Lucas 8
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT
1 A̱stá̱n ni̱ ixli̱maka̱s Jesús alh akchihuinantapu̱lí amá ca̱lacchiquí̱n y ca̱tucuxtú̱n xalac Galilea, ixca̱huaní la̱ Dios ca̱ma̱lacnu̱ní ca̱ma̱paksi̱putún cristianos; ixcha̱cu̱tuycán ixdiscípulos ni̱cxni ixta̱kxtakmakán.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 Na̱ ixtatakoké makapitzi lacchaján tí ixca̱ma̱ksa̱ni̱ni̱t acxni ixta̱tatlá, o ixca̱macma̱xtuni̱t ixespiritucan tlajaná. Jaé lacchaján tí ma̱s ixtamakta̱yá ixca̱huanicán María ixli̱lakapascán Magdalena y Jesús ixmacma̱xtuni̱t cha̱tujún tlajananí̱n,
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 Susana, Juana ixta̱cha̱t Chuza jaé chixcú ixacpuxcún ixchic rey Herodes y lhu̱hua ma̱s lacchaján ixtali̱makta̱yá tú ixtakalhí.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Lhu̱hua cristianos xala cani̱hua ca̱lacchiquí̱n ixtamín takaxmata ixtachihuí̱n Jesús. Lacatum acxni tatamákstokli lhu̱hua cristianos xlá ca̱huánilh jaé takalhchihuí̱n:
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 ―Maktum quilhtamacú cha̱tum chixcú alh spuyumí ixtalhtzi ixtachaná̱n nac ixca̱tucuxtu. Lhu̱hua ixtalhtzi ixli̱chánat tama̱chá nac tijia; aná lacta̱yami̱ca y lactzu̱ spitu na̱ chuná tzúculh tasacuá ixtachaná̱n.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Makapitzi ixli̱chánat tama̱chá nac ca̱chihuixni caj tziná ixta̱lani̱t tíyat; sok tá̱kpulh pero tuncán tasca̱cko̱lh porque ni̱ ixtakalhí chúchut tú natali̱latamá.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Makapitzi ixli̱chánat tatama̱chá nac ca̱xpayatni. Ni̱ ixli̱maka̱s sok ta̱kpunko̱lh pero tama̱ksni̱ko̱lh amá kajni porque ma̱s lacapala tástacli.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Pero lhu̱hua ixli̱chánat tama̱chá nac tla̱n tíyat; jaé hua̱k tástacli y makapitzi tamá̱sta̱lh ixtahuacatcán hasta aktum ciento ixtalhtzicán la̱ta akstum li̱chánat.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Ixdiscípulos takalasquínilh tú ixuamputún amá takalhchihuí̱n,
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 y Jesús ca̱huánilh:
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 ’Chí tla̱n cama̱kachakxí̱tit la̱ cama lacspi̱ta namá xatakalhchihuí̱n chana̱ná: Amá ixtalhtzi tachaná̱n chi̱malacastuca ixtachihuí̱n Dios.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Amá tijia ana ní tatama̱chá makapitzi ixtalhtzi tachaná̱n cca̱li̱ma̱lacastuca cristianos tí takaxmata ixtachihuí̱n Dios pero tlajaná min ma̱ke̱nú tachihuí̱n mi̱ma takáxmatli ixnacujcán xlacata ni̱ nataca̱najlá y ni̱ natalakma̱xtú ixli̱stacnicán.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Amá ca̱chihuixni ní tatama̱chá makapitzi tachaná̱n cca̱li̱ma̱lacastuca cristianos tí talakatí takaxmata ixtachihuí̱n Dios y hasta taca̱najlá laktzu̱ quilhtamacú, pero con ta̱kspulá tú ni̱ tlá̱n y ca̱li̱chihui̱nancán yaj tali̱pa̱huán porque ni̱ pu̱lhmá̱n tamaca̱ni̱t ixtankaxe̱kcán.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Amá ca̱xpayatni ana ní sok tá̱kpulh tachaná̱n cca̱li̱ma̱lacastuca cristianos tí takaxmata ixtachihuí̱n Dios y taca̱najlá, pero la̱ta li̱án ixlatama̱tcán tzucú ta̱katuyún, tzucú tali̱pa̱huán huata ixtumi̱ncán y la̱ li̱pa̱xau natalatamá y chuná tama̱ksni̱kó tú ixtali̱pa̱huán y ni̱ tama̱stá ixtahuacatcán.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Amá tla̱n tíyat ní tatama̱chá lhu̱hua tachaná̱n y tamá̱sta̱lh ixtahuacatcán cca̱li̱ma̱lacastuca cristianos tí takaxmata ixtachihuí̱n Dios y tama̱quí nac ixnacujcán y tatzaksá tama̱sí ixtahuácat nac ixlatama̱tcán tú tama̱kachakxi̱ni̱t.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 Jesús ca̱huanipá cristianos:
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Na̱ chuná siempre taka̱scán tú tla̱n tze̱k ma̱qui̱cán, y tú tze̱k tlahuacán siempre qui̱catzi̱cán ixli̱maka̱s y ca̱lakuá̱n tamakxtaka tú ixma̱tze̱kma̱ca.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 Chí cakaxpáttit tú cama ca̱huaniyá̱n: amá tí kalhi̱yá tla̱n talacpuhuá̱n ma̱s ama̱ca ma̱xqui̱cán talacapa̱stacni hua̱k nama̱kachakxí, pero tí caj actzú kalhí ama̱ca maklhti̱cán hasta ni̱ma̱ ixli̱skalhma̱ca.
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Maktum quilhtamacú ixna̱na ixnata̱camán Jesús támilh talacaputzá ana ní ixchihui̱nama, pero como snu̱n istzamacán ni̱ lá tama̱lacatzúhui̱lh.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Cha̱tum cristiano huánilh:
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Jesús ca̱huánilh hua̱k cristianos:
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Maktum quilhtamacú a̱lacatunu pu̱latama̱n Jesús ca̱ta̱táju̱lh ixapóstoles nac aktum barco y ca̱huánilh:
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 y la̱ta ixtatla̱huama̱na Jesús lhtátalh. Ni̱ mákat ixta̱ni̱t acxni také̱talh akxtulú̱n nac chúchut y tzúculh li̱tatzamá chúchut ixbarcojcán hasta ixta̱ktzi̱putún.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Xlacán tajicuanko̱lh, lacapala ta̱lh tama̱stacní Jesús y tahuánilh:
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Entonces ca̱huánilh ixdiscípulos:
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Jesús ca̱tá̱chalh ixdiscípulos ixa̱quilhtu̱tu pupunú nac aktum pu̱latama̱n huanicán Gadara ixta̱kalhpa̱xtoka pu̱latama̱n Galilea.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Amá nac ca̱chiquí̱n ixlama cha̱tum chixcú ni̱ma̱ maká̱n ixtamactanu̱ma̱na ixespiritucán tlajananí̱n. Xlá yaj ixlhaka̱nán; ni̱ ixtahuilá nac ixchic ixlatamá nac lhucu ni̱ma̱ ixlacahuaxcani̱t nac talhpá̱n ní ixca̱pu̱ma̱nu̱cán ni̱n. Acxni tá̱ctalh Jesús xlá ni̱ alh lakapa̱xtoka,
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 y acxni ácxilhli aktásalh, tatzokóstalh ixlacatí̱n y chuné ma̱ktási̱lh:
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 Jaé chixcú chú ixchihui̱nani̱t porque Jesús li̱ma̱páksi̱lh amá ixespíritu tlajaná camactáxtulh amá chixcú. Maklhu̱hua ixli̱makachi̱cán, ixli̱tantu̱chi̱cán cadenas xlacata ni̱ natza̱lá, pero acxni ixmactanú amá tlajaná ixma̱xquí li̱tlihueke caca̱lácputxli y ixaktlakahuaká caalh latamá ana ní ni̱ lama cristianos.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Jesús kalasquínilh:
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Y tamáksquilh Jesús catláhualh li̱tlá̱n ni̱ caca̱ma̱lakácha̱lh nata̱kxtakajnán.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Como tá̱cxilhli lhu̱hua paxni ixtahua̱yampu̱lá lacatzú nac sipi, amá tlajananí̱n tahuánilh caca̱má̱xqui̱lh li̱tlá̱n catamactánu̱lh amá paxni y Jesús ma̱tlá̱ni̱lh.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Amá ixespiritucán tlajananí̱n tuncán tamactáxtulh amá chixcú y tatánu̱lh ixmacnicán paxni. Pero huata tamactánu̱lh tzúculh talactza̱lanán la̱ catachíyalh y tapa̱tástalh lacatum ca̱kalhpu̱lhma̱n y aná tamu̱xtuko̱lh nac pupunú amá paxni.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Ixmaktakalhnani̱n paxni acxni tá̱cxilhli la̱ táni̱lh ixpaxnicán tatza̱lh ta̱lh tahuán nac ca̱chiquí̱n y nac ca̱tucuxtú̱n tú ixqui̱taxtuni̱t.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Lhu̱hua cristianos támilh tá̱cxila tú ixlani̱t. Acxni táchilh tá̱cxilhli Jesús y amá chixcú tí ixmactaxtuni̱t tlajaná curucs ixuí ixpa̱xtu̱n Jesús; ixlhaka̱nani̱t, yaj ixchiyani̱t, xlacán tajicuanko̱lh.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Makapitzi tí tla̱n ixta̱cxilhni̱t la̱ aksá̱nalh amá chixcú tzúculh talacspi̱ta la̱ ixtamactaxtuni̱t tlajananí̱n.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Acxni tama̱kachakxi̱ko̱lh amá cristianos xalac Gadara y tí ixtalama̱na lacatzú, tahuánilh Jesús caalh a̱lacatunu porque ixtajicuán para tú naqui̱taxtupará. Xlá taju̱pá nac barco xlacata naán a̱lacatunu,
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 pero amá chixcú tí ma̱ksá̱ni̱lh mactáxtulh tlajananí̱n tzúculh huaní camá̱xqui̱lh li̱tlá̱n catakókelh pakán ní ixama. Jesús ni̱ ma̱tlá̱ni̱lh y huánilh:
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 ―Mejor catamákxtakti, capit nac mínchic y caca̱li̱ma̱kalhchihui̱ni xa̱makapitzi la̱ Dios lakalhamani̱tán y ma̱ksa̱ni̱ni̱tán.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Jesús cha̱mpá ixa̱quilhtu̱tu pupunú, hua̱k cristianos tapa̱xahuako̱lh acxni tá̱cxilhli porque hua̱k ixtakalhi̱ma̱na.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Cha̱tum chixcú huanicán Jairo ixacpuxcún akchihui̱nán nac sinagoga xla amá cachiquí̱n lacapala ma̱lacatzúhui̱lh Jesús, tatzokostánilh y xcalánilh caalh nac ixchic,
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 porque cha̱stum istzuma̱t xa̱kcu̱tuy ca̱ta ixta̱tatlá ixni̱majá. Jesús tá̱alh, lhu̱hua cristianos tatakókelh hasta ixtalacxquití la̱ta istzamacán.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Na̱ aná ixán cha̱tum pusca̱t ni̱ma̱ ixkalhi̱yá akcu̱tuy ca̱ta la̱ta itstajma ixkalhni; doctores ixca̱li̱lactlahuani̱t hua̱k la̱ta tú ixkalhí, pero ni̱tí ixca̱xtlahuani̱t.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Xlá ma̱lacatzúhui̱lh Jesús y quilhpa̱xamánilh ixlháka̱t, y tuncán maklhcátzi̱lh la̱ aksá̱nalh porque xúncnilh ní ixtala̱kalhi̱ni̱t.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Jesús acxcátzi̱lh xlacata huí tí ma̱ksá̱ni̱lh y kalasquiní̱nalh:
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Jesús ca̱huánilh:
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Como amá pusca̱t ixcatzí tú ixtlahuani̱t, tzúculh tatlaná y ma̱lacatzúhui̱lh Jesús, y la̱ta tzamacán kalhapálalh hua̱nchi ixquilhpa̱xamani̱t ixlháka̱t y la̱ tuncán ixaksa̱nani̱t.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Xlá kálhti̱lh:
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Chu̱tacú ya̱ tla̱n ixchihui̱nankó acxni chilh cha̱tum chixcú ixmina̱chá ixchic Jairo amá tí ixacpuxcún akchihui̱nán nac sinagoga y huánilh:
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Jesús káxmatli y huánilh Jairo:
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Caj puntzú tácha̱lh nac ákxtaka Jesús ni̱ lacásquilh natatanú lhu̱hua cristianos ní ixmá xaní̱n amá tzuma̱t huata catatánu̱lh Pedro, Juan, Jacobo, ixna̱na, ixti̱cú amá tzuma̱t.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Hua̱k ixtalakaputzama̱na ixtalaktasama̱na amá tzuma̱t, Jesús ca̱huánilh:
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Xlacán tali̱tzíyalh ixtachihuí̱n porque ixta̱cxilhni̱t la̱ ixni̱ni̱t amá tzuma̱t.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Jesús chipánilh ixmacán amá xaní̱n tzuma̱t y chuné ta̱chihuí̱nalh:
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Ixespíritu amá tzuma̱t taspitpá y tuncán lacastacuánalh ca̱li̱ní̱n. A̱stá̱n li̱ma̱paksí̱nalh cama̱xqui̱ca tú nali̱hua̱yán.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Ixnati̱cún tacá̱cni̱lh tú ixtlahuani̱t Jesús, pero xlá ca̱huánilh ni̱tí catali̱ma̱kalhchihuí̱ni̱lh tú ixqui̱taxtuni̱t.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.