Romanos 11
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs VC
1 La̱ cca̱ta̱chihui̱nani̱tán huí tí tla̱n lacpuhuán: ¿Entonces Dios ca̱lakmakani̱t judíos xalac Israel tí ca̱lacsacni̱t? ¡Tó̱! Dios ni̱ ca̱lakmakani̱t, pues aquit na̱ judío, quili̱talakapasni Benjamín y quinca̱ma̱lacatzuqui̱ni̱tán Abraham.
1 Pergunto, então: Acaso rejeitou Deus o seu povo? De maneira alguma. Pois eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Dios maká̱n quilhtamacú ca̱lacsacni̱t judíos y ni̱ ama ca̱lakmakán; calacapa̱stáctit la̱ tatzokni̱t nac Escrituras acxni profeta Elías chuné ca̱ma̱lacápu̱lh judíos xalac Israel:
2 Deus não repeliu o seu povo, que ele de antemão distinguiu! Desconheceis o que narra a Escritura, no episódio de Elias, quando este se queixava de Israel a Deus:
3 “Quimpu̱chiná Dios, namá lacli̱xcájnit judíos tamakni̱ni̱t profetas tí tali̱chihui̱naná̱n, tali̱chiyani̱t ní lakachixcuhui̱cana. A̱huata aquit ctamakxtakni̱t tí cli̱pa̱huaná̱n y na̱ quintamakni̱putún.”
3 Senhor, mataram vossos profetas, destruíram vossos altares. Fiquei apenas eu, e ainda procuram tirar-me a vida {I Rs 19,10}?
4 Pero Dios huánilh: “Ni̱ cali̱púhuanti, aquit ni̱ cca̱kxtakmakani̱t cha̱tujún mi̱lh judíos y cca̱ma̱tunujni̱t naquintali̱pa̱huán la̱ huix; xlacán ni̱ tatatzokostani̱t ixlacatí̱n namá pu̱laktumi̱n Baal xlacata natalakachixcuhuí.”
4 Que lhe respondeu a voz divina? Reservei para mim sete mil homens, que não dobraram o joelho diante de Baal {I Rs 19,18}.
5 Y jaé quilhtamacú Dios na̱ ca̱lacsacni̱t makapitzi judíos tí lacasquín natataxtuní porque ca̱lakalhamán.
5 É o que continua a acontecer no tempo presente: subsiste um resto, segundo a eleição da graça.
6 Pero ni̱tí tí tipuhuán xlacata Dios lakalhámalh porque tla̱n catzí, o porque ma̱ccha̱ní tlahuá tú tla̱n porque para chuná ixuá ¿tucu li̱macuán naca̱ma̱si̱ní Dios ixtalakalhamá̱n cristianos?
6 E se é pela graça, já não o é pelas obras; de outra maneira, a graça cessaria de ser graça.
7 Entonces, ¿tucu ca̱qui̱taxtunini̱t judíos? Xlacán talacpútzalh tataxtuní ixacstucán para tatlahuá tú tla̱n, pero ni̱ lá tama̱luloka xli̱ca̱na tataxtunini̱t. Pero tí ca̱lácsacli Dios ama tataxtuní porque taca̱nájlalh tú ma̱lacnú Dios. Namá tí ni̱ tama̱tla̱ní caca̱lakalhámalh Dios
7 Conseqüência? Que Israel não conseguiu o que procura. Os escolhidos, estes sim, o conseguiram. Quanto aos mais, foram obcecados,
8 chuné ca̱li̱chihui̱nani̱t nac Escrituras: “Dios ca̱li̱mákxtakli cata̱ktzónksualh la̱ natataxtuní, pues ixlakastapucán ni̱ tali̱lacahuá̱nalh, ixtake̱ncán ni̱ taliakahuá̱nalh. Hasta la̱ta chí chú tapa̱xtoka judíos.”
8 como está escrito: Deus lhes deu um espírito de torpor, olhos para que não vejam e ouvidos para que não ouçam, até o dia presente {Dt 29,3}.
9 Rey David na̱ chuné chihuí̱nalh:
9 Davi também o diz: A mesa se lhes torne em laço, em armadilha, em ocasião de tropeço, em justo castigo!
10 Ixlakastapucán catalakátzi̱lh xlacata ni̱ natalacahua̱nán;
10 A vista se lhes obscureça para não verem! Dobra-lhes o espinhaço sem cessar {Sl 68,23s}!
11 Aquit cca̱huanini̱tán judíos talakmakani̱t ixtalakalhama̱n Dios ni̱ma̱ ca̱ma̱lacnú̱nilh, pero xlá na̱ ca̱ktzonksuani̱t ca̱lakalhamán. Chí Dios ca̱lakalhamani̱t catataxtúnilh tí ni̱ judíos porque judíos tatatlancá̱ni̱lh, pero lacasquín catamakslihuékelh namá tí ni̱ judíos tí tali̱pa̱huani̱t Jesús.
11 Pergunto ainda: Tropeçaram acaso para cair? De modo algum. Mas sua queda, tornando a salvação acessível aos pagãos, incitou-os à emulação.
12 Judíos talakmákalh tú ca̱ma̱lacnú̱nilh Dios huá xlacata ca̱li̱lakalhámalh cristianos tí ni̱ judíos xala ca̱quilhtamacú. Pero Dios ma̱s ama ca̱li̱pa̱xahuá judíos acxni na̱ natali̱pa̱huán Jesús.
12 Ora, se o seu pecado ocasionou a riqueza do mundo, e a sua decadência a riqueza dos pagãos, que não fará a sua conversão em massa?!
13 Chí cama ca̱ta̱chihui̱naná̱n huixín tí ni̱ judíos porque Dios quima̱lakacha̱ni̱t nacca̱ma̱kalhchihui̱ni̱yá̱n huixín tí ni̱ judíos y aquit ni̱ caktzanka̱putún ni̱ cma̱kantaxtí quintascújut.
13 Declaro-o a vós, homens de origem pagã: como apóstolo dos pagãos, eu procuro honrar o meu ministério,
14 Xa̱huá chuná jaé tza̱pu cchihui̱nán porque clacasquín quinta̱pakánat judíos caca̱makslihuekén la̱ li̱pa̱huani̱tántit Jesús xlacata na̱ natataxtuní.
14 com o intuito de, eventualmente, excitar à emulação os homens da minha raça e salvar alguns deles.
15 Para Dios ca̱li̱máca̱lh tí ni̱ judíos la̱ ixcamán tí chí tla̱n natama̱lacatzuhuí caj xlacata ni̱ ta̱kahuá̱nalh judíos, xlá ma̱s ama ca̱li̱pa̱xahuá judíos tí xla̱huán ca̱lacsacni̱t, acxni natali̱pa̱huán Cristo. ¡Ama qui̱taxtú la̱ calacastacuánalh cha̱tum ni̱n nac ca̱li̱ní̱n!
15 Porque, se de sua rejeição resultou a reconciliação do mundo, qual será o efeito de sua reintegração, senão uma ressurreição dentre os mortos?
16 Para Dios lácsacli Abraham entonces hua̱k ixli̱talakapasni na̱ tali̱tanú ca̱ma̱tunujni̱t Dios. Jaé qui̱taxtú la̱ namá xla̱huán ixtahuacat trigo ni̱ma̱ makalacán, para li̱tlahuacán simi̱ta xlacata nali̱lakachixcuhui̱cán Dios hua̱k xa̱makapitzi trigo ni̱ma̱ ma̱qui̱cán a̱stá̱n na̱ li̱tanú la̱ calakachixcuhuica Dios.
16 Se as primícias são santas, também a massa o é; e se a raiz é santa, os ramos também o são.
17 Quinta̱tajcán Abraham na̱ tla̱n li̱ma̱lacastucá̱u katum olivo; ixakán tla̱n ca̱li̱ma̱lacastucá̱u judíos ixli̱talakapasni. Pero ixakán jaé olivo ca̱chucu̱cti̱ca y li̱injertartlahuaca ni̱ tla̱n olivo xala ca̱quihuí̱n, y namá ni̱ tla̱n olivo cca̱li̱ma̱lacastucá̱n huixín tí ni̱ judíos. Chí katum ta̱lani̱tántit xako̱lu olivo y tla̱n li̱pa̱xahuayá̱tit tú ma̱lacnú̱nilh Dios Abraham.
17 Se alguns dos ramos foram cortados, e se tu, oliveira selvagem, foste enxertada em seu lugar e agora recebes seiva da raiz da oliveira,
18 Pero ni̱ capuhuántit huixín tí ni̱ judíos ma̱s lactlá̱n que amá xla̱huán ixakan olivo tí ca̱chucu̱cti̱ca. Calacapa̱stáctit xlacata huixín ni̱ ma̱tlihueklhni̱tántit lihua xako̱lu olivo, cha̱ huá ca̱ma̱tlihueklhmá̱n huixín tí ya̱nántit ixakán.
18 não te envaideças nem menosprezes os ramos. Pois, se te gloriares, sabe que não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 Pero ma̱x tla̱n lacpuhuaná̱tit: “Para Dios ca̱chucú̱cti̱lh namá ixakan olivo ni̱ma̱ chalh y quinca̱ya̱huán aquín tí ni̱ judíos qui̱taxtú xlacata aquín ma̱s tla̱n xaclama̱náu.”
19 Dirás, talvez: Os ramos foram cortados para que eu fosse enxertada.
20 ¡Skalalh cachihui̱nántit ni̱ calactlancántit! Porque Dios ca̱chucú̱cti̱lh namá ixakán ixolivo caj xlacata ni̱ ta̱kahuánalh y ca̱ya̱huán huixín tí ni̱ judíos ixlakapu̱xokocán porque ca̱najlátit ixtachihuí̱n.
20 Sem dúvida! É pela incredulidade que foram cortados, ao passo que tu é pela fé que estás firme. Não te ensoberbeças, antes teme.
21 Pero para Dios ni̱ lakcátzalh ca̱chucú̱cti̱lh ixakan olivo ni̱ma̱ chani̱t, ma̱s ni̱ catilakcátzalh ca̱chucu̱cti̱yá̱n huixín tí ca̱ya̱huán a̱stá̱n.
21 Se Deus não poupou os ramos naturais, bem poderá não poupar a ti.
22 Dios ca̱lakalhamán cristianos pero acxni si̱tzí snu̱n li̱cuánit ni̱ ca̱lakcatzán ca̱ma̱kxtakajní tí ni̱ takaxmatní. Chí ca̱lakalhamani̱tán huixín tí ni̱ judíos, pero ni̱ ca̱ktzonksuátit pa̱xcatcatzi̱niyá̱tit ixtalakalhamá̱n ni̱ma̱ ca̱ma̱xqui̱ni̱tán porque si no, ni̱ para ama ca̱lakcatzaná̱n ca̱chucu̱cti̱yá̱n.
22 Considera, pois, a bondade e a severidade de Deus: severidade para com aqueles que caíram, bondade para contigo, suposto que permaneças fiel a essa bondade; do contrário, também tu serás cortada.
23 Aquit cca̱huaniyá̱n, para judíos ixtaca̱nájlalh tú ma̱lacnu̱ni̱t Dios, xlá tuncán ixca̱ya̱huapá nac ixakán xako̱lu olivo porque Dios kalhí li̱tlihueke ca̱ma̱ke̱nú ca̱ya̱huá cristianos ní lacasquín.
23 E eles, se não persistirem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é poderoso para enxertá-los de novo.
24 Dios ca̱lakalhamani̱tán huixín tí ni̱ judíos y ca̱ya̱huani̱tán ixlakapu̱xokocan judíos ma̱squi ni̱cxni li̱injertartlahuacán olivo xala ca̱quihuí̱n katum tla̱n olivo ni̱ma̱ ma̱stá ixtahuácat. Huá cca̱li̱huaniyá̱n Dios ma̱s ama ca̱li̱pa̱xahuá judíos acxni naca̱ya̱huapará nac ixakán ixolivo pues xlacán xli̱ca̱na tata̱stacni̱t xako̱lu olivo.
24 Se tu, cortada da oliveira de natureza selvagem, contra a tua natureza foste enxertada em boa oliveira, quanto mais eles, que são naturais, poderão ser enxertados na sua própria oliveira!
25 Li̱ta̱camán, aquit clacasquín cama̱kachakxí̱tit tú tze̱k laclhca̱ni̱t Dios ixlacatacán namá judíos xalac Israel tí chí talakmakán tú ma̱lacnú Dios. Huixín ni̱ calactlancántit porque ni̱ siempre chú nahuán, Dios huata li̱kalhi̱ma cataca̱nájlalh tí ni̱ judíos la̱ laclhca̱ni̱t, y acxni natatakatzí tí lacasquín natali̱pa̱huán,
25 Não quero, irmãos, que ignoreis este mistério, para que não vos gabeis de vossa sabedoria: esta cegueira de uma parte de Israel só durará até que haja entrado a totalidade dos pagãos.
26 Dios ama ca̱lakma̱xtú hua̱k judíos xalac Israel, porque nac Escrituras huan:
26 Então Israel em peso será salvo, como está escrito: Virá de Sião o libertador, apartará de Jacó a impiedade.
27 Y cama ca̱ma̱tzanke̱naní ixtala̱kalhi̱ncán la̱ maká̱n cma̱lacnu̱ni̱t.
27 E esta será a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados {Is 59,20s; 27,9}.
28 Lhu̱hua judíos tata̱ra̱lacata̱quí Dios porque tali̱si̱tzí acxni cli̱chihui̱naná̱u la̱ Jesús tla̱n ca̱lakma̱xtuyá̱n huixín cristianos tí ni̱ judíos. Pero Dios la̱tiyá ca̱lakalhamán porque xlá ca̱lacsacni̱t tí ca̱ma̱lacatzuqui̱ni̱t.
28 Se, quanto ao Evangelho, eles são inimigos de Deus, para proveito vosso, quanto à eleição eles são muito queridos por causa de seus pais.
29 Y tú ma̱stá Dios ni̱ maklhti̱nán, y tú ma̱lacnú ma̱kantaxtí.
29 Pois os dons e o chamado de Deus são irrevogáveis.
30 Antes namín Cristo huixín tí ni̱ judíos ni̱ ixkaxpatá̱tit tú li̱ma̱paksi̱nán Dios, pero chí Dios ca̱lakalhamani̱tán porque xlacán ni̱ takaxmatni̱t tú li̱ma̱paksi̱nán.
30 Assim como vós antes fostes desobedientes a Deus, e agora obtivestes misericórdia com a desobediência deles,
31 Dios ca̱li̱makxtakni̱t ni̱ cata̱kahuá̱nalh chí, xlacata a̱stá̱n ma̱s naca̱ma̱si̱ní la̱ ca̱lakalhamán, na̱ chuná la̱ ca̱lakalhamaná̱n chí huixín.
31 assim eles são incrédulos agora, em conseqüência da misericórdia feita a vós, para que eles também mais tarde alcancem, por sua vez, a misericórdia.
32 Porque Dios ca̱li̱makxtaka la̱ judíos y tí ni̱ judíos catatatlancá̱ni̱lh ni̱ cata̱kahuá̱nalh xlacata tla̱n quilhpá̱xtum natalakmín ca̱li̱tlá̱n y xlá naca̱ma̱si̱ní la̱ ca̱lakalhamán.
32 Deus encerrou a todos esses homens na desobediência para usar com todos de misericórdia.
33 ¿Ticu ma̱ccha̱ní lacspi̱ta ixli̱lanca ixli̱skalala ixtalacapa̱stacni Dios? ¿Ticu tla̱n ma̱kachakxí tú ama tlahuá y tú laclhca̱ni̱t?
33 Ó abismo de riqueza, de sabedoria e de ciência em Deus! Quão impenetráveis são os seus juízos e inexploráveis os seus caminhos!
34 ¡Ni̱ lá tí ma̱ccha̱ní ma̱kachakxí hua̱k ixtalacapa̱stacni Dios! Porque ni̱ cha̱tum cristiano tí ma̱si̱nini̱t tú tlahuani̱t.
34 Quem pode compreender o pensamento do Senhor? Quem jamais foi o seu conselheiro?
35 ¡Ni̱ lá tí lactlancán makta̱yani̱t, o huí tú ma̱xqui̱ni̱t Dios! Huá xlacata, ¿niculá namaksquín ixtaskáu Dios cha̱tum cristiano?
35 Quem lhe deu primeiro, para que lhe seja retribuído?
36 Pues la̱ta tú anán huá tlahuani̱t, y para tú quinca̱ma̱xqui̱yá̱n huata porque quinca̱lakalhamaná̱n y mini̱ní napa̱xcatcatzi̱niyá̱u. ¡Calakachixcuhuí̱u y capa̱xcatcatzi̱níu Dios cani̱cxnihuá quilhtamacú!
36 Dele, por ele e para ele são todas as coisas. A ele a glória por toda a eternidade! Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.