João 6

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A̱stá̱n Jesús ca̱tá̱alh ixdiscípulos ixa̱quilhtu̱tu chúchut xla Galilea o de Tiberias la̱ ixtama̱pa̱cuhuí makapitzi.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 La̱ta ní ixán lhu̱hua cristianos ixtatakoké pues ixtalakatí ta̱cxila la̱ ixca̱ma̱ksa̱ní ta̱tatlaní̱n.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 — ausente —
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 — ausente —
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Pero acxni talacayá̱hualh cá̱cxilhli pu̱tum cristianos ixtamima̱na pakán ní ixuí. Entonces huánilh Felipe:
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Jesús caj chu̱ta ixkalhputzama porque xlá ixcatzí tú ixama ca̱li̱ma̱lacahua̱ní.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Pero como Felipe ni̱ ma̱kachákxi̱lh kálhti̱lh:
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Ixta̱cam Pedro tí ixuanicán Andrés kalhpaktánu̱lh:
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 ―Maestro, nanú lapu̱lá cha̱tum actzu kahuasa li̱mín macquitzis simi̱ta y tantuy tamakní, pero ni̱ acchá̱n ni̱ para ixca̱li̱quilhtlahuaca, pues lhu̱hua cristianos tahuila̱na.
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 ―Ni̱tú cali̱puhuántit. Caca̱huanítit curucs catatahuilako̱lh hua̱k cristianos ―ca̱li̱ma̱páksi̱lh Jesús ixdiscípulos.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Jesús maklhtí̱nalh amá simi̱ta, pa̱xcatcatzí̱nilh Dios y ca̱má̱xqui̱lh ixdiscípulos xlacata catama̱kpítzilh y catamá̱xqui̱lh la̱ta tí ixlacasquín; y amá tamakní na̱ chuná ma̱kpítzilh.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Hua̱k cristianos tla̱n tahuá̱yalh y la̱ talako̱lh Jesús ca̱li̱ma̱páksi̱lh ixdiscípulos catamá̱kstokli hua̱k tahuá ni̱ma̱ kalhtá̱xtulh xlacata ni̱tú nalaktzanká.
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Xlacán tzúculh tama̱kstoka y tama̱tzámalh akcu̱tuy cana̱sta simi̱ta y tamakní ni̱ma̱ tama̱kalhtá̱xti̱lh amá tí tahuá̱yalh.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Amá cristianos ni̱ tama̱kachákxi̱lh la̱ ixtlahuani̱t Jesús, pero ixta̱cxilhni̱t la̱ ixma̱lhu̱hui̱ni̱t simi̱ta y huá tzúculh tali̱chihui̱nán:
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Xlacán tze̱k taláclhca̱lh ixama tali̱ma̱pa̱cuhuí Jesús rey xala amá pu̱latama̱n, pero como Jesús acxcátzi̱lh talacá̱cxtulh ixakstí̱n amá sipi xlacata ni̱tí nata̱ra̱slaka.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 — ausente —
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 — ausente —
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Pero ixli̱punchú také̱talh aktum akxtulú̱n y chúchut li̱cuánit ixta̱kstampu̱ya̱huá huá xlacata lakasu̱t ixtali̱ama̱na.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Ixtatla̱huani̱ttá como akquitzis o akcha̱xán kilómetro acxni tá̱cxilhli cha̱tum chixcú ixtla̱huama ixkalhni chúchut ixmima pakán ixbarcojcán. Xlacán ni̱ talakápasli y tajicuanko̱lh.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Jaé chixcú Jesús ixuani̱t y ca̱ma̱ktási̱lh:
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Acxnicú xlacán talakápasli y tata̱tájulh nac barco, y a̱stá̱n ni̱ para tuhua tácha̱lh nac Capernaum.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Amá cristianos tí ixca̱ma̱hui̱ni̱t Jesús ixli̱chalí ta̱lh talacaputzá ana ní ixca̱ta̱hua̱yani̱t pues ixtacatzí xlacata lakxtum ixca̱ta̱cha̱ni̱t ixdiscípulos, pero amá smalankán xlacán tatájulh nac barco y Jesús ni̱tú ixán.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 — ausente —
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 — ausente —
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Acxni tácha̱lh aná tá̱cxilhli Jesús; entonces takalasquínilh:
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Jesús ca̱kálhti̱lh:
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 ¡Ni̱ cali̱tatlakátit mintahuajcán ni̱ma̱ li̱kalhkasá̱tit caj punchú! ¡Ma̱s ca̱li̱tatlakátit mintahuajcán ni̱ma̱ nali̱latapa̱yá̱tit cani̱cxnihuá cxpaxtu̱n Dios! Y namá tahuá huata aquit Xatalacsacni Chixcú tla̱n cca̱ma̱xqui̱yá̱n porque Dios Quinti̱cú quima̱lakacha̱ni̱t.
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 ―¿Tucu quili̱tlahuatcán xlacata nacma̱kantaxti̱yá̱u tú lacasquín Dios quilacatacán? ―takalasquínilh xlacán.
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Y Jesús ca̱kálhti̱lh:
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Xlacán tahuánilh:
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Xa̱huá para li̱tanu̱ya Cristo camakatlaja Moisés pues nac desierto xlá ca̱má̱hui̱lh cha̱li cha̱lí quinati̱cún tí quinca̱ma̱lacatzuqui̱ni̱tán. Nac Escrituras huan xlacata Dios ca̱má̱hui̱lh “maná”, jaé tahuá xalac akapún.
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 ―Aquit tancs cca̱huaniyá̱n, Moisés ni̱ ca̱má̱xqui̱lh tahuá xalac akapú̱n pues huata Quinti̱cú Dios tla̱n ma̱lakachá tahuá ni̱ma̱ li̱pa̱xá̱u li̱latama̱cán cani̱cxnihuá.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Xlá quima̱lakácha̱lh ca̱quilhtamacú xlacata nacca̱ma̱hui̱yá̱n tahuá ni̱ma̱ nali̱ma̱kalhkasayá̱tit mili̱stacnicán cani̱cxnihuá quilhtamacú.
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 ―Señor, quila̱ma̱xquí̱u namá tahuá ni̱ma̱ huix ma̱lacnu̱ya ―tahuánilh amá lacchixcuhuí̱n.
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Y Jesús ca̱kálhti̱lh:
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Aquit lhu̱hua tú cca̱li̱ma̱lacahua̱ni̱ni̱tán pero snu̱n clakaputzá porque huixín ni̱ quila̱li̱pa̱huaná̱u la̱ cca̱huanini̱tán ni̱ caj maktum.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Pero ni̱ hua̱k talaktzanka̱ni̱t, pues amá cristianos tí Dios ca̱ma̱xquí ixtalacapa̱stacni naquintalakmín, aquit li̱pa̱xáu cca̱makamaklhti̱nán acxni quintalakchín.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 ’Dios quima̱lakacha̱ni̱t xlacata nacma̱kantaxtí tú xlá lacasquín nacatzi̱yá̱tit y ni̱ qui̱cstu cta̱clhca̱ni̱t nacca̱lakminá̱n.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Aquit tancs cca̱huaniyá̱n, Dios lacasquín ni̱ cha̱tum cristiano calaktzánka̱lh tí xlá quimacama̱xqui̱ni̱t naccuentajní, cha̱ lacasquín hua̱k li̱pa̱xáu catalatáma̱lh nac akapú̱n para aquit cca̱ma̱xquí quintalacapa̱stacni.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Dios lacasquín amá cristiano tí quinkaxmata y quili̱pa̱huán aquit Ixkahuasa, tla̱n cma̱xquí quintalacapa̱stacni xlacata a̱stá̱n natalacastacuanán cquimpa̱xtú̱n.
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Makapitzi xanapuxcun judíos la takaxmatko̱lh ixtachihuí̱n Jesús ni̱ tama̱tlá̱ni̱lh porque xlá ixuani̱t: “Aquit amá tahuá tí nali̱kalhkasá̱tit y nac akapú̱n cmini̱tanchá.”
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Xlacán tzúculh tahuán:
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Jesús ca̱huánilh:
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 — ausente —
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 — ausente —
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Xlacán ni̱ ta̱cxilhnit Dios, pero tacatzí ixtalacpuhuá̱n porque aquit cca̱ma̱si̱nini̱t pues aquit ctaxtuni̱t ixpa̱xtu̱n Dios.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Caca̱najlátit tú cca̱huaniyá̱n, amá tí quili̱pa̱huán namá cristiano kalhi̱yá ixlakapú̱xoko ixtala̱kalhí̱n pues tancs ama lakchá̱n ixpa̱xtu̱n Dios nac akapú̱n.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Porque aquit namá simi̱ta ni̱ma̱ cta̱ctani̱t nac akapú̱n xlacata tla̱n natali̱laktaxtú tí quintali̱hua̱yán.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Amá tahuá ni̱ma̱ ca̱má̱hui̱lh Moisés nac desierto hua̱k mili̱talakapasnicán ni̱tú ta̱yánilh porque hua̱k táni̱lh.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Pero chí xli̱ca̱na ca̱lakchini̱tán tahuá xalac akapú̱n ni̱ma̱ ama ma̱ta̱yaní mili̱stacnicán xlacata ni̱ nalaktzanka̱yá̱tit.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Amá tí quili̱kalhkasa ya̱cxni ama ní porque aquit namá tahuá ni̱ma̱ milh nac akapú̱n y amá tí quili̱hua̱yán li̱pa̱xáu ama latamá nac akapú̱n. Jaé tahuá ni̱ma̱ cca̱ma̱lacnu̱niyá̱n huá quimacni ni̱ma̱ cama ma̱stá milakapu̱xokocán nama̱laksputucán xlacata cristianos tla̱n natalakma̱xtú ixli̱stacnicán nac akapú̱n.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Amá xanapuxcun judíos la̱ takaxmatko̱lh ixtachihui̱n Jesús, tzúculh tara̱huaní:
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 ―Xli̱ca̱na cca̱huaniyá̱n, amá tí ni̱ li̱kalhkasa quimacni, ni̱ para li̱kotnán quinkalhni, ni̱ ama lakchá̱n nac akapú̱n ixpu̱táhui̱lh nac ixpaxtu̱n Dios.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Pues huata cama ca̱ma̱xquí ixpu̱táhui̱lhcán y cca̱ma̱lacastacuaní amá cristianos tí tali̱ma̱nú quimacni la̱ ixtahuá y quinkalhni tali̱ma̱nú ixchuchutcán ni̱ma̱ tali̱kotnán nac ixlatama̱tcán.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ixli̱hua̱k quinacú cca̱huaniyá̱n, huata quimacni y quinkalhni ama ca̱lacati̱ta̱yayá̱n xlacata tancs nachipiná̱tit ixpaxtu̱n Dios nac akapú̱n.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Amá cristiano tí li̱hua̱yán quimacni y li̱kotnán quinkalhni ma̱lakxtumí ixtalacapa̱stacni con quintalacapa̱stacni.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Quinti̱cú quima̱lakácha̱lh y xlá quimá̱xqui̱lh hua̱k ixtalacapa̱stacni xlacata nactlahuá tú xlá lacasquín, y amá tí quili̱hua̱yán na̱ chuná cma̱xquí quintalacapa̱stacni xlacata ni̱ nalaktzanká
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 la̱ táni̱lh mili̱talakapasnicán acxni tali̱huá̱yalh maná. ¡Aquit namá tahuá tí ma̱lacnú tancs latáma̱t porque nac akapú̱n cmini̱tanchá! Amá tí quili̱kalhkasa cma̱xquí sa̱sti ixlatáma̱t xlacata ni̱cxni nalaksputa.
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Jesús ca̱huánilh cristianos jaé takalhchihuí̱n acxni ixtanu̱ma nac sinagoga xla Capernaum.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 La̱ takaxmatko̱lh ixtachihuí̱n Jesús, amá cristianos tí ixtatakoké la̱ta ní ixán, tzúculh tahuán:
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Jesús ma̱kachákxi̱lh tú ixtali̱chihui̱nama̱na amá cristianos y ca̱huánilh:
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Pues, ¿tucu ixqui̱táxtulh para ixquila̱cxilhui cta̱cxtuma nac akapú̱n ana ní cmini̱tanchá?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Na̱ mili̱catzi̱tcán xlacata ixmacni cha̱tum cristiano ni̱tú li̱macuán porque laksputa, y tú ma̱s ixli̱maktakálhat huá ixespíritu ni̱ma̱ ni̱cxni ama ní.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Hua̱k quintachihuí̱n ni̱ma̱ cca̱huaniyá̱n huata miespiritucán tla̱n maclacasquín xlacata ni̱ nalaktzanká, porque quintachihuí̱n ma̱lacnu̱ní miespiritucán tla̱n latáma̱t ma̱squi lhu̱hua ni̱ taca̱najlá tú cli̱chihui̱nán.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 A̱stá̱n ca̱huaniko̱lh:
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 La̱ta amá quilhtamacú lhu̱hua tí ixtatakoké Jesús tzúculh ta̱kxtakmakán y yaj ní ixtatakoké.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Huá xlacata ca̱li̱kalasquínilh cha̱cu̱tuy ixdiscípulos:
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Simón Pedro kálhti̱lh:
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Y aquín cca̱li̱pa̱huaná̱n porque ccatzi̱yá̱u xlacata huix Cristo Ixkahuasa Dios xastacnán.
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 ―Aquit cca̱lacsacni̱tán mincha̱cu̱tuycán, pero cha̱tum la̱ta mili̱hua̱kcán makatlajani̱t tlajaná ―ca̱huánilh Jesús.
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Jesús itlhcuyuya̱huama Judas Iscariote ixkahuasa Simón amá ixdiscípulo tí ixama macamastá a̱stá̱n.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.