Atos 16

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pablo y Silas tácha̱lh nac Derbe y Listra. Juú tata̱tánoklhli Timoteo; jaé chixcú y na̱ chuná ixna̱na ixtali̱pa̱huán Jesús, ixti̱cú griego ixuani̱t.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Lhu̱hua cristianos xalac Listra y xalac Iconio ixtalakalhamán Timoteo
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 huá xlacata li̱huánilh Pablo caca̱tá̱alh ana ní ixamajcú taán. Pero pu̱la circuncidartlahuaca xlacata ni̱ natasi̱tzí judíos xala amá ca̱chiquí̱n pues ixti̱cú ni̱ ixlacasquini̱t cacircuncidartlahuaca.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Xlacán tatáxtulh y la̱ta ní ixtachá̱n ixtali̱ta̱chihui̱nán amá cristianos tí ni̱ judíos tú ixtalacca̱xtlahuani̱t ixlacatacán apóstoles y lakko̱lún xalac Jerusalén.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Hua̱k cristianos li̱pa̱xáu ixtama̱kantaxtí tú ixca̱huanicán ixli̱tlahuatcán y cha̱li cha̱lí ma̱s lhu̱hua cristianos ixtali̱pa̱huán Jesús.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Espíritu Santo ca̱ma̱cxcatzí̱ni̱lh Pablo y Silas y Timoteo ni̱ catáalh nac Asia y mejor ti̱tum tácha̱lh nac pu̱latama̱n ca̱huanicán Frigia y Galacia.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 A̱stá̱n tama̱mákspitli aktum pu̱latama̱n huanicán Misia ixtacha̱mputún nac Bitinia, pero Espíritu Santo ca̱ma̱cxcatzí̱ni̱lh xlacata ni̱ ixlacasquín catáalh.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Tama̱makspitpá amá pu̱latama̱n Misia y tácha̱lh nac ca̱chiquí̱n huanicán Troas.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Amá ca̱tzisní Pablo li̱ma̱níxnalh cha̱tum chixcú xalac Macedonia; ácxilhli y káxmatli la̱ ixma̱ktasí: “Catat nac Macedonia y caquila̱makta̱yáu.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Acxni stácnalh Pablo huá xlacata Dios chú ixlacasquín y ctzucúu ctaca̱xá̱u xlacata nacaná̱u li̱chihui̱naná̱u Dios amá pu̱latama̱n.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Juú nac Troas cchipáu aktum barco y tancs ccha̱u nac isla de Samotracia; ixli̱cha̱lí ccha̱u nac ca̱chiquí̱n Neápolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 A̱stá̱n ccha̱u nac Filipos, juú talama̱na lhu̱hua romanos y huá ma̱s lanca ca̱chiquí̱n ni̱ma̱ huí ní lacatzucú pu̱latama̱n Macedonia. Juú ctamakxtakui ni̱ lhu̱hua chichiní.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Sábado acxni hua̱k ixjaxcán cau nac ixquilhtu̱n kalhtu̱choko ni̱ma̱ ixpasa̱rlá lacatzú ca̱chiquí̱n, pues quinca̱huanicán xlacata aná ixtatamakstoka makapitzi cristianos ixtakalhtahuakaní Dios; xli̱ca̱na cca̱lakchá̱u y cca̱lacspi̱tníu ixtachihui̱n Dios amá lacchaján ni̱ma̱ ixtahuila̱na aná.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Cha̱tum pusca̱t xalac Tiatira ixca̱stá lactlá̱n lháka̱t ixuanicán Lidia, siempre istzaksá ti̱tum latamá ixlacati̱n Dios y la̱ chihui̱nanko̱lh Pablo, Dios lakxta̱palí̱nilh ixnacú y li̱pá̱hualh Jesús.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Pi̱huá jaé chichiní ta̱kmúnulh Lidia y na̱ chuná xa̱makapitzi ixli̱talakapasni tata̱kmúnulh. A̱stá̱n Lidia quinca̱huanín:
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Aná jaé ca̱chiquí̱n ixlama cha̱tum tzuma̱t tí ixactanu̱ma cha̱tum espíritu tí ixma̱quilhcha̱ní itsuertecán cristianos, y como ixtasta̱ni̱t, ixpu̱chinacán hua̱k ixtama̱taji̱nán y snu̱n rico ixtahuani̱t caj xlacata. Maktum acxni xacama̱náu kalhtahuakayá̱u ixquilhtu̱n kalhtu̱choko cta̱tanoklhui
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 y quinca̱takokén y tzúculh aktasá:
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Ni̱ caj maktum chuná jaé quinca̱takokén ixquinca̱ma̱ktasi̱yá̱n, pero Pablo yaj lá tá̱lalh y maktum huánilh amá espíritu tí ixactanu̱ma amá tzuma̱t:
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Pero ixpu̱chinaní̱n li̱cuánit tasí̱tzi̱lh porque yaj lá ixama tatlajá tumi̱n la̱ xapu̱lh, huá xlacata tali̱chípalh Pablo y Silas y táli̱lh nac pu̱ma̱paksí̱n.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Ixlacati̱ncán ma̱paksi̱naní̱n tzúculh tahuán amá cristianos:
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Tama̱si̱ma̱na sa̱sti talacapa̱stacni la̱ ixli̱latama̱tcán y tú ixli̱tlahuatcán cristianos. ¡Aquín romanos ni̱ cma̱tla̱ni̱yá̱u tú tahuán!
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Lhu̱hua cristianos xala amá ca̱chiquí̱n tatalacatzúhui̱lh nac pu̱ma̱paksí̱n y tzúculh tahuán caca̱stigartlahuaca Pablo y Silas. Amá ma̱paksi̱naní̱n tali̱ma̱paksí̱nalh caca̱ma̱lakxtuca y caca̱li̱maksnokca lasasa.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Ixli̱puntzú Pablo y Silas ixtali̱pa̱xko̱ni̱t ixkalhnicán la̱ta ixca̱snokcani̱t. Cha̱tum soldado li̱ma̱paksi̱ca caca̱má̱nu̱lh nac pu̱la̱chi̱n y ni̱ caca̱makatzá̱lalh porque huá ixama xoko̱nán.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Amá soldado tzúculh jicuán huá ca̱li̱má̱nu̱lh nac pu̱la̱chi̱n ni̱ma̱ ixuilachá hasta ixtanké̱n; ca̱ma̱láknu̱lh ixtujuncán nac lhtacala ixuanicán cepo xlacata ni̱ natatza̱lá.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Lacatzu tzisa Pablo y Silas ixtakalhtahuakama̱na, ixtatli̱nima̱na Dios, xa̱makapitzi tachi̱ní̱n huata acs ixtakaxmata.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Chuná jaé ixtalahuila̱na acxni li̱cuánit tachíquilh tíyat y xapuhui̱lhta amá pu̱la̱chi̱n ixacstucán tatalíqui̱lh, ixcadenajcán hua̱k tachi̱ní̱n ixacstucán tatáxcutli.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Amá soldado tí ixmaktakalhnama stácnalh y como ácxilhli puhui̱lhta ixtatalacqui̱ni̱t, ma̱xtulh ixespada ixama ta̱pa̱lhtucucán xlacata namakni̱cán ixacstu pues ixpuhuán ixtatza̱lani̱t hua̱k tachi̱ní̱n.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Pero Pablo ácxilhli y ma̱ktási̱lh:
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Xlá tzúculh tatlaná la̱ta jicuanko̱lh; li̱ma̱paksí̱nalh caskoyuca aktum púskon.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Jaé soldado ca̱tamácxtulh Pablo y Silas, ca̱tatzokostánilh y ca̱kalasquínilh:
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 ―Cali̱pá̱huanti Quimpu̱chinacán Jesucristo y nataxtuniya huix y hua̱k mili̱talakapasni ―takalhtí̱nalh Pablo y Silas.
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Amá soldado cá̱li̱lh nac ixchic y ca̱cuchí̱nilh ní ixca̱snokcani̱t. Pablo y Silas tzúculh tali̱chihui̱nán Jesús;
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 amá chixcú y hua̱k ixli̱talakapasni taca̱nájlalh y tali̱pá̱hualh Jesús y tata̱kmúnulh.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Ni̱ cha̱tum tí ixlakaputzama hua̱k ixtapa̱xahuama̱na porque chí ixtali̱pa̱huán Dios, hasta tlahuaca aktum tahuá y ca̱ta̱hua̱yanca Pablo y Silas.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Ixli̱cha̱li tzisa talákchilh amá soldado makapitzi policías y tahuánilh xlacata amá jueces tí tamá̱nu̱lh Pablo y Silas nac pu̱la̱chi̱n ixtali̱ma̱paksi̱nán caca̱tamácxtulh tuncán.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Xlá lacapala alh huaní Pablo tú ixli̱ma̱paksi̱cani̱t.
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Pero Pablo kálhti̱lh:
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Acxni tacátzi̱lh amá jueces xlacata Pablo y Silas romanos ixtahuani̱t tajicuanko̱lh porque tla̱n ixca̱ma̱xoko̱ni̱cán tú ixtatlahuani̱t.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Huá xlacata tali̱lákalh Pablo y Silas y ca̱li̱tlá̱n tahuánilh caca̱ma̱tzanke̱nánilh y catatáxtulh amá ca̱chiquí̱n.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 La̱ tataxtuko̱lh nac pu̱la̱chi̱n táalh nac ixchic Lidia; tatamákstokli tí ixtali̱pa̱huani̱t Jesús y tama̱kalhchihuí̱ni̱lh ni̱ catalakmákalh la̱ ixtali̱pa̱huani̱t Jesús; a̱stá̱n tatáxtulh amá ca̱chiquí̱n Filipos.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.