João 11

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Marta y María tama̱lakachá̱nilh tachihuí̱n Jesús xlacata cahuanica: “Miamigo Lázaro snu̱n ta̱tatlá.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Acxni huanica jaé tachihuí̱n Jesús huá:
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Jesús snu̱n ixca̱lakalhamán María, Marta y Lázaro,
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 pero ni̱ sok ca̱lákalh y tamákxtakli aktuy chichiní amá pu̱latama̱n.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Pero ixli̱tu̱xama ca̱huánilh ixdiscípulos:
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 ―Maestro, ¿hua̱nchi pímpa̱t aná? Pues ni̱ kalhí lhu̱hua quilhtamacú acxni xanapuxcun judíos xala aná ixtali̱makni̱putuná̱n chíhuix ―tahuánilh.
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 ―Huixín catzi̱yá̱tit xlacata aktum chichiní kalhí akcu̱tuy hora y tí tla̱huán ca̱cuhui̱ní ni̱ akchakxa porque li̱lacahua̱nán taxkáket ni̱ma̱ huí ca̱quilhtamacú.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Pero tí tla̱huán ca̱tzisní tla̱n akchakxa porque ca̱paklhtu̱tá y ni̱ lacahua̱nán.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Xa̱huá huixín ni̱ catziyá̱tit xlacata quiamigo Lázaro lhtatani̱t y chí aquit cama ma̱lacastacuaní ―ca̱huánilh ixdiscípulos.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Xlacán ixtapuhuán Lázaro caj ixjaxma huá ixli̱lhtatani̱t huá xlacata tali̱huánilh Jesús:
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Como ni̱ tama̱kachákxi̱lh xlacata Lázaro ixni̱ni̱t
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 xlá tancs ca̱huánilh:
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 y cpa̱xahuá la̱ ni̱ ctamákxtakli aná pues tú pa̱t acxilá̱tit ama ca̱macuaniyá̱n xlacata ma̱s naca̱najlayá̱tit ticu yá chixcú aquit. Chí tuncán ama̱náu acxilá̱u quiamigojcán.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Ixdiscípulos Jesús tí ixuanicán Tomás ixtali̱ma̱pa̱cuhuí “Gemelo”, ca̱huánilh xa̱makapitzi discípulos:
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 — ausente —
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Istzanka̱ní a̱laktzú nachá̱n nac ákxtaka acxni Marta huanica ixmima Jesús. Xlá lacapala alh lakapa̱xtoka, pero María ni̱ táxtulh.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 ―Señor, para juú lápa̱t ixtihua quinta̱camcán ni̱ ixtíni̱lh
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 porque ccatzí xlacata Dios ixtima̱lacastacuáni̱lh para huix ixtimáksquinti ―huánilh Marta.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 ―Minta̱cam ama latama̱pará ―kálhti̱lh Jesús.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 ―Jé, ama latama̱pará acxni natalacastacuanán hua̱k cristianos tí tani̱ni̱t ―kalhtí̱nalh.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Jesús tancs huánilh:
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 porque amá tí ca̱najlá quintachihuí̱n cma̱xquí sa̱sti ixlatáma̱t xlacata ni̱cxni nalaksputa.
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 ―Quimpu̱chinacán, aquit cli̱pa̱huaná̱n y cca̱najlá huix Cristo Ixkahuasa Dios tí xackalhi̱ma̱náu ama quinca̱lakma̱xtuyá̱n ca̱quilhtamacú.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 A̱stá̱n Marta alh ma̱ta̱sí ixpi̱pí María y chuné tze̱k huánilh:
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 María tuncán tá̱yalh y lákalh Jesús,
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 pues xlá ixlayajcú ana ní ixta̱tanoklhni̱t Marta.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Amá lactali̱pa̱u judios tí ixtamini̱t tama̱xquí li̱camama María y Marta, acxni tá̱cxilhli tá̱yalh y táxtulh lacapala, xlacán tatakókelh pues ixtapuhuán ixama laktasá ixta̱cam ana ní ixmuju̱cani̱t.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 María lákcha̱lh Jesús, tatzokostánilh y huánilh:
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 María li̱cuánit ixlaktasá ixta̱cam, y amá judíos tí ixtatakokeni̱t na̱ ni̱ lá tatá̱lalh y talakáxtajli tziná. Jesús na̱ ni̱ lá tá̱lalh ixnacú y snun lakapútzalh.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Pero a̱stá̱n ca̱kalasquínilh:
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Jesús cha̱lh ní ixmuju̱cani̱t y aná laktásalh ixamigo.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Amá lacchixcuhuí̱n tzúculh tahuán:
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 ―Xlá ma̱lacahuá̱ni̱lh cha̱tum lakatzí̱n, ¿cha̱ ni̱ lá ixtima̱lacastacuáni̱lh Lázaro xlacata ni̱ ixtíni̱lh? ―ixtahuán makapitzi.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Jesús la̱tiyá ixlakaputzani̱t y chuná cha̱lh ana ní ixma̱nu̱cani̱t Lázaro ixlacahuaxcani̱t nac talhpá̱n, ixlacahuili̱cani̱t aktum lanca chíhuix.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 ―Cama̱ke̱nú̱tit namá chíhuix ―li̱ma̱paksí̱nalh Jesús.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 ―Aquit cuanín para quili̱pa̱huana pa̱t li̱lacahua̱nana la̱ kalhí ixli̱tlihueke Dios ―kalhti̱ko̱lh Jesús.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Yaj ma̱s tí chihuí̱nalh y ma̱ke̱nu̱ca amá chíhuix, y Jesús talacayá̱hualh nac akapú̱n y chuné kalhtahuakánilh Dios:
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 ―Ta̱ta, cpa̱xcatcatzi̱niyá̱n la̱ siempre tlahuaya tú cmaksquiná̱n. Aquit ccatzí xlacata huix ni̱cxni quinkaxmatmakana, pero ckalhtahuakanimá̱n xlacata natakaxmata jaé cristianos y nataca̱najlá huix quima̱lakacha̱ni̱ta.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 La̱ kalhtahuakako̱lh aktásalh:
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Amá ni̱n táxtulh la̱ta ixca̱xya̱huacani̱t acxni muju̱ca, ixmakachi̱cani̱t ixtatantu̱chí̱n, ixli̱talakatlapán lháka̱t.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Lhu̱hua amá judíos tí ixta̱ni̱t talakpaxia̱lhnán María acxni tá̱cxilhli la̱ Jesús ma̱lacastacuáni̱lh Lázaro tali̱pá̱hualh xlacata Dios ixma̱lakacha̱ni̱t.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Pero makapitzi lacapala talákalh fariseos y tahuánilh la̱ta tú ixtlahuani̱t Jesús.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Xlacán tata̱tamákstokli xanapuxcun curas y tzúculh talacchihui̱nán:
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Para li̱makxtaká̱u calatáma̱lh ma̱s lhu̱hua cristianos ama tali̱pa̱huán y entonces xanapuxcun romanos ama tapuhuán ama ca̱ta̱ra̱nicá̱u y natamín talactlahuá jaé pu̱siculan y quimpu̱latama̱ncán.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Amá ca̱ta ixma̱paksi̱nán Caifás, xlá lihua xapuxcu cura ixuani̱t y ni̱ ixma̱kachakxí para Dios ixma̱quilhcha̱ni̱ma tú nali̱chihui̱nán y caj la̱ cakalhchiyá̱nalh ca̱huánilh ixcompañeros:
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Pues ni̱ ma̱kachakxi̱yá̱tit xlacata ma̱s quinca̱macuaniyá̱n cani̱lh cha̱tum chixcú y ni̱ hua̱k quimpu̱latama̱ncán calaktzánka̱lh.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Chuná jaé Caifás ni̱ acxcátzi̱lh para ixquilhcha̱ni̱t la̱ Jesús ixama̱ca makni̱cán ixlakapu̱xokocán cristianos xlacata nataxtuní ixpu̱latama̱ncán.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Xlá na̱ ca̱huánilh ni̱ huata judíos ixama ca̱lakma̱xtú sino que hua̱k ixcamán Dios tí ixtalakahuani̱t ca̱quilhtamacú.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 La̱ta amá quilhtamacú xanapuxcun judíos talí̱lhca̱lh y talacpútzalh la̱ natamakní Jesús.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Xlá táxtulh amá pu̱latama̱n Judea y alh lacatzú nac desierto aktum actzu ca̱chiquí̱n huanicán Efraín; aná ca̱ta̱latáma̱lh ixdiscípulos y yaj ixán ana ní istzamacán.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Ni̱ ixli̱maka̱s talacatzuhui̱pá ixpa̱scuajcán judíos ni̱ma̱ ixtama̱kantaxtí ca̱ta cá̱ta. Xa̱maka̱s lhu̱hua cristianos xala cani̱huá pu̱latama̱n tzúculh ta̱n nac Jerusalén; pu̱la ixtacha̱mputún xlacata naca̱spalhcán y natalakachixcuhui̱nán la̱ta ya̱ ixlakchá̱n lihua tacuhui̱ní.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 — ausente —
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 — ausente —
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.