Atos 28
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NAA
1 Ixli̱punchú ccatzí̱u xlacata xaccha̱ni̱táu nac isla de Malta.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Amá cristianos xala amá pu̱latama̱n tzúculh tachín y tama̱mákstokli lhcúya̱t xlacata nacskoná̱u porque li̱cuánit ixlonknán y se̱n ni̱ ixtake̱nu̱ni̱t.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Pablo na̱ tíyalh pa̱tzú quihui y acxni itsacma tantum lu̱hua táxtulh, macatahuácalh y macáxcalh.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Amá cristianos xalac Malta acxni tá̱cxilhli la̱ ixmacaxcani̱t lu̱hua tzúculh tahuán:
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Pablo lhken máca̱lh amá lu̱hua nac lhcúya̱t la̱ ni̱tú calánilh.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Hua̱k ixtapuhuán xlacata ixama macacún o ni̱ para catzí la̱ ixama tama̱ya̱chá ca̱tiyatni xaní̱n, pero como pasá̱rlalh lhu̱hua quilhtamacú y ni̱tú ixlaní tzúculh tahuán:
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Gobernador xalac Malta ixuanicán Publio y na̱ quinca̱lakalhamán y quinca̱li̱makxtakni caclatamá̱u nac ixca̱quihuí̱n ni̱ma̱ ixkalhí lacatzú ní xactacutni̱táu. Xlá quinca̱ma̱huí̱n aktutu chichiní.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Ixti̱cu gobernador ixkalhí palha lhcúya̱t, ixpu̱ti̱ma stínit. Pablo acxni huanica tú ixkalhí lákalh nac ixchic y li̱kalhtahuakánilh Dios; a̱stá̱n huilí̱nilh ixmacán nac ixmacni y tuncán aksá̱nalh amá ko̱lú.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Acxni tacátzi̱lh cristianos tú ixtlahuani̱t Pablo, tzúculh talakmín lhu̱hua ta̱tatlaní̱n y xlá ca̱ma̱ksá̱ni̱lh.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Tú ixtlahuani̱t Pablo hua̱k ixtapa̱xcatcatzi̱ní y lhu̱hua tú quinca̱ma̱squihui̱cán acxni ctaxtúu xlacata ni̱tú naquinca̱tzanka̱niyá̱n nac tijia.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Aktutu papá clatamá̱u juú y cpu̱áu aktum barco xalac Alejandría ixuanicán Los Gemelos y juú ixtamakxtakni̱t ca̱lonkni.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Pu̱la ccha̱u nac Siracusa, aná jaé ca̱chiquí̱n ctamakxtakui aktutu chichiní.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Cma̱makspitui jaé pu̱latama̱n y ccha̱u nac Regio; ixli̱cha̱lí tzucupá min u̱n pero chí quinca̱makta̱yán tziná porque ixli̱tu̱xama tla̱n ccha̱u nac ca̱chiquí̱n huanicán Puteoli.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Juú cca̱ta̱tanoklhui makapitzi tí ixtali̱pa̱huán Jesús y cca̱ta̱latamá̱u aktum xama̱na, y a̱stá̱n cau nac Roma.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Hua̱k ixamigos Pablo acxni tacátzi̱lh ixama nac Roma támilh talakapa̱xtoka; makapitzi takálhi̱lh lacatum ní ixuanicán Foro de Apio, y xapu̱tum takálhi̱lh nac Tres Tabernas. Pablo snu̱n pa̱xáhualh y pa̱xcatcatzí̱nilh Dios tú ixtlahuani̱t ixlacata y kálhi̱lh ma̱s li̱camama.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Acxni ccha̱u nac Roma Pablo li̱nca ixpu̱ma̱paksi̱n emperador y xlá li̱mákxtakli calatáma̱lh ní ixlacasquín, pero siempre cha̱tum soldado ixmaktakalha.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Ixkalhí aktutu chichiní la̱ta ixcha̱ni̱t Pablo nac Roma acxni ca̱ma̱tasaní̱nalh tí ixta̱cpuxcún cristianos nac sinagoga jaé ca̱chiquí̱n, y chuné ca̱ta̱chihuí̱nalh:
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Xlacán ixquintamakxtakputún porque ni̱ tatáka̱sli tú naquintali̱ya̱huá xlacata naquintamakní.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Pero namá judíos ni̱ tama̱tlá̱ni̱lh huá cca̱li̱huánilh mejor caquima̱kalhapáli̱lh emperador juú nac Roma. Pero jaé ni̱ huamputún xlacata aquit ni̱ cca̱lakalhamán quinta̱pakánat judíos.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Aquit cca̱tasanín xlacata naquila̱lakapasá̱u y nacatzi̱yá̱tit xlacata cli̱tachí̱n jaé cadenas porque cca̱najlani̱t milh Cristo tí ama quinca̱lakma̱xtuyá̱n.
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 La̱ takaxmatko̱lh ixtachihuí̱n xlacán tahuánilh:
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Pero clacasquiná̱u chí quila̱huaníu ticu huix li̱pa̱huana porque huata ccatzi̱yá̱u xlacata namá tí tali̱pa̱huán Jesús cani̱huá ni̱ ca̱cxilhputuncán.
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Taláclhca̱lh natatamakstoka aktum chichiní y lhu̱hua cristianos támilh. Pablo ca̱lacspí̱tnilh ixtachihui̱n Dios y ca̱huánilh la̱ta tú ixli̱chihui̱nani̱t Moisés y tú ixtatzokni̱t profetas ama tlahuá Dios nac ixpu̱latama̱ncán; istzucú chihui̱nán tzisa hasta smalankán ixqui̱ta̱yá.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Lhu̱hua tali̱pá̱hualh Jesús, pero lhu̱hua ni̱ taca̱nájlalh.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Pu̱tuy tatapítzilh cristianos. Pablo ca̱huánilh:
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 Huixín pa̱t kaxpatá̱tit quintachihuí̱n pero ni̱tú pa̱t ma̱kachakxi̱yá̱tit;
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 porque minacujcán snu̱n lani̱t.
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 ’Na̱ camá̱n ca̱huaniyá̱n xlacata Dios ma̱lacnu̱ni̱t na̱ ama ca̱lakma̱xtú hua̱k cristianos tí ni̱ judíos y xlacán tatzucuni̱ttá tali̱pa̱huán Jesús.
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Amá judíos tatáxtulh y tzúculh tara̱li̱huaní para xli̱ca̱na o ni̱ xli̱ca̱na tú ixca̱huanini̱t Pablo.
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Pablo sá̱cualh aktum chiqui y juú latáma̱lh nac Roma aktuy ca̱ta ixca̱maklhti̱nán tí ixtalakpaxia̱lhnán.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Xlá la̱tiyá ixlacspi̱ta ixtachihui̱n Dios, ixuán tú xlacata ixli̱ma̱lakacha̱cani̱t Ixkahuasa Jesucristo ca̱quilhtamacú, y chuná jaé lí̱alh quilhtamacú y ni̱tí ixli̱huaní la̱ ixchihui̱nán.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.