Atos 19
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT
1 Apolos alh nac Corinto, pero acxni cha̱lh Pablo ixani̱ttá pakán nac Turquía y cha̱lh nac Efeso. Aná ca̱ta̱tánoklhli makapitzi cristianos tí ixtali̱pa̱huán Jesús,
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo viajou pelas regiões do interior até chegar a Éfeso, no litoral, onde encontrou alguns discípulos.
2 y ca̱kalasquínilh:
2 Ele lhes perguntou: “Vocês receberam o Espírito Santo quando creram?”. “Não”, responderam eles. “Nem sequer ouvimos que existe o Espírito Santo.”
3 ―Pues acxni ca̱kmunucántit, ¿ticu li̱pa̱huántit? ―ca̱huanipá.
3 “Então que batismo vocês receberam?”, perguntou ele. “O batismo de João”, responderam.
4 Entonces Pablo ca̱huánilh:
4 Paulo disse: “João batizava com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois, isto é, em Jesus”.
5 La̱ takaxmatko̱lh tú ca̱huánilh Pablo amá lacchixcuhuí̱n tata̱kmúnulh nac ixtacuhui̱ní Jesucristo;
5 Assim que ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 y acxni Pablo tzúculh ca̱liaclhita ixmacán tamaklhtí̱nalh ixli̱tlihueke Espíritu Santo y tzúculh tachihui̱nán ti̱pa̱katzi tachihuí̱n ni̱ma̱ ni̱ ixtama̱kachakxí, makapitzi tzúculh tali̱chihui̱nán tú ca̱ma̱cxcatzí̱ni̱lh Dios.
6 Paulo lhes impôs as mãos e o Espírito Santo veio sobre eles, e falaram em línguas e profetizaram.
7 Jaé cristianos tí tata̱kmúnulh ixcha̱cu̱tuycán ixtahuani̱t.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Aktutu papá tu̱maj tu̱má Pablo ni̱ ixquilhpuhuán ixakchihui̱nán nac sinagoga. Ixca̱huaní tú xlacata ixli̱pa̱huani̱t Jesús y la̱ Dios tla̱n ixca̱lakxta̱pali̱ní ni̱ tla̱n ixlatama̱tcán para ixtali̱pa̱huán Jesús.
8 Em seguida, Paulo foi à sinagoga e ali pregou corajosamente durante três meses, argumentando de modo convincente sobre o reino de Deus.
9 Pero lhu̱hua lacli̱xcájnit lacchixcuhuí̱n ni̱ ixtaca̱najlá y la̱ta tzamacán ixtali̱kalhkama̱nán Cristo, huá xlacata Pablo li̱sí̱tzi̱lh y mejor ca̱má̱xtulh amá tí ixtalakxta̱pali̱ni̱t ixnacujcán y cá̱li̱lh nac ixpu̱scuela cha̱tum skalala chixcú ixuanicán Tiranno, y aná cha̱li cha̱lí ixli̱chihui̱nán ixtalakalhama̱n Dios.
9 Mas alguns deles se mostraram endurecidos, rejeitaram a mensagem e falaram publicamente contra o Caminho. Paulo, então, deixou a sinagoga e levou consigo os discípulos, passando a realizar discussões diárias na escola de Tirano.
10 Pablo latáma̱lh jaé ca̱chiquí̱n aktuy ca̱ta y la̱ta ixli̱lanca pu̱latama̱n xla Asia ni̱ tamákxtakli cha̱tum cristiano tí ni̱ káxmatli ixtachihui̱n Dios la̱ judíos y na̱ chuná tí ni̱ judíos.
10 Isso continuou durante os dois anos seguintes, e gente de toda a província da Ásia, tanto judeus como gregos, ouviu a palavra do Senhor.
11 Dios má̱xqui̱lh Pablo li̱tlihueke caca̱tláhualh ixtascújut xlacata caca̱ma̱lacahuá̱ni̱lh cristianos.
11 Deus concedeu a Paulo o poder de realizar milagres extraordinários.
12 Ni̱ caj maktum acxni ixca̱li̱spalhcán ta̱tatlaní̱n ixluxu Pablo o xani̱ma̱ta lháka̱t ni̱ma̱ ixuili̱ni̱t tuncán ixta̱ksa̱nán, hasta ixespiritucan tlajananí̱n na̱ ixtamactaxtú cristianos.
12 Quando lenços ou aventais usados por ele eram colocados sobre enfermos, estes eram curados de suas doenças e deles saíam espíritos malignos.
13 — ausente —
13 Alguns judeus viajavam pelas cidades expulsando espíritos malignos. Tentavam usar o nome do Senhor Jesus, dizendo: “Ordeno que saia em nome de Jesus, a quem Paulo anuncia!”.
14 — ausente —
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de Ceva, um dos principais sacerdotes.
15 Pero xlá ca̱kálhti̱lh:
15 Certa ocasião, o espírito maligno respondeu: “Eu conheço Jesus e conheço Paulo, mas quem são vocês?”.
16 Amá chixcú tí ixmactanu̱ma tlajaná ca̱li̱kósnalh cha̱tuy amá lakkahuasán y tzúculh ca̱kkaximí. ¡Li̱cuánit ca̱tláhualh! ¡Hasta actzú ni̱ ca̱ma̱tá̱xtulh ixlhaka̱tcán y takalán tatza̱latáxtulh amá ákxtaka!
16 O homem possuído pelo espírito maligno saltou em cima deles e os atacou com tanta violência que fugiram da casa, despidos e feridos.
17 Caj la̱ ni̱tú ta̱kahuáni̱lh tachihuí̱n tú tapá̱xtokli amá lakkahuasán; lhu̱hua judíos y na̱ chuná tí ni̱ judíos ca̱maka̱klhako̱lh tú ixqui̱taxtuni̱t y talakachixcúhui̱lh ixtacuhui̱ni Jesús.
17 A notícia do ocorrido se espalhou rapidamente por toda a cidade de Éfeso, tanto entre judeus como entre gregos, e sobre eles veio um temor reverente, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Lhu̱hua cristianos tí ixtali̱pa̱huani̱t Jesús y xapu̱lh ixta̱kskoyu̱nán o brujos ixtahuani̱t tzúculh tali̱ta̱yá la̱ta tzamacán tú ni̱ tla̱n ixtatlahuani̱t.
18 Muitos dos que creram confessaram suas obras pecaminosas.
19 Talí̱milh ixlibrojcán, ixli̱catzi̱ncán y la̱ta tú ixtamaclacasquín, y pi̱ aná macxtum talhcúyulh. Amá libros ni̱ma̱ tálhculh la̱ta chí quilhtamacú qui̱ta̱yá ixtapalh li̱huacá cien mi̱lh pesos.
19 Vários deles, que haviam praticado feitiçaria, trouxeram seus livros de encantamentos e os queimaram publicamente. O valor dos livros totalizou cinquenta mil moedas de prata.
20 Ixtachihui̱n Dios xli̱ca̱na ixca̱lakcha̱ni̱t ixnacujcán cristianos y ma̱s y ma̱s ixtali̱tahuacá tí ixtali̱pa̱huán amá pu̱latama̱n.
20 Assim, a mensagem a respeito do Senhor se espalhou amplamente e teve efeito poderoso.
21 Táalh quilhtamacú y maktum Pablo ca̱huánilh cristianos:
21 Depois disso, Paulo se sentiu impelido pelo Espírito a passar pela Macedônia e a Acaia antes de ir a Jerusalém. “E, de lá, devo prosseguir para Roma!”, disse ele.
22 Timoteo y Erasto tí ixtata̱lapu̱lá Pablo ca̱huánilh:
22 Então, enviou adiante dele à Macedônia dois assistentes, Timóteo e Erasto, e permaneceu um pouco mais na província da Ásia.
23 Amá quilhtamacú nac Efeso pu̱tum cristianos tama̱lacatzúqui̱lh tasi̱tzi caj ixlacatacán tí ixtali̱pa̱huán Jesús.
23 Por essa época, houve enorme tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Cha̱tum chixcú huanicán Demetrio ixca̱ma̱scujú lhu̱hua lacchixcuhuí̱n, ixtatlahuá xla plata ixma̱su̱y ixpu̱lakachixcuhui̱cán Diana tí ixtali̱pa̱huán lhu̱hua cristianos; xlacán ixtali̱tlajá lhu̱hua tumi̱n.
24 Começou com Demétrio, ourives que fabricava modelos de prata do templo da deusa grega Ártemis e que empregava muitos artífices.
25 Huá xlacata ca̱li̱ma̱mákstokli ixcha̱lhca̱tnaní̱n y hua̱k tí ixtali̱lama̱na jaé tascújut y ca̱huánilh:
25 Ele os reuniu a outros que trabalhavam em ofícios semelhantes e disse: “Senhores, vocês sabem que nossa prosperidade vem deste empreendimento.
26 Pero chí acxilhpa̱nántit y kaxpatni̱tántit la̱ namá Pablo ca̱makaca̱najlani̱t lhu̱hua cristianos xlacata jaé pu̱laktumi̱n ni̱ma̱ ca̱tlahuayá̱u ni̱tú li̱macuán li̱pa̱huaná̱u porque ni̱ tastacnán y quili̱sta̱tcán li̱ta̱ctama. Y ni̱ huata juú nac Efeso chú qui̱taxtuma sino que hua̱k ixli̱ti̱lanca quimpu̱latama̱ncán Asia.
26 Mas, como vocês viram e ouviram, esse sujeito, Paulo, convenceu muita gente de que deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. Fez isso não apenas aqui em Éfeso, mas em toda a província.
27 Chí calacpuhuántit, ¿nicu ama qui̱ta̱yá quintascújutcán? ¿Ticu ama quinca̱maktama̱huananá̱n? Xa̱huá, ¿ticu nalakachixcuhui̱pará quintzican Diana tí lakachixcuhui̱cán juú y na̱ chuná ixli̱ti̱lanca quimpu̱latama̱ncán Asia? ¿A poco amá̱n li̱makxtaká̱u na̱ktzonksuacán y nalakmakancán ixpu̱siculan Diana?
27 Claro que não me refiro apenas à perda do respeito público por nossa atividade. Também me preocupa que o templo da grande deusa Ártemis perca sua influência e que esta deusa magnífica, adorada em toda a província da Ásia e ao redor do mundo, seja destituída de seu grande prestígio!”.
28 Acxni takáxmatli jaé tachihuí̱n, hua̱k cristianos tasí̱tzi̱lh y tzúculh ta̱ktasá:
28 Ao ouvir isso, ficaram furiosos e começaram a gritar: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
29 Caj puntzú ixtatamakstokni̱t casi hua̱k cristianos xala amá ca̱chiquí̱n y pu̱tum táalh taxuataxtú ixamigos Pablo xalac Macedonia ixca̱huanicán Gayo y Aristarco y ca̱li̱nca lacatum lacatzú nac pu̱ma̱paksí̱n xlacata naca̱ma̱kalhapali̱cán.
29 Em pouco tempo, a cidade toda estava uma confusão. O povo correu para o anfiteatro, arrastando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de viagem de Paulo.
30 Pablo ixamputún ca̱ta̱chihui̱nán amá cristianos tí ixtachipani̱t Gayo y Aristarco, pero tí ixtali̱pa̱huán Jesús ni̱ tali̱mákxtakli caalh.
30 Ele também quis entrar, mas os discípulos não permitiram.
31 Xa̱huá makapitzi ma̱paksi̱naní̱n romanos ixamigos Pablo tama̱lakachá̱nilh tachihuí̱n xlacata ni̱ catláhualh fuerza caalh.
31 Alguns amigos de Paulo, oficiais da província, também lhe enviaram um recado no qual suplicaram que não arriscasse a vida entrando no anfiteatro.
32 Ní ixca̱li̱cha̱ncani̱t Gayo y Aristarco hua̱k cristianos ixtalá la̱ catachíyalh pues cha̱tum cha̱túm tunuj túnu la̱ ixaktasá, y lhu̱hua ni̱ para ixtacatzí tú xlacata ixtali̱ani̱t.
32 Lá dentro, em polvorosa, o povo todo gritava, e cada um dizia uma coisa. Na verdade, a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Makapitzi judíos tá̱cxilhli cha̱tum tali̱pa̱u chixcú ixuanicán Alejandro y ta̱kastacyá̱hualh cachihuí̱nalh; táli̱lh ixlacati̱ncan cristianos y xlá tzúculh ca̱macahuaní cataquilhácslalh tziná y tzáksalh ca̱ta̱chihui̱nán amá tí ixtasi̱tzi̱ni̱t.
33 Entre a multidão, os judeus empurraram Alexandre para a frente e ordenaram que explicasse a situação. Ele fez sinal pedindo silêncio e tentou falar.
34 Pero acxni talakápasli xlacata judío ixuani̱t hua̱k cristianos tzucupá ta̱ktasá ma̱x aktuy hora:
34 No entanto, quando a multidão percebeu que ele era judeu, começou a gritar novamente e continuou por cerca de duas horas: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
35 Cha̱tum itsecretario ma̱paksi̱ná chilh y acxni taquilhácslalh tziná chuné ca̱ta̱chihuí̱nalh:
35 Por fim, o escrivão da cidade conseguiu acalmar a multidão e disse: “Cidadãos de Éfeso, todos sabem que Éfeso é a guardiã do templo da grande Ártemis, cuja imagem caiu do céu para nós.
36 Entonces, ¿hua̱nchi akatuyuná̱tit y tatlanca̱ni̱yá̱tit? ¿Hua̱na chí ni̱ pu̱la tla̱n lacpuhuaná̱tit para tla̱n o ni̱ tla̱n tú pa̱t tlahuayá̱tit?
36 Portanto, sendo este um fato inegável, acalmem-se e não façam nada precipitadamente.
37 Huixín ca̱li̱tántit y ca̱ma̱lacapú̱tit jaé lacchixcuhuí̱n pero xlacán ni̱ para tali̱chiyani̱t pu̱siculan, ni̱ para tali̱kalhkama̱nani̱t quintzican Diana.
37 Vocês trouxeram estes homens aqui, mas eles não roubaram nada do templo nem disseram coisa alguma contra nossa deusa.
38 Para Demetrio y xa̱makapitzi tí takalhí ixta̱lá jaé tascújut ca̱makasi̱tzi̱ni̱t jaé lacchixcuhuí̱n catama̱lacápu̱lh ca̱li̱tlá̱n xlacata nataxoko̱nán pues huá xlacata tali̱huila̱na ma̱paksi̱naní̱n. ¡Xlacán ca̱mini̱ní natatlahuá justicia!
38 “Se Demétrio e seus artífices têm alguma queixa contra eles, os tribunais estão abertos e há oficiais disponíveis para ouvir o caso. Que façam acusações formais.
39 Xa̱huá para huí tú tali̱ma̱huacani̱t y tali̱n tala̱kalhí̱n caca̱ma̱lacapú̱tit nac pu̱ma̱paksí̱n xlacata aná nalacca̱xtlahuacán.
39 E, se há outras queixas que desejam apresentar, elas podem ser resolvidas em assembleia, conforme a lei.
40 ’Huixín aktzanka̱ni̱tántit porque ca̱ma̱makstóktit hua̱k cristianos y para xanapuxcun ma̱paksi̱nani̱n romanos quinca̱kalasquiniyá̱n tucu xlacata li̱tamakstokni̱táu ni̱ lá tancs ama ca̱kalhti̱yá̱u y ma̱s tasi̱tzi ama quinca̱qui̱taxtuniyá̱n.
40 Corremos o perigo de ser acusados de provocar desordem, pois não há motivo para este tumulto. E, se exigirem de nós uma explicação, não teremos o que dizer”.
41 La̱ ca̱ta̱chihui̱nanko̱lh jaé secretario hua̱k cristianos táalh nac ixchiccán.
41 Então os despediu, e a multidão se dispersou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.