Marcos 5

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tácha̱lh aktum ca̱chiquí̱n huanicán Gadara xa̱quilhtu̱tu pupunú.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Acxni tá̱ctalh Jesús talacatzúhui̱lh cha̱tum chixcú ixactanu̱ma ixespíritu tlajaná.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Jaé chiyajua chixcú ixlama nac campúsantu y ni̱ lá tí ixmakatlajá xlacata nachi̱huilí.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Maklhu̱hua li̱chi̱huili̱ca cadenas nac ixmacán ixtantú̱n, pero ni̱tú ixli̱macuán porque siempre ixca̱lacpucha cadenas, ni̱cxni tí makatlájalh.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Ca̱cuhuiní y ca̱tzisní siempre ixán aktasatapu̱lí ca̱lacsipijni y ní ca̱muju̱cani̱t ni̱n. Catunu ixacstu ixli̱ma̱xqui̱cán xlacata nala̱kalhi̱cán.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Huá xlacata acxni ácxilhli Jesús lákmilh, tatzokostánilh ixlacatí̱n y chuné ta̱chihuí̱nalh:
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 ―Jesús Ixkahuasa Dios, ¿hua̱nchi tani̱ta quila̱paktanu̱yá̱u?
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Jesús huánilh amá chixcú tí ixma̱lacpuhua̱ní ixespíritu tlajaná:
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Jesús kalasquinipá:
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ca̱li̱tlá̱n tamáksquilh Jesús xlacata ni̱ caca̱ma̱lakácha̱lh a̱lacatunu pu̱latama̱n;
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 y acxni tá̱cxilhli ixtahua̱yampu̱lá pakán nac sipi ma̱x como aktuy mi̱lh paxni,
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 ca̱li̱tlá̱n tahuánilh Jesús amá ixespiritucán tlajananí̱n:
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Jesús ca̱má̱xqui̱lh li̱tlá̱n y amá ixespiritucán tlajananí̱n tamactáxtulh amá chixcú y tatánu̱lh ixmacnicán paxni. Pero acxni tatánu̱lh amá paxni tzúculh talactza̱lanán cani̱huá la̱ catachiyalh, huá xlacata tali̱pa̱tástalh lacatum ca̱kalhpu̱lhma̱n tataju̱chá nac chuchut pupunú y aná hua̱k tamu̱xtuko̱lh.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Tí ixtamaktakalhma̱na paxni acxni tá̱cxilhli la̱ tani̱ko̱lh ixpaxnicán tajicuanko̱lh y táalh tatza̱lh tahuán tú ixta̱kspulani̱t nac ca̱chiquí̱n y tí ixtalama̱na ca̱tucuxtu; lhu̱hua cristianos támilh talacahua̱nán.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Acxni táchilh ní ixyá Jesús, tá̱cxilhli amá chixcú tí xapu̱lh ixactanu̱ma ixespíritu tlajaná, aná curucs ixuí ixlhaka̱nani̱t y yaj la̱ cachíyalh ixtasí; xlacán tajicuanko̱lh.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Tí tla̱n ixta̱cxilhni̱t la̱ ixqui̱taxtuni̱t talacspí̱tnilh xa̱makapitzi la̱ tamactáxtulh tlajananí̱n amá chixcú y tatánu̱lh ixmacnicán paxni.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Acxni tla̱n tama̱kachákxi̱lh tzúculh tahuaní Jesús xlacata ni̱ catamákxtakli ixpu̱latama̱ncán y caalh a̱lacatunu.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Jesús ca̱kaxmátnilh taju̱pá nac barco, entonces amá chixcú tí ma̱ksá̱ni̱lh huánilh xlacata ixtakokeputún la̱ta ní pakán ixama Jesús.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Jesús ni̱ ma̱tlá̱ni̱lh tú ixmaksquín y chuné huánilh:
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Amá chixcú alh pero tzúculh li̱chihui̱nán Jesús la̱ ixma̱ksa̱ni̱ni̱t, y acxni tí ixtakaxmata ixtaca̱cní Jesús la̱ ixca̱tlahuá ixtascújut. Chuná ixli̱chihui̱nancán Jesús nac lactzu̱ ca̱lacchiquí̱n xala amá pu̱latama̱n huanicán Decápolis.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Jesús cha̱mpá ixa̱quilhtu̱tu pupunú ní ixmini̱tanchá, pero lhu̱hua cristianos ixtatamakstokni̱t ana ní cha̱lh y xlá ca̱ta̱tamákxtakli ixquilhu̱n pupunú.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Ixli̱puntzú chilh cha̱tum xapuxcu tí ixtama̱paksi̱nán nac sinagoga xala ca̱chiquí̱n ixuanicán Jairo. Acxni lákchilh Jesús tatzokostánilh,
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 y chuné huánilh ca̱li̱tlá̱n:
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Jesús ma̱tlá̱ni̱lh y tá̱alh amá chixcú nac ixchic, lhu̱hua cristianos tatakókelh hasta ixtalacxquititi̱lhá Jesús.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Na̱ aná ixán cha̱tum puxca̱t ta̱tatlá, ixkalhi̱yá akcu̱tuy ca̱ta la̱ta ixmakstajma y ni̱cxni itxuncní ní ixtala̱kalhi̱ni̱t.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Doctores snu̱n ixtama̱kxtakajni̱ni̱t y ni̱ lá ixtama̱ksa̱ni̱ni̱t; ixli̱lactlahuani̱t ixtá̱tat hua̱k ixtumi̱n y ni̱tú ixmacuanini̱t ma̱s cha̱ itsnu̱nama y snu̱n ixakxtakajnán.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 — ausente —
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 — ausente —
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Tuncan maklhcátzi̱lh xlacata xuncli ixkalhni la̱ ixmakstajma y tla̱n aksá̱nalh.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Jesús acxcátzi̱lh xlacata huí tí ma̱ksá̱ni̱lh, talákspitli lacapala y kalasquiní̱nalh:
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Ixdiscípulos takálhti̱lh:
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Jesús tzúculh lacá̱n cani̱huá ixlakataka̱sputún tí ixma̱ksa̱ni̱ni̱t.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Amá pusca̱t ixcatzí xlacata huá chú ixlani̱t huá li̱jicuanko̱lh y tzúculh talhpipí. Lákalh Jesús, tatzokostánilh y huánilh xlacata huá ixli̱tamacuacani̱t ixlháka̱t.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jesús chuné kálhti̱lh:
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Xlá ixchihui̱namajcú acxni táchilh makapitzi cristianos, ixtamina̱chá nac ixchic Jairo y chuné tahuánilh:
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Jesús ni̱ caso tláhualh tú ixtaquilhuama̱na y huanipá amá ixti̱cu tzuma̱t:
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 A̱stá̱n ca̱huánilh ixdiscípulos huata catatakókelh Pedro, Jacobo y Juan ixta̱cam Andrés, xa̱makapitzi ni̱ lacásquilh natatakoké.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Acxni tácha̱lh nac ixchic Jairo lhu̱hua ixtatasama̱na.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Jesús tánu̱lh nac ákxtaka y ca̱huánilh:
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Lhu̱hua tali̱tzíyalh ixtachihuí̱n. Entonces ca̱huánilh xlacata hua̱k catatáxtulh huata xanati̱cún y ixdiscípulos catáalh ana ní ixmá xaní̱n amá tzuma̱t.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Jesús makachípalh amá tzuma̱t y chuné ta̱chihuí̱nalh:
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Amá tzuma̱t apenas ixkalhí akcu̱tuy ca̱ta, tuncán tá̱qui̱lh, tla̱n tlá̱hualh y hua̱k tapa̱xahuako̱lh.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 A̱stá̱n ca̱huánilh xanati̱cún catamá̱hui̱lh y ni̱ catali̱chihuí̱nalh la̱ ma̱lacastacuáni̱lh istzumatcán.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.