Lucas 14

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Maktum quilhtamacú acxni ni̱tí itscuja, Jesús alh hua̱yán nac ixchic cha̱tum xapuxcu fariseo. Pero makapitzi ixtascalima̱na
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 para nama̱ksa̱ní cha̱tum chixcú ni̱ma̱ ixlaccuni̱t y aná ixyá lacatzú.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Xlá ixcatzí ixtalacpuhua̱ncán y ca̱kalasquínilh amá fariseos y ixma̱kalhtahuake̱nacán judíos:
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Como xlacán ni̱ takálhti̱lh, Jesús li̱macxámalh ixmacán amá ta̱tatlá y tuncán aksá̱nalh; a̱stá̱n huánilh caalh nac ixchic.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Pero amá ixma̱kantaxti̱nani̱n ixley Moisés ca̱kalasquínilh:
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Xlacán ni̱ para chú takálhti̱lh ixtachihuí̱n.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Jesús ca̱li̱lacahuá̱nalh xa̱makapitzi lacchixcuhuí̱n la̱ ixtaputzá lactla̱n pu̱táhui̱lh nac mesa ní ixama tahua̱yán. Xlá ca̱huánilh jaé takalhchihuí̱n:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 ―Aquit cca̱huaniyá̱n, acxni pina nac aktum pu̱tamakaxtokni, ni̱ caputza tahuilaya nac tla̱n pu̱táhui̱lh porque qué tal para chin cha̱tum ma̱s tali̱pa̱u que huix.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Entonces xapu̱chiná nahuaniyá̱n: “Catlahua li̱tlá̱n catake̱nu y cama̱xqui mimpu̱táhui̱lh jaé chixcú.” ¡Snu̱n li̱ma̱xaná naqui̱taxtuniyá̱n la̱ta tzamacán napina tahuilaya hasta ixpakstá̱n!
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Huá cca̱li̱huaniyá̱n huix siempre catahuila hasta ixpakstá̱n pu̱táhui̱lh y xapu̱china ákxtaka acxni na̱cxilá̱n naminá̱n huaniyá̱n: “Amigo, catalacatzu̱hui, juú huí ma̱s tla̱n pu̱táhui̱lh milacata.” Chuná hua̱k tí tahuila̱na nac mesa nata̱cxila la̱ li̱pa̱huaná̱n xapu̱chiná.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Aquit cca̱huaniyá̱n, amá tí ixacstu lactaxtú tali̱pa̱u ama̱ca makxtakcán hasta ixpakstá̱n, y amá tí acs tamakxtaka ni̱ lactlancán ama̱ca ma̱xqui̱cán tla̱n ixpu̱táhui̱lh.
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 A̱stá̱n ta̱chihuí̱nalh amá fariseo tí ixuanini̱t caalh hua̱yán nac ixchic:
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Huix acxni tlahuaya li̱lakastá̱n ma̱s macuaniyá̱n caca̱ta̱huá̱yanti pobres, tí ni̱tú takalhí, tí lakatzí̱n y tí tatakalhi̱ni̱t nac ixmacxpa̱ncán o nac ixcha̱xpa̱ncán ni̱lá tascuja.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Huix capa̱xahua ni̱ ca̱katúyunti para ni̱ lá taxokoniyá̱n, pero Dios acxilhmá̱n y hua̱k ama lakapu̱xokoniyá̱n amá quilhtamacú acxni naca̱ma̱lacastacuaní ixcamán tí ca̱lacsacni̱t.
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Cha̱tum chixcú tí ixtahua̱yama̱na nac mesa acxni káxmatli jaé tachihuí̱n huá:
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Pero Jesús chuné kálhti̱lh:
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Acxni ixca̱xlako̱ni̱t tahuá huánilh ixtasa̱cua caalh ca̱huaní amá lacchixcuhuí̱n xlacata catamilhá tahua̱yán porque ixca̱xlako̱ni̱ttá tahuá.
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Pero xlacán tzúculh tataquilhtla̱ní xlacata ni̱ lá ixtaán. Cha̱tum kalhtí̱nalh: “Apenas ctamá̱hualh quinca̱quihuí̱n y cama acxila, huá ni̱ lá cli̱án.”
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Xa̱cha̱tum huá: “Apenas ctama̱huani̱t tanquitzis quihuá̱cax cama ca̱li̱cxila para tla̱n tacha̱lhca̱tnán. Quima̱tzanke̱nani ni̱ lá can.”
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 A̱cha̱tum huá: “Apenas ctamakaxtokni̱t y huá xlacata ni̱ lá cli̱án nac fiesta.”
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Amá tasa̱cua táspitli y li̱ma̱kalhchihuí̱ni̱lh ixpatrón la̱ ixtakalhti̱ni̱t amá ixamigos. Xlá li̱cuánit sí̱tzi̱lh y li̱ma̱páksi̱lh ixtasa̱cua: “Capit nac ca̱lactijyí̱n y nac li̱tamá̱u xala ca̱chiquí̱n y caca̱huani catámilh nac fiesta tí pobres ni̱tú takalhí, tí ni̱ lá tacha̱lhca̱tnán, tí lakatzí̱n y tí ni̱ lá tatla̱huán.”
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Jaé tasa̱cua ca̱lí̱milh nac fiesta hua̱k cristianos tí ca̱táka̱sli cani̱huá, pero todavía kalhtá̱xtulh lhu̱hua pu̱táhui̱lh.
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Ixpatrón huanipá: “Chí capit nac ca̱lactijyí̱n y ana ní tzamacán y caca̱ktlakahuaca hua̱k cristianos tí ca̱taka̱sa y ca̱cxila catámilh quintata̱pa̱xahuá nac quiákxtaka.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 ¡Yaj clacasquín catámilh tahua̱yán namá quiamigos ni̱ma̱ xacca̱ma̱tunujnini̱t ixpu̱tahui̱lhcán nac quiákxtaka!”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Como lhu̱hua cristianos ixtatakoké cha̱li cha̱lí maktum ca̱huánilh:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 ―Amá cristiano tí quintakokeputún li̱tanu̱putún quidiscípulo, tamaclacasquiní naca̱li̱makxtaka acxni tamaclacasquiní ixti̱cú, ixna̱na, ixta̱cha̱t, ixcamán, ixnata̱camán, y ni̱ para ixli̱stacni calakcátzalh para makatzanká caj quilacata.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Porque aquit huata cli̱macá̱n quidiscípulo amá cristiano tí li̱tamakxtaka akxtakajnán quilacata la̱ cacúcalh aktum culu̱s.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 ’Amá tí quintakokeputún pu̱la tla̱n calacapa̱stácnalh para ma̱tla̱ní tú cma̱lacnú na̱ chuná la̱ acxni cha̱tum chixcú tlahuaputún aktum ákxtaka, pu̱la tla̱n pu̱tlaké ixtumi̱n para accha̱ní nali̱ma̱sputú.
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Pues para huata ma̱tzuquí xacimiento y ni̱ tlahuakó xala ta̱lhmá̱n, hua̱k xa̱makapitzi acxni nata̱cxila chuné natali̱kalhkama̱nán:
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 “Namá chixcú ma̱tzúqui̱lh ixchic, pero ni̱ lá ma̱sputú.”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 ’Na̱ cca̱ta̱ma̱lacastucniyá̱n jaé takalhchihuí̱n: ¿Puhuaná̱tit huixín cha̱tum rey sok ta̱ra̱nica ixenemigo para huata kalhí cha̱ca̱u mi̱lh soldados y xa̱cha̱tum rey kalhí cha̱puxum mi̱lh soldados? Pu̱la lacpuhuán para tla̱n nata̱yaní;
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 para ni̱ macxpa̱chá̱n la̱ta ya̱ chin xa̱cha̱tum rey ca̱ma̱lakachá makapitzi soldados xlacata natalacca̱xlá ni̱ catará̱nicli.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Huá cca̱li̱huaniyá̱n amá tí li̱tanu̱putún quidiscípulo pu̱la cali̱mákxtakli li̱puhuán la̱ta tú kalhí ca̱quilhtamacú xlacata aquit nacma̱xquí tú nali̱ta̱yaní.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Huixín catzi̱yá̱tit mátzat macuán li̱ma̱skoke̱nancán, pero para namá mátzat makatzanká ixli̱skoke̱n, ¿tucu li̱macuán?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Ni̱ para ixli̱ca̱xtlahuacan tíyat macuán, ni̱ para li̱ta̱tlahuacán abono. ¡Ahuata makancán! Na̱ chuná tla̱n ca̱qui̱taxtuniyá̱n huixín huá cca̱li̱huaniyá̱n tí kalhí ixteké̱n cama̱kachákxi̱lh tú cca̱huanimá̱n.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.