Atos 7
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NAA
1 Xapuxcu cura kalasquínilh Esteban:
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Esteban chuné tzúculh ca̱ta̱chihui̱nán:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 y huánilh caakxtakmákalh la̱ta tú kalhí hasta ixli̱talakapasni, porque ixama ma̱si̱ní aktum sa̱sti pu̱latama̱n.
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Abraham táxtulh nac Mesopotamia y Dios lí̱milh nac ca̱chiquí̱n Harán, ixli̱tapaksí pu̱latama̱n Siria. Juú latáma̱lh hasta acxni ni̱lh ixti̱cú. A̱stá̱n Dios li̱lh pakán nac Canaán juú ní lama̱náu aquín.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Pero amá quilhtamacú Dios ni̱ li̱mákxtakli cakálhi̱lh ca̱na actzu ixca̱quihuí̱n tú nama̱paksí, huata ma̱lacnú̱nilh xlacata ixcamán ixama tama̱paksí jaé pu̱latama̱n acxni xlá naní, y Abraham ni̱ naj ixkalhí ni̱ para cha̱tum ixkahuasa.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Dios na̱ huánilh Abraham xlacata ixcamán ixama ca̱li̱ncán la̱ tachí̱n nac aktum mákat pu̱latama̱n y aná ixama ca̱ma̱kxtakajni̱cán akta̱ti ciento ca̱ta.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Pero huánilh xlacata ixama ca̱ma̱xoko̱ní amá cristianos tú ixama tatlahuá, y tancs ma̱lacnú̱nilh xlacata amá judíos tí ixca̱lacsacni̱t ixama tataspitpará nac Canaán ana ní natalakachixcuhuí cani̱cxnihuá.
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Como Dios ni̱ ixlacasquín tí naaktzonksuá tú ixma̱lacnu̱ni̱t, li̱ma̱paksí̱nalh caca̱circuncidartlahuaca hua̱k lactzu camán judíos tí natalakahuán a̱stá̱n. Chuná jaé acxni lakáhualh ixkahuasa Abraham Isaac circuncidartláhualh; xlá a̱stá̱n na̱ chuná tláhualh ixkahuasa tí ixuanicán Jacob, y Jacob na̱ chuná ca̱tláhualh cha̱cu̱tuy ixlakkahuasán. Jaé lacchixcuhuí̱n tama̱lacatzúqui̱lh pu̱cu̱tuy cristianos tí talama̱na nac Israel.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 ’Xapaksta̱n ixta̱camancán ixuanicán José. Snu̱n akskalala ixuani̱t y como hua̱k ixtalakcatzaní ixli̱skalala, mejor tásta̱lh ixnata̱camán la̱ cha̱tum tachí̱n y li̱ncán nac Egipto. Pero Dios siempre maktákalhli José,
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 hasta Faraón rey xalac Egipto lakáti̱lh ixli̱skalala y li̱ma̱pa̱cúhui̱lh ma̱paksi̱ná xalac Egipto, na̱ macamá̱xqui̱lh cacuentájnilh la̱ta tú ixkalhí nac ixchic.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 ’Huá jaé quilhtamacú acxni milh tatzíncsnit juú nac Canaán y nac Egipto; quili̱talakapasnicán yaj ixtacatzí tú natahuá.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Y como ixlamajcú ko̱rutzi̱n Jacob, acxni li̱ta̱chihui̱nanca ixuí trigo nac Egipto, ca̱ma̱lakácha̱lh ixlakkahuasán nataán tasquín trigo.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Xlacán ni̱ ixtacatzí para ma̱paksi̱ná ixta̱camcán ixuani̱t tí ixtasta̱ni̱t, pero xlá ca̱lakápasli y acxni táalh ixli̱maktuy ca̱huánilh tú ixqui̱taxtuni̱t y Faraón rey xalac Egipto cátzi̱lh la̱ ixli̱mini̱tanchá José.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 José ma̱tiyí̱nalh ixti̱cú Jacob y hua̱k ixli̱talakapasni y chuná jaé tácha̱lh nac Egipto setenta y cinco cristianos ixli̱hua̱kcán.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Táalh quilhtamacú y juú nac Egipto ni̱lh Jacob. Ixlakkahuasán o sea quili̱talakapasnicán, na̱ tzúculh tani̱ti̱lhá.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Pero ixca̱li̱ncán nac Siquem xlacata naca̱muju̱cán nac ca̱quihuí̱n ni̱ma̱ ixca̱maktama̱huani̱t Abraham ixlakkahuasan Hamor.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 ’Dios ixamajá ma̱kantaxtí la̱ tima̱lacnú̱nilh Abraham ama ca̱ma̱xtú amá pu̱latama̱n ní chu̱ta ixca̱ma̱scujucán ixcamán, porque la̱ta ixtaliani̱t quilhtamacú snu̱n ixtalhu̱huani̱t judíos nac Egipto.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Entonces tzúculh ma̱paksi̱nán cha̱tum rey nac Egipto tí ni̱ xcatzi̱ni̱t la̱ ixca̱makta̱yani̱t José.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Xlá ni̱ ixca̱cxilhputún quili̱talakapasnicán y la̱ta ixca̱si̱tzi̱ní li̱ma̱paksí̱nalh cata̱kxtakmákalh itskatacán cani̱huá xlacata ni̱ catástacli.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 ’Chuná jaé ixqui̱taxtuma nac Egipto acxni lakáhualh cha̱tum actzu skata ixuanicán Moisés. Ixnati̱cún tamá̱tze̱kli aktutu papá,
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 pero como ixtajicuán para naca̱catzi̱nicán na̱ ta̱kxtakmákalh itskatacán. Pero Dios ixmaktakalhni̱t jaé skata porque táka̱sli istzuma̱t rey xalac Egipto y makástacli la̱ lihua ixkahuasa.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Huá xlacata Moisés skalálalh y catzi̱niko̱lh tú ixtacatzí egipcios; lhu̱hua tú tla̱n ixtlahuá, ixli̱pa̱huancán acxni ixchihui̱nán.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Acxni ma̱spútulh Moisés cuarenta años ca̱lakpaxiá̱lhnalh ixli̱talakapasni judíos tí ixtalakahuani̱t nac Egipto.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Aná ácxilhli la̱ cha̱tum chixcú xalac Egipto ixma̱kxtakajni̱ma̱ cha̱tum judío; xlá ni̱ lá tá̱lalh y mákni̱lh amá egipcio.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Moisés ixpuhuán: “Tla̱n la̱ cmákni̱lh porque quili̱talakapasni ama tama̱kachakxí xlacata Dios quili̱lhca̱ni̱t nacca̱tamacxtú jaé pu̱latama̱n.” Pero xlacán ni̱tú tama̱kachákxi̱lh,
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 porque ixli̱cha̱lí acxni ca̱cxilhpá tara̱nicma̱na cha̱tuy judíos, xlá ca̱la̱ma̱makxtakapútulh y ca̱huánilh: “Huixín li̱ta̱camán, ¿hua̱nchi la̱nicá̱tit? ¡Ni̱ tla̱n tú tlahuapa̱nántit!”
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Pero tí ma̱s xatlihueke ixmakatlajani̱t xa̱cha̱tum kálhti̱lh:
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 “¿Ticu tasanini̱tán naquila̱huaniyá̱u tú quili̱tlahuatcán? ¿Huix juez o ma̱paksi̱ná? O ¿puhuana na̱ pa̱t quimakni̱ya la̱ makni ko̱tán cha̱tum egipcio?”
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Moisés jícualh y tzá̱lalh nac aktum pu̱latama̱n huanicán Madián; juú latáma̱lh la̱ tí caj makcha̱ni̱t; pero tamakáxtokli y ca̱kálhi̱lh cha̱tuy ixcamán.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 ’Moisés ixkalhí ochenta años acxni ixlapu̱lá nac desierto lacatzú nac Monte de Sinaí. Aná ácxilhli katum quihui lhcuta̱yama y nac ixíta̱t lhcúya̱t tási̱lh cha̱tum ángel.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Xlá ma̱lacatzúhui̱lh xlacata tla̱n naca̱cní tú ixtasi̱ma; pero acxni tuncán káxmatli jaé tachihuí̱n:
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 “Aquit Dios tí tali̱pa̱huani̱t mili̱talakapasni Abraham, Isaac y Jacob.” Moisés jicuanko̱lh acxni káxmatli amá tachihuí̱n, a̱huata quilhpu̱taj tá̱yalh.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Pero Dios huanipá: “Cama̱xtu mintatu̱nu porque jaé tíyat ni̱ma̱ lácya̱t aquit cma̱tunujni̱t quilacata.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Chí cmini̱t ca̱lakma̱xtú quincamán tí cca̱lacsacni̱t y huix camá̱n ma̱lakacha̱yá̱n nac Egipto naca̱tamacxtuya, porque cca̱cxilhni̱t la̱ talakaputzá y cca̱kaxmatni̱t la̱ tahuantlija acxni ta̱kxtakajnán.”
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 ’Moisés táspitli nac Egipto porque Dios li̱ma̱páksi̱lh caca̱cpúxculh y caca̱tamácxtulh ixcamán tí ixca̱li̱ncani̱t nac Egipto ma̱squi xlacán ixtalakmakani̱t pues ixtahuanini̱t: “¿Ticu tasanini̱tán naquila̱huaniyá̱u tú quili̱tlahuatcán? ¿Huix juez o ma̱paksi̱ná?” Dios ma̱lakácha̱lh amá ángel tí ta̱chihuí̱nalh Moisés.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Ca̱maktá̱yalh xlacata naca̱cpuxcún judíos catatzá̱lalh nac Egipto, y chuná tla̱n tapuntzá̱lalh amá pupunú Mar Rojo, ti̱puxum ca̱ta ca̱ta̱latapú̱li̱lh ana ní ni̱tí ixtalama̱na nac desierto xalakmaka̱n quili̱talakapasnicán, y lhu̱hua laclanca tascújut ca̱tláhualh tú ca̱li̱ma̱lacahuá̱ni̱lh xlacata natacatzí hua̱k Dios ixli̱ma̱paksi̱ni̱t tú ixtlahuá.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Pi̱huá jaé Moisés ca̱huánilh judíos tí ixtatakokeni̱t: “Dios ama ca̱ma̱lakacha̱niyá̱n cha̱tum profeta la̱ aquit. Xlá ama ca̱lakma̱xtú mili̱talakapasnicán tí natalakahuán a̱stá̱n y aná nac mimpu̱latama̱ncán ama lactaxtú. Cakaxpáttit tú naca̱huaniyá̱n.”
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Acxni ixca̱ta̱lapu̱lá quili̱talakapasnicán nac desierto, amá ángel tí ta̱chihuí̱nalh Moisés nac Monte de Sinaí na̱ macamá̱xqui̱lh hua̱k ixtapaksi̱t Dios la̱ ixli̱latama̱tcán judíos tí ixca̱tamacxtuni̱t nac Egipto.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 ’Pero ni̱ hua̱k judíos takáxmatli y tama̱tlá̱ni̱lh tú ca̱ma̱lacnú̱nilh Moisés, y lhu̱hua ixtaspitputumpará nac Egipto ní ixtataxtuni̱t.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Huá tali̱huánilh Aarón: “Aquín ctaspitputumparayá̱u nac Egipto. Quila̱tlahuaníu aktum pu̱laktumi̱n tí naquinca̱maktakalhá̱n y naquinca̱pu̱laniyá̱n porque namá Moisés tí quinca̱tamacxtún nac Egipto aktzanka̱ni̱t.”
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Aarón ma̱tlá̱ni̱lh y hua̱k tamaktláhualh tantum pu̱laktumi̱n becerro. A̱stá̱n tamákni̱lh quitzistancaní̱n xlacata natali̱lakachixcuhuí. ¡Hua̱k ixtali̱pa̱xahuá tú ixtatlahuani̱t!
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Dios ni̱ lakáti̱lh y ca̱kxtakmákalh; ca̱li̱mákxtakli catalakachixcúhui̱lh tú ixtalacasquín, chichiní, papá y makapitzi stacu. Profeta Amós tzokli nac ixlibro la̱ ca̱li̱chihuí̱nalh Dios jaé cristianos:
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 ¡Ni̱cxni! Pero huixín ca̱tlahuátit pu̱laktumi̱n tí naca̱cucayá̱tit.
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 ’Amá xalakmaka̱n quili̱talakapasnicán acxni ixtalapu̱lá cani̱huá nac desierto, cha̱tum ángel lacspí̱tnilh Moisés la̱ ixlacasquín catláhualh aktum ixpu̱lakachixcuhui̱n Dios huanicán tabernáculo; amá la̱ pu̱siculan ni̱ma̱ lacapala tla̱n ixma̱lakxtucán, ixli̱ncán cani̱huá. Aná jaé ixca̱ma̱qui̱cán chíhuix ní ixca̱tzokcani̱t ixtapaksi̱t Dios ni̱ma̱ ixma̱xqui̱ni̱t Moisés.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Cha̱lh quilhtamacú acxni judíos tata̱rá̱nicli cristianos xala a̱lacatunu pu̱latama̱n, y la̱ta ní ixtatlajá chú ixtalí̱n amá tabernáculo. Ixca̱cpuxcún Josué y chuná jaé amá pu̱lakachixcuhui̱n tamaklhti̱nantí̱lhalh la̱ herencia pu̱tunu talacstacni xalakmaka̱n quili̱talakapasnicán hasta acxni David ca̱cpúxculh judíos.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Dios ma̱tlá̱ni̱lh ixlatama̱t David y xlá máksquilh li̱tlá̱n para ixlacasquín catlahuánilh aktum pu̱siculan ní lacatum nalakachixcuhui̱cán Dios tí ixli̱pa̱huani̱t ixli̱talakapasnicán Jacob.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Rey David láclhca̱lh jaé talacapa̱stacni pero huá ixkahuasa Salomón xli̱ca̱na tí tlahuánilh ixpu̱siculan Dios.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Ma̱squi lanca Quimpu̱chinacán Dios ni̱ lacatum tanu̱ma nac aktum pu̱siculan porque cha̱tum profeta ma̱lacpuhuá̱ni̱lh caca̱huánilh cristianos la̱ ixlacpuhuán ixlacatacán:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ¿Tucu yá chiqui ama quila̱tlahuaniyá̱u?
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Ni̱ catzi̱yá̱tit xlacata akapú̱n quimpu̱táhui̱lh y nac tíyat ca̱quilhtamacú cca̱ya̱huani̱t quintujún?
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Esteban ni̱ ca̱li̱quilhpúhualh amá tí ixtama̱kalhapali̱ma̱na, y ca̱huánilh:
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Xlacán tapu̱tlákalh hua̱k profetas tí ca̱ma̱lakácha̱lh Dios natali̱chihui̱nán Cristo tí ixama ca̱lakma̱xtuyá̱n. Y huixín, ¿tucu tlahuanítit Jesús tí ixlacsacni̱t Dios? ¡Liakskahuinántit y makní̱tit!
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Dios ca̱ma̱lakacha̱nín ángeles xlacata naca̱huaniyá̱n hua̱k ixtapáksi̱t, pero huixín kaxpatmakaná̱tit ixtachihuí̱n.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 ―¡Acs cata̱ya, chixcú! ―takalhpaktánu̱lh amá lacchixcuhuí̱n acxni takáxmatli tú ixca̱li̱ya̱huama Esteban, hasta ixtatatlaná la̱ta tasi̱tzí.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Pero Espíritu Santo ixakchipanini̱t ixtalacapa̱stacni Esteban. Talacayá̱hualh ta̱lhmá̱n y ácxilhli ixli̱lanca Dios nac akapú̱n y Jesús ixuí nac ixpa̱xtú̱n.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Esteban ca̱huánilh amá lacchixcuhuí̱n:
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Aná qui̱tá̱yalh chihui̱nán Esteban porque amá lacchixcuhuí̱n pu̱tum ta̱ctahuácalh la̱ catachíyalh xlacata natama̱quilhacslí y yaj natakxmata.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Amá ma̱paksi̱naní̱n táli̱lh Esteban nac quilhapa̱n ca̱chiquí̱n; aná tatalákxtulh xala ixkalhni ixlhaka̱tcán y ca̱maktakálhnilh cha̱tum kahuasa ixuanicán Saulo. A̱stá̱n jaé lacchixcuhuí̱n tí ixtapuhuán ixkalhchiya̱nani̱t Esteban tzúculh tasaca chíhuix y tali̱ma̱xquí xlacata natamakní.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ixmacni Esteban huata ixtali̱macahuán amá chíhuix pero xlá chuné kalhtahuakánilh Dios:
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Acxni tuncán tzokostaj tama̱chá ca̱tiyatni y aktásalh:
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.