Lucas 14
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT
1 Maktum quilhtamacú acxni ni̱tí itscuja, Jesús alh hua̱yán nac ixchic cha̱tum xapuxcu fariseo. Pero makapitzi ixtascalima̱na
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 para nama̱ksa̱ní cha̱tum chixcú ni̱ma̱ ixlaccuni̱t y aná ixyá lacatzú.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Xlá ixcatzí ixtalacpuhua̱ncán y ca̱kalasquínilh amá fariseos y ixma̱kalhtahuake̱nacán judíos:
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Como xlacán ni̱ takálhti̱lh, Jesús li̱macxámalh ixmacán amá ta̱tatlá y tuncán aksá̱nalh; a̱stá̱n huánilh caalh nac ixchic.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Pero amá ixma̱kantaxti̱nani̱n ixley Moisés ca̱kalasquínilh:
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Xlacán ni̱ para chú takálhti̱lh ixtachihuí̱n.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Jesús ca̱li̱lacahuá̱nalh xa̱makapitzi lacchixcuhuí̱n la̱ ixtaputzá lactla̱n pu̱táhui̱lh nac mesa ní ixama tahua̱yán. Xlá ca̱huánilh jaé takalhchihuí̱n:
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 ―Aquit cca̱huaniyá̱n, acxni pina nac aktum pu̱tamakaxtokni, ni̱ caputza tahuilaya nac tla̱n pu̱táhui̱lh porque qué tal para chin cha̱tum ma̱s tali̱pa̱u que huix.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Entonces xapu̱chiná nahuaniyá̱n: “Catlahua li̱tlá̱n catake̱nu y cama̱xqui mimpu̱táhui̱lh jaé chixcú.” ¡Snu̱n li̱ma̱xaná naqui̱taxtuniyá̱n la̱ta tzamacán napina tahuilaya hasta ixpakstá̱n!
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Huá cca̱li̱huaniyá̱n huix siempre catahuila hasta ixpakstá̱n pu̱táhui̱lh y xapu̱china ákxtaka acxni na̱cxilá̱n naminá̱n huaniyá̱n: “Amigo, catalacatzu̱hui, juú huí ma̱s tla̱n pu̱táhui̱lh milacata.” Chuná hua̱k tí tahuila̱na nac mesa nata̱cxila la̱ li̱pa̱huaná̱n xapu̱chiná.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Aquit cca̱huaniyá̱n, amá tí ixacstu lactaxtú tali̱pa̱u ama̱ca makxtakcán hasta ixpakstá̱n, y amá tí acs tamakxtaka ni̱ lactlancán ama̱ca ma̱xqui̱cán tla̱n ixpu̱táhui̱lh.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 A̱stá̱n ta̱chihuí̱nalh amá fariseo tí ixuanini̱t caalh hua̱yán nac ixchic:
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Huix acxni tlahuaya li̱lakastá̱n ma̱s macuaniyá̱n caca̱ta̱huá̱yanti pobres, tí ni̱tú takalhí, tí lakatzí̱n y tí tatakalhi̱ni̱t nac ixmacxpa̱ncán o nac ixcha̱xpa̱ncán ni̱lá tascuja.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Huix capa̱xahua ni̱ ca̱katúyunti para ni̱ lá taxokoniyá̱n, pero Dios acxilhmá̱n y hua̱k ama lakapu̱xokoniyá̱n amá quilhtamacú acxni naca̱ma̱lacastacuaní ixcamán tí ca̱lacsacni̱t.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Cha̱tum chixcú tí ixtahua̱yama̱na nac mesa acxni káxmatli jaé tachihuí̱n huá:
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Pero Jesús chuné kálhti̱lh:
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Acxni ixca̱xlako̱ni̱t tahuá huánilh ixtasa̱cua caalh ca̱huaní amá lacchixcuhuí̱n xlacata catamilhá tahua̱yán porque ixca̱xlako̱ni̱ttá tahuá.
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Pero xlacán tzúculh tataquilhtla̱ní xlacata ni̱ lá ixtaán. Cha̱tum kalhtí̱nalh: “Apenas ctamá̱hualh quinca̱quihuí̱n y cama acxila, huá ni̱ lá cli̱án.”
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Xa̱cha̱tum huá: “Apenas ctama̱huani̱t tanquitzis quihuá̱cax cama ca̱li̱cxila para tla̱n tacha̱lhca̱tnán. Quima̱tzanke̱nani ni̱ lá can.”
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 A̱cha̱tum huá: “Apenas ctamakaxtokni̱t y huá xlacata ni̱ lá cli̱án nac fiesta.”
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Amá tasa̱cua táspitli y li̱ma̱kalhchihuí̱ni̱lh ixpatrón la̱ ixtakalhti̱ni̱t amá ixamigos. Xlá li̱cuánit sí̱tzi̱lh y li̱ma̱páksi̱lh ixtasa̱cua: “Capit nac ca̱lactijyí̱n y nac li̱tamá̱u xala ca̱chiquí̱n y caca̱huani catámilh nac fiesta tí pobres ni̱tú takalhí, tí ni̱ lá tacha̱lhca̱tnán, tí lakatzí̱n y tí ni̱ lá tatla̱huán.”
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Jaé tasa̱cua ca̱lí̱milh nac fiesta hua̱k cristianos tí ca̱táka̱sli cani̱huá, pero todavía kalhtá̱xtulh lhu̱hua pu̱táhui̱lh.
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Ixpatrón huanipá: “Chí capit nac ca̱lactijyí̱n y ana ní tzamacán y caca̱ktlakahuaca hua̱k cristianos tí ca̱taka̱sa y ca̱cxila catámilh quintata̱pa̱xahuá nac quiákxtaka.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 ¡Yaj clacasquín catámilh tahua̱yán namá quiamigos ni̱ma̱ xacca̱ma̱tunujnini̱t ixpu̱tahui̱lhcán nac quiákxtaka!”
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Como lhu̱hua cristianos ixtatakoké cha̱li cha̱lí maktum ca̱huánilh:
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 ―Amá cristiano tí quintakokeputún li̱tanu̱putún quidiscípulo, tamaclacasquiní naca̱li̱makxtaka acxni tamaclacasquiní ixti̱cú, ixna̱na, ixta̱cha̱t, ixcamán, ixnata̱camán, y ni̱ para ixli̱stacni calakcátzalh para makatzanká caj quilacata.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Porque aquit huata cli̱macá̱n quidiscípulo amá cristiano tí li̱tamakxtaka akxtakajnán quilacata la̱ cacúcalh aktum culu̱s.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 ’Amá tí quintakokeputún pu̱la tla̱n calacapa̱stácnalh para ma̱tla̱ní tú cma̱lacnú na̱ chuná la̱ acxni cha̱tum chixcú tlahuaputún aktum ákxtaka, pu̱la tla̱n pu̱tlaké ixtumi̱n para accha̱ní nali̱ma̱sputú.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Pues para huata ma̱tzuquí xacimiento y ni̱ tlahuakó xala ta̱lhmá̱n, hua̱k xa̱makapitzi acxni nata̱cxila chuné natali̱kalhkama̱nán:
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 “Namá chixcú ma̱tzúqui̱lh ixchic, pero ni̱ lá ma̱sputú.”
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 ’Na̱ cca̱ta̱ma̱lacastucniyá̱n jaé takalhchihuí̱n: ¿Puhuaná̱tit huixín cha̱tum rey sok ta̱ra̱nica ixenemigo para huata kalhí cha̱ca̱u mi̱lh soldados y xa̱cha̱tum rey kalhí cha̱puxum mi̱lh soldados? Pu̱la lacpuhuán para tla̱n nata̱yaní;
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 para ni̱ macxpa̱chá̱n la̱ta ya̱ chin xa̱cha̱tum rey ca̱ma̱lakachá makapitzi soldados xlacata natalacca̱xlá ni̱ catará̱nicli.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Huá cca̱li̱huaniyá̱n amá tí li̱tanu̱putún quidiscípulo pu̱la cali̱mákxtakli li̱puhuán la̱ta tú kalhí ca̱quilhtamacú xlacata aquit nacma̱xquí tú nali̱ta̱yaní.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 Huixín catzi̱yá̱tit mátzat macuán li̱ma̱skoke̱nancán, pero para namá mátzat makatzanká ixli̱skoke̱n, ¿tucu li̱macuán?
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Ni̱ para ixli̱ca̱xtlahuacan tíyat macuán, ni̱ para li̱ta̱tlahuacán abono. ¡Ahuata makancán! Na̱ chuná tla̱n ca̱qui̱taxtuniyá̱n huixín huá cca̱li̱huaniyá̱n tí kalhí ixteké̱n cama̱kachákxi̱lh tú cca̱huanimá̱n.
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.