Marcos 5
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs ARA
1 Tácha̱lh aktum ca̱chiquí̱n huanicán Gadara xa̱quilhtu̱tu pupunú.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Acxni tá̱ctalh Jesús talacatzúhui̱lh cha̱tum chixcú ixactanu̱ma ixespíritu tlajaná.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Jaé chiyajua chixcú ixlama nac campúsantu y ni̱ lá tí ixmakatlajá xlacata nachi̱huilí.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Maklhu̱hua li̱chi̱huili̱ca cadenas nac ixmacán ixtantú̱n, pero ni̱tú ixli̱macuán porque siempre ixca̱lacpucha cadenas, ni̱cxni tí makatlájalh.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Ca̱cuhuiní y ca̱tzisní siempre ixán aktasatapu̱lí ca̱lacsipijni y ní ca̱muju̱cani̱t ni̱n. Catunu ixacstu ixli̱ma̱xqui̱cán xlacata nala̱kalhi̱cán.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Huá xlacata acxni ácxilhli Jesús lákmilh, tatzokostánilh ixlacatí̱n y chuné ta̱chihuí̱nalh:
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 ―Jesús Ixkahuasa Dios, ¿hua̱nchi tani̱ta quila̱paktanu̱yá̱u?
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Jesús huánilh amá chixcú tí ixma̱lacpuhua̱ní ixespíritu tlajaná:
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Jesús kalasquinipá:
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ca̱li̱tlá̱n tamáksquilh Jesús xlacata ni̱ caca̱ma̱lakácha̱lh a̱lacatunu pu̱latama̱n;
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 y acxni tá̱cxilhli ixtahua̱yampu̱lá pakán nac sipi ma̱x como aktuy mi̱lh paxni,
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 ca̱li̱tlá̱n tahuánilh Jesús amá ixespiritucán tlajananí̱n:
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Jesús ca̱má̱xqui̱lh li̱tlá̱n y amá ixespiritucán tlajananí̱n tamactáxtulh amá chixcú y tatánu̱lh ixmacnicán paxni. Pero acxni tatánu̱lh amá paxni tzúculh talactza̱lanán cani̱huá la̱ catachiyalh, huá xlacata tali̱pa̱tástalh lacatum ca̱kalhpu̱lhma̱n tataju̱chá nac chuchut pupunú y aná hua̱k tamu̱xtuko̱lh.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Tí ixtamaktakalhma̱na paxni acxni tá̱cxilhli la̱ tani̱ko̱lh ixpaxnicán tajicuanko̱lh y táalh tatza̱lh tahuán tú ixta̱kspulani̱t nac ca̱chiquí̱n y tí ixtalama̱na ca̱tucuxtu; lhu̱hua cristianos támilh talacahua̱nán.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Acxni táchilh ní ixyá Jesús, tá̱cxilhli amá chixcú tí xapu̱lh ixactanu̱ma ixespíritu tlajaná, aná curucs ixuí ixlhaka̱nani̱t y yaj la̱ cachíyalh ixtasí; xlacán tajicuanko̱lh.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Tí tla̱n ixta̱cxilhni̱t la̱ ixqui̱taxtuni̱t talacspí̱tnilh xa̱makapitzi la̱ tamactáxtulh tlajananí̱n amá chixcú y tatánu̱lh ixmacnicán paxni.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Acxni tla̱n tama̱kachákxi̱lh tzúculh tahuaní Jesús xlacata ni̱ catamákxtakli ixpu̱latama̱ncán y caalh a̱lacatunu.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Jesús ca̱kaxmátnilh taju̱pá nac barco, entonces amá chixcú tí ma̱ksá̱ni̱lh huánilh xlacata ixtakokeputún la̱ta ní pakán ixama Jesús.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Jesús ni̱ ma̱tlá̱ni̱lh tú ixmaksquín y chuné huánilh:
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Amá chixcú alh pero tzúculh li̱chihui̱nán Jesús la̱ ixma̱ksa̱ni̱ni̱t, y acxni tí ixtakaxmata ixtaca̱cní Jesús la̱ ixca̱tlahuá ixtascújut. Chuná ixli̱chihui̱nancán Jesús nac lactzu̱ ca̱lacchiquí̱n xala amá pu̱latama̱n huanicán Decápolis.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Jesús cha̱mpá ixa̱quilhtu̱tu pupunú ní ixmini̱tanchá, pero lhu̱hua cristianos ixtatamakstokni̱t ana ní cha̱lh y xlá ca̱ta̱tamákxtakli ixquilhu̱n pupunú.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ixli̱puntzú chilh cha̱tum xapuxcu tí ixtama̱paksi̱nán nac sinagoga xala ca̱chiquí̱n ixuanicán Jairo. Acxni lákchilh Jesús tatzokostánilh,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 y chuné huánilh ca̱li̱tlá̱n:
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Jesús ma̱tlá̱ni̱lh y tá̱alh amá chixcú nac ixchic, lhu̱hua cristianos tatakókelh hasta ixtalacxquititi̱lhá Jesús.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Na̱ aná ixán cha̱tum puxca̱t ta̱tatlá, ixkalhi̱yá akcu̱tuy ca̱ta la̱ta ixmakstajma y ni̱cxni itxuncní ní ixtala̱kalhi̱ni̱t.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Doctores snu̱n ixtama̱kxtakajni̱ni̱t y ni̱ lá ixtama̱ksa̱ni̱ni̱t; ixli̱lactlahuani̱t ixtá̱tat hua̱k ixtumi̱n y ni̱tú ixmacuanini̱t ma̱s cha̱ itsnu̱nama y snu̱n ixakxtakajnán.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 — ausente —
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 — ausente —
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Tuncan maklhcátzi̱lh xlacata xuncli ixkalhni la̱ ixmakstajma y tla̱n aksá̱nalh.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Jesús acxcátzi̱lh xlacata huí tí ma̱ksá̱ni̱lh, talákspitli lacapala y kalasquiní̱nalh:
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Ixdiscípulos takálhti̱lh:
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Jesús tzúculh lacá̱n cani̱huá ixlakataka̱sputún tí ixma̱ksa̱ni̱ni̱t.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Amá pusca̱t ixcatzí xlacata huá chú ixlani̱t huá li̱jicuanko̱lh y tzúculh talhpipí. Lákalh Jesús, tatzokostánilh y huánilh xlacata huá ixli̱tamacuacani̱t ixlháka̱t.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jesús chuné kálhti̱lh:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Xlá ixchihui̱namajcú acxni táchilh makapitzi cristianos, ixtamina̱chá nac ixchic Jairo y chuné tahuánilh:
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Jesús ni̱ caso tláhualh tú ixtaquilhuama̱na y huanipá amá ixti̱cu tzuma̱t:
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 A̱stá̱n ca̱huánilh ixdiscípulos huata catatakókelh Pedro, Jacobo y Juan ixta̱cam Andrés, xa̱makapitzi ni̱ lacásquilh natatakoké.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Acxni tácha̱lh nac ixchic Jairo lhu̱hua ixtatasama̱na.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Jesús tánu̱lh nac ákxtaka y ca̱huánilh:
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Lhu̱hua tali̱tzíyalh ixtachihuí̱n. Entonces ca̱huánilh xlacata hua̱k catatáxtulh huata xanati̱cún y ixdiscípulos catáalh ana ní ixmá xaní̱n amá tzuma̱t.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Jesús makachípalh amá tzuma̱t y chuné ta̱chihuí̱nalh:
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Amá tzuma̱t apenas ixkalhí akcu̱tuy ca̱ta, tuncán tá̱qui̱lh, tla̱n tlá̱hualh y hua̱k tapa̱xahuako̱lh.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 A̱stá̱n ca̱huánilh xanati̱cún catamá̱hui̱lh y ni̱ catali̱chihuí̱nalh la̱ ma̱lacastacuáni̱lh istzumatcán.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.