João 6
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NAA
1 A̱stá̱n Jesús ca̱tá̱alh ixdiscípulos ixa̱quilhtu̱tu chúchut xla Galilea o de Tiberias la̱ ixtama̱pa̱cuhuí makapitzi.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 La̱ta ní ixán lhu̱hua cristianos ixtatakoké pues ixtalakatí ta̱cxila la̱ ixca̱ma̱ksa̱ní ta̱tatlaní̱n.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 — ausente —
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 — ausente —
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Pero acxni talacayá̱hualh cá̱cxilhli pu̱tum cristianos ixtamima̱na pakán ní ixuí. Entonces huánilh Felipe:
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 Jesús caj chu̱ta ixkalhputzama porque xlá ixcatzí tú ixama ca̱li̱ma̱lacahua̱ní.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Pero como Felipe ni̱ ma̱kachákxi̱lh kálhti̱lh:
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Ixta̱cam Pedro tí ixuanicán Andrés kalhpaktánu̱lh:
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 ―Maestro, nanú lapu̱lá cha̱tum actzu kahuasa li̱mín macquitzis simi̱ta y tantuy tamakní, pero ni̱ acchá̱n ni̱ para ixca̱li̱quilhtlahuaca, pues lhu̱hua cristianos tahuila̱na.
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 ―Ni̱tú cali̱puhuántit. Caca̱huanítit curucs catatahuilako̱lh hua̱k cristianos ―ca̱li̱ma̱páksi̱lh Jesús ixdiscípulos.
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Jesús maklhtí̱nalh amá simi̱ta, pa̱xcatcatzí̱nilh Dios y ca̱má̱xqui̱lh ixdiscípulos xlacata catama̱kpítzilh y catamá̱xqui̱lh la̱ta tí ixlacasquín; y amá tamakní na̱ chuná ma̱kpítzilh.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Hua̱k cristianos tla̱n tahuá̱yalh y la̱ talako̱lh Jesús ca̱li̱ma̱páksi̱lh ixdiscípulos catamá̱kstokli hua̱k tahuá ni̱ma̱ kalhtá̱xtulh xlacata ni̱tú nalaktzanká.
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Xlacán tzúculh tama̱kstoka y tama̱tzámalh akcu̱tuy cana̱sta simi̱ta y tamakní ni̱ma̱ tama̱kalhtá̱xti̱lh amá tí tahuá̱yalh.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Amá cristianos ni̱ tama̱kachákxi̱lh la̱ ixtlahuani̱t Jesús, pero ixta̱cxilhni̱t la̱ ixma̱lhu̱hui̱ni̱t simi̱ta y huá tzúculh tali̱chihui̱nán:
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Xlacán tze̱k taláclhca̱lh ixama tali̱ma̱pa̱cuhuí Jesús rey xala amá pu̱latama̱n, pero como Jesús acxcátzi̱lh talacá̱cxtulh ixakstí̱n amá sipi xlacata ni̱tí nata̱ra̱slaka.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 — ausente —
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 — ausente —
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Pero ixli̱punchú také̱talh aktum akxtulú̱n y chúchut li̱cuánit ixta̱kstampu̱ya̱huá huá xlacata lakasu̱t ixtali̱ama̱na.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Ixtatla̱huani̱ttá como akquitzis o akcha̱xán kilómetro acxni tá̱cxilhli cha̱tum chixcú ixtla̱huama ixkalhni chúchut ixmima pakán ixbarcojcán. Xlacán ni̱ talakápasli y tajicuanko̱lh.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Jaé chixcú Jesús ixuani̱t y ca̱ma̱ktási̱lh:
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Acxnicú xlacán talakápasli y tata̱tájulh nac barco, y a̱stá̱n ni̱ para tuhua tácha̱lh nac Capernaum.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Amá cristianos tí ixca̱ma̱hui̱ni̱t Jesús ixli̱chalí ta̱lh talacaputzá ana ní ixca̱ta̱hua̱yani̱t pues ixtacatzí xlacata lakxtum ixca̱ta̱cha̱ni̱t ixdiscípulos, pero amá smalankán xlacán tatájulh nac barco y Jesús ni̱tú ixán.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 — ausente —
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 — ausente —
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Acxni tácha̱lh aná tá̱cxilhli Jesús; entonces takalasquínilh:
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Jesús ca̱kálhti̱lh:
26 Jesus respondeu:
27 ¡Ni̱ cali̱tatlakátit mintahuajcán ni̱ma̱ li̱kalhkasá̱tit caj punchú! ¡Ma̱s ca̱li̱tatlakátit mintahuajcán ni̱ma̱ nali̱latapa̱yá̱tit cani̱cxnihuá cxpaxtu̱n Dios! Y namá tahuá huata aquit Xatalacsacni Chixcú tla̱n cca̱ma̱xqui̱yá̱n porque Dios Quinti̱cú quima̱lakacha̱ni̱t.
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 ―¿Tucu quili̱tlahuatcán xlacata nacma̱kantaxti̱yá̱u tú lacasquín Dios quilacatacán? ―takalasquínilh xlacán.
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Y Jesús ca̱kálhti̱lh:
29 Jesus respondeu:
30 Xlacán tahuánilh:
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Xa̱huá para li̱tanu̱ya Cristo camakatlaja Moisés pues nac desierto xlá ca̱má̱hui̱lh cha̱li cha̱lí quinati̱cún tí quinca̱ma̱lacatzuqui̱ni̱tán. Nac Escrituras huan xlacata Dios ca̱má̱hui̱lh “maná”, jaé tahuá xalac akapún.
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 ―Aquit tancs cca̱huaniyá̱n, Moisés ni̱ ca̱má̱xqui̱lh tahuá xalac akapú̱n pues huata Quinti̱cú Dios tla̱n ma̱lakachá tahuá ni̱ma̱ li̱pa̱xá̱u li̱latama̱cán cani̱cxnihuá.
32 Jesus lhes disse:
33 Xlá quima̱lakácha̱lh ca̱quilhtamacú xlacata nacca̱ma̱hui̱yá̱n tahuá ni̱ma̱ nali̱ma̱kalhkasayá̱tit mili̱stacnicán cani̱cxnihuá quilhtamacú.
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 ―Señor, quila̱ma̱xquí̱u namá tahuá ni̱ma̱ huix ma̱lacnu̱ya ―tahuánilh amá lacchixcuhuí̱n.
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Y Jesús ca̱kálhti̱lh:
35 Jesus respondeu:
36 Aquit lhu̱hua tú cca̱li̱ma̱lacahua̱ni̱ni̱tán pero snu̱n clakaputzá porque huixín ni̱ quila̱li̱pa̱huaná̱u la̱ cca̱huanini̱tán ni̱ caj maktum.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Pero ni̱ hua̱k talaktzanka̱ni̱t, pues amá cristianos tí Dios ca̱ma̱xquí ixtalacapa̱stacni naquintalakmín, aquit li̱pa̱xáu cca̱makamaklhti̱nán acxni quintalakchín.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 ’Dios quima̱lakacha̱ni̱t xlacata nacma̱kantaxtí tú xlá lacasquín nacatzi̱yá̱tit y ni̱ qui̱cstu cta̱clhca̱ni̱t nacca̱lakminá̱n.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Aquit tancs cca̱huaniyá̱n, Dios lacasquín ni̱ cha̱tum cristiano calaktzánka̱lh tí xlá quimacama̱xqui̱ni̱t naccuentajní, cha̱ lacasquín hua̱k li̱pa̱xáu catalatáma̱lh nac akapú̱n para aquit cca̱ma̱xquí quintalacapa̱stacni.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Dios lacasquín amá cristiano tí quinkaxmata y quili̱pa̱huán aquit Ixkahuasa, tla̱n cma̱xquí quintalacapa̱stacni xlacata a̱stá̱n natalacastacuanán cquimpa̱xtú̱n.
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Makapitzi xanapuxcun judíos la takaxmatko̱lh ixtachihuí̱n Jesús ni̱ tama̱tlá̱ni̱lh porque xlá ixuani̱t: “Aquit amá tahuá tí nali̱kalhkasá̱tit y nac akapú̱n cmini̱tanchá.”
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Xlacán tzúculh tahuán:
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Jesús ca̱huánilh:
43 Jesus respondeu:
44 — ausente —
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 — ausente —
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 Xlacán ni̱ ta̱cxilhnit Dios, pero tacatzí ixtalacpuhuá̱n porque aquit cca̱ma̱si̱nini̱t pues aquit ctaxtuni̱t ixpa̱xtu̱n Dios.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Caca̱najlátit tú cca̱huaniyá̱n, amá tí quili̱pa̱huán namá cristiano kalhi̱yá ixlakapú̱xoko ixtala̱kalhí̱n pues tancs ama lakchá̱n ixpa̱xtu̱n Dios nac akapú̱n.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Porque aquit namá simi̱ta ni̱ma̱ cta̱ctani̱t nac akapú̱n xlacata tla̱n natali̱laktaxtú tí quintali̱hua̱yán.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Amá tahuá ni̱ma̱ ca̱má̱hui̱lh Moisés nac desierto hua̱k mili̱talakapasnicán ni̱tú ta̱yánilh porque hua̱k táni̱lh.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Pero chí xli̱ca̱na ca̱lakchini̱tán tahuá xalac akapú̱n ni̱ma̱ ama ma̱ta̱yaní mili̱stacnicán xlacata ni̱ nalaktzanka̱yá̱tit.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Amá tí quili̱kalhkasa ya̱cxni ama ní porque aquit namá tahuá ni̱ma̱ milh nac akapú̱n y amá tí quili̱hua̱yán li̱pa̱xáu ama latamá nac akapú̱n. Jaé tahuá ni̱ma̱ cca̱ma̱lacnu̱niyá̱n huá quimacni ni̱ma̱ cama ma̱stá milakapu̱xokocán nama̱laksputucán xlacata cristianos tla̱n natalakma̱xtú ixli̱stacnicán nac akapú̱n.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Amá xanapuxcun judíos la̱ takaxmatko̱lh ixtachihui̱n Jesús, tzúculh tara̱huaní:
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 ―Xli̱ca̱na cca̱huaniyá̱n, amá tí ni̱ li̱kalhkasa quimacni, ni̱ para li̱kotnán quinkalhni, ni̱ ama lakchá̱n nac akapú̱n ixpu̱táhui̱lh nac ixpaxtu̱n Dios.
53 Jesus respondeu:
54 Pues huata cama ca̱ma̱xquí ixpu̱táhui̱lhcán y cca̱ma̱lacastacuaní amá cristianos tí tali̱ma̱nú quimacni la̱ ixtahuá y quinkalhni tali̱ma̱nú ixchuchutcán ni̱ma̱ tali̱kotnán nac ixlatama̱tcán.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ixli̱hua̱k quinacú cca̱huaniyá̱n, huata quimacni y quinkalhni ama ca̱lacati̱ta̱yayá̱n xlacata tancs nachipiná̱tit ixpaxtu̱n Dios nac akapú̱n.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Amá cristiano tí li̱hua̱yán quimacni y li̱kotnán quinkalhni ma̱lakxtumí ixtalacapa̱stacni con quintalacapa̱stacni.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Quinti̱cú quima̱lakácha̱lh y xlá quimá̱xqui̱lh hua̱k ixtalacapa̱stacni xlacata nactlahuá tú xlá lacasquín, y amá tí quili̱hua̱yán na̱ chuná cma̱xquí quintalacapa̱stacni xlacata ni̱ nalaktzanká
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 la̱ táni̱lh mili̱talakapasnicán acxni tali̱huá̱yalh maná. ¡Aquit namá tahuá tí ma̱lacnú tancs latáma̱t porque nac akapú̱n cmini̱tanchá! Amá tí quili̱kalhkasa cma̱xquí sa̱sti ixlatáma̱t xlacata ni̱cxni nalaksputa.
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Jesús ca̱huánilh cristianos jaé takalhchihuí̱n acxni ixtanu̱ma nac sinagoga xla Capernaum.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 La̱ takaxmatko̱lh ixtachihuí̱n Jesús, amá cristianos tí ixtatakoké la̱ta ní ixán, tzúculh tahuán:
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Jesús ma̱kachákxi̱lh tú ixtali̱chihui̱nama̱na amá cristianos y ca̱huánilh:
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 Pues, ¿tucu ixqui̱táxtulh para ixquila̱cxilhui cta̱cxtuma nac akapú̱n ana ní cmini̱tanchá?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Na̱ mili̱catzi̱tcán xlacata ixmacni cha̱tum cristiano ni̱tú li̱macuán porque laksputa, y tú ma̱s ixli̱maktakálhat huá ixespíritu ni̱ma̱ ni̱cxni ama ní.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Hua̱k quintachihuí̱n ni̱ma̱ cca̱huaniyá̱n huata miespiritucán tla̱n maclacasquín xlacata ni̱ nalaktzanká, porque quintachihuí̱n ma̱lacnu̱ní miespiritucán tla̱n latáma̱t ma̱squi lhu̱hua ni̱ taca̱najlá tú cli̱chihui̱nán.
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 A̱stá̱n ca̱huaniko̱lh:
65 E prosseguiu:
66 La̱ta amá quilhtamacú lhu̱hua tí ixtatakoké Jesús tzúculh ta̱kxtakmakán y yaj ní ixtatakoké.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Huá xlacata ca̱li̱kalasquínilh cha̱cu̱tuy ixdiscípulos:
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Simón Pedro kálhti̱lh:
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Y aquín cca̱li̱pa̱huaná̱n porque ccatzi̱yá̱u xlacata huix Cristo Ixkahuasa Dios xastacnán.
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 ―Aquit cca̱lacsacni̱tán mincha̱cu̱tuycán, pero cha̱tum la̱ta mili̱hua̱kcán makatlajani̱t tlajaná ―ca̱huánilh Jesús.
70 Então Jesus lhes disse:
71 Jesús itlhcuyuya̱huama Judas Iscariote ixkahuasa Simón amá ixdiscípulo tí ixama macamastá a̱stá̱n.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.