João 11
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NAA
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Marta y María tama̱lakachá̱nilh tachihuí̱n Jesús xlacata cahuanica: “Miamigo Lázaro snu̱n ta̱tatlá.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Acxni huanica jaé tachihuí̱n Jesús huá:
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Jesús snu̱n ixca̱lakalhamán María, Marta y Lázaro,
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 pero ni̱ sok ca̱lákalh y tamákxtakli aktuy chichiní amá pu̱latama̱n.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Pero ixli̱tu̱xama ca̱huánilh ixdiscípulos:
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 ―Maestro, ¿hua̱nchi pímpa̱t aná? Pues ni̱ kalhí lhu̱hua quilhtamacú acxni xanapuxcun judíos xala aná ixtali̱makni̱putuná̱n chíhuix ―tahuánilh.
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 ―Huixín catzi̱yá̱tit xlacata aktum chichiní kalhí akcu̱tuy hora y tí tla̱huán ca̱cuhui̱ní ni̱ akchakxa porque li̱lacahua̱nán taxkáket ni̱ma̱ huí ca̱quilhtamacú.
9 Jesus respondeu:
10 Pero tí tla̱huán ca̱tzisní tla̱n akchakxa porque ca̱paklhtu̱tá y ni̱ lacahua̱nán.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Xa̱huá huixín ni̱ catziyá̱tit xlacata quiamigo Lázaro lhtatani̱t y chí aquit cama ma̱lacastacuaní ―ca̱huánilh ixdiscípulos.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Xlacán ixtapuhuán Lázaro caj ixjaxma huá ixli̱lhtatani̱t huá xlacata tali̱huánilh Jesús:
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Como ni̱ tama̱kachákxi̱lh xlacata Lázaro ixni̱ni̱t
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 xlá tancs ca̱huánilh:
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 y cpa̱xahuá la̱ ni̱ ctamákxtakli aná pues tú pa̱t acxilá̱tit ama ca̱macuaniyá̱n xlacata ma̱s naca̱najlayá̱tit ticu yá chixcú aquit. Chí tuncán ama̱náu acxilá̱u quiamigojcán.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Ixdiscípulos Jesús tí ixuanicán Tomás ixtali̱ma̱pa̱cuhuí “Gemelo”, ca̱huánilh xa̱makapitzi discípulos:
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 — ausente —
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 — ausente —
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Istzanka̱ní a̱laktzú nachá̱n nac ákxtaka acxni Marta huanica ixmima Jesús. Xlá lacapala alh lakapa̱xtoka, pero María ni̱ táxtulh.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 ―Señor, para juú lápa̱t ixtihua quinta̱camcán ni̱ ixtíni̱lh
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 porque ccatzí xlacata Dios ixtima̱lacastacuáni̱lh para huix ixtimáksquinti ―huánilh Marta.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 ―Minta̱cam ama latama̱pará ―kálhti̱lh Jesús.
23 Jesus disse a ela:
24 ―Jé, ama latama̱pará acxni natalacastacuanán hua̱k cristianos tí tani̱ni̱t ―kalhtí̱nalh.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Jesús tancs huánilh:
25 Então Jesus declarou:
26 porque amá tí ca̱najlá quintachihuí̱n cma̱xquí sa̱sti ixlatáma̱t xlacata ni̱cxni nalaksputa.
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 ―Quimpu̱chinacán, aquit cli̱pa̱huaná̱n y cca̱najlá huix Cristo Ixkahuasa Dios tí xackalhi̱ma̱náu ama quinca̱lakma̱xtuyá̱n ca̱quilhtamacú.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 A̱stá̱n Marta alh ma̱ta̱sí ixpi̱pí María y chuné tze̱k huánilh:
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 María tuncán tá̱yalh y lákalh Jesús,
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 pues xlá ixlayajcú ana ní ixta̱tanoklhni̱t Marta.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Amá lactali̱pa̱u judios tí ixtamini̱t tama̱xquí li̱camama María y Marta, acxni tá̱cxilhli tá̱yalh y táxtulh lacapala, xlacán tatakókelh pues ixtapuhuán ixama laktasá ixta̱cam ana ní ixmuju̱cani̱t.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 María lákcha̱lh Jesús, tatzokostánilh y huánilh:
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 María li̱cuánit ixlaktasá ixta̱cam, y amá judíos tí ixtatakokeni̱t na̱ ni̱ lá tatá̱lalh y talakáxtajli tziná. Jesús na̱ ni̱ lá tá̱lalh ixnacú y snun lakapútzalh.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Pero a̱stá̱n ca̱kalasquínilh:
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Jesús cha̱lh ní ixmuju̱cani̱t y aná laktásalh ixamigo.
35 Jesus chorou.
36 Amá lacchixcuhuí̱n tzúculh tahuán:
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 ―Xlá ma̱lacahuá̱ni̱lh cha̱tum lakatzí̱n, ¿cha̱ ni̱ lá ixtima̱lacastacuáni̱lh Lázaro xlacata ni̱ ixtíni̱lh? ―ixtahuán makapitzi.
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Jesús la̱tiyá ixlakaputzani̱t y chuná cha̱lh ana ní ixma̱nu̱cani̱t Lázaro ixlacahuaxcani̱t nac talhpá̱n, ixlacahuili̱cani̱t aktum lanca chíhuix.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 ―Cama̱ke̱nú̱tit namá chíhuix ―li̱ma̱paksí̱nalh Jesús.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 ―Aquit cuanín para quili̱pa̱huana pa̱t li̱lacahua̱nana la̱ kalhí ixli̱tlihueke Dios ―kalhti̱ko̱lh Jesús.
40 Jesus respondeu:
41 Yaj ma̱s tí chihuí̱nalh y ma̱ke̱nu̱ca amá chíhuix, y Jesús talacayá̱hualh nac akapú̱n y chuné kalhtahuakánilh Dios:
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 ―Ta̱ta, cpa̱xcatcatzi̱niyá̱n la̱ siempre tlahuaya tú cmaksquiná̱n. Aquit ccatzí xlacata huix ni̱cxni quinkaxmatmakana, pero ckalhtahuakanimá̱n xlacata natakaxmata jaé cristianos y nataca̱najlá huix quima̱lakacha̱ni̱ta.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 La̱ kalhtahuakako̱lh aktásalh:
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Amá ni̱n táxtulh la̱ta ixca̱xya̱huacani̱t acxni muju̱ca, ixmakachi̱cani̱t ixtatantu̱chí̱n, ixli̱talakatlapán lháka̱t.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Lhu̱hua amá judíos tí ixta̱ni̱t talakpaxia̱lhnán María acxni tá̱cxilhli la̱ Jesús ma̱lacastacuáni̱lh Lázaro tali̱pá̱hualh xlacata Dios ixma̱lakacha̱ni̱t.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Pero makapitzi lacapala talákalh fariseos y tahuánilh la̱ta tú ixtlahuani̱t Jesús.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Xlacán tata̱tamákstokli xanapuxcun curas y tzúculh talacchihui̱nán:
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Para li̱makxtaká̱u calatáma̱lh ma̱s lhu̱hua cristianos ama tali̱pa̱huán y entonces xanapuxcun romanos ama tapuhuán ama ca̱ta̱ra̱nicá̱u y natamín talactlahuá jaé pu̱siculan y quimpu̱latama̱ncán.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Amá ca̱ta ixma̱paksi̱nán Caifás, xlá lihua xapuxcu cura ixuani̱t y ni̱ ixma̱kachakxí para Dios ixma̱quilhcha̱ni̱ma tú nali̱chihui̱nán y caj la̱ cakalhchiyá̱nalh ca̱huánilh ixcompañeros:
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Pues ni̱ ma̱kachakxi̱yá̱tit xlacata ma̱s quinca̱macuaniyá̱n cani̱lh cha̱tum chixcú y ni̱ hua̱k quimpu̱latama̱ncán calaktzánka̱lh.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Chuná jaé Caifás ni̱ acxcátzi̱lh para ixquilhcha̱ni̱t la̱ Jesús ixama̱ca makni̱cán ixlakapu̱xokocán cristianos xlacata nataxtuní ixpu̱latama̱ncán.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Xlá na̱ ca̱huánilh ni̱ huata judíos ixama ca̱lakma̱xtú sino que hua̱k ixcamán Dios tí ixtalakahuani̱t ca̱quilhtamacú.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 La̱ta amá quilhtamacú xanapuxcun judíos talí̱lhca̱lh y talacpútzalh la̱ natamakní Jesús.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Xlá táxtulh amá pu̱latama̱n Judea y alh lacatzú nac desierto aktum actzu ca̱chiquí̱n huanicán Efraín; aná ca̱ta̱latáma̱lh ixdiscípulos y yaj ixán ana ní istzamacán.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Ni̱ ixli̱maka̱s talacatzuhui̱pá ixpa̱scuajcán judíos ni̱ma̱ ixtama̱kantaxtí ca̱ta cá̱ta. Xa̱maka̱s lhu̱hua cristianos xala cani̱huá pu̱latama̱n tzúculh ta̱n nac Jerusalén; pu̱la ixtacha̱mputún xlacata naca̱spalhcán y natalakachixcuhui̱nán la̱ta ya̱ ixlakchá̱n lihua tacuhui̱ní.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 — ausente —
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 — ausente —
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.