Lucas 20

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Maktum chichiní acxni Jesús ixca̱li̱ta̱chihui̱nama cristianos ixtachihuí̱n Dios y la̱ tla̱n tataxtuní táchilh makapitzi xanapuxcun curas, ixma̱kalhtahuake̱naní̱n judíos y lakko̱lún ma̱paksi̱naní̱n.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Tata̱chihuí̱nalh, y takalasquínilh:
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Jesús ca̱kálhti̱lh, y ca̱huánilh:
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ¿ticu li̱ma̱páksi̱lh Juan Bautista naca̱kmunú cristianos, Dios, o cristianos?
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Xlacán tzúculh talacpuhuán la̱ natakalhtí; ixtara̱huaní:
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Y para huaniyá̱u xlacata lacchixcuhuí̱n tali̱ma̱páksi̱lh, tla̱n natasi̱tzí cristianos y naquinca̱ctalayá̱n porque xlacán tacanajlá xlacata Dios ma̱lakácha̱lh Juan nali̱chihui̱nán ca̱quilhtamacú.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Como ni̱ lá tama̱táncsalh ixtachihui̱ncán, tahuánilh:
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Jesús na̱ ca̱huánilh:
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Jesús acs ca̱lacá̱nilh hua̱k cristianos y ca̱huánilh jaé takalhchihuí̱n:
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Acxni cha̱lh ixquilhta napuxnancán, ma̱lakácha̱lh cha̱tum ixtasa̱cua xlacata naca̱ma̱tají amá cha̱lhca̱tnaní̱n tú ixtali̱ní. Pero xlacán ta̱kkaxími̱lh y ni̱tú tamá̱xqui̱lh.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Amá xapu̱chiná ma̱lakacha̱pá a̱cha̱tum ixtasa̱cua y na̱ chuná ta̱kkaxími̱lh, tali̱kalhkamá̱nalh y ni̱tú tamá̱xqui̱lh.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Todavía ma̱lakácha̱lh a̱cha̱tum, pero na̱ chuná tala̱kalhí̱nilh ixtasa̱cua y ta̱ktlakáli̱lh.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 ’Amá ko̱lú ixkalhí cha̱tum ixkahuasa, y tzúculh lacpuhuán: “¿Tucu xactláhualh? Mejor cama ma̱lakachá quinkahuasa tí snu̱n clakalhamán. Cpuhuán natakaxmata tú naca̱huaní namá lacli̱xcajnit lacchixcuhuí̱n.”
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Xlá ma̱lakácha̱lh ixkahuasa y amá lacchixcuhuí̱n acxni tá̱cxilhli tzúculh tata̱huaní: “Huá namá kahuasa tí ama ta̱tamakxtaka hua̱k herencia acxni naní ixti̱cú. Chí tuncán camakni̱huí xlacata aquín ixpu̱chinaní̱n nahuaná̱u jaé ca̱quihuí̱n.”
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Amá cha̱lhca̱tnaní̱n táli̱lh amá kahuasa lacatum ní lakamákat y aná tamákni̱lh.
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 ¿Ni̱ puhuaná̱tit xlacata namín ca̱makní amá lacli̱xcájnit cha̱lhca̱tnaní̱n y tunu tí naca̱ma̱xquí ixca̱quihuí̱n?
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Xlá acs ca̱lacá̱cxilhli y ca̱huánilh:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Para cha̱tum cristiano li̱ta̱cuacá jaé chíhuix ixacstu ama talactucxa, y para cha̱tum actamá jaé chíhuix ama lakchatamí.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Xanapuxcun curas y ixma̱kalhtahuake̱nacan judíos la̱ takaxmatko̱lh ixtachihuí̱n Jesús tama̱kachákxi̱lh xlacata huá ixca̱li̱chihui̱nani̱t. Ana tuncán tachipapútulh xlacata natalí̱n nac pu̱ma̱paksi̱n pero como snu̱n istzamacán tajicuánilh cristianos para natali̱kahuá y natamaklhti̱nán Jesús.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Tzúculh tascalí tama̱lakácha̱lh makapitzi lacchixcuhuí̱n tí li̱catzi ixtali̱tanú lactlá̱n cristianos xlacata nata̱kskahuí Jesús y nahuán tú ni̱ chuná qui̱taxtú y tla̱n natama̱lacapú ixlacatí̱n ma̱paksi̱na romano.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Jaé lacchixcuhuí̱n maktum takalasquínilh:
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Chí clacasquiná̱u quila̱huaníu, ¿cha̱ tla̱n qui̱taxtú la̱ clakaxokoniyá̱u tumi̱n xapuxcu ma̱paksi̱na romano, o ni̱ mini̱ní naclakaxoko̱naná̱u?
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Jesús acxcátzi̱lh caj ixtakalhputzama̱na y ca̱huánilh:
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 Quila̱ma̱si̱níu mactum tumi̱n. Chí quila̱huaníu, ¿ticu ixretrato y ticu ixtacuhui̱ní tatzokni̱t ixlacán jaé tumi̱n?
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Jesús ca̱huánilh:
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Xlacán a̱huata acs tatá̱yalh, yaj tacátzi̱lh tú natakalasquiní porque Jesús ni̱cxni ixaktzanká. ¡Tancs ixkalhti̱nán ixlacati̱ncán cristianos!
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 A̱stá̱n talákalh Jesús makapitzi tí tahuán ni̱ talacastacuanán ni̱n nac ca̱li̱ní̱n y takalasquínilh:
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 ―Maestro, nac ixtapáksi̱t Moisés huan, para cha̱tum chixcú tamakaxtokni̱t y ní, la̱ta ni̱ ca̱kalhi̱ni̱t ixcamán, xatajó ixta̱cam cata̱tamakáxtokli ixya̱stá y catakálhi̱lh ixcamancán xlacata ni̱ nalaksputa ixtacuhui̱ní ixta̱cam.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Maktum ixtalama̱na cha̱tujún li̱ta̱camán. Xapuxcu tamakáxtokli y ni̱lh ni̱ para takálhi̱lh ixcamancán.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Ixli̱cha̱tuy ixta̱cam ta̱tamakáxtokli ixya̱stá, pero na̱ ni̱lh y ni̱ takálhi̱lh ixcamancán.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Ixli̱cha̱tutu ixta̱cam na̱ ta̱tamakáxtokli ixya̱stá, y hua̱k xa̱makapitzi na̱ chuná. Pero hua̱k táni̱lh y ni̱ cha̱tum tí kálhi̱lh ixcamán.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Hasta cha̱lh quilhtamacú amá pusca̱t na̱ ni̱lh.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Chí quila̱huaníu, acxni natalacastacuanán nac ca̱li̱ní̱n, ¿ticu ixta̱cha̱t nahuán pues hua̱k ixcha̱tujuncán li̱ta̱camán ta̱tamakáxtokli amá pusca̱t?
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Jesús ca̱kálhti̱lh:
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Pero amá cristianos tí ca̱lacsacni̱t Dios natalacastacuanán ca̱li̱ní̱n y natalatamá nac akapú̱n, ya̱cxni ama tatamakaxtoka, ni̱ para tama̱makaxtoka ixcamancán.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Ama talatamá cani̱cxnihuá quilhtamacú la̱ ángeles, pues tí lacastacuanán ca̱li̱ní̱n li̱ma̱nu̱cán xli̱ca̱na ixcam Dios.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 ¿Pero huixín catzi̱putuná̱tit para talacastacuanán ni̱n? Calacapa̱stáctit tú tzokli Moisés nac Escrituras, xlá huan la̱ ta̱chihuí̱nalh Dios la̱ta itlhcuta̱yama akatum quihui y huánilh la̱ Dios ixca̱maktakalhmajcú Abraham, Isaac y Jacob, ma̱squi xlacán maká̱n ixtani̱ni̱ttá.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Dios lama xastacnán huá tla̱n ca̱li̱ma̱lacastacuaní ni̱n nac ca̱li̱ní̱n. Hua̱k tí tastacnán y tí tani̱ti̱lhá ca̱quilhtamacú tamacuaní namá xastacnán Dios.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Makapitzi ixma̱kalhtahuake̱nacán judíos tí ixtalaya̱na aná tahuánilh Jesús:
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 A̱stá̱n yaj tí kálhi̱lh li̱camama tí nakalhputzá Jesús xlacata ixacstu natalaksí.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Jesús ca̱kalasquínilh hua̱k cristianos:
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Ca̱ksántit la̱ David tzokli lacatum nac ixlibro huanicán Salmos:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 hasta xní nacca̱makatlajá hua̱k mienemigos xlacata acxtum natalakachixcuhui̱yá̱n.”
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Huá cca̱li̱huaniyá̱n, ¿nicu li̱puhuaná̱tit xlacata Cristo ixli̱talakapasni rey David nahuán si pi̱huá rey David li̱macá̱n ixpu̱chiná tí ama lakma̱xtú?
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Jesús ca̱huánilh ixdiscípulos la̱ta takaxmatma̱na hua̱k cristianos:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 ―Huixín ni̱ caca̱makslihuekétit ixkasatcán namá ixma̱kalhtahuake̱nacán judíos tí tama̱sí ixtachihuí̱n Dios. Xlacán talakatí tahuilí lactla̱n laclhmá̱n lháka̱t, nac li̱tamá̱u talacasquín caca̱huanica kalhé̱n la̱ lactali̱pa̱u lacchixcuhuí̱n. Nac ixpu̱tamakstoknicán judíos talakatí tatahuilá nac lactlá̱n pu̱táhui̱lh y nac fiestas talacasquín pu̱la caca̱ma̱hui̱ca.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Na̱ chuná ta̱kskahuimaklhtí ixchiccán viudas, y xlacata ni̱tí tú naca̱li̱ya̱huá li̱catzi lhu̱hua tú tali̱kalhtahuake̱ní Dios. Pero ni̱ para talacpuhuán xlacata xlacán ma̱s lhu̱hua castigo ama̱ca ca̱ma̱xqui̱cán.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.