Mateus 27

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 — ausente —
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 — ausente —
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 — ausente —
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Judas la̱ cachíyalh lhken máca̱lh amá tumi̱n pakán ní ixlakachixcuhui̱nancán nac pu̱siculan y tuncán táxtulh y alh lacatum ana ní ta̱kpíxchi̱lh ixacstu makni̱ca.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Amá xanapuxcun curas tásacli amá tumi̱n y tzúculh tara̱huaní:
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 — ausente —
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 — ausente —
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Chuná jaé tama̱kantáxti̱lh tú istzokni̱t profeta Jeremías: “Amá tali̱pa̱u chixcú tí lhu̱hua ixtapalh kalhí, cristianos xalac Israel tahuilí̱nilh ixtapalh caj macpuxumacá̱u tumi̱n xla plata;
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 y huá tali̱tama̱huánilh ixca̱quihuí̱n cha̱tum alfarero. Hua̱k Dios quihuánilh jaé tachihuí̱n.”
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Amá xanapuxcun ma̱paksi̱naní̱n talí̱cha̱lh Jesús ixlacatí̱n Pilato, y xlá kalasquínilh:
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Entonces amá lacchixcuhuí̱n tzúculh taliakskahuinán Jesús ixlacatí̱n Pilato. Pero xlá ni̱ akstum tachihuí̱n kalhtí̱nalh tú ixtali̱ma̱lacapú.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Huá xlacata Pilato li̱huánilh:
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Pero Jesús ma̱s chá acs tá̱yalh ni̱ ixchihui̱nán. Pilato ixca̱cní amá chixcú, xlá ni̱tú kalhti̱nán.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Pilato ixli̱smani̱ni̱t makxtaka cha̱tum tachí̱n ni̱ma̱ ixtalacasquín cristianos amá xatacuhui̱ní pa̱xcua.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Nac pu̱la̱chi̱n ixtanu̱ma cha̱tum li̱cuánit chixcú ixuanicán Barrabás.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Por eso acxni táchilh hua̱k cristianos y tatamákstokli ixlacatí̱n ixpu̱ma̱paksí̱n xlá ca̱kalasquínilh:
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Pilato ixlakma̱xtuputún Jesús porque ixma̱kachakxi̱ni̱t xlacata ixenemigos ixtalakcatzaní ixtascújut, y huá ixtali̱ma̱lacapu̱ni̱t.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Xlá ixuijcú nac itsilla ya̱ tú ixlacca̱xtlahuá acxni chilh cha̱tum tí milh huaní jaé ixtachihuí̱n ixpusca̱t: “Ni̱tú cali̱ya̱hua namá chixcú, xlá ni̱tú ixkásat; xa̱huá ca̱tzisní lhu̱hua tú quili̱ma̱ma̱níxni̱lh.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Amá xanapuxcun judíos acxni takáxmatli tú ca̱kalasquínilh Pilato hua̱k cristianos, tzúculh ta̱kastacya̱huá xlacata catahuánilh camákxtakli Barrabás y Jesús camakni̱ca.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Pilato gobernador romano ca̱kalasquinipá ixli̱maktuy ticu ixtalacasquín camákxtakli, Barrabás o Jesús. Hua̱k cristianos ta̱ktásalh:
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 ―¿Barrabás? ―ca̱kálhti̱lh Pilato―. Entonces, ¿tucu ctlahuaní Jesús tí li̱tanú rey xalac Israel?
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 ―¿Hua̱nchi? ¿Tucu yá tala̱kalhí̱n tlahuani̱t? ―ca̱huánilh Pilato.
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Pilato ma̱kachákxi̱lh xlacata tú ixlacpuhuani̱t ni̱ ixtaxtuni̱t pues hua̱k cristianos ixtasi̱tzi̱ma̱najá; huá xlacata li̱ma̱tiyí̱nalh aktum tina chúchut y acxni tzúculh makachaká ca̱huánilh:
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Xlacán takálhti̱lh:
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Pilato mákxtakli Barrabás y li̱ma̱paksí̱nalh casnokca Jesús, a̱stá̱n ca̱macamá̱xqui̱lh soldados xlacata xlacán natamakní nac culu̱s.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Amá soldados romanos tali̱lh Jesús nac ixlacaquilhti̱n ixpu̱ma̱paksí̱n Pilato y tama̱mákstokli pu̱tum soldados.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Xlacán tzúculh tali̱chiyá, tama̱lákxtulh ixlháka̱t y tahuilí̱nilh aktum tzutzoko lhma̱n lháka̱t la̱ xla rey.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Cha̱tum huilí̱nilh aktum corona xla lhtucú̱n y tama̱chípi̱lh kantum ká̱ti̱t la̱ xla rey. La̱ taca̱xya̱huako̱lh tzúculh tatazokostaní la̱ catalakachixcúhui̱lh cha̱tum rey y xlacata natali̱kalhkama̱nán ixtahuaní:
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Makapitzi ixtalacachucxuí, ixtamaklhtí amá ká̱ti̱t y pi̱huá ixtaliacma̱xquí.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 La̱ tali̱chiyako̱lh jaé soldados romanos tama̱xtúnilh amá lháka̱t ni̱ma̱ ixtahuili̱nini̱t y tama̱lhake̱pá lihua ixlháka̱t.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Astá̱n amá soldados tamá̱xtulh Jesús, tama̱cúqui̱lh ixculu̱s y táli̱lh pakán ní ixama tamakní. Ixtataxtuma̱najá ca̱chiquí̱n acxni talakapá̱xtokli cha̱tum ixuanicán Simón, xalac Cirene ixuani̱t y xafuerza tama̱lí̱ni̱lh ixculu̱s Jesús.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Acxni tacha̱lh lacatum ní ixuanicán Gólgota, jaé tachihuí̱n huamputún Ixpu̱latama̱n ixaclúcut Ni̱n.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Ma̱lacnu̱nica Jesús cahualh chúchut la̱ cuchu ixuani̱t ixta̱tlahuacán li̱cuchu ni̱ma̱ ma̱kuitinán. Xlá kalhuá̱nalh pero ni̱ kotli.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Amá soldados ta̱kxtokohuácalh Jesús nac culu̱s y a̱stá̱n tzúculh tama̱kpitzí ixlháka̱t a ver neje nata̱tamakxtaka cha̱tunu.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 La̱ tama̱kpitziko̱lh ixlháka̱t Jesús curucs tatahui aná lacatzú xlacata natamaktakalha.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Nac ixakspú̱n ixculu̱s ixtatzokni̱t jaé tachihuí̱n tú xlacata ixli̱makni̱cani̱t: “Huá jaé Jesús ixreycán judíos.”
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Cha̱tuy kalha̱naní̱n na̱ ca̱makni̱ca nac culu̱s amá quilhtamacú cha̱tunu ca̱ya̱huaca ixpa̱xtu̱ni̱tni Jesús.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Makapitzi tí ixtapasarlá aná lacatzú huata ixtama̱tzahuají ixakxa̱kacán, ixtali̱kalhkama̱nán:
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 ―¿La̱mpara huana xlacata tla̱n lactlahuaya pu̱siculan ixliaktutu chichiní tlahuaya tunuj xasa̱sti? ¿Chí tucu lanípa̱t? ¿Hua̱nchi ni̱ lá lakma̱xtucana mi̱cstu? ¡Cata̱cta ní huaca para xli̱ca̱na huix Ixkahuasa Dios!
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Xanapuxcun curas, xanapuxcun ma̱paksi̱naní̱n, ixma̱kalhtahuake̱nacán judíos y fariseos na̱ ixtali̱kalhkama̱nán:
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 ―Para tla̱n ca̱ma̱ksá̱ni̱lh xa̱makapitzi cristianos, chí, ¿hua̱nchi ni̱ lá lakma̱xtucán ixacstu? Para xli̱ca̱na huá rey tí ama quinca̱ma̱paksi̱yá̱n nac Israel, ¡catá̱ctalh nac culu̱s y aquín na̱ nali̱pa̱huaná ixtachihuí̱n!
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Ixli̱tanú Ixkahuasa Dios xlacata huata huá ixli̱pa̱huán, entonces chí, ¿hua̱nchi ni̱ min lakma̱xtú?
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Amá kalha̱naní̱n tí ixca̱ma̱huacacani̱t ixpa̱xtu̱ni̱tni na̱ chuná ixtali̱kalhkama̱nán.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Amá chichiní acxni cha̱lh lacatastúnut, tapaklhtu̱tako̱lh ca̱quilhtamacú ixli̱ti̱lanca y qui̱tá̱yalh hasta maktutu hora xalakasmalankán.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Acxni tuncán Jesús aktásalh:
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Makapitzi tí ixtahuila̱na aná lacatzú ni̱ tama̱kachákxi̱lh ixtachihuí̱n y tzúculh tara̱huaní:
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Cha̱tum lacapala alh li̱ma̱cahuí xaxcuta vino aktum lháka̱t, ma̱kánu̱lh nac kantum ká̱ti̱t y ma̱lacatzuhuí̱nilh nac ixquilhni xlacata naquilhcahuá Jesús.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Pero xa̱makapitzi tahuánilh:
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Jesús ixli̱puntzú aktasapá ixli̱hua̱k ixtachihuí̱n y acxni tuncán ni̱ko̱lh.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Huata láksputli Jesús, nac lanca pu̱siculan xla Jerusalén ana ní ixtalakachixcuhui̱nán curas ca̱ta ca̱ta, amá lanca li̱lakalhapá̱n ni̱ma ixtahuacani̱t ixacstu táxti̱tli, ¡tapacapítzilh la̱ta ta̱lhmá̱n hasta tu̱tzú! ¡Tíyat tzúculh tachiquí! ¡Lanca chíhuix tatáska̱lh!
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Lhu̱hua cristianos tí ixtani̱ni̱t maká̱n ixtali̱pa̱huani̱t Dios talacastacuánalh ca̱li̱ni̱n.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Tatalácqui̱lh aná ní ixca̱muju̱cani̱t y acxni lacastacuánalh Jesús nac ca̱li̱ní̱n tatáxtulh nac campúsa̱ntu y taalh nac ca̱chiquí̱n xla Jerusalén; lhu̱hua cristianos tá̱cxilhli la̱ ixtalacastacuanani̱t.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Amá soldados tí ixtamaktakalhma̱na Jesús acxni tá̱cxilhli la̱ tatlanako̱lh tíyat y la̱ta tú qui̱táxtulh acxni ni̱ko̱lh Jesús snu̱n tajicuanko̱lh. Ixcapitancán chihuí̱nalh:
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Makapitzi lacchaján tí a̱huata tica̱ta̱táxtulh Jesús nac Galilea ixtaya̱na aná lacatzú ní ixmakni̱cani̱t Jesús y hua̱k ixta̱cxilhni̱t tú ixqui̱taxtuni̱t.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Amá lacchaján tí ma̱s ixtamakta̱yani̱t Jesús ixca̱huanicán María Magdalena, y tunuj María ixna̱najcán Jacobo y José, y tunuj pusca̱t ixta̱cha̱t Zebedeo.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 — ausente —
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 — ausente —
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Xlá alh ma̱ctí Jesús nac culu̱s, ca̱xtrámi̱lh y li̱máksui̱tli aktum sa̱sti sábana.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Astá̱n má̱nu̱lh nac aktum ixpu̱ma̱nu̱cán ni̱n ni̱ma̱ ixlacahuaxcani̱t nac ixlacán chíhuix y ni̱ naj tí ixma̱nu̱cani̱t. La̱ ca̱xtrami̱ko̱lh Jesús li̱ma̱paksí̱nalh calacahuili̱ca ní ixlactanu̱cán aktum lanca chíhuix y tuncán alhá nac ixchic.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 María Magdalena y xa̱cha̱tum María ixtahuila̱na lacatzú ní ixma̱nu̱cani̱t Jesús y hua̱k ixta̱cxilhni̱t.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Pi̱huá amá smalankán judíos ixtatlahuako̱ni̱t tahuá tú natali̱lakachixcuhui̱nán ixtacuhui̱ní pa̱xcua, y sábado acxni ni̱tí itscuja, amá xalactali̱pa̱u ma̱paksi̱naní̱n curas y fariseos talákalh gobernador Pilato
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 y tahuánilh:
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Huá cli̱lacasquiná̱u caca̱ma̱lakacha soldados natamaktakalha ní ma̱nu̱cani̱t pues camá̱n sellartlahuayá̱u xlacata ni̱ natamín ixdiscípulos ca̱tzisní natakalhán xanín y a̱stá̱n natama̱kahuaní tachihuí̱n xlacata lacastacuánalh ca̱li̱ní̱n, y jaé ta̱kskahuí̱n ma̱s li̱xcájnit ixqui̱táxtulh que tú ixuán xapu̱lh ixmaestrojcán.
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 ―Pues cali̱pítit pu̱tum soldados y caca̱xtlahuátit la̱ min mintalacapa̱stacnicán ―ca̱kálhti̱lh Pilato.
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Xlacán táalh ní ixma̱nu̱cani̱t Jesús, tasellartláhualh y talakáchi̱lh amá chíhuix ni̱ma̱ ixli̱talakatalán ní ixlactanu̱cán, y aná tatamákxtali pu̱tum soldados tí natamaktakalhnán.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.