Atos 28
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs VC
1 Ixli̱punchú ccatzí̱u xlacata xaccha̱ni̱táu nac isla de Malta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Amá cristianos xala amá pu̱latama̱n tzúculh tachín y tama̱mákstokli lhcúya̱t xlacata nacskoná̱u porque li̱cuánit ixlonknán y se̱n ni̱ ixtake̱nu̱ni̱t.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Pablo na̱ tíyalh pa̱tzú quihui y acxni itsacma tantum lu̱hua táxtulh, macatahuácalh y macáxcalh.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Amá cristianos xalac Malta acxni tá̱cxilhli la̱ ixmacaxcani̱t lu̱hua tzúculh tahuán:
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Pablo lhken máca̱lh amá lu̱hua nac lhcúya̱t la̱ ni̱tú calánilh.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Hua̱k ixtapuhuán xlacata ixama macacún o ni̱ para catzí la̱ ixama tama̱ya̱chá ca̱tiyatni xaní̱n, pero como pasá̱rlalh lhu̱hua quilhtamacú y ni̱tú ixlaní tzúculh tahuán:
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Gobernador xalac Malta ixuanicán Publio y na̱ quinca̱lakalhamán y quinca̱li̱makxtakni caclatamá̱u nac ixca̱quihuí̱n ni̱ma̱ ixkalhí lacatzú ní xactacutni̱táu. Xlá quinca̱ma̱huí̱n aktutu chichiní.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Ixti̱cu gobernador ixkalhí palha lhcúya̱t, ixpu̱ti̱ma stínit. Pablo acxni huanica tú ixkalhí lákalh nac ixchic y li̱kalhtahuakánilh Dios; a̱stá̱n huilí̱nilh ixmacán nac ixmacni y tuncán aksá̱nalh amá ko̱lú.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Acxni tacátzi̱lh cristianos tú ixtlahuani̱t Pablo, tzúculh talakmín lhu̱hua ta̱tatlaní̱n y xlá ca̱ma̱ksá̱ni̱lh.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Tú ixtlahuani̱t Pablo hua̱k ixtapa̱xcatcatzi̱ní y lhu̱hua tú quinca̱ma̱squihui̱cán acxni ctaxtúu xlacata ni̱tú naquinca̱tzanka̱niyá̱n nac tijia.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Aktutu papá clatamá̱u juú y cpu̱áu aktum barco xalac Alejandría ixuanicán Los Gemelos y juú ixtamakxtakni̱t ca̱lonkni.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Pu̱la ccha̱u nac Siracusa, aná jaé ca̱chiquí̱n ctamakxtakui aktutu chichiní.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Cma̱makspitui jaé pu̱latama̱n y ccha̱u nac Regio; ixli̱cha̱lí tzucupá min u̱n pero chí quinca̱makta̱yán tziná porque ixli̱tu̱xama tla̱n ccha̱u nac ca̱chiquí̱n huanicán Puteoli.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Juú cca̱ta̱tanoklhui makapitzi tí ixtali̱pa̱huán Jesús y cca̱ta̱latamá̱u aktum xama̱na, y a̱stá̱n cau nac Roma.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Hua̱k ixamigos Pablo acxni tacátzi̱lh ixama nac Roma támilh talakapa̱xtoka; makapitzi takálhi̱lh lacatum ní ixuanicán Foro de Apio, y xapu̱tum takálhi̱lh nac Tres Tabernas. Pablo snu̱n pa̱xáhualh y pa̱xcatcatzí̱nilh Dios tú ixtlahuani̱t ixlacata y kálhi̱lh ma̱s li̱camama.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Acxni ccha̱u nac Roma Pablo li̱nca ixpu̱ma̱paksi̱n emperador y xlá li̱mákxtakli calatáma̱lh ní ixlacasquín, pero siempre cha̱tum soldado ixmaktakalha.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Ixkalhí aktutu chichiní la̱ta ixcha̱ni̱t Pablo nac Roma acxni ca̱ma̱tasaní̱nalh tí ixta̱cpuxcún cristianos nac sinagoga jaé ca̱chiquí̱n, y chuné ca̱ta̱chihuí̱nalh:
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Xlacán ixquintamakxtakputún porque ni̱ tatáka̱sli tú naquintali̱ya̱huá xlacata naquintamakní.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Pero namá judíos ni̱ tama̱tlá̱ni̱lh huá cca̱li̱huánilh mejor caquima̱kalhapáli̱lh emperador juú nac Roma. Pero jaé ni̱ huamputún xlacata aquit ni̱ cca̱lakalhamán quinta̱pakánat judíos.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Aquit cca̱tasanín xlacata naquila̱lakapasá̱u y nacatzi̱yá̱tit xlacata cli̱tachí̱n jaé cadenas porque cca̱najlani̱t milh Cristo tí ama quinca̱lakma̱xtuyá̱n.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 La̱ takaxmatko̱lh ixtachihuí̱n xlacán tahuánilh:
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Pero clacasquiná̱u chí quila̱huaníu ticu huix li̱pa̱huana porque huata ccatzi̱yá̱u xlacata namá tí tali̱pa̱huán Jesús cani̱huá ni̱ ca̱cxilhputuncán.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Taláclhca̱lh natatamakstoka aktum chichiní y lhu̱hua cristianos támilh. Pablo ca̱lacspí̱tnilh ixtachihui̱n Dios y ca̱huánilh la̱ta tú ixli̱chihui̱nani̱t Moisés y tú ixtatzokni̱t profetas ama tlahuá Dios nac ixpu̱latama̱ncán; istzucú chihui̱nán tzisa hasta smalankán ixqui̱ta̱yá.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Lhu̱hua tali̱pá̱hualh Jesús, pero lhu̱hua ni̱ taca̱nájlalh.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Pu̱tuy tatapítzilh cristianos. Pablo ca̱huánilh:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Huixín pa̱t kaxpatá̱tit quintachihuí̱n pero ni̱tú pa̱t ma̱kachakxi̱yá̱tit;
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 porque minacujcán snu̱n lani̱t.
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 ’Na̱ camá̱n ca̱huaniyá̱n xlacata Dios ma̱lacnu̱ni̱t na̱ ama ca̱lakma̱xtú hua̱k cristianos tí ni̱ judíos y xlacán tatzucuni̱ttá tali̱pa̱huán Jesús.
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Amá judíos tatáxtulh y tzúculh tara̱li̱huaní para xli̱ca̱na o ni̱ xli̱ca̱na tú ixca̱huanini̱t Pablo.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Pablo sá̱cualh aktum chiqui y juú latáma̱lh nac Roma aktuy ca̱ta ixca̱maklhti̱nán tí ixtalakpaxia̱lhnán.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Xlá la̱tiyá ixlacspi̱ta ixtachihui̱n Dios, ixuán tú xlacata ixli̱ma̱lakacha̱cani̱t Ixkahuasa Jesucristo ca̱quilhtamacú, y chuná jaé lí̱alh quilhtamacú y ni̱tí ixli̱huaní la̱ ixchihui̱nán.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.