Atos 7

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Xapuxcu cura kalasquínilh Esteban:
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Esteban chuné tzúculh ca̱ta̱chihui̱nán:
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 y huánilh caakxtakmákalh la̱ta tú kalhí hasta ixli̱talakapasni, porque ixama ma̱si̱ní aktum sa̱sti pu̱latama̱n.
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Abraham táxtulh nac Mesopotamia y Dios lí̱milh nac ca̱chiquí̱n Harán, ixli̱tapaksí pu̱latama̱n Siria. Juú latáma̱lh hasta acxni ni̱lh ixti̱cú. A̱stá̱n Dios li̱lh pakán nac Canaán juú ní lama̱náu aquín.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Pero amá quilhtamacú Dios ni̱ li̱mákxtakli cakálhi̱lh ca̱na actzu ixca̱quihuí̱n tú nama̱paksí, huata ma̱lacnú̱nilh xlacata ixcamán ixama tama̱paksí jaé pu̱latama̱n acxni xlá naní, y Abraham ni̱ naj ixkalhí ni̱ para cha̱tum ixkahuasa.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Dios na̱ huánilh Abraham xlacata ixcamán ixama ca̱li̱ncán la̱ tachí̱n nac aktum mákat pu̱latama̱n y aná ixama ca̱ma̱kxtakajni̱cán akta̱ti ciento ca̱ta.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Pero huánilh xlacata ixama ca̱ma̱xoko̱ní amá cristianos tú ixama tatlahuá, y tancs ma̱lacnú̱nilh xlacata amá judíos tí ixca̱lacsacni̱t ixama tataspitpará nac Canaán ana ní natalakachixcuhuí cani̱cxnihuá.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Como Dios ni̱ ixlacasquín tí naaktzonksuá tú ixma̱lacnu̱ni̱t, li̱ma̱paksí̱nalh caca̱circuncidartlahuaca hua̱k lactzu camán judíos tí natalakahuán a̱stá̱n. Chuná jaé acxni lakáhualh ixkahuasa Abraham Isaac circuncidartláhualh; xlá a̱stá̱n na̱ chuná tláhualh ixkahuasa tí ixuanicán Jacob, y Jacob na̱ chuná ca̱tláhualh cha̱cu̱tuy ixlakkahuasán. Jaé lacchixcuhuí̱n tama̱lacatzúqui̱lh pu̱cu̱tuy cristianos tí talama̱na nac Israel.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 ’Xapaksta̱n ixta̱camancán ixuanicán José. Snu̱n akskalala ixuani̱t y como hua̱k ixtalakcatzaní ixli̱skalala, mejor tásta̱lh ixnata̱camán la̱ cha̱tum tachí̱n y li̱ncán nac Egipto. Pero Dios siempre maktákalhli José,
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 hasta Faraón rey xalac Egipto lakáti̱lh ixli̱skalala y li̱ma̱pa̱cúhui̱lh ma̱paksi̱ná xalac Egipto, na̱ macamá̱xqui̱lh cacuentájnilh la̱ta tú ixkalhí nac ixchic.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 ’Huá jaé quilhtamacú acxni milh tatzíncsnit juú nac Canaán y nac Egipto; quili̱talakapasnicán yaj ixtacatzí tú natahuá.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Y como ixlamajcú ko̱rutzi̱n Jacob, acxni li̱ta̱chihui̱nanca ixuí trigo nac Egipto, ca̱ma̱lakácha̱lh ixlakkahuasán nataán tasquín trigo.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Xlacán ni̱ ixtacatzí para ma̱paksi̱ná ixta̱camcán ixuani̱t tí ixtasta̱ni̱t, pero xlá ca̱lakápasli y acxni táalh ixli̱maktuy ca̱huánilh tú ixqui̱taxtuni̱t y Faraón rey xalac Egipto cátzi̱lh la̱ ixli̱mini̱tanchá José.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 José ma̱tiyí̱nalh ixti̱cú Jacob y hua̱k ixli̱talakapasni y chuná jaé tácha̱lh nac Egipto setenta y cinco cristianos ixli̱hua̱kcán.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Táalh quilhtamacú y juú nac Egipto ni̱lh Jacob. Ixlakkahuasán o sea quili̱talakapasnicán, na̱ tzúculh tani̱ti̱lhá.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Pero ixca̱li̱ncán nac Siquem xlacata naca̱muju̱cán nac ca̱quihuí̱n ni̱ma̱ ixca̱maktama̱huani̱t Abraham ixlakkahuasan Hamor.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 ’Dios ixamajá ma̱kantaxtí la̱ tima̱lacnú̱nilh Abraham ama ca̱ma̱xtú amá pu̱latama̱n ní chu̱ta ixca̱ma̱scujucán ixcamán, porque la̱ta ixtaliani̱t quilhtamacú snu̱n ixtalhu̱huani̱t judíos nac Egipto.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Entonces tzúculh ma̱paksi̱nán cha̱tum rey nac Egipto tí ni̱ xcatzi̱ni̱t la̱ ixca̱makta̱yani̱t José.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Xlá ni̱ ixca̱cxilhputún quili̱talakapasnicán y la̱ta ixca̱si̱tzi̱ní li̱ma̱paksí̱nalh cata̱kxtakmákalh itskatacán cani̱huá xlacata ni̱ catástacli.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 ’Chuná jaé ixqui̱taxtuma nac Egipto acxni lakáhualh cha̱tum actzu skata ixuanicán Moisés. Ixnati̱cún tamá̱tze̱kli aktutu papá,
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 pero como ixtajicuán para naca̱catzi̱nicán na̱ ta̱kxtakmákalh itskatacán. Pero Dios ixmaktakalhni̱t jaé skata porque táka̱sli istzuma̱t rey xalac Egipto y makástacli la̱ lihua ixkahuasa.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Huá xlacata Moisés skalálalh y catzi̱niko̱lh tú ixtacatzí egipcios; lhu̱hua tú tla̱n ixtlahuá, ixli̱pa̱huancán acxni ixchihui̱nán.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 Acxni ma̱spútulh Moisés cuarenta años ca̱lakpaxiá̱lhnalh ixli̱talakapasni judíos tí ixtalakahuani̱t nac Egipto.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Aná ácxilhli la̱ cha̱tum chixcú xalac Egipto ixma̱kxtakajni̱ma̱ cha̱tum judío; xlá ni̱ lá tá̱lalh y mákni̱lh amá egipcio.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Moisés ixpuhuán: “Tla̱n la̱ cmákni̱lh porque quili̱talakapasni ama tama̱kachakxí xlacata Dios quili̱lhca̱ni̱t nacca̱tamacxtú jaé pu̱latama̱n.” Pero xlacán ni̱tú tama̱kachákxi̱lh,
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 porque ixli̱cha̱lí acxni ca̱cxilhpá tara̱nicma̱na cha̱tuy judíos, xlá ca̱la̱ma̱makxtakapútulh y ca̱huánilh: “Huixín li̱ta̱camán, ¿hua̱nchi la̱nicá̱tit? ¡Ni̱ tla̱n tú tlahuapa̱nántit!”
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Pero tí ma̱s xatlihueke ixmakatlajani̱t xa̱cha̱tum kálhti̱lh:
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 “¿Ticu tasanini̱tán naquila̱huaniyá̱u tú quili̱tlahuatcán? ¿Huix juez o ma̱paksi̱ná? O ¿puhuana na̱ pa̱t quimakni̱ya la̱ makni ko̱tán cha̱tum egipcio?”
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Moisés jícualh y tzá̱lalh nac aktum pu̱latama̱n huanicán Madián; juú latáma̱lh la̱ tí caj makcha̱ni̱t; pero tamakáxtokli y ca̱kálhi̱lh cha̱tuy ixcamán.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 ’Moisés ixkalhí ochenta años acxni ixlapu̱lá nac desierto lacatzú nac Monte de Sinaí. Aná ácxilhli katum quihui lhcuta̱yama y nac ixíta̱t lhcúya̱t tási̱lh cha̱tum ángel.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Xlá ma̱lacatzúhui̱lh xlacata tla̱n naca̱cní tú ixtasi̱ma; pero acxni tuncán káxmatli jaé tachihuí̱n:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Aquit Dios tí tali̱pa̱huani̱t mili̱talakapasni Abraham, Isaac y Jacob.” Moisés jicuanko̱lh acxni káxmatli amá tachihuí̱n, a̱huata quilhpu̱taj tá̱yalh.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Pero Dios huanipá: “Cama̱xtu mintatu̱nu porque jaé tíyat ni̱ma̱ lácya̱t aquit cma̱tunujni̱t quilacata.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Chí cmini̱t ca̱lakma̱xtú quincamán tí cca̱lacsacni̱t y huix camá̱n ma̱lakacha̱yá̱n nac Egipto naca̱tamacxtuya, porque cca̱cxilhni̱t la̱ talakaputzá y cca̱kaxmatni̱t la̱ tahuantlija acxni ta̱kxtakajnán.”
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 ’Moisés táspitli nac Egipto porque Dios li̱ma̱páksi̱lh caca̱cpúxculh y caca̱tamácxtulh ixcamán tí ixca̱li̱ncani̱t nac Egipto ma̱squi xlacán ixtalakmakani̱t pues ixtahuanini̱t: “¿Ticu tasanini̱tán naquila̱huaniyá̱u tú quili̱tlahuatcán? ¿Huix juez o ma̱paksi̱ná?” Dios ma̱lakácha̱lh amá ángel tí ta̱chihuí̱nalh Moisés.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Ca̱maktá̱yalh xlacata naca̱cpuxcún judíos catatzá̱lalh nac Egipto, y chuná tla̱n tapuntzá̱lalh amá pupunú Mar Rojo, ti̱puxum ca̱ta ca̱ta̱latapú̱li̱lh ana ní ni̱tí ixtalama̱na nac desierto xalakmaka̱n quili̱talakapasnicán, y lhu̱hua laclanca tascújut ca̱tláhualh tú ca̱li̱ma̱lacahuá̱ni̱lh xlacata natacatzí hua̱k Dios ixli̱ma̱paksi̱ni̱t tú ixtlahuá.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Pi̱huá jaé Moisés ca̱huánilh judíos tí ixtatakokeni̱t: “Dios ama ca̱ma̱lakacha̱niyá̱n cha̱tum profeta la̱ aquit. Xlá ama ca̱lakma̱xtú mili̱talakapasnicán tí natalakahuán a̱stá̱n y aná nac mimpu̱latama̱ncán ama lactaxtú. Cakaxpáttit tú naca̱huaniyá̱n.”
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Acxni ixca̱ta̱lapu̱lá quili̱talakapasnicán nac desierto, amá ángel tí ta̱chihuí̱nalh Moisés nac Monte de Sinaí na̱ macamá̱xqui̱lh hua̱k ixtapaksi̱t Dios la̱ ixli̱latama̱tcán judíos tí ixca̱tamacxtuni̱t nac Egipto.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 ’Pero ni̱ hua̱k judíos takáxmatli y tama̱tlá̱ni̱lh tú ca̱ma̱lacnú̱nilh Moisés, y lhu̱hua ixtaspitputumpará nac Egipto ní ixtataxtuni̱t.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Huá tali̱huánilh Aarón: “Aquín ctaspitputumparayá̱u nac Egipto. Quila̱tlahuaníu aktum pu̱laktumi̱n tí naquinca̱maktakalhá̱n y naquinca̱pu̱laniyá̱n porque namá Moisés tí quinca̱tamacxtún nac Egipto aktzanka̱ni̱t.”
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Aarón ma̱tlá̱ni̱lh y hua̱k tamaktláhualh tantum pu̱laktumi̱n becerro. A̱stá̱n tamákni̱lh quitzistancaní̱n xlacata natali̱lakachixcuhuí. ¡Hua̱k ixtali̱pa̱xahuá tú ixtatlahuani̱t!
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Dios ni̱ lakáti̱lh y ca̱kxtakmákalh; ca̱li̱mákxtakli catalakachixcúhui̱lh tú ixtalacasquín, chichiní, papá y makapitzi stacu. Profeta Amós tzokli nac ixlibro la̱ ca̱li̱chihuí̱nalh Dios jaé cristianos:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 ¡Ni̱cxni! Pero huixín ca̱tlahuátit pu̱laktumi̱n tí naca̱cucayá̱tit.
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 ’Amá xalakmaka̱n quili̱talakapasnicán acxni ixtalapu̱lá cani̱huá nac desierto, cha̱tum ángel lacspí̱tnilh Moisés la̱ ixlacasquín catláhualh aktum ixpu̱lakachixcuhui̱n Dios huanicán tabernáculo; amá la̱ pu̱siculan ni̱ma̱ lacapala tla̱n ixma̱lakxtucán, ixli̱ncán cani̱huá. Aná jaé ixca̱ma̱qui̱cán chíhuix ní ixca̱tzokcani̱t ixtapaksi̱t Dios ni̱ma̱ ixma̱xqui̱ni̱t Moisés.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Cha̱lh quilhtamacú acxni judíos tata̱rá̱nicli cristianos xala a̱lacatunu pu̱latama̱n, y la̱ta ní ixtatlajá chú ixtalí̱n amá tabernáculo. Ixca̱cpuxcún Josué y chuná jaé amá pu̱lakachixcuhui̱n tamaklhti̱nantí̱lhalh la̱ herencia pu̱tunu talacstacni xalakmaka̱n quili̱talakapasnicán hasta acxni David ca̱cpúxculh judíos.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Dios ma̱tlá̱ni̱lh ixlatama̱t David y xlá máksquilh li̱tlá̱n para ixlacasquín catlahuánilh aktum pu̱siculan ní lacatum nalakachixcuhui̱cán Dios tí ixli̱pa̱huani̱t ixli̱talakapasnicán Jacob.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Rey David láclhca̱lh jaé talacapa̱stacni pero huá ixkahuasa Salomón xli̱ca̱na tí tlahuánilh ixpu̱siculan Dios.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Ma̱squi lanca Quimpu̱chinacán Dios ni̱ lacatum tanu̱ma nac aktum pu̱siculan porque cha̱tum profeta ma̱lacpuhuá̱ni̱lh caca̱huánilh cristianos la̱ ixlacpuhuán ixlacatacán:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ¿Tucu yá chiqui ama quila̱tlahuaniyá̱u?
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 ¿Ni̱ catzi̱yá̱tit xlacata akapú̱n quimpu̱táhui̱lh y nac tíyat ca̱quilhtamacú cca̱ya̱huani̱t quintujún?
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Esteban ni̱ ca̱li̱quilhpúhualh amá tí ixtama̱kalhapali̱ma̱na, y ca̱huánilh:
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Xlacán tapu̱tlákalh hua̱k profetas tí ca̱ma̱lakácha̱lh Dios natali̱chihui̱nán Cristo tí ixama ca̱lakma̱xtuyá̱n. Y huixín, ¿tucu tlahuanítit Jesús tí ixlacsacni̱t Dios? ¡Liakskahuinántit y makní̱tit!
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Dios ca̱ma̱lakacha̱nín ángeles xlacata naca̱huaniyá̱n hua̱k ixtapáksi̱t, pero huixín kaxpatmakaná̱tit ixtachihuí̱n.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 ―¡Acs cata̱ya, chixcú! ―takalhpaktánu̱lh amá lacchixcuhuí̱n acxni takáxmatli tú ixca̱li̱ya̱huama Esteban, hasta ixtatatlaná la̱ta tasi̱tzí.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Pero Espíritu Santo ixakchipanini̱t ixtalacapa̱stacni Esteban. Talacayá̱hualh ta̱lhmá̱n y ácxilhli ixli̱lanca Dios nac akapú̱n y Jesús ixuí nac ixpa̱xtú̱n.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Esteban ca̱huánilh amá lacchixcuhuí̱n:
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Aná qui̱tá̱yalh chihui̱nán Esteban porque amá lacchixcuhuí̱n pu̱tum ta̱ctahuácalh la̱ catachíyalh xlacata natama̱quilhacslí y yaj natakxmata.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Amá ma̱paksi̱naní̱n táli̱lh Esteban nac quilhapa̱n ca̱chiquí̱n; aná tatalákxtulh xala ixkalhni ixlhaka̱tcán y ca̱maktakálhnilh cha̱tum kahuasa ixuanicán Saulo. A̱stá̱n jaé lacchixcuhuí̱n tí ixtapuhuán ixkalhchiya̱nani̱t Esteban tzúculh tasaca chíhuix y tali̱ma̱xquí xlacata natamakní.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ixmacni Esteban huata ixtali̱macahuán amá chíhuix pero xlá chuné kalhtahuakánilh Dios:
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Acxni tuncán tzokostaj tama̱chá ca̱tiyatni y aktásalh:
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.