Lucas 20

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Maktum chichiní acxni Jesús ixca̱li̱ta̱chihui̱nama cristianos ixtachihuí̱n Dios y la̱ tla̱n tataxtuní táchilh makapitzi xanapuxcun curas, ixma̱kalhtahuake̱naní̱n judíos y lakko̱lún ma̱paksi̱naní̱n.
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Tata̱chihuí̱nalh, y takalasquínilh:
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Jesús ca̱kálhti̱lh, y ca̱huánilh:
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 ¿ticu li̱ma̱páksi̱lh Juan Bautista naca̱kmunú cristianos, Dios, o cristianos?
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Xlacán tzúculh talacpuhuán la̱ natakalhtí; ixtara̱huaní:
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Y para huaniyá̱u xlacata lacchixcuhuí̱n tali̱ma̱páksi̱lh, tla̱n natasi̱tzí cristianos y naquinca̱ctalayá̱n porque xlacán tacanajlá xlacata Dios ma̱lakácha̱lh Juan nali̱chihui̱nán ca̱quilhtamacú.
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Como ni̱ lá tama̱táncsalh ixtachihui̱ncán, tahuánilh:
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Jesús na̱ ca̱huánilh:
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Jesús acs ca̱lacá̱nilh hua̱k cristianos y ca̱huánilh jaé takalhchihuí̱n:
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Acxni cha̱lh ixquilhta napuxnancán, ma̱lakácha̱lh cha̱tum ixtasa̱cua xlacata naca̱ma̱tají amá cha̱lhca̱tnaní̱n tú ixtali̱ní. Pero xlacán ta̱kkaxími̱lh y ni̱tú tamá̱xqui̱lh.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Amá xapu̱chiná ma̱lakacha̱pá a̱cha̱tum ixtasa̱cua y na̱ chuná ta̱kkaxími̱lh, tali̱kalhkamá̱nalh y ni̱tú tamá̱xqui̱lh.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Todavía ma̱lakácha̱lh a̱cha̱tum, pero na̱ chuná tala̱kalhí̱nilh ixtasa̱cua y ta̱ktlakáli̱lh.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 ’Amá ko̱lú ixkalhí cha̱tum ixkahuasa, y tzúculh lacpuhuán: “¿Tucu xactláhualh? Mejor cama ma̱lakachá quinkahuasa tí snu̱n clakalhamán. Cpuhuán natakaxmata tú naca̱huaní namá lacli̱xcajnit lacchixcuhuí̱n.”
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Xlá ma̱lakácha̱lh ixkahuasa y amá lacchixcuhuí̱n acxni tá̱cxilhli tzúculh tata̱huaní: “Huá namá kahuasa tí ama ta̱tamakxtaka hua̱k herencia acxni naní ixti̱cú. Chí tuncán camakni̱huí xlacata aquín ixpu̱chinaní̱n nahuaná̱u jaé ca̱quihuí̱n.”
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Amá cha̱lhca̱tnaní̱n táli̱lh amá kahuasa lacatum ní lakamákat y aná tamákni̱lh.
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 ¿Ni̱ puhuaná̱tit xlacata namín ca̱makní amá lacli̱xcájnit cha̱lhca̱tnaní̱n y tunu tí naca̱ma̱xquí ixca̱quihuí̱n?
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Xlá acs ca̱lacá̱cxilhli y ca̱huánilh:
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Para cha̱tum cristiano li̱ta̱cuacá jaé chíhuix ixacstu ama talactucxa, y para cha̱tum actamá jaé chíhuix ama lakchatamí.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Xanapuxcun curas y ixma̱kalhtahuake̱nacan judíos la̱ takaxmatko̱lh ixtachihuí̱n Jesús tama̱kachákxi̱lh xlacata huá ixca̱li̱chihui̱nani̱t. Ana tuncán tachipapútulh xlacata natalí̱n nac pu̱ma̱paksi̱n pero como snu̱n istzamacán tajicuánilh cristianos para natali̱kahuá y natamaklhti̱nán Jesús.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Tzúculh tascalí tama̱lakácha̱lh makapitzi lacchixcuhuí̱n tí li̱catzi ixtali̱tanú lactlá̱n cristianos xlacata nata̱kskahuí Jesús y nahuán tú ni̱ chuná qui̱taxtú y tla̱n natama̱lacapú ixlacatí̱n ma̱paksi̱na romano.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Jaé lacchixcuhuí̱n maktum takalasquínilh:
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Chí clacasquiná̱u quila̱huaníu, ¿cha̱ tla̱n qui̱taxtú la̱ clakaxokoniyá̱u tumi̱n xapuxcu ma̱paksi̱na romano, o ni̱ mini̱ní naclakaxoko̱naná̱u?
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Jesús acxcátzi̱lh caj ixtakalhputzama̱na y ca̱huánilh:
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 Quila̱ma̱si̱níu mactum tumi̱n. Chí quila̱huaníu, ¿ticu ixretrato y ticu ixtacuhui̱ní tatzokni̱t ixlacán jaé tumi̱n?
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Jesús ca̱huánilh:
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Xlacán a̱huata acs tatá̱yalh, yaj tacátzi̱lh tú natakalasquiní porque Jesús ni̱cxni ixaktzanká. ¡Tancs ixkalhti̱nán ixlacati̱ncán cristianos!
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 A̱stá̱n talákalh Jesús makapitzi tí tahuán ni̱ talacastacuanán ni̱n nac ca̱li̱ní̱n y takalasquínilh:
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 ―Maestro, nac ixtapáksi̱t Moisés huan, para cha̱tum chixcú tamakaxtokni̱t y ní, la̱ta ni̱ ca̱kalhi̱ni̱t ixcamán, xatajó ixta̱cam cata̱tamakáxtokli ixya̱stá y catakálhi̱lh ixcamancán xlacata ni̱ nalaksputa ixtacuhui̱ní ixta̱cam.
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Maktum ixtalama̱na cha̱tujún li̱ta̱camán. Xapuxcu tamakáxtokli y ni̱lh ni̱ para takálhi̱lh ixcamancán.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Ixli̱cha̱tuy ixta̱cam ta̱tamakáxtokli ixya̱stá, pero na̱ ni̱lh y ni̱ takálhi̱lh ixcamancán.
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 Ixli̱cha̱tutu ixta̱cam na̱ ta̱tamakáxtokli ixya̱stá, y hua̱k xa̱makapitzi na̱ chuná. Pero hua̱k táni̱lh y ni̱ cha̱tum tí kálhi̱lh ixcamán.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Hasta cha̱lh quilhtamacú amá pusca̱t na̱ ni̱lh.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Chí quila̱huaníu, acxni natalacastacuanán nac ca̱li̱ní̱n, ¿ticu ixta̱cha̱t nahuán pues hua̱k ixcha̱tujuncán li̱ta̱camán ta̱tamakáxtokli amá pusca̱t?
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Jesús ca̱kálhti̱lh:
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Pero amá cristianos tí ca̱lacsacni̱t Dios natalacastacuanán ca̱li̱ní̱n y natalatamá nac akapú̱n, ya̱cxni ama tatamakaxtoka, ni̱ para tama̱makaxtoka ixcamancán.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Ama talatamá cani̱cxnihuá quilhtamacú la̱ ángeles, pues tí lacastacuanán ca̱li̱ní̱n li̱ma̱nu̱cán xli̱ca̱na ixcam Dios.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 ¿Pero huixín catzi̱putuná̱tit para talacastacuanán ni̱n? Calacapa̱stáctit tú tzokli Moisés nac Escrituras, xlá huan la̱ ta̱chihuí̱nalh Dios la̱ta itlhcuta̱yama akatum quihui y huánilh la̱ Dios ixca̱maktakalhmajcú Abraham, Isaac y Jacob, ma̱squi xlacán maká̱n ixtani̱ni̱ttá.
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Dios lama xastacnán huá tla̱n ca̱li̱ma̱lacastacuaní ni̱n nac ca̱li̱ní̱n. Hua̱k tí tastacnán y tí tani̱ti̱lhá ca̱quilhtamacú tamacuaní namá xastacnán Dios.
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Makapitzi ixma̱kalhtahuake̱nacán judíos tí ixtalaya̱na aná tahuánilh Jesús:
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 A̱stá̱n yaj tí kálhi̱lh li̱camama tí nakalhputzá Jesús xlacata ixacstu natalaksí.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Jesús ca̱kalasquínilh hua̱k cristianos:
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Ca̱ksántit la̱ David tzokli lacatum nac ixlibro huanicán Salmos:
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 hasta xní nacca̱makatlajá hua̱k mienemigos xlacata acxtum natalakachixcuhui̱yá̱n.”
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Huá cca̱li̱huaniyá̱n, ¿nicu li̱puhuaná̱tit xlacata Cristo ixli̱talakapasni rey David nahuán si pi̱huá rey David li̱macá̱n ixpu̱chiná tí ama lakma̱xtú?
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Jesús ca̱huánilh ixdiscípulos la̱ta takaxmatma̱na hua̱k cristianos:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 ―Huixín ni̱ caca̱makslihuekétit ixkasatcán namá ixma̱kalhtahuake̱nacán judíos tí tama̱sí ixtachihuí̱n Dios. Xlacán talakatí tahuilí lactla̱n laclhmá̱n lháka̱t, nac li̱tamá̱u talacasquín caca̱huanica kalhé̱n la̱ lactali̱pa̱u lacchixcuhuí̱n. Nac ixpu̱tamakstoknicán judíos talakatí tatahuilá nac lactlá̱n pu̱táhui̱lh y nac fiestas talacasquín pu̱la caca̱ma̱hui̱ca.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Na̱ chuná ta̱kskahuimaklhtí ixchiccán viudas, y xlacata ni̱tí tú naca̱li̱ya̱huá li̱catzi lhu̱hua tú tali̱kalhtahuake̱ní Dios. Pero ni̱ para talacpuhuán xlacata xlacán ma̱s lhu̱hua castigo ama̱ca ca̱ma̱xqui̱cán.
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.