakalhamani̱t porque ni̱ aklhu̱huá̱tnalh li̱pá̱hualh tú ma̱lacnú̱nilh Dios. Huá jaé xlacata Abraham na̱ min li̱tamakxtaka ixti̱cucán tí tali̱pa̱huán tú ma̱lacnú Dios ma̱squi ni̱ tacircuncidarlani̱t y xlá ca̱li̱ma̱nú lactlá̱n cristianos la̱ ni̱ catakálhi̱lh tala̱kalhí̱n.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé, quando estava na incircuncisão, para que fosse pai de todos os que creem (estando eles também na incircuncisão, a fim de que também a justiça lhes seja imputada),
12 Jaé qui̱taxtú judíos tí tacircuncidarlani̱t tla̱n tali̱ma̱nú Abraham ixti̱cucán tí ca̱ma̱lacatzuqui̱ni̱t. Pero Abraham na̱ min li̱tamakxtaka ixti̱cucán namá cristianos tí taca̱najlá tú ma̱lacnú Dios ma̱squi ni̱ tacircuncidarlani̱t porque tamakslihueké la̱ xlá li̱pá̱hualh Dios ma̱squi ya̱ itcircuncidarlá.
12 e fosse pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas que também andam nas pisadas daquela fé de Abraão, nosso pai, que tivera na incircuncisão.
13 Dios pá̱xqui̱lh Abraham y ma̱lacnú̱nilh xlacata ixli̱talakapasni tí natali̱pa̱huán Dios la̱ xlá li̱pá̱hualh ixama tamaklhti̱nán tú Dios ixca̱laclhca̱nini̱t natali̱pa̱xahuá ixcamán ca̱quilhtamacú. Pero calacpuhuántit, Dios pá̱xqui̱lh Abraham y li̱mákxtakli nama̱lacatzuhuí ni̱ ixlacata tla̱n ma̱kantáxti̱lh ixli̱ma̱paksí̱n sino que porque ca̱nájlalh la̱ ma̱lacnú̱nilh Dios tla̱n nalakma̱xtú.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão ou à sua posteridade, mas pela justiça da fé.
14 Para Dios huata ama ca̱ma̱xquí tú laclhca̱ni̱t natali̱pa̱xahuá ixcamán amá tí tali̱tanú lactlá̱n cristianos porque tama̱kantaxtí ixley Moisés, entonces ni̱tú li̱macuán la̱ huan lacasquín catali̱pá̱hualh cristianos ixli̱hua̱k ixnacujcán, y ¿ticu tla̱n nama̱ccha̱ní namaklhti̱nán tú ma̱lacnu̱ni̱t Dios?
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é aniquilada.
15 Jaé huamputún tí tzaksá ma̱kantaxtí ixley Moisés xlacata nataxtuní ma̱s ma̱kstoka ixcastigo porque siempre tzaca̱tnán. ¡Para ni̱ ixtahui ixley Moisés ni̱tí ixca̱tzi̱lh acxni aktzanká tlahuá tala̱kalhí̱n!
15 Porque a lei opera a ira; porque onde não há lei também não há transgressão.
16 Dios ma̱lacnú̱nilh Abraham ixama ca̱ma̱xquí ixtapa̱xahua̱ncán ixli̱talakapasni tí natali̱pa̱huán y natama̱tla̱ní caca̱lakalhámalh Dios, y Dios tla̱n ca̱lakma̱xtú tí tama̱kantaxti̱pútun ixley Moisés na̱ chuná la̱ tí ni̱ tama̱kantaxtí para tali̱pa̱huán la̱ ca̱nájlalh Abraham tú ma̱lacnú̱nilh Dios. Chuná jaé Abraham min li̱tamakxtaka xapuxcu quinta̱tajcán hua̱k tí li̱pa̱huaná̱u Dios.
16 Portanto, é pela fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a posteridade, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, o qual é pai de todos nós
17 Porque nac Escrituras huan la̱ Dios huánilh: “Aquit cli̱maca̱ná̱n ixta̱tajcán lhu̱hua cristianos.” Abraham ta̱chihuí̱nalh namá Dios tí tla̱n ca̱ma̱lacastacuaní ni̱n y ca̱ma̱lakahuaní o ma̱lacnú tú lacasquín ma̱kantaxtí ixli̱ti̱lanca ca̱quilhtamacú.
17 (como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí.), perante aquele no qual creu, a saber, Deus, o qual vivifica os mortos e chama as coisas que não são como se já fossem.
18 Ma̱squi Abraham ni̱ tancs ixcatzí Dios xli̱ca̱na ixama ma̱kantaxtí tú ma̱lacnú̱nilh xlá aktum huíli̱lh ixtapuhuá̱n ca̱nájlalh ixtachihuí̱n xlacata ixama li̱tanú ixta̱tajcán lhu̱hua cristianos. Dios ixuanini̱t: “Mili̱talakapasni li̱cuánit ama li̱tahuacá ca̱quilhtamacú.”
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança que seria feito pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Abraham siempre ca̱nájlalh xlacata Dios ixama ma̱kantaxtí ca̱ma̱lakacha̱ní cha̱tum skata ma̱squi xlá ixkalhi̱yá aktum ciento ca̱ta, ixta̱cha̱t Sara na̱ chuná snu̱n cha̱ttá ixuani̱t y yaj lá ixtakalhí camán.
19 E não enfraqueceu na fé, nem atentou para o seu próprio corpo já amortecido (pois era já de quase cem anos), nem tampouco para o amortecimento do ventre de Sara.
20 Abraham ni̱cxni aklhu̱huá̱tnalh, ma̱s cha̱ aktum huíli̱lh ixtapuhuá̱n ca̱nájlalh xlacata Dios ixama ma̱kantaxtí tú ma̱lacnú̱nilh. Pa̱xcatcatzí̱nilh Dios tú ma̱lacnú̱nilh
20 E não duvidou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi fortificado na fé, dando glória a Deus;
21 porque ixca̱najlani̱t xlacata Dios kalhí li̱tlihueke ma̱kantaxtí tú ma̱lacnú.
21 e estando certíssimo de que o que ele tinha prometido também era poderoso para o fazer.
22 Dios lakáti̱lh la̱ Abraham ca̱nájlalh tú ma̱lacnú̱nilh y huá xlacata Dios li̱mákxtakli nama̱lacatzuhuí y ni̱ cakalhí̱nilh tajicua.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado como justiça.
23 Para Dios makapaxáhualh Abraham la̱ li̱mákxtakli ma̱lacatzuhuí la̱ tla̱n chixcú caj xlacata ca̱nájlalh,
23 Ora, não só por causa dele está escrito que lhe fosse tomado em conta,
24 na̱ quinca̱laclhca̱nini̱tán aquín tla̱n nama̱lacatzuhui̱yá̱u la̱ yaj cakalhí̱u tala̱kalhí̱n para li̱pa̱huaná̱u amá tí ma̱lacastacuáni̱lh ca̱li̱ní̱n Quimpu̱chinacán Jesús.
24 mas também por nós, a quem será tomado em conta, os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus, nosso Senhor,
25 Xlá tamacamá̱sta̱lh namakni̱cán xlacata naxoko̱naní Dios quintala̱kalhi̱ncán ni̱ma̱ ixmini̱ní naxoko̱naná̱u, y lacastacuánalh xlacata tla̱n nacha̱ná̱u ixlacati̱n Dios la̱ ni̱ cakalhí̱u tala̱kalhí̱n.
25 o qual por nossos pecados foi entregue e ressuscitou para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.