Marcos 7

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Maktum tatalacatzúhui̱lh makapitzi fariseos ixma̱kalhtahuake̱nacán judíos ana ní ixyá Jesús, ixtamina̱chá nac Jerusalén.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Como ixtascali̱pu̱layá Jesús tá̱cxilhli xlacata ixdiscípulos ni̱ ixca̱makasnekecán maklhu̱hua acxni ixtahua̱yán la̱ ixtali̱smani̱ni̱t judíos talakachixcuhuí Dios, xlacán tzúculh tali̱chihui̱nán ixdiscípulos.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Hua̱k judíos y fariseos ixtatlahuá tú ixtama̱si̱ni̱t lakko̱lún, xlacán ni̱ tahua̱yán para ni̱ pu̱la ca̱li̱makasnekecán maklhu̱hua chúchut caj la̱ caca̱macasicuna̱tlahuaca xlacata natalakachixcuhuí Dios.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Acxni ixtaqui̱lakó nac pu̱tama̱huán, na̱ chuná ni̱tú ixtahuá para ni̱ tla̱n ixca̱li̱makasnekecán chúchut. Vaso ixpu̱kotnicán, xa̱lu y tú ixtamaclacasquín nac cocina, na̱ chú ixtatlahuá. Hasta ixpu̱tamacán na̱ ixtapuxmaní y lhu̱hua ma̱s li̱lakachixcuhuí̱n ixca̱ma̱si̱nicani̱t.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Amá lacchixcuhuí̱n takalasquínilh Jesús:
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Jesús ca̱kálhti̱lh:
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Ni̱tú ca̱li̱macuaní quintalakachixcúhui̱lh
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Huixín ni̱ tlahuayá̱tit la̱ lacasquín Dios nalatapa̱yá̱tit huata tlahuayá̱tit tú puhuaná̱tit ma̱s ca̱mini̱niyá̱n. Huixín ca̱puxmani̱yá̱tit mimpu̱kotnicán mimpu̱hua̱ycán, y lhu̱hua ma̱s tú tlahuayá̱tit, pero ni̱tú li̱macuán.
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 ’Lakati̱yá̱tit tlahuayá̱tit tú ca̱ma̱si̱nicani̱tántit y catunu lakmakaná̱tit tú ca̱li̱ma̱paksi̱ni̱tán Dios mili̱tlahuatcán.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Profeta Moisés ma̱lacpuhuá̱ni̱lh Dios natzoka tú natlahuayá̱tit: “Calakalhámanti mina̱na y minti̱cú. Para cha̱tum cristiano kalhtaxtoktí ixna̱na o ta̱ra̱lacata̱quí ixti̱cú, mejor cani̱lh.”
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Pero huixín puhuaná̱tit cha̱tum cristiano tla̱n huaní ixna̱na o ixti̱cú acxni tú maclacasquín: “Ni̱ lá cmakta̱yayá̱n porque lhu̱hua la̱ta tú ckalhí hua̱k xla Corbán.” (Jaé tachihuí̱n huamputún: Quilimosna ni̱ma̱ quili̱má̱xqui̱t Dios.)
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Para chuná jaé kalhi̱yá̱tit minati̱cún puhuaná̱tit xlacata yaj mincuentajcán para ni̱ ca̱makta̱yayá̱tit acxni lakko̱luná o acxni tú tamaclacasquín.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Chuná jaé huixín lakmakaná̱tit la̱ ca̱li̱ma̱paksi̱ni̱tán Dios nalatapa̱yá̱tit y mejor tlahuayá̱tit tú ca̱ma̱si̱nicaná̱tit. Y mincamancán na̱ chú ca̱huaniyá̱tit natalá y ni̱cxni lakó jaé ni̱ lactlá̱n tapuhuá̱n. Lhu̱hua ma̱s la̱ta tlahuayá̱tit na̱ chuná ni̱tú ca̱li̱macuaniyá̱n.
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 A̱stá̱n la̱ ca̱ta̱chihui̱nanko̱lh fariseos ca̱tasánilh hua̱k cristianos y chuné ca̱huánilh:
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Huixín catzi̱yá̱tit xlacata tú huá cha̱tum chixcú an nac ixpu̱lacni y ni̱ la̱kalhí ixtapuhuá̱n, tú la̱kalhí ixtapuhuá̱n huá tú taxtú ixpu̱lacni ixnacú.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Para kalhi̱yá̱tit mintake̱ncán cakaxpátit tú ma̱s ca̱mini̱niyá̱n mili̱tlahuatcán.
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Jesús ca̱kxtakyá̱hualh cristianos y ca̱ta̱tánu̱lh ixdiscípulos nac ixchic. Xlacán takalasquínilh tú ixuamputún amá takalhchihuí̱n.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Jesús ca̱kálhti̱lh:
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Porque tú huá huata cha̱n nac ixpa̱lu̱hua y a̱stá̱n makampará, pero ni̱cxni cha̱n ixnacú.
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Xlá ca̱huanipá:
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Porque aná tataxtú hua̱k ni̱ lactlá̱n tapuhuá̱n: hua̱nchi lakamaklhti̱cán ixpusca̱t tunu chixcú, hua̱nchi ca̱kalhi̱cán cati̱hua pusca̱t o chixcú, hua̱nchi la̱makni̱cán,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 kalha̱nancán, la̱kskahuicán, lakcatzancán catu̱huá, la̱ksancán, o la̱li̱chihui̱nancán quinta̱cristianoscán, hua̱nchi ca̱lactlahuacán xa̱makapitzi, ca̱lakamaklhti̱cán ixtascujutcán tunu cristianos, tú ixlacata lactlancancán, y lhu̱hua ma̱s ni̱ lactlá̱n talacapa̱stacni tataxtú nac quinacujcán.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Hua̱k jaé ni̱ lactlá̱n tapuhuá̱n ni̱ma̱ tamina̱chá ixpu̱lacni cristianos ca̱la̱kalhi̱ní ixtalacapa̱stacnicán ixlacati̱n Dios.
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Jesús alh latapu̱lí nac aktuy pu̱latama̱n ixca̱huanicán Tiro y Sidón. Maktum tánu̱lh nac ákxtaka ana ní ixama latamá laktzú ni̱ ixlacasquín tí na̱cxila, pero ni̱ lá tla̱n tátze̱kli.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Cha̱tum pusca̱t ni̱ israelita ixuani̱t mákat ní ixlakahuani̱tanchá ixuanicán Sirofenicia, ixkalhí cha̱tum istzuma̱t ni̱ma̱ ixactanu̱ma ixespíritu tlajaná. Xlá cátzi̱lh ana ní ixuí Jesús,
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 tuncán lákmilh, y acxni lákchilh tatzokostánilh ixlacatí̱n y huánilh xlacata cama̱ksá̱ni̱lh istzuma̱t.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Jesús tzúculh li̱kalhputzá tachihuí̱n y chuné huánilh:
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Xlá ma̱kachákxi̱lh ixtachihuí̱n y chuné kalhtí̱nalh:
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Jesús kalhti̱pá:
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Xli̱ca̱na, acxni cha̱lh ixchic amá pusca̱t ácxilhli istzuma̱t yaj actanu̱ma amá espíritu y majá nac ixpú̱lhtata.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Jesús táxtulh amá pu̱latama̱n huanicán Tiro, tilakatza̱lako̱lh pu̱latama̱n huanicán Sidón na̱ chuná hua̱k lactzu̱ ca̱lacchiquí̱n ni̱ma̱ ixtahuila̱na nac Decápolis y cha̱mpá nac pupunú xla Galilea.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Aná li̱minica cha̱tum ko̱ko chixcú, xa̱makapitzi tahuánilh Jesús catláhualh li̱tlá̱n cahuíli̱lh ixmacán nac ixtaké̱n xlacata na̱kahua̱nán.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Jesús tá̱alh amá chixcú lakamákat ana ni̱tí naca̱cxila y aná ma̱nú̱nilh ixmacán lacatuy ixtaké̱n, chujli y xamánilh itsimakat.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 A̱stá̱n láca̱lh nac akapú̱n, kalhpá̱ni̱lh y huánilh amá ko̱ko chixcú:
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Amá chixcú tuncán cá̱xlalh ixtaké̱n y tla̱n akahuá̱nalh; itsi̱máka̱t na̱ cá̱xlalh y tla̱n chihuí̱nalh.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Hua̱k tí ixca̱ma̱ksa̱ní Jesús ixca̱huaní ni̱ catali̱chihuí̱nalh, pero xlacán ma̱s ixtali̱chihui̱nán.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Tí ixtakaxmata la̱ li̱chihui̱nancán ixtapa̱xahuá porque ixtahuán:
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.