Atos 7

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Xapuxcu cura kalasquínilh Esteban:
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Esteban chuné tzúculh ca̱ta̱chihui̱nán:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 y huánilh caakxtakmákalh la̱ta tú kalhí hasta ixli̱talakapasni, porque ixama ma̱si̱ní aktum sa̱sti pu̱latama̱n.
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Abraham táxtulh nac Mesopotamia y Dios lí̱milh nac ca̱chiquí̱n Harán, ixli̱tapaksí pu̱latama̱n Siria. Juú latáma̱lh hasta acxni ni̱lh ixti̱cú. A̱stá̱n Dios li̱lh pakán nac Canaán juú ní lama̱náu aquín.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Pero amá quilhtamacú Dios ni̱ li̱mákxtakli cakálhi̱lh ca̱na actzu ixca̱quihuí̱n tú nama̱paksí, huata ma̱lacnú̱nilh xlacata ixcamán ixama tama̱paksí jaé pu̱latama̱n acxni xlá naní, y Abraham ni̱ naj ixkalhí ni̱ para cha̱tum ixkahuasa.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Dios na̱ huánilh Abraham xlacata ixcamán ixama ca̱li̱ncán la̱ tachí̱n nac aktum mákat pu̱latama̱n y aná ixama ca̱ma̱kxtakajni̱cán akta̱ti ciento ca̱ta.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Pero huánilh xlacata ixama ca̱ma̱xoko̱ní amá cristianos tú ixama tatlahuá, y tancs ma̱lacnú̱nilh xlacata amá judíos tí ixca̱lacsacni̱t ixama tataspitpará nac Canaán ana ní natalakachixcuhuí cani̱cxnihuá.
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Como Dios ni̱ ixlacasquín tí naaktzonksuá tú ixma̱lacnu̱ni̱t, li̱ma̱paksí̱nalh caca̱circuncidartlahuaca hua̱k lactzu camán judíos tí natalakahuán a̱stá̱n. Chuná jaé acxni lakáhualh ixkahuasa Abraham Isaac circuncidartláhualh; xlá a̱stá̱n na̱ chuná tláhualh ixkahuasa tí ixuanicán Jacob, y Jacob na̱ chuná ca̱tláhualh cha̱cu̱tuy ixlakkahuasán. Jaé lacchixcuhuí̱n tama̱lacatzúqui̱lh pu̱cu̱tuy cristianos tí talama̱na nac Israel.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 ’Xapaksta̱n ixta̱camancán ixuanicán José. Snu̱n akskalala ixuani̱t y como hua̱k ixtalakcatzaní ixli̱skalala, mejor tásta̱lh ixnata̱camán la̱ cha̱tum tachí̱n y li̱ncán nac Egipto. Pero Dios siempre maktákalhli José,
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 hasta Faraón rey xalac Egipto lakáti̱lh ixli̱skalala y li̱ma̱pa̱cúhui̱lh ma̱paksi̱ná xalac Egipto, na̱ macamá̱xqui̱lh cacuentájnilh la̱ta tú ixkalhí nac ixchic.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 ’Huá jaé quilhtamacú acxni milh tatzíncsnit juú nac Canaán y nac Egipto; quili̱talakapasnicán yaj ixtacatzí tú natahuá.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Y como ixlamajcú ko̱rutzi̱n Jacob, acxni li̱ta̱chihui̱nanca ixuí trigo nac Egipto, ca̱ma̱lakácha̱lh ixlakkahuasán nataán tasquín trigo.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Xlacán ni̱ ixtacatzí para ma̱paksi̱ná ixta̱camcán ixuani̱t tí ixtasta̱ni̱t, pero xlá ca̱lakápasli y acxni táalh ixli̱maktuy ca̱huánilh tú ixqui̱taxtuni̱t y Faraón rey xalac Egipto cátzi̱lh la̱ ixli̱mini̱tanchá José.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 José ma̱tiyí̱nalh ixti̱cú Jacob y hua̱k ixli̱talakapasni y chuná jaé tácha̱lh nac Egipto setenta y cinco cristianos ixli̱hua̱kcán.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Táalh quilhtamacú y juú nac Egipto ni̱lh Jacob. Ixlakkahuasán o sea quili̱talakapasnicán, na̱ tzúculh tani̱ti̱lhá.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Pero ixca̱li̱ncán nac Siquem xlacata naca̱muju̱cán nac ca̱quihuí̱n ni̱ma̱ ixca̱maktama̱huani̱t Abraham ixlakkahuasan Hamor.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 ’Dios ixamajá ma̱kantaxtí la̱ tima̱lacnú̱nilh Abraham ama ca̱ma̱xtú amá pu̱latama̱n ní chu̱ta ixca̱ma̱scujucán ixcamán, porque la̱ta ixtaliani̱t quilhtamacú snu̱n ixtalhu̱huani̱t judíos nac Egipto.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Entonces tzúculh ma̱paksi̱nán cha̱tum rey nac Egipto tí ni̱ xcatzi̱ni̱t la̱ ixca̱makta̱yani̱t José.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Xlá ni̱ ixca̱cxilhputún quili̱talakapasnicán y la̱ta ixca̱si̱tzi̱ní li̱ma̱paksí̱nalh cata̱kxtakmákalh itskatacán cani̱huá xlacata ni̱ catástacli.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 ’Chuná jaé ixqui̱taxtuma nac Egipto acxni lakáhualh cha̱tum actzu skata ixuanicán Moisés. Ixnati̱cún tamá̱tze̱kli aktutu papá,
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 pero como ixtajicuán para naca̱catzi̱nicán na̱ ta̱kxtakmákalh itskatacán. Pero Dios ixmaktakalhni̱t jaé skata porque táka̱sli istzuma̱t rey xalac Egipto y makástacli la̱ lihua ixkahuasa.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Huá xlacata Moisés skalálalh y catzi̱niko̱lh tú ixtacatzí egipcios; lhu̱hua tú tla̱n ixtlahuá, ixli̱pa̱huancán acxni ixchihui̱nán.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 Acxni ma̱spútulh Moisés cuarenta años ca̱lakpaxiá̱lhnalh ixli̱talakapasni judíos tí ixtalakahuani̱t nac Egipto.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Aná ácxilhli la̱ cha̱tum chixcú xalac Egipto ixma̱kxtakajni̱ma̱ cha̱tum judío; xlá ni̱ lá tá̱lalh y mákni̱lh amá egipcio.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Moisés ixpuhuán: “Tla̱n la̱ cmákni̱lh porque quili̱talakapasni ama tama̱kachakxí xlacata Dios quili̱lhca̱ni̱t nacca̱tamacxtú jaé pu̱latama̱n.” Pero xlacán ni̱tú tama̱kachákxi̱lh,
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 porque ixli̱cha̱lí acxni ca̱cxilhpá tara̱nicma̱na cha̱tuy judíos, xlá ca̱la̱ma̱makxtakapútulh y ca̱huánilh: “Huixín li̱ta̱camán, ¿hua̱nchi la̱nicá̱tit? ¡Ni̱ tla̱n tú tlahuapa̱nántit!”
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Pero tí ma̱s xatlihueke ixmakatlajani̱t xa̱cha̱tum kálhti̱lh:
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 “¿Ticu tasanini̱tán naquila̱huaniyá̱u tú quili̱tlahuatcán? ¿Huix juez o ma̱paksi̱ná? O ¿puhuana na̱ pa̱t quimakni̱ya la̱ makni ko̱tán cha̱tum egipcio?”
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Moisés jícualh y tzá̱lalh nac aktum pu̱latama̱n huanicán Madián; juú latáma̱lh la̱ tí caj makcha̱ni̱t; pero tamakáxtokli y ca̱kálhi̱lh cha̱tuy ixcamán.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 ’Moisés ixkalhí ochenta años acxni ixlapu̱lá nac desierto lacatzú nac Monte de Sinaí. Aná ácxilhli katum quihui lhcuta̱yama y nac ixíta̱t lhcúya̱t tási̱lh cha̱tum ángel.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Xlá ma̱lacatzúhui̱lh xlacata tla̱n naca̱cní tú ixtasi̱ma; pero acxni tuncán káxmatli jaé tachihuí̱n:
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Aquit Dios tí tali̱pa̱huani̱t mili̱talakapasni Abraham, Isaac y Jacob.” Moisés jicuanko̱lh acxni káxmatli amá tachihuí̱n, a̱huata quilhpu̱taj tá̱yalh.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Pero Dios huanipá: “Cama̱xtu mintatu̱nu porque jaé tíyat ni̱ma̱ lácya̱t aquit cma̱tunujni̱t quilacata.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Chí cmini̱t ca̱lakma̱xtú quincamán tí cca̱lacsacni̱t y huix camá̱n ma̱lakacha̱yá̱n nac Egipto naca̱tamacxtuya, porque cca̱cxilhni̱t la̱ talakaputzá y cca̱kaxmatni̱t la̱ tahuantlija acxni ta̱kxtakajnán.”
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 ’Moisés táspitli nac Egipto porque Dios li̱ma̱páksi̱lh caca̱cpúxculh y caca̱tamácxtulh ixcamán tí ixca̱li̱ncani̱t nac Egipto ma̱squi xlacán ixtalakmakani̱t pues ixtahuanini̱t: “¿Ticu tasanini̱tán naquila̱huaniyá̱u tú quili̱tlahuatcán? ¿Huix juez o ma̱paksi̱ná?” Dios ma̱lakácha̱lh amá ángel tí ta̱chihuí̱nalh Moisés.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Ca̱maktá̱yalh xlacata naca̱cpuxcún judíos catatzá̱lalh nac Egipto, y chuná tla̱n tapuntzá̱lalh amá pupunú Mar Rojo, ti̱puxum ca̱ta ca̱ta̱latapú̱li̱lh ana ní ni̱tí ixtalama̱na nac desierto xalakmaka̱n quili̱talakapasnicán, y lhu̱hua laclanca tascújut ca̱tláhualh tú ca̱li̱ma̱lacahuá̱ni̱lh xlacata natacatzí hua̱k Dios ixli̱ma̱paksi̱ni̱t tú ixtlahuá.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Pi̱huá jaé Moisés ca̱huánilh judíos tí ixtatakokeni̱t: “Dios ama ca̱ma̱lakacha̱niyá̱n cha̱tum profeta la̱ aquit. Xlá ama ca̱lakma̱xtú mili̱talakapasnicán tí natalakahuán a̱stá̱n y aná nac mimpu̱latama̱ncán ama lactaxtú. Cakaxpáttit tú naca̱huaniyá̱n.”
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Acxni ixca̱ta̱lapu̱lá quili̱talakapasnicán nac desierto, amá ángel tí ta̱chihuí̱nalh Moisés nac Monte de Sinaí na̱ macamá̱xqui̱lh hua̱k ixtapaksi̱t Dios la̱ ixli̱latama̱tcán judíos tí ixca̱tamacxtuni̱t nac Egipto.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 ’Pero ni̱ hua̱k judíos takáxmatli y tama̱tlá̱ni̱lh tú ca̱ma̱lacnú̱nilh Moisés, y lhu̱hua ixtaspitputumpará nac Egipto ní ixtataxtuni̱t.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Huá tali̱huánilh Aarón: “Aquín ctaspitputumparayá̱u nac Egipto. Quila̱tlahuaníu aktum pu̱laktumi̱n tí naquinca̱maktakalhá̱n y naquinca̱pu̱laniyá̱n porque namá Moisés tí quinca̱tamacxtún nac Egipto aktzanka̱ni̱t.”
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Aarón ma̱tlá̱ni̱lh y hua̱k tamaktláhualh tantum pu̱laktumi̱n becerro. A̱stá̱n tamákni̱lh quitzistancaní̱n xlacata natali̱lakachixcuhuí. ¡Hua̱k ixtali̱pa̱xahuá tú ixtatlahuani̱t!
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Dios ni̱ lakáti̱lh y ca̱kxtakmákalh; ca̱li̱mákxtakli catalakachixcúhui̱lh tú ixtalacasquín, chichiní, papá y makapitzi stacu. Profeta Amós tzokli nac ixlibro la̱ ca̱li̱chihuí̱nalh Dios jaé cristianos:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 ¡Ni̱cxni! Pero huixín ca̱tlahuátit pu̱laktumi̱n tí naca̱cucayá̱tit.
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 ’Amá xalakmaka̱n quili̱talakapasnicán acxni ixtalapu̱lá cani̱huá nac desierto, cha̱tum ángel lacspí̱tnilh Moisés la̱ ixlacasquín catláhualh aktum ixpu̱lakachixcuhui̱n Dios huanicán tabernáculo; amá la̱ pu̱siculan ni̱ma̱ lacapala tla̱n ixma̱lakxtucán, ixli̱ncán cani̱huá. Aná jaé ixca̱ma̱qui̱cán chíhuix ní ixca̱tzokcani̱t ixtapaksi̱t Dios ni̱ma̱ ixma̱xqui̱ni̱t Moisés.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Cha̱lh quilhtamacú acxni judíos tata̱rá̱nicli cristianos xala a̱lacatunu pu̱latama̱n, y la̱ta ní ixtatlajá chú ixtalí̱n amá tabernáculo. Ixca̱cpuxcún Josué y chuná jaé amá pu̱lakachixcuhui̱n tamaklhti̱nantí̱lhalh la̱ herencia pu̱tunu talacstacni xalakmaka̱n quili̱talakapasnicán hasta acxni David ca̱cpúxculh judíos.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Dios ma̱tlá̱ni̱lh ixlatama̱t David y xlá máksquilh li̱tlá̱n para ixlacasquín catlahuánilh aktum pu̱siculan ní lacatum nalakachixcuhui̱cán Dios tí ixli̱pa̱huani̱t ixli̱talakapasnicán Jacob.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Rey David láclhca̱lh jaé talacapa̱stacni pero huá ixkahuasa Salomón xli̱ca̱na tí tlahuánilh ixpu̱siculan Dios.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Ma̱squi lanca Quimpu̱chinacán Dios ni̱ lacatum tanu̱ma nac aktum pu̱siculan porque cha̱tum profeta ma̱lacpuhuá̱ni̱lh caca̱huánilh cristianos la̱ ixlacpuhuán ixlacatacán:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 ¿Tucu yá chiqui ama quila̱tlahuaniyá̱u?
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 ¿Ni̱ catzi̱yá̱tit xlacata akapú̱n quimpu̱táhui̱lh y nac tíyat ca̱quilhtamacú cca̱ya̱huani̱t quintujún?
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Esteban ni̱ ca̱li̱quilhpúhualh amá tí ixtama̱kalhapali̱ma̱na, y ca̱huánilh:
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Xlacán tapu̱tlákalh hua̱k profetas tí ca̱ma̱lakácha̱lh Dios natali̱chihui̱nán Cristo tí ixama ca̱lakma̱xtuyá̱n. Y huixín, ¿tucu tlahuanítit Jesús tí ixlacsacni̱t Dios? ¡Liakskahuinántit y makní̱tit!
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Dios ca̱ma̱lakacha̱nín ángeles xlacata naca̱huaniyá̱n hua̱k ixtapáksi̱t, pero huixín kaxpatmakaná̱tit ixtachihuí̱n.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 ―¡Acs cata̱ya, chixcú! ―takalhpaktánu̱lh amá lacchixcuhuí̱n acxni takáxmatli tú ixca̱li̱ya̱huama Esteban, hasta ixtatatlaná la̱ta tasi̱tzí.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Pero Espíritu Santo ixakchipanini̱t ixtalacapa̱stacni Esteban. Talacayá̱hualh ta̱lhmá̱n y ácxilhli ixli̱lanca Dios nac akapú̱n y Jesús ixuí nac ixpa̱xtú̱n.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Esteban ca̱huánilh amá lacchixcuhuí̱n:
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Aná qui̱tá̱yalh chihui̱nán Esteban porque amá lacchixcuhuí̱n pu̱tum ta̱ctahuácalh la̱ catachíyalh xlacata natama̱quilhacslí y yaj natakxmata.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Amá ma̱paksi̱naní̱n táli̱lh Esteban nac quilhapa̱n ca̱chiquí̱n; aná tatalákxtulh xala ixkalhni ixlhaka̱tcán y ca̱maktakálhnilh cha̱tum kahuasa ixuanicán Saulo. A̱stá̱n jaé lacchixcuhuí̱n tí ixtapuhuán ixkalhchiya̱nani̱t Esteban tzúculh tasaca chíhuix y tali̱ma̱xquí xlacata natamakní.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Ixmacni Esteban huata ixtali̱macahuán amá chíhuix pero xlá chuné kalhtahuakánilh Dios:
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Acxni tuncán tzokostaj tama̱chá ca̱tiyatni y aktásalh:
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.