Lucas 8
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NAA
1 A̱stá̱n ni̱ ixli̱maka̱s Jesús alh akchihuinantapu̱lí amá ca̱lacchiquí̱n y ca̱tucuxtú̱n xalac Galilea, ixca̱huaní la̱ Dios ca̱ma̱lacnu̱ní ca̱ma̱paksi̱putún cristianos; ixcha̱cu̱tuycán ixdiscípulos ni̱cxni ixta̱kxtakmakán.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Na̱ ixtatakoké makapitzi lacchaján tí ixca̱ma̱ksa̱ni̱ni̱t acxni ixta̱tatlá, o ixca̱macma̱xtuni̱t ixespiritucan tlajaná. Jaé lacchaján tí ma̱s ixtamakta̱yá ixca̱huanicán María ixli̱lakapascán Magdalena y Jesús ixmacma̱xtuni̱t cha̱tujún tlajananí̱n,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Susana, Juana ixta̱cha̱t Chuza jaé chixcú ixacpuxcún ixchic rey Herodes y lhu̱hua ma̱s lacchaján ixtali̱makta̱yá tú ixtakalhí.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Lhu̱hua cristianos xala cani̱hua ca̱lacchiquí̱n ixtamín takaxmata ixtachihuí̱n Jesús. Lacatum acxni tatamákstokli lhu̱hua cristianos xlá ca̱huánilh jaé takalhchihuí̱n:
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 ―Maktum quilhtamacú cha̱tum chixcú alh spuyumí ixtalhtzi ixtachaná̱n nac ixca̱tucuxtu. Lhu̱hua ixtalhtzi ixli̱chánat tama̱chá nac tijia; aná lacta̱yami̱ca y lactzu̱ spitu na̱ chuná tzúculh tasacuá ixtachaná̱n.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Makapitzi ixli̱chánat tama̱chá nac ca̱chihuixni caj tziná ixta̱lani̱t tíyat; sok tá̱kpulh pero tuncán tasca̱cko̱lh porque ni̱ ixtakalhí chúchut tú natali̱latamá.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Makapitzi ixli̱chánat tatama̱chá nac ca̱xpayatni. Ni̱ ixli̱maka̱s sok ta̱kpunko̱lh pero tama̱ksni̱ko̱lh amá kajni porque ma̱s lacapala tástacli.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Pero lhu̱hua ixli̱chánat tama̱chá nac tla̱n tíyat; jaé hua̱k tástacli y makapitzi tamá̱sta̱lh ixtahuacatcán hasta aktum ciento ixtalhtzicán la̱ta akstum li̱chánat.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Ixdiscípulos takalasquínilh tú ixuamputún amá takalhchihuí̱n,
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 y Jesús ca̱huánilh:
10 Jesus respondeu:
11 ’Chí tla̱n cama̱kachakxí̱tit la̱ cama lacspi̱ta namá xatakalhchihuí̱n chana̱ná: Amá ixtalhtzi tachaná̱n chi̱malacastuca ixtachihuí̱n Dios.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Amá tijia ana ní tatama̱chá makapitzi ixtalhtzi tachaná̱n cca̱li̱ma̱lacastuca cristianos tí takaxmata ixtachihuí̱n Dios pero tlajaná min ma̱ke̱nú tachihuí̱n mi̱ma takáxmatli ixnacujcán xlacata ni̱ nataca̱najlá y ni̱ natalakma̱xtú ixli̱stacnicán.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Amá ca̱chihuixni ní tatama̱chá makapitzi tachaná̱n cca̱li̱ma̱lacastuca cristianos tí talakatí takaxmata ixtachihuí̱n Dios y hasta taca̱najlá laktzu̱ quilhtamacú, pero con ta̱kspulá tú ni̱ tlá̱n y ca̱li̱chihui̱nancán yaj tali̱pa̱huán porque ni̱ pu̱lhmá̱n tamaca̱ni̱t ixtankaxe̱kcán.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Amá ca̱xpayatni ana ní sok tá̱kpulh tachaná̱n cca̱li̱ma̱lacastuca cristianos tí takaxmata ixtachihuí̱n Dios y taca̱najlá, pero la̱ta li̱án ixlatama̱tcán tzucú ta̱katuyún, tzucú tali̱pa̱huán huata ixtumi̱ncán y la̱ li̱pa̱xau natalatamá y chuná tama̱ksni̱kó tú ixtali̱pa̱huán y ni̱ tama̱stá ixtahuacatcán.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Amá tla̱n tíyat ní tatama̱chá lhu̱hua tachaná̱n y tamá̱sta̱lh ixtahuacatcán cca̱li̱ma̱lacastuca cristianos tí takaxmata ixtachihuí̱n Dios y tama̱quí nac ixnacujcán y tatzaksá tama̱sí ixtahuácat nac ixlatama̱tcán tú tama̱kachakxi̱ni̱t.
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Jesús ca̱huanipá cristianos:
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Na̱ chuná siempre taka̱scán tú tla̱n tze̱k ma̱qui̱cán, y tú tze̱k tlahuacán siempre qui̱catzi̱cán ixli̱maka̱s y ca̱lakuá̱n tamakxtaka tú ixma̱tze̱kma̱ca.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Chí cakaxpáttit tú cama ca̱huaniyá̱n: amá tí kalhi̱yá tla̱n talacpuhuá̱n ma̱s ama̱ca ma̱xqui̱cán talacapa̱stacni hua̱k nama̱kachakxí, pero tí caj actzú kalhí ama̱ca maklhti̱cán hasta ni̱ma̱ ixli̱skalhma̱ca.
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Maktum quilhtamacú ixna̱na ixnata̱camán Jesús támilh talacaputzá ana ní ixchihui̱nama, pero como snu̱n istzamacán ni̱ lá tama̱lacatzúhui̱lh.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Cha̱tum cristiano huánilh:
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Jesús ca̱huánilh hua̱k cristianos:
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Maktum quilhtamacú a̱lacatunu pu̱latama̱n Jesús ca̱ta̱táju̱lh ixapóstoles nac aktum barco y ca̱huánilh:
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 y la̱ta ixtatla̱huama̱na Jesús lhtátalh. Ni̱ mákat ixta̱ni̱t acxni také̱talh akxtulú̱n nac chúchut y tzúculh li̱tatzamá chúchut ixbarcojcán hasta ixta̱ktzi̱putún.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Xlacán tajicuanko̱lh, lacapala ta̱lh tama̱stacní Jesús y tahuánilh:
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Entonces ca̱huánilh ixdiscípulos:
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Jesús ca̱tá̱chalh ixdiscípulos ixa̱quilhtu̱tu pupunú nac aktum pu̱latama̱n huanicán Gadara ixta̱kalhpa̱xtoka pu̱latama̱n Galilea.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Amá nac ca̱chiquí̱n ixlama cha̱tum chixcú ni̱ma̱ maká̱n ixtamactanu̱ma̱na ixespiritucán tlajananí̱n. Xlá yaj ixlhaka̱nán; ni̱ ixtahuilá nac ixchic ixlatamá nac lhucu ni̱ma̱ ixlacahuaxcani̱t nac talhpá̱n ní ixca̱pu̱ma̱nu̱cán ni̱n. Acxni tá̱ctalh Jesús xlá ni̱ alh lakapa̱xtoka,
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 y acxni ácxilhli aktásalh, tatzokóstalh ixlacatí̱n y chuné ma̱ktási̱lh:
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 Jaé chixcú chú ixchihui̱nani̱t porque Jesús li̱ma̱páksi̱lh amá ixespíritu tlajaná camactáxtulh amá chixcú. Maklhu̱hua ixli̱makachi̱cán, ixli̱tantu̱chi̱cán cadenas xlacata ni̱ natza̱lá, pero acxni ixmactanú amá tlajaná ixma̱xquí li̱tlihueke caca̱lácputxli y ixaktlakahuaká caalh latamá ana ní ni̱ lama cristianos.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Jesús kalasquínilh:
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Y tamáksquilh Jesús catláhualh li̱tlá̱n ni̱ caca̱ma̱lakácha̱lh nata̱kxtakajnán.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Como tá̱cxilhli lhu̱hua paxni ixtahua̱yampu̱lá lacatzú nac sipi, amá tlajananí̱n tahuánilh caca̱má̱xqui̱lh li̱tlá̱n catamactánu̱lh amá paxni y Jesús ma̱tlá̱ni̱lh.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Amá ixespiritucán tlajananí̱n tuncán tamactáxtulh amá chixcú y tatánu̱lh ixmacnicán paxni. Pero huata tamactánu̱lh tzúculh talactza̱lanán la̱ catachíyalh y tapa̱tástalh lacatum ca̱kalhpu̱lhma̱n y aná tamu̱xtuko̱lh nac pupunú amá paxni.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Ixmaktakalhnani̱n paxni acxni tá̱cxilhli la̱ táni̱lh ixpaxnicán tatza̱lh ta̱lh tahuán nac ca̱chiquí̱n y nac ca̱tucuxtú̱n tú ixqui̱taxtuni̱t.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Lhu̱hua cristianos támilh tá̱cxila tú ixlani̱t. Acxni táchilh tá̱cxilhli Jesús y amá chixcú tí ixmactaxtuni̱t tlajaná curucs ixuí ixpa̱xtu̱n Jesús; ixlhaka̱nani̱t, yaj ixchiyani̱t, xlacán tajicuanko̱lh.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Makapitzi tí tla̱n ixta̱cxilhni̱t la̱ aksá̱nalh amá chixcú tzúculh talacspi̱ta la̱ ixtamactaxtuni̱t tlajananí̱n.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Acxni tama̱kachakxi̱ko̱lh amá cristianos xalac Gadara y tí ixtalama̱na lacatzú, tahuánilh Jesús caalh a̱lacatunu porque ixtajicuán para tú naqui̱taxtupará. Xlá taju̱pá nac barco xlacata naán a̱lacatunu,
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 pero amá chixcú tí ma̱ksá̱ni̱lh mactáxtulh tlajananí̱n tzúculh huaní camá̱xqui̱lh li̱tlá̱n catakókelh pakán ní ixama. Jesús ni̱ ma̱tlá̱ni̱lh y huánilh:
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 ―Mejor catamákxtakti, capit nac mínchic y caca̱li̱ma̱kalhchihui̱ni xa̱makapitzi la̱ Dios lakalhamani̱tán y ma̱ksa̱ni̱ni̱tán.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Jesús cha̱mpá ixa̱quilhtu̱tu pupunú, hua̱k cristianos tapa̱xahuako̱lh acxni tá̱cxilhli porque hua̱k ixtakalhi̱ma̱na.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Cha̱tum chixcú huanicán Jairo ixacpuxcún akchihui̱nán nac sinagoga xla amá cachiquí̱n lacapala ma̱lacatzúhui̱lh Jesús, tatzokostánilh y xcalánilh caalh nac ixchic,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 porque cha̱stum istzuma̱t xa̱kcu̱tuy ca̱ta ixta̱tatlá ixni̱majá. Jesús tá̱alh, lhu̱hua cristianos tatakókelh hasta ixtalacxquití la̱ta istzamacán.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Na̱ aná ixán cha̱tum pusca̱t ni̱ma̱ ixkalhi̱yá akcu̱tuy ca̱ta la̱ta itstajma ixkalhni; doctores ixca̱li̱lactlahuani̱t hua̱k la̱ta tú ixkalhí, pero ni̱tí ixca̱xtlahuani̱t.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Xlá ma̱lacatzúhui̱lh Jesús y quilhpa̱xamánilh ixlháka̱t, y tuncán maklhcátzi̱lh la̱ aksá̱nalh porque xúncnilh ní ixtala̱kalhi̱ni̱t.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Jesús acxcátzi̱lh xlacata huí tí ma̱ksá̱ni̱lh y kalasquiní̱nalh:
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Jesús ca̱huánilh:
46 Mas Jesus insistiu:
47 Como amá pusca̱t ixcatzí tú ixtlahuani̱t, tzúculh tatlaná y ma̱lacatzúhui̱lh Jesús, y la̱ta tzamacán kalhapálalh hua̱nchi ixquilhpa̱xamani̱t ixlháka̱t y la̱ tuncán ixaksa̱nani̱t.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Xlá kálhti̱lh:
48 Então Jesus lhe disse:
49 Chu̱tacú ya̱ tla̱n ixchihui̱nankó acxni chilh cha̱tum chixcú ixmina̱chá ixchic Jairo amá tí ixacpuxcún akchihui̱nán nac sinagoga y huánilh:
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Jesús káxmatli y huánilh Jairo:
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Caj puntzú tácha̱lh nac ákxtaka Jesús ni̱ lacásquilh natatanú lhu̱hua cristianos ní ixmá xaní̱n amá tzuma̱t huata catatánu̱lh Pedro, Juan, Jacobo, ixna̱na, ixti̱cú amá tzuma̱t.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Hua̱k ixtalakaputzama̱na ixtalaktasama̱na amá tzuma̱t, Jesús ca̱huánilh:
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Xlacán tali̱tzíyalh ixtachihuí̱n porque ixta̱cxilhni̱t la̱ ixni̱ni̱t amá tzuma̱t.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Jesús chipánilh ixmacán amá xaní̱n tzuma̱t y chuné ta̱chihuí̱nalh:
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Ixespíritu amá tzuma̱t taspitpá y tuncán lacastacuánalh ca̱li̱ní̱n. A̱stá̱n li̱ma̱paksí̱nalh cama̱xqui̱ca tú nali̱hua̱yán.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Ixnati̱cún tacá̱cni̱lh tú ixtlahuani̱t Jesús, pero xlá ca̱huánilh ni̱tí catali̱ma̱kalhchihuí̱ni̱lh tú ixqui̱taxtuni̱t.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.