Atos 27

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Acxni hua̱k lacca̱xlako̱lh naca̱ma̱lakacha̱cán Pablo y xa̱makapitzi tachi̱ní̱n nac Roma, ca̱macama̱xqui̱ca naca̱maktakalha cha̱tum capitán ixuanicán Julio, ixca̱ta̱tapaksí itsoldados emperador.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Nac ca̱chiquí̱n Adramitio ctajú̱u nac aktum barco ni̱ma̱ ixama pakán nac Asia, ixquinca̱ta̱aná̱n Aristarco xalac Tesalónica.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Ixli̱cha̱lí ccha̱u nac Sidón. Julio tzúculh ta̱ra̱lí̱n Pablo y li̱mákxtakli catá̱ctalh y caalh ca̱lakpaxia̱lhnán ixamigos y catamá̱xqui̱lh tú ixtalacasquín.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Ctaxtúu nac Sidón y xaccha̱ni̱tahuá ixíta̱t chúchut acxni li̱cuánit tzúculh u̱nán, entonces cma̱makspitui isla de Chipre
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 y cca̱ti̱lakatza̱láu lacatzú ixquilhtu̱n pupunú pu̱latama̱n ca̱huanicán Cilicia y Panfilia y tla̱n cta̱ctáu nac ca̱chiquí̱n huanicán Mira li̱tapaksí Licia.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Aná jaé ca̱chiquí̱n capitán Julio táka̱sli aktum barco xalac Alejandría ixama pakán nac Italia y juú quinca̱muju̱cán xlacata tla̱n naccha̱ná̱u nac Roma.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 La̱ ctaxtúu nac Mira quimbarcojcán lakasu̱t tzúculh tla̱huán porque snu̱n ixu̱nama y takalán ccha̱u nac pu̱latama̱n Gnido. Pero ni̱ lá cta̱ctáu y cau pakán nac pu̱latama̱n Creta, cli̱lacachá̱u tíyat ni̱ma̱ ixtanu̱ni̱t nac pupunú ixuanicán Salmón, y como na̱ ni̱ lá cta̱ctáu juú,
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 cma̱makspitui a̱lakchú amá pu̱latama̱n y cca̱u nac ca̱chiquí̱n Buenos Puertos, ixli̱takalhpa̱xtoka ca̱chiquí̱n Lasea. ¡Chuná jaé ixli̱maka̱s chichiní tla̱n cta̱ctáu nac tíyat!
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Juú ctamakxtakui lhu̱hua chichiní porque ni̱ ixtake̱nú ni̱ tla̱n quilhtamacú, y xa̱huá como ixtanu̱majá ca̱lonkni ni̱ lá ixtatla̱huán barco nac pupunú.
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 Huá xlacata Pablo ca̱li̱huánilh tí ixta̱cpuxcún amá barco:
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Capitán Julio ni̱ lakáti̱lh tú huá Pablo y ma̱s ma̱tlá̱ni̱lh tú ixtahuán ixpu̱china barco y xacapitán.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Xlacán ixtacha̱mputún nac Fenice porque aná ma̱s tla̱n ixuani̱t quilhtamacú y xa̱huá ixtajicuán para ixbarcojcán nalactucxa u̱n, y nac Fenice ma̱squi na̱ aná ixuí amá nac pu̱latama̱n Creta, ni̱ lihua ixchá̱n u̱n.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Ixli̱cha̱lí acxni xkákalh ixtasí la̱n ama huan quilhtamacú y lacapala ca̱ma̱cxtuca lháka̱t ni̱ma̱ ixtali̱tla̱huán barco; ctaxtúu jaé ca̱chiquí̱n Buenos Puertos y tzúculh tla̱huán quibarcojcán lacatzú ixquilhtú̱n jaé pu̱latama̱n Creta.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Ni̱ maka̱s xactla̱huani̱táu acxni take̱tachi akxtulu̱n, ixmina̱chá ixtampaján y tzúculh li̱n quibarcojcán nac ixíta̱t pupunú.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Tí ixtama̱tla̱hualí̱n tatzáksalh tama̱spita pakán ní ixuí tíyat, pero como snu̱n tlihueke ixmima u̱n ca̱makatlájalh y tali̱mákxtakli caquinca̱lí̱n u̱n xani̱tá ixlacasquín.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Ccha̱u nac aktum isla huanicán Clauda; juú ni̱ snu̱n ixu̱nama y tla̱n cma̱cxtúu actzu akpáklha̱t ni̱ma̱ xacxuatali̱ná̱u nac chúchut.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 A̱stá̱n makapitzi marineros tzúculh talakchí amá barco xlacata ni̱tú nalaní, pues tá̱cxilhli xlacata u̱n ixca̱li̱ma pakán ní ixtamakstokni̱t lhu̱hua muntzaya nac ixíta̱t chúchut, y como ixtajicuán para nataca̱na̱ta̱yá aná, tamá̱cti̱lh lháka̱t ni̱ma̱ ixli̱tla̱huán barco ixca̱huanicán velas y tali̱mákxtakli cama̱tla̱huani̱lh u̱n xani̱tá ixlacasquín pero ma̱s lakasu̱t.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Ixli̱cha̱lí chúchut ma̱s tzúculh ta̱kstampu̱ya̱huá, y como ixtajicuán para natamu̱xtú tzúculh tamacá̱n nac chúchut hua̱k lactzinca tacuca.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Ixli̱tu̱xama na̱ tamáca̱lh nac chúchut la̱ta tú ni̱ ixmaclacasquín barco y ma̱s ixma̱tzinca̱sní.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Lhu̱hua chichiní clatajú̱u nac chúchut, pues amá ni̱ tla̱n quilhtamacú ni̱ lá ixtake̱nú. ¡Ni̱ xacacxilá̱u chichiní ni̱ para stacu! ¡Hasta xacpuhuaná̱u aná camá̱n qui̱ta̱yayá̱u y yaj xacamá̱n latama̱yá̱u!
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Ixkalhi̱yá lhu̱hua chichiní la̱ta ni̱ li̱pa̱xáu xacua̱yaná̱u. Maktum Pablo ca̱huánilh cristianos:
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Pero ni̱tú cali̱puhuántit porque ma̱squi calaktzánka̱lh barco ni̱ cha̱tum tí ama mu̱xtú.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Pues ca̱tzisní Dios tí cli̱pa̱huán y cmacuaní quima̱lakachá̱nilh cha̱tum ángel
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 y quihuánilh: “Ni̱ cajícuanti siempretá pa̱t chipina nac Roma xlacata nama̱kalhapali̱yá̱n emperador, y na̱ ckaxmatni̱t la̱ ca̱li̱kalhtahuakani̱ta jaé cristianos y ni̱ cha̱tum tí ama mu̱xtú tí tataju̱ma̱na jaé nac barco.”
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Huá cca̱li̱huaniyá̱n cakalhí̱tit li̱camama porque aquit cli̱pa̱huán Dios y ccatzí xlacata siempre ma̱kantaxtí tú ma̱lacnú.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Ma̱squi a̱takalán nacha̱ná̱u nac tíyat pero ni̱ amá̱n ni̱yá̱u.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Ixkalhí akcu̱ta̱ti chichiní la̱ta ni̱ xactacutni̱táu nac barco y quibarcojcán ixli̱laju̱cán nac mar Adriático caj la̱ actzu li̱kamá̱n. Ma̱x tzisa ixuani̱t acxni makapitzi marineros ta̱cxcátzi̱lh ixtacha̱ma̱na ixquilhtu̱n pupunú.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Lacapala tamáca̱lh kantum tasíu ixtampu̱n chúchut ixkalhí ixli̱pu̱lhmá̱n treinta y seis metros; ixli̱punchú tamuju̱pá ixkalhi̱yá veintesiete metros.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Makapitzi tasa̱cua tamáca̱lh kanta̱ti anclas xla li̱ca̱n nac chúchut porque ixtajicuán para nalaxtahuacá amá barco nac chíhuix ni̱ma̱ ixtahila̱na nac ixquilhtu̱n pupunú. Ixtalacasquín caxkakalhá tuncán.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Makapitzi tasa̱cua tamá̱cti̱lh aktum actzu akpáklha̱t ixtata̱ctaputún xlacata natachi̱ya̱huá amá barco, pero xlacán ixtatza̱laputuma̱na porque ixtajicuán para nataní.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Pablo lákalh capitán Julio y huánilh:
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Xlacán takáxmatli tú ca̱huánilh y tali̱ma̱paksí̱nalh cachucuca amá tasíu ni̱ma̱ ixtali̱ma̱cti̱ni̱t akpáklha̱t y aná tamákxtakli nac chúchut.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Acxni tzúculh spalh ca̱huán Pablo ca̱li̱tlá̱n ca̱huánilh hua̱k cristianos:
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 chí cahua̱yántit ca̱na actzú; yaj tú cali̱puhuántit pues ni̱ pa̱t makatzanka̱yá̱tit ni̱ para kancstum minchixitcán.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 A̱stá̱n má̱xtulh actzu simi̱ta y la̱ta ixlacati̱ncán cristianos pa̱xcatcatzí̱nilh Dios ixtahuá y tzúculh hua̱yán.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Xa̱makapitzi na̱ tapa̱xáhualh tziná y tamakslihuékelh Pablo, hua̱k tla̱n cua̱yáu.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Quili̱hua̱kcán cristianos tí xactaju̱ma̱náu jaé nac barco dos cientos setenta y seis xacuani̱táu.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 La̱ cua̱yankó̱u tzucuca maca̱ncán nac pupunú hua̱k trigo ni̱ma̱ ixli̱mincán ixma̱tzinca̱sní barco.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Acxni xkákalh cli̱lacachá̱u aktum pu̱latama̱n pero ni̱ xaccatzi̱yá̱u la̱ huanicán; cacxilhui ti̱tzú ixquilhtú̱n kalhí muntzaya. Makapitzi tzúculh tahuán:
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Tuncán tzucuca ca̱chucucán tasíu ni̱ma̱ ixtali̱chí̱n anclas, nac pupunú ca̱makxtakca; na̱ ca̱xcutca amá quihui ni̱ma̱ ixli̱ma̱lakspitcán barco. Amá lháka̱t ni̱ma̱ ixli̱tla̱huán barco ca̱ma̱cxtuca nac ixakstí̱n, y u̱n tzúculh li̱n barco nac ixquilhtu̱n pupunú.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Xaccha̱ma̱nahuá ixquilhtú̱n acxni ¡lhkenn! quinca̱maca̱nín chúchut quibarcojcán lacatum ní ca̱lujua. Ixlacati̱n barco tzúculh li̱ta̱ktzí muntzaya y xala ixtanké̱n tzúculh lactucxa ixli̱tlihueke chúchut acxni ixtahuacaya̱chi.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Hua̱k aquín chu̱tá ¡slupp! xacya̱náu y amá soldado tahuánilh capitán Julio:
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Xlá lacapá̱stacli ixamigo Pablo y lakma̱xtupútulh ixli̱stacni huá ni̱ li̱ma̱tlá̱ni̱lh y huata ma̱paksí̱nalh:
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 y xa̱makapitzi catamaclacásquilh lactzu lhtacala o xatu̱ta tataka̱sa, pero catatzáksalh tachá̱n ixquilhtu̱n pupunú.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.