Marcos 7
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs ACF
1 Maktum tatalacatzúhui̱lh makapitzi fariseos ixma̱kalhtahuake̱nacán judíos ana ní ixyá Jesús, ixtamina̱chá nac Jerusalén.
1 E ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.
2 Como ixtascali̱pu̱layá Jesús tá̱cxilhli xlacata ixdiscípulos ni̱ ixca̱makasnekecán maklhu̱hua acxni ixtahua̱yán la̱ ixtali̱smani̱ni̱t judíos talakachixcuhuí Dios, xlacán tzúculh tali̱chihui̱nán ixdiscípulos.
2 E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.
3 Hua̱k judíos y fariseos ixtatlahuá tú ixtama̱si̱ni̱t lakko̱lún, xlacán ni̱ tahua̱yán para ni̱ pu̱la ca̱li̱makasnekecán maklhu̱hua chúchut caj la̱ caca̱macasicuna̱tlahuaca xlacata natalakachixcuhuí Dios.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;
4 Acxni ixtaqui̱lakó nac pu̱tama̱huán, na̱ chuná ni̱tú ixtahuá para ni̱ tla̱n ixca̱li̱makasnekecán chúchut. Vaso ixpu̱kotnicán, xa̱lu y tú ixtamaclacasquín nac cocina, na̱ chú ixtatlahuá. Hasta ixpu̱tamacán na̱ ixtapuxmaní y lhu̱hua ma̱s li̱lakachixcuhuí̱n ixca̱ma̱si̱nicani̱t.
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal e as camas.
5 Amá lacchixcuhuí̱n takalasquínilh Jesús:
5 Depois perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Jesús ca̱kálhti̱lh:
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito:Este povo honra-me com os lábios,Mas o seu coração está longe de mim;
7 Ni̱tú ca̱li̱macuaní quintalakachixcúhui̱lh
7 Em vão, porém, me honram,Ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.
8 Huixín ni̱ tlahuayá̱tit la̱ lacasquín Dios nalatapa̱yá̱tit huata tlahuayá̱tit tú puhuaná̱tit ma̱s ca̱mini̱niyá̱n. Huixín ca̱puxmani̱yá̱tit mimpu̱kotnicán mimpu̱hua̱ycán, y lhu̱hua ma̱s tú tlahuayá̱tit, pero ni̱tú li̱macuán.
8 Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens; como o lavar dos jarros e dos copos; e fazeis muitas outras coisas semelhantes a estas.
9 ’Lakati̱yá̱tit tlahuayá̱tit tú ca̱ma̱si̱nicani̱tántit y catunu lakmakaná̱tit tú ca̱li̱ma̱paksi̱ni̱tán Dios mili̱tlahuatcán.
9 E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.
10 Profeta Moisés ma̱lacpuhuá̱ni̱lh Dios natzoka tú natlahuayá̱tit: “Calakalhámanti mina̱na y minti̱cú. Para cha̱tum cristiano kalhtaxtoktí ixna̱na o ta̱ra̱lacata̱quí ixti̱cú, mejor cani̱lh.”
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem maldisser, ou o pai ou a mãe, certamente morrerá.
11 Pero huixín puhuaná̱tit cha̱tum cristiano tla̱n huaní ixna̱na o ixti̱cú acxni tú maclacasquín: “Ni̱ lá cmakta̱yayá̱n porque lhu̱hua la̱ta tú ckalhí hua̱k xla Corbán.” (Jaé tachihuí̱n huamputún: Quilimosna ni̱ma̱ quili̱má̱xqui̱t Dios.)
11 Vós, porém, dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor;
12 Para chuná jaé kalhi̱yá̱tit minati̱cún puhuaná̱tit xlacata yaj mincuentajcán para ni̱ ca̱makta̱yayá̱tit acxni lakko̱luná o acxni tú tamaclacasquín.
12 Nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Chuná jaé huixín lakmakaná̱tit la̱ ca̱li̱ma̱paksi̱ni̱tán Dios nalatapa̱yá̱tit y mejor tlahuayá̱tit tú ca̱ma̱si̱nicaná̱tit. Y mincamancán na̱ chú ca̱huaniyá̱tit natalá y ni̱cxni lakó jaé ni̱ lactlá̱n tapuhuá̱n. Lhu̱hua ma̱s la̱ta tlahuayá̱tit na̱ chuná ni̱tú ca̱li̱macuaniyá̱n.
13 Invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas coisas fazeis semelhantes a estas.
14 A̱stá̱n la̱ ca̱ta̱chihui̱nanko̱lh fariseos ca̱tasánilh hua̱k cristianos y chuné ca̱huánilh:
14 E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós, todos, e compreendei.
15 Huixín catzi̱yá̱tit xlacata tú huá cha̱tum chixcú an nac ixpu̱lacni y ni̱ la̱kalhí ixtapuhuá̱n, tú la̱kalhí ixtapuhuá̱n huá tú taxtú ixpu̱lacni ixnacú.
15 Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele isso é que contamina o homem.
16 Para kalhi̱yá̱tit mintake̱ncán cakaxpátit tú ma̱s ca̱mini̱niyá̱n mili̱tlahuatcán.
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Jesús ca̱kxtakyá̱hualh cristianos y ca̱ta̱tánu̱lh ixdiscípulos nac ixchic. Xlacán takalasquínilh tú ixuamputún amá takalhchihuí̱n.
17 Depois, quando deixou a multidão, e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.
18 Jesús ca̱kálhti̱lh:
18 E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Porque tú huá huata cha̱n nac ixpa̱lu̱hua y a̱stá̱n makampará, pero ni̱cxni cha̱n ixnacú.
19 Porque não entra no seu coração, mas no ventre, e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?
20 Xlá ca̱huanipá:
20 E dizia: O que sai do homem isso contamina o homem.
21 Porque aná tataxtú hua̱k ni̱ lactlá̱n tapuhuá̱n: hua̱nchi lakamaklhti̱cán ixpusca̱t tunu chixcú, hua̱nchi ca̱kalhi̱cán cati̱hua pusca̱t o chixcú, hua̱nchi la̱makni̱cán,
21 Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as fornicações, os homicídios,
22 kalha̱nancán, la̱kskahuicán, lakcatzancán catu̱huá, la̱ksancán, o la̱li̱chihui̱nancán quinta̱cristianoscán, hua̱nchi ca̱lactlahuacán xa̱makapitzi, ca̱lakamaklhti̱cán ixtascujutcán tunu cristianos, tú ixlacata lactlancancán, y lhu̱hua ma̱s ni̱ lactlá̱n talacapa̱stacni tataxtú nac quinacujcán.
22 Os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Hua̱k jaé ni̱ lactlá̱n tapuhuá̱n ni̱ma̱ tamina̱chá ixpu̱lacni cristianos ca̱la̱kalhi̱ní ixtalacapa̱stacnicán ixlacati̱n Dios.
23 Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Jesús alh latapu̱lí nac aktuy pu̱latama̱n ixca̱huanicán Tiro y Sidón. Maktum tánu̱lh nac ákxtaka ana ní ixama latamá laktzú ni̱ ixlacasquín tí na̱cxila, pero ni̱ lá tla̱n tátze̱kli.
24 E, levantando-se dali, foi para os termos de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, não queria que alguém o soubesse, mas não pôde esconder-se;
25 Cha̱tum pusca̱t ni̱ israelita ixuani̱t mákat ní ixlakahuani̱tanchá ixuanicán Sirofenicia, ixkalhí cha̱tum istzuma̱t ni̱ma̱ ixactanu̱ma ixespíritu tlajaná. Xlá cátzi̱lh ana ní ixuí Jesús,
25 Porque uma mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.
26 tuncán lákmilh, y acxni lákchilh tatzokostánilh ixlacatí̱n y huánilh xlacata cama̱ksá̱ni̱lh istzuma̱t.
26 E esta mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Jesús tzúculh li̱kalhputzá tachihuí̱n y chuné huánilh:
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 Xlá ma̱kachákxi̱lh ixtachihuí̱n y chuné kalhtí̱nalh:
28 Ela, porém, respondeu, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.
29 Jesús kalhti̱pá:
29 Então ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Xli̱ca̱na, acxni cha̱lh ixchic amá pusca̱t ácxilhli istzuma̱t yaj actanu̱ma amá espíritu y majá nac ixpú̱lhtata.
30 E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, e que o demônio já tinha saído.
31 Jesús táxtulh amá pu̱latama̱n huanicán Tiro, tilakatza̱lako̱lh pu̱latama̱n huanicán Sidón na̱ chuná hua̱k lactzu̱ ca̱lacchiquí̱n ni̱ma̱ ixtahuila̱na nac Decápolis y cha̱mpá nac pupunú xla Galilea.
31 E ele, tornando a sair dos termos de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galiléia, pelos confins de Decápolis.
32 Aná li̱minica cha̱tum ko̱ko chixcú, xa̱makapitzi tahuánilh Jesús catláhualh li̱tlá̱n cahuíli̱lh ixmacán nac ixtaké̱n xlacata na̱kahua̱nán.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Jesús tá̱alh amá chixcú lakamákat ana ni̱tí naca̱cxila y aná ma̱nú̱nilh ixmacán lacatuy ixtaké̱n, chujli y xamánilh itsimakat.
33 E, tirando-o à parte, de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos; e, cuspindo, tocou-lhe na língua.
34 A̱stá̱n láca̱lh nac akapú̱n, kalhpá̱ni̱lh y huánilh amá ko̱ko chixcú:
34 E, levantando os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, Abre-te.
35 Amá chixcú tuncán cá̱xlalh ixtaké̱n y tla̱n akahuá̱nalh; itsi̱máka̱t na̱ cá̱xlalh y tla̱n chihuí̱nalh.
35 E logo se abriram os seus ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Hua̱k tí ixca̱ma̱ksa̱ní Jesús ixca̱huaní ni̱ catali̱chihuí̱nalh, pero xlacán ma̱s ixtali̱chihui̱nán.
36 E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lhos proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Tí ixtakaxmata la̱ li̱chihui̱nancán ixtapa̱xahuá porque ixtahuán:
37 E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.