Marcos 5
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVI
1 Tácha̱lh aktum ca̱chiquí̱n huanicán Gadara xa̱quilhtu̱tu pupunú.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Acxni tá̱ctalh Jesús talacatzúhui̱lh cha̱tum chixcú ixactanu̱ma ixespíritu tlajaná.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 Jaé chiyajua chixcú ixlama nac campúsantu y ni̱ lá tí ixmakatlajá xlacata nachi̱huilí.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Maklhu̱hua li̱chi̱huili̱ca cadenas nac ixmacán ixtantú̱n, pero ni̱tú ixli̱macuán porque siempre ixca̱lacpucha cadenas, ni̱cxni tí makatlájalh.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Ca̱cuhuiní y ca̱tzisní siempre ixán aktasatapu̱lí ca̱lacsipijni y ní ca̱muju̱cani̱t ni̱n. Catunu ixacstu ixli̱ma̱xqui̱cán xlacata nala̱kalhi̱cán.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Huá xlacata acxni ácxilhli Jesús lákmilh, tatzokostánilh ixlacatí̱n y chuné ta̱chihuí̱nalh:
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 ―Jesús Ixkahuasa Dios, ¿hua̱nchi tani̱ta quila̱paktanu̱yá̱u?
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 Jesús huánilh amá chixcú tí ixma̱lacpuhua̱ní ixespíritu tlajaná:
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Jesús kalasquinipá:
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Ca̱li̱tlá̱n tamáksquilh Jesús xlacata ni̱ caca̱ma̱lakácha̱lh a̱lacatunu pu̱latama̱n;
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 y acxni tá̱cxilhli ixtahua̱yampu̱lá pakán nac sipi ma̱x como aktuy mi̱lh paxni,
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 ca̱li̱tlá̱n tahuánilh Jesús amá ixespiritucán tlajananí̱n:
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Jesús ca̱má̱xqui̱lh li̱tlá̱n y amá ixespiritucán tlajananí̱n tamactáxtulh amá chixcú y tatánu̱lh ixmacnicán paxni. Pero acxni tatánu̱lh amá paxni tzúculh talactza̱lanán cani̱huá la̱ catachiyalh, huá xlacata tali̱pa̱tástalh lacatum ca̱kalhpu̱lhma̱n tataju̱chá nac chuchut pupunú y aná hua̱k tamu̱xtuko̱lh.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Tí ixtamaktakalhma̱na paxni acxni tá̱cxilhli la̱ tani̱ko̱lh ixpaxnicán tajicuanko̱lh y táalh tatza̱lh tahuán tú ixta̱kspulani̱t nac ca̱chiquí̱n y tí ixtalama̱na ca̱tucuxtu; lhu̱hua cristianos támilh talacahua̱nán.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Acxni táchilh ní ixyá Jesús, tá̱cxilhli amá chixcú tí xapu̱lh ixactanu̱ma ixespíritu tlajaná, aná curucs ixuí ixlhaka̱nani̱t y yaj la̱ cachíyalh ixtasí; xlacán tajicuanko̱lh.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Tí tla̱n ixta̱cxilhni̱t la̱ ixqui̱taxtuni̱t talacspí̱tnilh xa̱makapitzi la̱ tamactáxtulh tlajananí̱n amá chixcú y tatánu̱lh ixmacnicán paxni.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Acxni tla̱n tama̱kachákxi̱lh tzúculh tahuaní Jesús xlacata ni̱ catamákxtakli ixpu̱latama̱ncán y caalh a̱lacatunu.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Jesús ca̱kaxmátnilh taju̱pá nac barco, entonces amá chixcú tí ma̱ksá̱ni̱lh huánilh xlacata ixtakokeputún la̱ta ní pakán ixama Jesús.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Jesús ni̱ ma̱tlá̱ni̱lh tú ixmaksquín y chuné huánilh:
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Amá chixcú alh pero tzúculh li̱chihui̱nán Jesús la̱ ixma̱ksa̱ni̱ni̱t, y acxni tí ixtakaxmata ixtaca̱cní Jesús la̱ ixca̱tlahuá ixtascújut. Chuná ixli̱chihui̱nancán Jesús nac lactzu̱ ca̱lacchiquí̱n xala amá pu̱latama̱n huanicán Decápolis.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Jesús cha̱mpá ixa̱quilhtu̱tu pupunú ní ixmini̱tanchá, pero lhu̱hua cristianos ixtatamakstokni̱t ana ní cha̱lh y xlá ca̱ta̱tamákxtakli ixquilhu̱n pupunú.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Ixli̱puntzú chilh cha̱tum xapuxcu tí ixtama̱paksi̱nán nac sinagoga xala ca̱chiquí̱n ixuanicán Jairo. Acxni lákchilh Jesús tatzokostánilh,
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 y chuné huánilh ca̱li̱tlá̱n:
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Jesús ma̱tlá̱ni̱lh y tá̱alh amá chixcú nac ixchic, lhu̱hua cristianos tatakókelh hasta ixtalacxquititi̱lhá Jesús.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Na̱ aná ixán cha̱tum puxca̱t ta̱tatlá, ixkalhi̱yá akcu̱tuy ca̱ta la̱ta ixmakstajma y ni̱cxni itxuncní ní ixtala̱kalhi̱ni̱t.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Doctores snu̱n ixtama̱kxtakajni̱ni̱t y ni̱ lá ixtama̱ksa̱ni̱ni̱t; ixli̱lactlahuani̱t ixtá̱tat hua̱k ixtumi̱n y ni̱tú ixmacuanini̱t ma̱s cha̱ itsnu̱nama y snu̱n ixakxtakajnán.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 — ausente —
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 — ausente —
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Tuncan maklhcátzi̱lh xlacata xuncli ixkalhni la̱ ixmakstajma y tla̱n aksá̱nalh.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Jesús acxcátzi̱lh xlacata huí tí ma̱ksá̱ni̱lh, talákspitli lacapala y kalasquiní̱nalh:
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Ixdiscípulos takálhti̱lh:
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Jesús tzúculh lacá̱n cani̱huá ixlakataka̱sputún tí ixma̱ksa̱ni̱ni̱t.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Amá pusca̱t ixcatzí xlacata huá chú ixlani̱t huá li̱jicuanko̱lh y tzúculh talhpipí. Lákalh Jesús, tatzokostánilh y huánilh xlacata huá ixli̱tamacuacani̱t ixlháka̱t.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Jesús chuné kálhti̱lh:
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Xlá ixchihui̱namajcú acxni táchilh makapitzi cristianos, ixtamina̱chá nac ixchic Jairo y chuné tahuánilh:
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Jesús ni̱ caso tláhualh tú ixtaquilhuama̱na y huanipá amá ixti̱cu tzuma̱t:
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 A̱stá̱n ca̱huánilh ixdiscípulos huata catatakókelh Pedro, Jacobo y Juan ixta̱cam Andrés, xa̱makapitzi ni̱ lacásquilh natatakoké.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Acxni tácha̱lh nac ixchic Jairo lhu̱hua ixtatasama̱na.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Jesús tánu̱lh nac ákxtaka y ca̱huánilh:
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Lhu̱hua tali̱tzíyalh ixtachihuí̱n. Entonces ca̱huánilh xlacata hua̱k catatáxtulh huata xanati̱cún y ixdiscípulos catáalh ana ní ixmá xaní̱n amá tzuma̱t.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Jesús makachípalh amá tzuma̱t y chuné ta̱chihuí̱nalh:
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Amá tzuma̱t apenas ixkalhí akcu̱tuy ca̱ta, tuncán tá̱qui̱lh, tla̱n tlá̱hualh y hua̱k tapa̱xahuako̱lh.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 A̱stá̱n ca̱huánilh xanati̱cún catamá̱hui̱lh y ni̱ catali̱chihuí̱nalh la̱ ma̱lacastacuáni̱lh istzumatcán.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.