João 11
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NTLH
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 — ausente —
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Marta y María tama̱lakachá̱nilh tachihuí̱n Jesús xlacata cahuanica: “Miamigo Lázaro snu̱n ta̱tatlá.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Acxni huanica jaé tachihuí̱n Jesús huá:
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Jesús snu̱n ixca̱lakalhamán María, Marta y Lázaro,
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 pero ni̱ sok ca̱lákalh y tamákxtakli aktuy chichiní amá pu̱latama̱n.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Pero ixli̱tu̱xama ca̱huánilh ixdiscípulos:
7 Então disse aos seus discípulos:
8 ―Maestro, ¿hua̱nchi pímpa̱t aná? Pues ni̱ kalhí lhu̱hua quilhtamacú acxni xanapuxcun judíos xala aná ixtali̱makni̱putuná̱n chíhuix ―tahuánilh.
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 ―Huixín catzi̱yá̱tit xlacata aktum chichiní kalhí akcu̱tuy hora y tí tla̱huán ca̱cuhui̱ní ni̱ akchakxa porque li̱lacahua̱nán taxkáket ni̱ma̱ huí ca̱quilhtamacú.
9 Jesus respondeu:
10 Pero tí tla̱huán ca̱tzisní tla̱n akchakxa porque ca̱paklhtu̱tá y ni̱ lacahua̱nán.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Xa̱huá huixín ni̱ catziyá̱tit xlacata quiamigo Lázaro lhtatani̱t y chí aquit cama ma̱lacastacuaní ―ca̱huánilh ixdiscípulos.
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Xlacán ixtapuhuán Lázaro caj ixjaxma huá ixli̱lhtatani̱t huá xlacata tali̱huánilh Jesús:
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Como ni̱ tama̱kachákxi̱lh xlacata Lázaro ixni̱ni̱t
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 xlá tancs ca̱huánilh:
14 Então Jesus disse claramente:
15 y cpa̱xahuá la̱ ni̱ ctamákxtakli aná pues tú pa̱t acxilá̱tit ama ca̱macuaniyá̱n xlacata ma̱s naca̱najlayá̱tit ticu yá chixcú aquit. Chí tuncán ama̱náu acxilá̱u quiamigojcán.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Ixdiscípulos Jesús tí ixuanicán Tomás ixtali̱ma̱pa̱cuhuí “Gemelo”, ca̱huánilh xa̱makapitzi discípulos:
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 — ausente —
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 — ausente —
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 — ausente —
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Istzanka̱ní a̱laktzú nachá̱n nac ákxtaka acxni Marta huanica ixmima Jesús. Xlá lacapala alh lakapa̱xtoka, pero María ni̱ táxtulh.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 ―Señor, para juú lápa̱t ixtihua quinta̱camcán ni̱ ixtíni̱lh
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 porque ccatzí xlacata Dios ixtima̱lacastacuáni̱lh para huix ixtimáksquinti ―huánilh Marta.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 ―Minta̱cam ama latama̱pará ―kálhti̱lh Jesús.
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 ―Jé, ama latama̱pará acxni natalacastacuanán hua̱k cristianos tí tani̱ni̱t ―kalhtí̱nalh.
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Jesús tancs huánilh:
25 Então Jesus afirmou:
26 porque amá tí ca̱najlá quintachihuí̱n cma̱xquí sa̱sti ixlatáma̱t xlacata ni̱cxni nalaksputa.
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 ―Quimpu̱chinacán, aquit cli̱pa̱huaná̱n y cca̱najlá huix Cristo Ixkahuasa Dios tí xackalhi̱ma̱náu ama quinca̱lakma̱xtuyá̱n ca̱quilhtamacú.
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 A̱stá̱n Marta alh ma̱ta̱sí ixpi̱pí María y chuné tze̱k huánilh:
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 María tuncán tá̱yalh y lákalh Jesús,
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 pues xlá ixlayajcú ana ní ixta̱tanoklhni̱t Marta.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Amá lactali̱pa̱u judios tí ixtamini̱t tama̱xquí li̱camama María y Marta, acxni tá̱cxilhli tá̱yalh y táxtulh lacapala, xlacán tatakókelh pues ixtapuhuán ixama laktasá ixta̱cam ana ní ixmuju̱cani̱t.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 María lákcha̱lh Jesús, tatzokostánilh y huánilh:
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 María li̱cuánit ixlaktasá ixta̱cam, y amá judíos tí ixtatakokeni̱t na̱ ni̱ lá tatá̱lalh y talakáxtajli tziná. Jesús na̱ ni̱ lá tá̱lalh ixnacú y snun lakapútzalh.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Pero a̱stá̱n ca̱kalasquínilh:
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Jesús cha̱lh ní ixmuju̱cani̱t y aná laktásalh ixamigo.
35 Jesus chorou.
36 Amá lacchixcuhuí̱n tzúculh tahuán:
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 ―Xlá ma̱lacahuá̱ni̱lh cha̱tum lakatzí̱n, ¿cha̱ ni̱ lá ixtima̱lacastacuáni̱lh Lázaro xlacata ni̱ ixtíni̱lh? ―ixtahuán makapitzi.
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Jesús la̱tiyá ixlakaputzani̱t y chuná cha̱lh ana ní ixma̱nu̱cani̱t Lázaro ixlacahuaxcani̱t nac talhpá̱n, ixlacahuili̱cani̱t aktum lanca chíhuix.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 ―Cama̱ke̱nú̱tit namá chíhuix ―li̱ma̱paksí̱nalh Jesús.
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 ―Aquit cuanín para quili̱pa̱huana pa̱t li̱lacahua̱nana la̱ kalhí ixli̱tlihueke Dios ―kalhti̱ko̱lh Jesús.
40 Jesus respondeu:
41 Yaj ma̱s tí chihuí̱nalh y ma̱ke̱nu̱ca amá chíhuix, y Jesús talacayá̱hualh nac akapú̱n y chuné kalhtahuakánilh Dios:
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 ―Ta̱ta, cpa̱xcatcatzi̱niyá̱n la̱ siempre tlahuaya tú cmaksquiná̱n. Aquit ccatzí xlacata huix ni̱cxni quinkaxmatmakana, pero ckalhtahuakanimá̱n xlacata natakaxmata jaé cristianos y nataca̱najlá huix quima̱lakacha̱ni̱ta.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 La̱ kalhtahuakako̱lh aktásalh:
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Amá ni̱n táxtulh la̱ta ixca̱xya̱huacani̱t acxni muju̱ca, ixmakachi̱cani̱t ixtatantu̱chí̱n, ixli̱talakatlapán lháka̱t.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Lhu̱hua amá judíos tí ixta̱ni̱t talakpaxia̱lhnán María acxni tá̱cxilhli la̱ Jesús ma̱lacastacuáni̱lh Lázaro tali̱pá̱hualh xlacata Dios ixma̱lakacha̱ni̱t.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Pero makapitzi lacapala talákalh fariseos y tahuánilh la̱ta tú ixtlahuani̱t Jesús.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Xlacán tata̱tamákstokli xanapuxcun curas y tzúculh talacchihui̱nán:
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Para li̱makxtaká̱u calatáma̱lh ma̱s lhu̱hua cristianos ama tali̱pa̱huán y entonces xanapuxcun romanos ama tapuhuán ama ca̱ta̱ra̱nicá̱u y natamín talactlahuá jaé pu̱siculan y quimpu̱latama̱ncán.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Amá ca̱ta ixma̱paksi̱nán Caifás, xlá lihua xapuxcu cura ixuani̱t y ni̱ ixma̱kachakxí para Dios ixma̱quilhcha̱ni̱ma tú nali̱chihui̱nán y caj la̱ cakalhchiyá̱nalh ca̱huánilh ixcompañeros:
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Pues ni̱ ma̱kachakxi̱yá̱tit xlacata ma̱s quinca̱macuaniyá̱n cani̱lh cha̱tum chixcú y ni̱ hua̱k quimpu̱latama̱ncán calaktzánka̱lh.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Chuná jaé Caifás ni̱ acxcátzi̱lh para ixquilhcha̱ni̱t la̱ Jesús ixama̱ca makni̱cán ixlakapu̱xokocán cristianos xlacata nataxtuní ixpu̱latama̱ncán.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Xlá na̱ ca̱huánilh ni̱ huata judíos ixama ca̱lakma̱xtú sino que hua̱k ixcamán Dios tí ixtalakahuani̱t ca̱quilhtamacú.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 La̱ta amá quilhtamacú xanapuxcun judíos talí̱lhca̱lh y talacpútzalh la̱ natamakní Jesús.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Xlá táxtulh amá pu̱latama̱n Judea y alh lacatzú nac desierto aktum actzu ca̱chiquí̱n huanicán Efraín; aná ca̱ta̱latáma̱lh ixdiscípulos y yaj ixán ana ní istzamacán.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Ni̱ ixli̱maka̱s talacatzuhui̱pá ixpa̱scuajcán judíos ni̱ma̱ ixtama̱kantaxtí ca̱ta cá̱ta. Xa̱maka̱s lhu̱hua cristianos xala cani̱huá pu̱latama̱n tzúculh ta̱n nac Jerusalén; pu̱la ixtacha̱mputún xlacata naca̱spalhcán y natalakachixcuhui̱nán la̱ta ya̱ ixlakchá̱n lihua tacuhui̱ní.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 — ausente —
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 — ausente —
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.