Lucas 20

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Maktum chichiní acxni Jesús ixca̱li̱ta̱chihui̱nama cristianos ixtachihuí̱n Dios y la̱ tla̱n tataxtuní táchilh makapitzi xanapuxcun curas, ixma̱kalhtahuake̱naní̱n judíos y lakko̱lún ma̱paksi̱naní̱n.
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 Tata̱chihuí̱nalh, y takalasquínilh:
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Jesús ca̱kálhti̱lh, y ca̱huánilh:
3 Jesus respondeu:
4 ¿ticu li̱ma̱páksi̱lh Juan Bautista naca̱kmunú cristianos, Dios, o cristianos?
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Xlacán tzúculh talacpuhuán la̱ natakalhtí; ixtara̱huaní:
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Y para huaniyá̱u xlacata lacchixcuhuí̱n tali̱ma̱páksi̱lh, tla̱n natasi̱tzí cristianos y naquinca̱ctalayá̱n porque xlacán tacanajlá xlacata Dios ma̱lakácha̱lh Juan nali̱chihui̱nán ca̱quilhtamacú.
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Como ni̱ lá tama̱táncsalh ixtachihui̱ncán, tahuánilh:
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Jesús na̱ ca̱huánilh:
8 Jesus disse:
9 Jesús acs ca̱lacá̱nilh hua̱k cristianos y ca̱huánilh jaé takalhchihuí̱n:
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Acxni cha̱lh ixquilhta napuxnancán, ma̱lakácha̱lh cha̱tum ixtasa̱cua xlacata naca̱ma̱tají amá cha̱lhca̱tnaní̱n tú ixtali̱ní. Pero xlacán ta̱kkaxími̱lh y ni̱tú tamá̱xqui̱lh.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Amá xapu̱chiná ma̱lakacha̱pá a̱cha̱tum ixtasa̱cua y na̱ chuná ta̱kkaxími̱lh, tali̱kalhkamá̱nalh y ni̱tú tamá̱xqui̱lh.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Todavía ma̱lakácha̱lh a̱cha̱tum, pero na̱ chuná tala̱kalhí̱nilh ixtasa̱cua y ta̱ktlakáli̱lh.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 ’Amá ko̱lú ixkalhí cha̱tum ixkahuasa, y tzúculh lacpuhuán: “¿Tucu xactláhualh? Mejor cama ma̱lakachá quinkahuasa tí snu̱n clakalhamán. Cpuhuán natakaxmata tú naca̱huaní namá lacli̱xcajnit lacchixcuhuí̱n.”
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Xlá ma̱lakácha̱lh ixkahuasa y amá lacchixcuhuí̱n acxni tá̱cxilhli tzúculh tata̱huaní: “Huá namá kahuasa tí ama ta̱tamakxtaka hua̱k herencia acxni naní ixti̱cú. Chí tuncán camakni̱huí xlacata aquín ixpu̱chinaní̱n nahuaná̱u jaé ca̱quihuí̱n.”
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Amá cha̱lhca̱tnaní̱n táli̱lh amá kahuasa lacatum ní lakamákat y aná tamákni̱lh.
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 ¿Ni̱ puhuaná̱tit xlacata namín ca̱makní amá lacli̱xcájnit cha̱lhca̱tnaní̱n y tunu tí naca̱ma̱xquí ixca̱quihuí̱n?
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Xlá acs ca̱lacá̱cxilhli y ca̱huánilh:
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Para cha̱tum cristiano li̱ta̱cuacá jaé chíhuix ixacstu ama talactucxa, y para cha̱tum actamá jaé chíhuix ama lakchatamí.
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Xanapuxcun curas y ixma̱kalhtahuake̱nacan judíos la̱ takaxmatko̱lh ixtachihuí̱n Jesús tama̱kachákxi̱lh xlacata huá ixca̱li̱chihui̱nani̱t. Ana tuncán tachipapútulh xlacata natalí̱n nac pu̱ma̱paksi̱n pero como snu̱n istzamacán tajicuánilh cristianos para natali̱kahuá y natamaklhti̱nán Jesús.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Tzúculh tascalí tama̱lakácha̱lh makapitzi lacchixcuhuí̱n tí li̱catzi ixtali̱tanú lactlá̱n cristianos xlacata nata̱kskahuí Jesús y nahuán tú ni̱ chuná qui̱taxtú y tla̱n natama̱lacapú ixlacatí̱n ma̱paksi̱na romano.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Jaé lacchixcuhuí̱n maktum takalasquínilh:
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Chí clacasquiná̱u quila̱huaníu, ¿cha̱ tla̱n qui̱taxtú la̱ clakaxokoniyá̱u tumi̱n xapuxcu ma̱paksi̱na romano, o ni̱ mini̱ní naclakaxoko̱naná̱u?
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Jesús acxcátzi̱lh caj ixtakalhputzama̱na y ca̱huánilh:
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 Quila̱ma̱si̱níu mactum tumi̱n. Chí quila̱huaníu, ¿ticu ixretrato y ticu ixtacuhui̱ní tatzokni̱t ixlacán jaé tumi̱n?
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Jesús ca̱huánilh:
25 Então Jesus disse:
26 Xlacán a̱huata acs tatá̱yalh, yaj tacátzi̱lh tú natakalasquiní porque Jesús ni̱cxni ixaktzanká. ¡Tancs ixkalhti̱nán ixlacati̱ncán cristianos!
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 A̱stá̱n talákalh Jesús makapitzi tí tahuán ni̱ talacastacuanán ni̱n nac ca̱li̱ní̱n y takalasquínilh:
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 ―Maestro, nac ixtapáksi̱t Moisés huan, para cha̱tum chixcú tamakaxtokni̱t y ní, la̱ta ni̱ ca̱kalhi̱ni̱t ixcamán, xatajó ixta̱cam cata̱tamakáxtokli ixya̱stá y catakálhi̱lh ixcamancán xlacata ni̱ nalaksputa ixtacuhui̱ní ixta̱cam.
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Maktum ixtalama̱na cha̱tujún li̱ta̱camán. Xapuxcu tamakáxtokli y ni̱lh ni̱ para takálhi̱lh ixcamancán.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Ixli̱cha̱tuy ixta̱cam ta̱tamakáxtokli ixya̱stá, pero na̱ ni̱lh y ni̱ takálhi̱lh ixcamancán.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Ixli̱cha̱tutu ixta̱cam na̱ ta̱tamakáxtokli ixya̱stá, y hua̱k xa̱makapitzi na̱ chuná. Pero hua̱k táni̱lh y ni̱ cha̱tum tí kálhi̱lh ixcamán.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Hasta cha̱lh quilhtamacú amá pusca̱t na̱ ni̱lh.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Chí quila̱huaníu, acxni natalacastacuanán nac ca̱li̱ní̱n, ¿ticu ixta̱cha̱t nahuán pues hua̱k ixcha̱tujuncán li̱ta̱camán ta̱tamakáxtokli amá pusca̱t?
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Jesús ca̱kálhti̱lh:
34 Jesus respondeu:
35 Pero amá cristianos tí ca̱lacsacni̱t Dios natalacastacuanán ca̱li̱ní̱n y natalatamá nac akapú̱n, ya̱cxni ama tatamakaxtoka, ni̱ para tama̱makaxtoka ixcamancán.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Ama talatamá cani̱cxnihuá quilhtamacú la̱ ángeles, pues tí lacastacuanán ca̱li̱ní̱n li̱ma̱nu̱cán xli̱ca̱na ixcam Dios.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 ¿Pero huixín catzi̱putuná̱tit para talacastacuanán ni̱n? Calacapa̱stáctit tú tzokli Moisés nac Escrituras, xlá huan la̱ ta̱chihuí̱nalh Dios la̱ta itlhcuta̱yama akatum quihui y huánilh la̱ Dios ixca̱maktakalhmajcú Abraham, Isaac y Jacob, ma̱squi xlacán maká̱n ixtani̱ni̱ttá.
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Dios lama xastacnán huá tla̱n ca̱li̱ma̱lacastacuaní ni̱n nac ca̱li̱ní̱n. Hua̱k tí tastacnán y tí tani̱ti̱lhá ca̱quilhtamacú tamacuaní namá xastacnán Dios.
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Makapitzi ixma̱kalhtahuake̱nacán judíos tí ixtalaya̱na aná tahuánilh Jesús:
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 A̱stá̱n yaj tí kálhi̱lh li̱camama tí nakalhputzá Jesús xlacata ixacstu natalaksí.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Jesús ca̱kalasquínilh hua̱k cristianos:
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Ca̱ksántit la̱ David tzokli lacatum nac ixlibro huanicán Salmos:
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 hasta xní nacca̱makatlajá hua̱k mienemigos xlacata acxtum natalakachixcuhui̱yá̱n.”
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Huá cca̱li̱huaniyá̱n, ¿nicu li̱puhuaná̱tit xlacata Cristo ixli̱talakapasni rey David nahuán si pi̱huá rey David li̱macá̱n ixpu̱chiná tí ama lakma̱xtú?
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Jesús ca̱huánilh ixdiscípulos la̱ta takaxmatma̱na hua̱k cristianos:
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 ―Huixín ni̱ caca̱makslihuekétit ixkasatcán namá ixma̱kalhtahuake̱nacán judíos tí tama̱sí ixtachihuí̱n Dios. Xlacán talakatí tahuilí lactla̱n laclhmá̱n lháka̱t, nac li̱tamá̱u talacasquín caca̱huanica kalhé̱n la̱ lactali̱pa̱u lacchixcuhuí̱n. Nac ixpu̱tamakstoknicán judíos talakatí tatahuilá nac lactlá̱n pu̱táhui̱lh y nac fiestas talacasquín pu̱la caca̱ma̱hui̱ca.
46 — Cuidado com os
47 Na̱ chuná ta̱kskahuimaklhtí ixchiccán viudas, y xlacata ni̱tí tú naca̱li̱ya̱huá li̱catzi lhu̱hua tú tali̱kalhtahuake̱ní Dios. Pero ni̱ para talacpuhuán xlacata xlacán ma̱s lhu̱hua castigo ama̱ca ca̱ma̱xqui̱cán.
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.