Atos 27
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NAA
1 Acxni hua̱k lacca̱xlako̱lh naca̱ma̱lakacha̱cán Pablo y xa̱makapitzi tachi̱ní̱n nac Roma, ca̱macama̱xqui̱ca naca̱maktakalha cha̱tum capitán ixuanicán Julio, ixca̱ta̱tapaksí itsoldados emperador.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Nac ca̱chiquí̱n Adramitio ctajú̱u nac aktum barco ni̱ma̱ ixama pakán nac Asia, ixquinca̱ta̱aná̱n Aristarco xalac Tesalónica.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Ixli̱cha̱lí ccha̱u nac Sidón. Julio tzúculh ta̱ra̱lí̱n Pablo y li̱mákxtakli catá̱ctalh y caalh ca̱lakpaxia̱lhnán ixamigos y catamá̱xqui̱lh tú ixtalacasquín.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Ctaxtúu nac Sidón y xaccha̱ni̱tahuá ixíta̱t chúchut acxni li̱cuánit tzúculh u̱nán, entonces cma̱makspitui isla de Chipre
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 y cca̱ti̱lakatza̱láu lacatzú ixquilhtu̱n pupunú pu̱latama̱n ca̱huanicán Cilicia y Panfilia y tla̱n cta̱ctáu nac ca̱chiquí̱n huanicán Mira li̱tapaksí Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Aná jaé ca̱chiquí̱n capitán Julio táka̱sli aktum barco xalac Alejandría ixama pakán nac Italia y juú quinca̱muju̱cán xlacata tla̱n naccha̱ná̱u nac Roma.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 La̱ ctaxtúu nac Mira quimbarcojcán lakasu̱t tzúculh tla̱huán porque snu̱n ixu̱nama y takalán ccha̱u nac pu̱latama̱n Gnido. Pero ni̱ lá cta̱ctáu y cau pakán nac pu̱latama̱n Creta, cli̱lacachá̱u tíyat ni̱ma̱ ixtanu̱ni̱t nac pupunú ixuanicán Salmón, y como na̱ ni̱ lá cta̱ctáu juú,
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 cma̱makspitui a̱lakchú amá pu̱latama̱n y cca̱u nac ca̱chiquí̱n Buenos Puertos, ixli̱takalhpa̱xtoka ca̱chiquí̱n Lasea. ¡Chuná jaé ixli̱maka̱s chichiní tla̱n cta̱ctáu nac tíyat!
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Juú ctamakxtakui lhu̱hua chichiní porque ni̱ ixtake̱nú ni̱ tla̱n quilhtamacú, y xa̱huá como ixtanu̱majá ca̱lonkni ni̱ lá ixtatla̱huán barco nac pupunú.
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 Huá xlacata Pablo ca̱li̱huánilh tí ixta̱cpuxcún amá barco:
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Capitán Julio ni̱ lakáti̱lh tú huá Pablo y ma̱s ma̱tlá̱ni̱lh tú ixtahuán ixpu̱china barco y xacapitán.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Xlacán ixtacha̱mputún nac Fenice porque aná ma̱s tla̱n ixuani̱t quilhtamacú y xa̱huá ixtajicuán para ixbarcojcán nalactucxa u̱n, y nac Fenice ma̱squi na̱ aná ixuí amá nac pu̱latama̱n Creta, ni̱ lihua ixchá̱n u̱n.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Ixli̱cha̱lí acxni xkákalh ixtasí la̱n ama huan quilhtamacú y lacapala ca̱ma̱cxtuca lháka̱t ni̱ma̱ ixtali̱tla̱huán barco; ctaxtúu jaé ca̱chiquí̱n Buenos Puertos y tzúculh tla̱huán quibarcojcán lacatzú ixquilhtú̱n jaé pu̱latama̱n Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Ni̱ maka̱s xactla̱huani̱táu acxni take̱tachi akxtulu̱n, ixmina̱chá ixtampaján y tzúculh li̱n quibarcojcán nac ixíta̱t pupunú.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Tí ixtama̱tla̱hualí̱n tatzáksalh tama̱spita pakán ní ixuí tíyat, pero como snu̱n tlihueke ixmima u̱n ca̱makatlájalh y tali̱mákxtakli caquinca̱lí̱n u̱n xani̱tá ixlacasquín.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Ccha̱u nac aktum isla huanicán Clauda; juú ni̱ snu̱n ixu̱nama y tla̱n cma̱cxtúu actzu akpáklha̱t ni̱ma̱ xacxuatali̱ná̱u nac chúchut.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 A̱stá̱n makapitzi marineros tzúculh talakchí amá barco xlacata ni̱tú nalaní, pues tá̱cxilhli xlacata u̱n ixca̱li̱ma pakán ní ixtamakstokni̱t lhu̱hua muntzaya nac ixíta̱t chúchut, y como ixtajicuán para nataca̱na̱ta̱yá aná, tamá̱cti̱lh lháka̱t ni̱ma̱ ixli̱tla̱huán barco ixca̱huanicán velas y tali̱mákxtakli cama̱tla̱huani̱lh u̱n xani̱tá ixlacasquín pero ma̱s lakasu̱t.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Ixli̱cha̱lí chúchut ma̱s tzúculh ta̱kstampu̱ya̱huá, y como ixtajicuán para natamu̱xtú tzúculh tamacá̱n nac chúchut hua̱k lactzinca tacuca.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Ixli̱tu̱xama na̱ tamáca̱lh nac chúchut la̱ta tú ni̱ ixmaclacasquín barco y ma̱s ixma̱tzinca̱sní.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Lhu̱hua chichiní clatajú̱u nac chúchut, pues amá ni̱ tla̱n quilhtamacú ni̱ lá ixtake̱nú. ¡Ni̱ xacacxilá̱u chichiní ni̱ para stacu! ¡Hasta xacpuhuaná̱u aná camá̱n qui̱ta̱yayá̱u y yaj xacamá̱n latama̱yá̱u!
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Ixkalhi̱yá lhu̱hua chichiní la̱ta ni̱ li̱pa̱xáu xacua̱yaná̱u. Maktum Pablo ca̱huánilh cristianos:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Pero ni̱tú cali̱puhuántit porque ma̱squi calaktzánka̱lh barco ni̱ cha̱tum tí ama mu̱xtú.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Pues ca̱tzisní Dios tí cli̱pa̱huán y cmacuaní quima̱lakachá̱nilh cha̱tum ángel
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 y quihuánilh: “Ni̱ cajícuanti siempretá pa̱t chipina nac Roma xlacata nama̱kalhapali̱yá̱n emperador, y na̱ ckaxmatni̱t la̱ ca̱li̱kalhtahuakani̱ta jaé cristianos y ni̱ cha̱tum tí ama mu̱xtú tí tataju̱ma̱na jaé nac barco.”
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Huá cca̱li̱huaniyá̱n cakalhí̱tit li̱camama porque aquit cli̱pa̱huán Dios y ccatzí xlacata siempre ma̱kantaxtí tú ma̱lacnú.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Ma̱squi a̱takalán nacha̱ná̱u nac tíyat pero ni̱ amá̱n ni̱yá̱u.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Ixkalhí akcu̱ta̱ti chichiní la̱ta ni̱ xactacutni̱táu nac barco y quibarcojcán ixli̱laju̱cán nac mar Adriático caj la̱ actzu li̱kamá̱n. Ma̱x tzisa ixuani̱t acxni makapitzi marineros ta̱cxcátzi̱lh ixtacha̱ma̱na ixquilhtu̱n pupunú.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Lacapala tamáca̱lh kantum tasíu ixtampu̱n chúchut ixkalhí ixli̱pu̱lhmá̱n treinta y seis metros; ixli̱punchú tamuju̱pá ixkalhi̱yá veintesiete metros.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Makapitzi tasa̱cua tamáca̱lh kanta̱ti anclas xla li̱ca̱n nac chúchut porque ixtajicuán para nalaxtahuacá amá barco nac chíhuix ni̱ma̱ ixtahila̱na nac ixquilhtu̱n pupunú. Ixtalacasquín caxkakalhá tuncán.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Makapitzi tasa̱cua tamá̱cti̱lh aktum actzu akpáklha̱t ixtata̱ctaputún xlacata natachi̱ya̱huá amá barco, pero xlacán ixtatza̱laputuma̱na porque ixtajicuán para nataní.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Pablo lákalh capitán Julio y huánilh:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Xlacán takáxmatli tú ca̱huánilh y tali̱ma̱paksí̱nalh cachucuca amá tasíu ni̱ma̱ ixtali̱ma̱cti̱ni̱t akpáklha̱t y aná tamákxtakli nac chúchut.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Acxni tzúculh spalh ca̱huán Pablo ca̱li̱tlá̱n ca̱huánilh hua̱k cristianos:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 chí cahua̱yántit ca̱na actzú; yaj tú cali̱puhuántit pues ni̱ pa̱t makatzanka̱yá̱tit ni̱ para kancstum minchixitcán.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 A̱stá̱n má̱xtulh actzu simi̱ta y la̱ta ixlacati̱ncán cristianos pa̱xcatcatzí̱nilh Dios ixtahuá y tzúculh hua̱yán.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Xa̱makapitzi na̱ tapa̱xáhualh tziná y tamakslihuékelh Pablo, hua̱k tla̱n cua̱yáu.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Quili̱hua̱kcán cristianos tí xactaju̱ma̱náu jaé nac barco dos cientos setenta y seis xacuani̱táu.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 La̱ cua̱yankó̱u tzucuca maca̱ncán nac pupunú hua̱k trigo ni̱ma̱ ixli̱mincán ixma̱tzinca̱sní barco.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Acxni xkákalh cli̱lacachá̱u aktum pu̱latama̱n pero ni̱ xaccatzi̱yá̱u la̱ huanicán; cacxilhui ti̱tzú ixquilhtú̱n kalhí muntzaya. Makapitzi tzúculh tahuán:
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Tuncán tzucuca ca̱chucucán tasíu ni̱ma̱ ixtali̱chí̱n anclas, nac pupunú ca̱makxtakca; na̱ ca̱xcutca amá quihui ni̱ma̱ ixli̱ma̱lakspitcán barco. Amá lháka̱t ni̱ma̱ ixli̱tla̱huán barco ca̱ma̱cxtuca nac ixakstí̱n, y u̱n tzúculh li̱n barco nac ixquilhtu̱n pupunú.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Xaccha̱ma̱nahuá ixquilhtú̱n acxni ¡lhkenn! quinca̱maca̱nín chúchut quibarcojcán lacatum ní ca̱lujua. Ixlacati̱n barco tzúculh li̱ta̱ktzí muntzaya y xala ixtanké̱n tzúculh lactucxa ixli̱tlihueke chúchut acxni ixtahuacaya̱chi.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Hua̱k aquín chu̱tá ¡slupp! xacya̱náu y amá soldado tahuánilh capitán Julio:
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Xlá lacapá̱stacli ixamigo Pablo y lakma̱xtupútulh ixli̱stacni huá ni̱ li̱ma̱tlá̱ni̱lh y huata ma̱paksí̱nalh:
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 y xa̱makapitzi catamaclacásquilh lactzu lhtacala o xatu̱ta tataka̱sa, pero catatzáksalh tachá̱n ixquilhtu̱n pupunú.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.