Lucas 8

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 A̱stá̱n ni̱ ixli̱maka̱s Jesús alh akchihuinantapu̱lí amá ca̱lacchiquí̱n y ca̱tucuxtú̱n xalac Galilea, ixca̱huaní la̱ Dios ca̱ma̱lacnu̱ní ca̱ma̱paksi̱putún cristianos; ixcha̱cu̱tuycán ixdiscípulos ni̱cxni ixta̱kxtakmakán.
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 Na̱ ixtatakoké makapitzi lacchaján tí ixca̱ma̱ksa̱ni̱ni̱t acxni ixta̱tatlá, o ixca̱macma̱xtuni̱t ixespiritucan tlajaná. Jaé lacchaján tí ma̱s ixtamakta̱yá ixca̱huanicán María ixli̱lakapascán Magdalena y Jesús ixmacma̱xtuni̱t cha̱tujún tlajananí̱n,
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Susana, Juana ixta̱cha̱t Chuza jaé chixcú ixacpuxcún ixchic rey Herodes y lhu̱hua ma̱s lacchaján ixtali̱makta̱yá tú ixtakalhí.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Lhu̱hua cristianos xala cani̱hua ca̱lacchiquí̱n ixtamín takaxmata ixtachihuí̱n Jesús. Lacatum acxni tatamákstokli lhu̱hua cristianos xlá ca̱huánilh jaé takalhchihuí̱n:
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 ―Maktum quilhtamacú cha̱tum chixcú alh spuyumí ixtalhtzi ixtachaná̱n nac ixca̱tucuxtu. Lhu̱hua ixtalhtzi ixli̱chánat tama̱chá nac tijia; aná lacta̱yami̱ca y lactzu̱ spitu na̱ chuná tzúculh tasacuá ixtachaná̱n.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Makapitzi ixli̱chánat tama̱chá nac ca̱chihuixni caj tziná ixta̱lani̱t tíyat; sok tá̱kpulh pero tuncán tasca̱cko̱lh porque ni̱ ixtakalhí chúchut tú natali̱latamá.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Makapitzi ixli̱chánat tatama̱chá nac ca̱xpayatni. Ni̱ ixli̱maka̱s sok ta̱kpunko̱lh pero tama̱ksni̱ko̱lh amá kajni porque ma̱s lacapala tástacli.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Pero lhu̱hua ixli̱chánat tama̱chá nac tla̱n tíyat; jaé hua̱k tástacli y makapitzi tamá̱sta̱lh ixtahuacatcán hasta aktum ciento ixtalhtzicán la̱ta akstum li̱chánat.
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ixdiscípulos takalasquínilh tú ixuamputún amá takalhchihuí̱n,
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 y Jesús ca̱huánilh:
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 ’Chí tla̱n cama̱kachakxí̱tit la̱ cama lacspi̱ta namá xatakalhchihuí̱n chana̱ná: Amá ixtalhtzi tachaná̱n chi̱malacastuca ixtachihuí̱n Dios.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Amá tijia ana ní tatama̱chá makapitzi ixtalhtzi tachaná̱n cca̱li̱ma̱lacastuca cristianos tí takaxmata ixtachihuí̱n Dios pero tlajaná min ma̱ke̱nú tachihuí̱n mi̱ma takáxmatli ixnacujcán xlacata ni̱ nataca̱najlá y ni̱ natalakma̱xtú ixli̱stacnicán.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Amá ca̱chihuixni ní tatama̱chá makapitzi tachaná̱n cca̱li̱ma̱lacastuca cristianos tí talakatí takaxmata ixtachihuí̱n Dios y hasta taca̱najlá laktzu̱ quilhtamacú, pero con ta̱kspulá tú ni̱ tlá̱n y ca̱li̱chihui̱nancán yaj tali̱pa̱huán porque ni̱ pu̱lhmá̱n tamaca̱ni̱t ixtankaxe̱kcán.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Amá ca̱xpayatni ana ní sok tá̱kpulh tachaná̱n cca̱li̱ma̱lacastuca cristianos tí takaxmata ixtachihuí̱n Dios y taca̱najlá, pero la̱ta li̱án ixlatama̱tcán tzucú ta̱katuyún, tzucú tali̱pa̱huán huata ixtumi̱ncán y la̱ li̱pa̱xau natalatamá y chuná tama̱ksni̱kó tú ixtali̱pa̱huán y ni̱ tama̱stá ixtahuacatcán.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Amá tla̱n tíyat ní tatama̱chá lhu̱hua tachaná̱n y tamá̱sta̱lh ixtahuacatcán cca̱li̱ma̱lacastuca cristianos tí takaxmata ixtachihuí̱n Dios y tama̱quí nac ixnacujcán y tatzaksá tama̱sí ixtahuácat nac ixlatama̱tcán tú tama̱kachakxi̱ni̱t.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Jesús ca̱huanipá cristianos:
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Na̱ chuná siempre taka̱scán tú tla̱n tze̱k ma̱qui̱cán, y tú tze̱k tlahuacán siempre qui̱catzi̱cán ixli̱maka̱s y ca̱lakuá̱n tamakxtaka tú ixma̱tze̱kma̱ca.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Chí cakaxpáttit tú cama ca̱huaniyá̱n: amá tí kalhi̱yá tla̱n talacpuhuá̱n ma̱s ama̱ca ma̱xqui̱cán talacapa̱stacni hua̱k nama̱kachakxí, pero tí caj actzú kalhí ama̱ca maklhti̱cán hasta ni̱ma̱ ixli̱skalhma̱ca.
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Maktum quilhtamacú ixna̱na ixnata̱camán Jesús támilh talacaputzá ana ní ixchihui̱nama, pero como snu̱n istzamacán ni̱ lá tama̱lacatzúhui̱lh.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Cha̱tum cristiano huánilh:
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Jesús ca̱huánilh hua̱k cristianos:
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Maktum quilhtamacú a̱lacatunu pu̱latama̱n Jesús ca̱ta̱táju̱lh ixapóstoles nac aktum barco y ca̱huánilh:
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 y la̱ta ixtatla̱huama̱na Jesús lhtátalh. Ni̱ mákat ixta̱ni̱t acxni také̱talh akxtulú̱n nac chúchut y tzúculh li̱tatzamá chúchut ixbarcojcán hasta ixta̱ktzi̱putún.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Xlacán tajicuanko̱lh, lacapala ta̱lh tama̱stacní Jesús y tahuánilh:
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Entonces ca̱huánilh ixdiscípulos:
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Jesús ca̱tá̱chalh ixdiscípulos ixa̱quilhtu̱tu pupunú nac aktum pu̱latama̱n huanicán Gadara ixta̱kalhpa̱xtoka pu̱latama̱n Galilea.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Amá nac ca̱chiquí̱n ixlama cha̱tum chixcú ni̱ma̱ maká̱n ixtamactanu̱ma̱na ixespiritucán tlajananí̱n. Xlá yaj ixlhaka̱nán; ni̱ ixtahuilá nac ixchic ixlatamá nac lhucu ni̱ma̱ ixlacahuaxcani̱t nac talhpá̱n ní ixca̱pu̱ma̱nu̱cán ni̱n. Acxni tá̱ctalh Jesús xlá ni̱ alh lakapa̱xtoka,
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 y acxni ácxilhli aktásalh, tatzokóstalh ixlacatí̱n y chuné ma̱ktási̱lh:
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Jaé chixcú chú ixchihui̱nani̱t porque Jesús li̱ma̱páksi̱lh amá ixespíritu tlajaná camactáxtulh amá chixcú. Maklhu̱hua ixli̱makachi̱cán, ixli̱tantu̱chi̱cán cadenas xlacata ni̱ natza̱lá, pero acxni ixmactanú amá tlajaná ixma̱xquí li̱tlihueke caca̱lácputxli y ixaktlakahuaká caalh latamá ana ní ni̱ lama cristianos.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Jesús kalasquínilh:
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Y tamáksquilh Jesús catláhualh li̱tlá̱n ni̱ caca̱ma̱lakácha̱lh nata̱kxtakajnán.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Como tá̱cxilhli lhu̱hua paxni ixtahua̱yampu̱lá lacatzú nac sipi, amá tlajananí̱n tahuánilh caca̱má̱xqui̱lh li̱tlá̱n catamactánu̱lh amá paxni y Jesús ma̱tlá̱ni̱lh.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Amá ixespiritucán tlajananí̱n tuncán tamactáxtulh amá chixcú y tatánu̱lh ixmacnicán paxni. Pero huata tamactánu̱lh tzúculh talactza̱lanán la̱ catachíyalh y tapa̱tástalh lacatum ca̱kalhpu̱lhma̱n y aná tamu̱xtuko̱lh nac pupunú amá paxni.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Ixmaktakalhnani̱n paxni acxni tá̱cxilhli la̱ táni̱lh ixpaxnicán tatza̱lh ta̱lh tahuán nac ca̱chiquí̱n y nac ca̱tucuxtú̱n tú ixqui̱taxtuni̱t.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Lhu̱hua cristianos támilh tá̱cxila tú ixlani̱t. Acxni táchilh tá̱cxilhli Jesús y amá chixcú tí ixmactaxtuni̱t tlajaná curucs ixuí ixpa̱xtu̱n Jesús; ixlhaka̱nani̱t, yaj ixchiyani̱t, xlacán tajicuanko̱lh.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Makapitzi tí tla̱n ixta̱cxilhni̱t la̱ aksá̱nalh amá chixcú tzúculh talacspi̱ta la̱ ixtamactaxtuni̱t tlajananí̱n.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Acxni tama̱kachakxi̱ko̱lh amá cristianos xalac Gadara y tí ixtalama̱na lacatzú, tahuánilh Jesús caalh a̱lacatunu porque ixtajicuán para tú naqui̱taxtupará. Xlá taju̱pá nac barco xlacata naán a̱lacatunu,
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 pero amá chixcú tí ma̱ksá̱ni̱lh mactáxtulh tlajananí̱n tzúculh huaní camá̱xqui̱lh li̱tlá̱n catakókelh pakán ní ixama. Jesús ni̱ ma̱tlá̱ni̱lh y huánilh:
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 ―Mejor catamákxtakti, capit nac mínchic y caca̱li̱ma̱kalhchihui̱ni xa̱makapitzi la̱ Dios lakalhamani̱tán y ma̱ksa̱ni̱ni̱tán.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Jesús cha̱mpá ixa̱quilhtu̱tu pupunú, hua̱k cristianos tapa̱xahuako̱lh acxni tá̱cxilhli porque hua̱k ixtakalhi̱ma̱na.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Cha̱tum chixcú huanicán Jairo ixacpuxcún akchihui̱nán nac sinagoga xla amá cachiquí̱n lacapala ma̱lacatzúhui̱lh Jesús, tatzokostánilh y xcalánilh caalh nac ixchic,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 porque cha̱stum istzuma̱t xa̱kcu̱tuy ca̱ta ixta̱tatlá ixni̱majá. Jesús tá̱alh, lhu̱hua cristianos tatakókelh hasta ixtalacxquití la̱ta istzamacán.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Na̱ aná ixán cha̱tum pusca̱t ni̱ma̱ ixkalhi̱yá akcu̱tuy ca̱ta la̱ta itstajma ixkalhni; doctores ixca̱li̱lactlahuani̱t hua̱k la̱ta tú ixkalhí, pero ni̱tí ixca̱xtlahuani̱t.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Xlá ma̱lacatzúhui̱lh Jesús y quilhpa̱xamánilh ixlháka̱t, y tuncán maklhcátzi̱lh la̱ aksá̱nalh porque xúncnilh ní ixtala̱kalhi̱ni̱t.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Jesús acxcátzi̱lh xlacata huí tí ma̱ksá̱ni̱lh y kalasquiní̱nalh:
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Jesús ca̱huánilh:
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Como amá pusca̱t ixcatzí tú ixtlahuani̱t, tzúculh tatlaná y ma̱lacatzúhui̱lh Jesús, y la̱ta tzamacán kalhapálalh hua̱nchi ixquilhpa̱xamani̱t ixlháka̱t y la̱ tuncán ixaksa̱nani̱t.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Xlá kálhti̱lh:
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Chu̱tacú ya̱ tla̱n ixchihui̱nankó acxni chilh cha̱tum chixcú ixmina̱chá ixchic Jairo amá tí ixacpuxcún akchihui̱nán nac sinagoga y huánilh:
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Jesús káxmatli y huánilh Jairo:
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Caj puntzú tácha̱lh nac ákxtaka Jesús ni̱ lacásquilh natatanú lhu̱hua cristianos ní ixmá xaní̱n amá tzuma̱t huata catatánu̱lh Pedro, Juan, Jacobo, ixna̱na, ixti̱cú amá tzuma̱t.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Hua̱k ixtalakaputzama̱na ixtalaktasama̱na amá tzuma̱t, Jesús ca̱huánilh:
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Xlacán tali̱tzíyalh ixtachihuí̱n porque ixta̱cxilhni̱t la̱ ixni̱ni̱t amá tzuma̱t.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Jesús chipánilh ixmacán amá xaní̱n tzuma̱t y chuné ta̱chihuí̱nalh:
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Ixespíritu amá tzuma̱t taspitpá y tuncán lacastacuánalh ca̱li̱ní̱n. A̱stá̱n li̱ma̱paksí̱nalh cama̱xqui̱ca tú nali̱hua̱yán.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Ixnati̱cún tacá̱cni̱lh tú ixtlahuani̱t Jesús, pero xlá ca̱huánilh ni̱tí catali̱ma̱kalhchihuí̱ni̱lh tú ixqui̱taxtuni̱t.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.